آموزش پرورش بلدرچین

مرجع آموزش پرورش بلدرچین شرکت کوثرپرداز

امکان واریز آن لاین مبلغ محصولات کوثرپرداز در هر ساعت شبانه روز

 

 

اگر کارت سیبای بانک ملی دارید و رمز دوم آن ایجاد کرده اید می توانید به صورت آن لاین و در هر ساعت شبانه روز با کلیک روی لینک زیر از طریق وب سایت بانک ملی ایران مبلغ مورد نظر خود را به کارت ملی به شماره 6037991193491812 منتقل کنید و اطلاعات انتقال را به ایمیل kowsarmail@gmail.com  بفرستید

عزیزانی که کارت سیبای بانک ملی را دارند می توانند از طریق اینترنت و وب سایت
 در هر ساعت شبانه روز مبلغ مربوط به هر محصول را به کارت شماره
6037991193491812
در وجه آقای غلامعلی کوثری منتقل و اطلاعات مربوط به انتقال را به ایمیل
همراه با نشانی پستی کامل خود و نام دقیق محصولات درخواست ارسال نمایند.برای تائید و هماهنگی بیشتر می توانید با تلفن های شرکت

  تلفن های تماس با روابط عمومی شرکت :
8-77788465-021

 77054279-021
 77964741-021
 شماره های همراه
 09365839384
 09193137110
تماس بگیرید و درخواست خود را اطلاع دهید. در سریع ترین زمان ممکن محصول درخواستی به نشانی شما ارسال خواهد شد.

برای کسب اطلاعات بیشتر لطفا به وب سایت کوثرپرداز مراجعه نمائید

http://www.kowsarpardaz.com

 


برچسب‌ها: خرید آن لاین محصولات کوثرپرداز, انتقال اینترنتی مبلغ محصولات به کوثرپرداز
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم دی 1391ساعت 9:46  توسط کوثرپرداز  | 

پرورش بلدرچین و فروش جوجه یکروزه بلدرچین

بلدرچين با داشتن بسياري ويژگي هاي مناسب مانند: جثه کوچک، رشد سريع، بلوغ زود رس، توليد بالاي تخم، فاصله نسلي کوتاه، کمترين نياز به محيط پرورشي از نظر مساحت، خوراک کم، مقاومت به شوري جيره، دوره کوتاه جوجه کشي، مقاومت بالا نسبت به بسياري از بيماريهاي متداول، کيفيت بالاي گوشت و تخم، هزينه کم تغذيه و درمان و بازگشت سرمايه سريع، نياز به سرمايه گذاري کم در بخش هزينه هاي ثابت و جاري، بهاي مناسب گوشت و تخم در بازار، افزايش ميزان تقاضا جهت محصولات و مواردي نظير اينها، بعنوان پرنده اي با ارزش و اقتصادي شناخته شده و هم اکنون در بسياري  از کشورهاي جهان پرورش داده مي شود. بويژه اينکه در ساليان اخير و پيامد رشد فکري عموم جامعه در مورد کيفيت تغذيه شاهد افزايش تقاضا جهت گوشت و تخم اين پرنده مي باشيم و پرورش دهندگاني که توانسته اند با بکارگيري روشهاي علمي و فني نوين به کميت و کيفيت مطلوب در توليد دست پيدا کنند داراي سود تضمين شده در بازار مي باشند.
پس همانطور گفته شد بهترين حالت جهت پرورش اين پرنده و تضمين سود در آينده استفاده از خط کامل پرورش شامل: پرورش مادرها، جوجه کشي، پروار و کشتار مي باشد و در اين ميان استفاده از دانش فني جهت ساخت و ساز و طراحي علمي سالنهاي پرورش، استفاده از خطوط کشتار و بسته بندي مدرن که با دقت و کيفيت بالا اقدام به کشتار و بسته بندي لاشه مي نمايند و همچنين بهره گيري از اصول نوين علمي جهت تهيه جيره هائي که در عين ارزان تر بودن بهترين بازدهي را در رشد و توليد داشته باشند، متضمن تداوم کار سودآوري بيشتر خواهند بود.



شناخت بلدرچين در رده بندي جانوري ( جانور شناسي ) :
بلدرچين را در زبان فارسي كرك يا بد بده نيز مي نامند
مجمع پرنده شناسان آمريكا ( 1983) و شين وايتوا (1994) بلدرچين را به شرح زير طبقه بندي مي كنند :
سلسله : جانوري
شاخه : مهره داران
رده : پرندگان‌
راسته : مرغان
خانواده : قرقاول سانان يا ماكيان ها
زير خانواده : مرغان مزرعه يا زير مجموعه كبك سانان
جنس : بلدرچين
و به يكي ازگونه هاي زير تعلق دارد :
1- Coturnix .coturnix(common quail) : اروپا ، اسيا ، آفريقا
2-Coturnix japonica (Japanese guail) : مانگوليا ، ساخالين ، ژاپن
3-Coturnix coromandelica (black-breast –guail ) : هند ، سيلان ، برمه
4- coturnix delegorguei (harleguin guail) : آفريقا و عربستان
5-coturnix pectoralis (pectoral guail) : استراليا
تا كنون 6 نژاد و 60 لاين بلدرچين ثبت شده است كه 34 لاين را لاينهاي موتاسيوني تشكيل مي دهند . پنج سويه بلدرچين ژاپني كه بر اساس رنگ بدن طبقه بندي مي شوند بر اساس زير وجود دارند.
1-Pharach ( نوع وحشي) :
اين نژاد داراي بيشترين جمعيت در دنيا مي باشد و نامهاي مختلفي براي آن عنوان شده است . اين سويه رنگ هاي پر مخلوط داشته همراه با رنگ هاي سياه و سايه هاي مختلف كه تركيب رنگ قهوه اي را داراي مي باشد .
2-Tuxedo :
اين سويه از نوع بلدرچين دو رنگ است . سطح شكم ،گردن و صورت سفيد و بقيه قسمتهاي بدن قهوه اي رنگ مي باشد .
3- Panda :
نوعي بلدرچين با پرهاي سفيد كه قسمت هايي از آن تيره مي باشد .
4- Manchurian golden :
اين سويه پرنده هايي به رنگ طلايي يا رنگ گندمي مي باشد. اين سويه با نوع وحشي ( Pharach ) شباهت زيادي دارد .
5- British Range :
در اين سويه رنگ بدن قهوه اي تيره مي باشد بطوريكه برخي از افراد آنها را با نام بلدرچين قهوه اي مي شناسند در حالي كه استفاده از اين نام اشتباه است زيرا بلدرچين قهوه اي نام يك بلدرچين نژاد استراليايي است كه از لحاظ جثه بزرگتر و از لحاظ رنگ متمايل به خاكستري مي باشد .
به طور كلي دو گونه بلدرچين ژاپني و اروپايي بسيار مورد توجه هستند كه ميان اين دو گونه رابطه بسيار نزديكي وجود دارد . بلدرچيني هاي ژاپني بيشتر در جزاير ژاپن پراكنده هستند و نوع وحشي اين پرنده به صورت جفت در تابستان در نواحي شمال و در زمستان در نواحي جنوبي جزيره زندگي ميكنند . در حاليكه بلدرچين هاي اروپايي ازگسترش وسيعي در اروپا ، سيبري ، ايران ، تركيه ومصر بر خوردارهستند . با اين حال شباهت هاي بسياري بين بلدرچين ژاپني و اروپايي وجود دارد وتنها تفاوت آنها در اندازه بدن و جثه مي باشد به گونه اي كه بلدرچين اروپايي داراي طول بدن 18 سانتي متر و بلدرچين ژاپني داراي طول بدن 15 سانت مي باشد .

در ایران هنوز جایی که روی نزادا کار کنن یا تشخیص نزاد خالص بدن وجود نداره اصلا نراد خالص یا خالص سازی صفات مرغوب یا اصلاح ژتیکی انجام نشده اون نژادایم که بودن اونقدر جفتگیریهای هم خونی زیاد شده که الان نقصهای جوجه ویا اختلاف وزنگیری و یکدست نبودن گله انواع اقسام رنگها جثهها و... تو گله ۱۰۰۰۰ من قابل مشاهدست چون فاصله بین نسلها کمه این کار شدنی و راحته که انشاالله در دستور کار مسئولین قرار میگیره مسئول طرحم من میشم.

ژنتيك بلدرچين :
تعداد كروموزوم هاي بلدرچين 78 عدد مي باشد . ( 78=n 2) بلدرچين ژاپني به همخوني بسيار حساس مي باشد با روري پاييني در سويه هاي خويش جفت ممكن است باعث كاهش توليد تخم در ماده ها و توليد اسپرم ضعيف يا كاهش ميزان جفتگيري در نر ها شود

 

راهنمای پیشگیری از بیماری ها در بلدرچین

پیشگیری
باید این مهم را به خاطر داشت که می توان از بروز اکثر بیماری های ویروسی با بکارگیری یک مدیریت خوب و کاربردی پیشگیری کرد . لانه ها باید تمیز و دارای تهویه و دمای مناسب باشند و از ورود جانوران موذی به آنها ممانعت شود.
بلدرچین نباید با انواع دیگر پرندگان پرورش داده شود، زیرا به خوبی مشخص شده که گونه های مختلف پرندگان دارای حساسیت های متفاوت در برابر ارگانیسم های عامل بیماری هستند.
از آنجا که بلدرچین های جوان به بیماری حساس تر هستند بنابراین آنها باید جدا از بلدرچین های مادر پرورش یابند زیرا بلدرچین های مادر ممکن است به طور تحت بالینی با میکروارگانیسم هائی آلوده باشند و یا به عنوان حاملین عوامل بیماریزا عمل کنند.
در مزارع بزرگ پرورش بلدرچین توصیه می شود که سرپرست های مستقل جهت مراقبت از این پرنده ها گماشته شوند. شواهدی مبنی بر انتشار بیماری های خاصی مانند لکوز در مزارعی که بلدرچین و ماکیان به طور جداگانه پرورش می یابند ولی سرپرست آنها یکی است، وجود دارد. برعکس بلدرچین های ژاپنی ممکن است به عفونتهای تحت بالینی مبتلا شوند و آن را به سایر گونه های پرندگان انتقال دهند.
این پرندگان باید با غذای مناسب که از منبع مورد اطمینان خریداری شده تغذیه شوند. غذا باید در مکان خشک نگهداری شده و از رشد کپکها ممانعت بعمل آید و همچنین باید از جانوران موذی که ممکن است سبب ایجاد بیماری یا انتقال میکروارگانیسمها شوند محافظت گردد. این پرندگان باید به طور مرتب و روزمره بازبینی شده و اگر نشانه هائی از قبیل کزکردگی، لرزش، فلجی را نشان دادند جهت معاینه به دامپزشک ارجاع داده شوند.

پیشگیری در خلال شیوع بیماری
هنگامی که بیماری شیوع پیدا می کند صاحبان مزارع باید به توصیه هائی مبنی بر جداسازی پرندگان سالم از بیمار عمل کنند. زیرا کانی بالیسم ، خوردن مواد دفعی پرندگان بیمار و انتقال از طریق آئروسل سبب انتشار بیماری خواهد شد. توصیه می شود که لاشه ها سوزانده و یا به وسیله آهک مدفون شوند و تمام محل ضدعفونی گردد. همچنین انکوباتورها ضدعفونی شده و جوجه بلدرچین های تازه هچ شده در محلهای ضدعفونی شده پرورش یابند. منبع شیوع بیماری در صورت امکان شناسائی گردد و با اقدامات پیشگیری کننده مناسب بیماری تحت کنترل درآید.
بلدرچین ژاپنی با این که نسبت به برخی از بیماریها مقاوم است ولی نسبت به ابتلا طبیعی به اکثر بیماریهای ویروسی ماکیان حساس می باشد به خصوص هنگامی که تحت شرایط مدیریتی ضعیف پرورش یابد. هرچند تعداد گزارشهای مربوط به وقوع طبیعی بیماری در بلدرچین ها در مقایسه با ماکیان دیگر کمتر می باشد. اما این موضوع ممکن است ناشی از این واقعیت باشد که تعداد معدودی مزرعه پرورش بلدرچین وجود دارد. با توجه به پیشرفتهای اخیر در امر روشهای فنی تشخیصی در ویروس شناسی این احتمال وجود دارد که موارد بیشتری از وقوع طبیعی بیماری های ویروسی خصوصا آنهائی که ناشی از اعضای گروه آدنوویروس هستند گزارش شوند.

 
بيماريهاي ويروسي و باکتريائي بلدرچين ژاپني

بلدرچين ژاپني (Coturnix Coturnix Japonica) از پرندگان شکاري (Game Birds) مهاجر بوده و به خانواده Phasianidae که ماکيان اهلي (Gallus Domesticus) در آن قرار دارد متعلق مي باشند. اين پرندگان از بلدرچين باب وايت (Colinus Virginianus) و گونه هاي بومي استراليا و ساير کشورها مجزا هستند. ظاهرا بلدرچين ژاپني ابتدا در ژاپن اهلي شده است. بلدرچين ژاپني امروزه به طور تجاري براي توليد گوشت و تخم و يا به عنوان پرنده خانگي و همچنين براي بکارگيري در تحقيقات علمي، در بيشتر نقاط دنيا پرورش مي يابد.
با وجود اينکه ظاهرا بلدرچين ژاپني نسبت به ساير طيور به بيشتر بيماريها مقاوم مي باشد، ولي اين پرنده نيز به عفونت هاي طبيعي ناشي از اکثر انگلها، قارچها، باکتريها، مايکوپلاسماها و عفونتهاي ويروسي که طيور اهلي را مبتلا مي سازند، حساس است. بنابراين بلدرچين ژاپني بايد به طور جدا از بوقلمونها و ماکيان پرورش يابد. همچنين بلدرچين ژاپني به انگلهاي خارجي از قبيل شپشها، کنه ها، جربها، ککها و انگلهاي داخلي مانند: Choanotaenia Infundibulum، Raillietina Echinobothridia ، هتراکيس گاليناروم و عفونتهاي تک ياخته اي مانند کوکسيديا و هيستوموناس مله اگريديس حساس مي باشد.
معمولترين عفونت قارچي در بلدرچين ژاپني، آسپرژيلوس و کانديديازيس مي باشد. بيماريهاي باکتريائي مانند سالمونلوز، کلي باسيلوز، اريزيپلاس و همچنين مايکو پلاسموز، ممکن است تحت شرايط طبيعي در بلدرچين ها رخ دهند. همچنين در مواردي وقوع بيماري پاستورلوز در بلدرچين ژاپني گزارش شده است. بلدرچين ژاپني همانند ماکيان اهلي به بيماريهاي ناشي از کمبودهاي نيز تغذيه اي مبتلا مي گردد.
بلدرچين ژاپني به عوامل ويروسي ايجاد کننده بيماريهائي مانند انسفالوميليت پرندگان، بيماري مارک، بيماري نيوکاسل، روس سارکوما، برونشيت عفوني، بيماري آنفلوانزا، آبله پرندگان ، برونشيت بلدرچين ها، رتيکولواندوتيلوز، هاري ، آنسفالوميليت شرقي اسب و لکوز حساس مي باشد.
بيماري نيوکاسل

گزارش هائي از شيوع طبيعي بيماري نيوکاسل در گله هاي بلدرچين وجود دارد. دو محقق اظهار داشتند که بلدرچينها نسبت به ماکيان حساسيت کمتري به نيوکاسل داشته اند و اين بيماري به ندرت در بلدرچينها تشخيص داده شده است. با وجود آنکه بيماري نيوکاسل به شکل بومي (اندميک) در ماکيان هنگ کنگ وجود دارد و بلدرچينها در آنجا در مقياس بزرگي پرورش مي يابند، عفونت طبيعي ناشي از NDV از مدتها قبل ديده نشده است. اين محققين همچنين اظهار داشته اند از آنجا که تعدادي از پرندگان وحشي به شکل تحت باليني بيماري نيوکاسل مبتلا شده و حاملين فاقد نشانه هاي بيماري ND هستند، بنابراين ممکن است بلدرچينها نيز تحت شرايط محيطي خاص به عفونت تحت باليني بيماري نيوکاسل مبتلا شوند.
اين بيماري با کاهش وزن، اسهال، نشانه هاي عصبي مانند لرزش و فلجي پاها و عدم کنترل پرنده بر روي گردن، بال و پا و پائين آمدن ميزان توليد تخم در گله مادر مشخص مي گردد. در گزارش هائي که از شيوع طبيعي بيماري نيوکاسل در گله هاي بلدرچين وجود دارد، نشانه هاي تنفسي توصيف نشده است.
نشانه هاي باليني بيماري نيوکاسل در بلدرچين عبارت است از: تلفات ناگهاني، درجات متفاوتي از بي اشتهائي، کسالت و کز کردگي. در صورت ادامه بيماري، به تدريج اين علائم شديدتر و واضح تر شده و لاغري پيش رونده، مدفوع اسهالي با رنگ زرد روشن که پس از مدتي به صورت آبکي و شفاف در آمده و در انتها به صورت اسهال غليظ و سبز رنگ در خواهد آمد، ديده خواهد شد. نيمي از بلدرچينهاي مبتلا، پس از سه تا چهار روز از شروع حالت بي اشتهائي و اسهال نشانه هاي عصبي کاملا مشخص و متفاوتي، ازعدم تعادل خفيف تا يک فلجي شل کامل (flaccid) نشان مي دهند. اين مورد که حالت خاصي از فلجي بوده شامل افتادن بر روي جناغ و يا به يک طرف بدن و کشيده شدن پاها به طرف عقب مي باشد. بالها اندکي از هم باز شده، حالت آويخته داشته و بر روي بستر قرار مي گيرد. سر بلدرچينهاي مبتلا به طور وارفته اي به يک طرف آويزان مي باشد. وقتي اين گونه بلدرچينها در دست گرفته مي شوند به نظر مي رسد که کنترلي بر بالها و پاها و گردن خود ندارند ولي در عين حال هنوز هوشيار به نظر مي رسند. پرهاي اطراف مقعد مرطوب بوده، گاهي اوقات به وسيله موادي به رنگ سفيد گچي در مي آيد. در کالبد گشائي بلدرچينهاي تلف شده ضايعاتي از قبيل درجات متفاوتي از تغييرات چربي (fatty change) در کبد و کليه ها، رسوب اورات زرد رنگ بر روي قسمتهائي از کيسه هاي هوائي، پرخوني دوازدهه و قسمت فوقاني روده ها مشاهده مي گردد. هيچ گونه ضايعه ماکروسکوپي در ريه ها، ناي، مغز، مننژ، عصب سياتيک و شبکه بازوئي و طناب نخاعي ديده نشده است.
در آزمايش ويروس شناسي با استفاده از تخم مرغ جنين دار و مشاهده ضايعات ايجاد شده از جنينهاي تلف شده، سويه حاد ويروس نيوکاسل (virulent velogenic strain) جدا شد. در آزمايش HI در رقتهاي دو برابر (Two-Fold Dilute) تيترهاي 1:1024،1:256 و 1:512 از سرم سه بلدرچين به دست آمد. عيار به دست آمده از آزمايش HI با مايع آلانتوئيک تخم مرغهاي تلقيح شده 1:128، 1:256 و 1:256 بود.
در بررسي بيماريزائي ويروس بيماري نيوکاسل با منشا بلدرچين ژاپني در ماکيان، ماندگاري ويروس در مغز، ناي، ريه، کبد، طحال و خون به ترتيب حداقل به مدت 8، 5، 7،8 و 4 روز پس از عفونت به تاييد رسيد. از نظر وجود ضايعات ميکروسکوپي، کبد، محل اتصال ايلئوم و روده کور، پيش معده، ناي، ششها، قلب و مغز طحال و بورس فابريسيوس مورد بررسي قرار گرفتند. نکروز، تخليه شديد لنفوسيتها در ارگانهاي لنفوئيدي و نفوذ سلول هاي تک هسته اي در کبد ديده شد. همچنين خونريزي شديد، دژنراسيون عصبي، نکروز، گليوز و تجمع آستيني شکل سلولها به دور رگها در مغز ايجاد شده بود. (perivascular cuffing)
مطالعات نشان داد که مي توان بلدرچينها را به طور موفقيت آميزي عليه ويروس برونشيت و نيوکاسل واکسينه کرد. هر چند به علت مقاومت نسبي بلدرچينها به عفونت ناشي از NDV، واکسيناسيون در آنها به طور گسترده اي مورد بررسي قرار نگرفته و کاربرد وسيعي ندارد.
بيماري نيوکاسل بايد از عفونتهاي کورناويروسي، آنفلوانزا، پاستورلوز، اريزيپلاس، کريپتوسپوريدوز، عفونتهاي کلاميديائي و مسموميتهاي غذائي تفريق شود.
آنفوانزا

گزارشهاي زيادي درباره شيوع طبيعي بيماري آنفلوانزا ناشي از سويه هاي تيپ A و C در بلدرچينها وجود دارد. نکته جالب توجه آن است که تيپ C ويروس آنفلوانزا در ميزباني غير از انسان شناسائي نشده است. تلفات ناشي از شيوع بيماري آنفلوانزا غالبا بالا و از 10 تا 80 درصد متغير مي باشد. اين بيماري در پرندگان جوان نسبت به پرندگان مسن تر از شدت بيشتري برخوردار است. در کالبد گشائي بلدرچينهاي تلف شده، تراکئو برونشيت کاتارال، رينوسينوزيت و پرخوني ريوي و تورم روده اي کاتارال مشاهده شد.
معمولا تشخيص اين بيماري بر اساس تلقيح بافت آلوده به خصوص ناي و شش ها به داخل حفره آلانتوئيک تخمهاي جنين دار ماکيان مي باشد. جنين ها ظرف 3 يا 4 روز تلف شده و مايع آلانتوئيک آنها گلبولهاي قرمز خون ماکيان را منعقد مي کند. وجود ويروس آنفلوانزا را مي توان با آزمايش تاييد نمود. انجام آزمايش هاي CFT و ELIDA بر روي سرم پرندگان مبتلا ارزشمند بوده و در تشخيص بيماري پرندگان واکسينه نشده کمک مي نمايد.
بررسي واکسنهاي ضد آنفلوانزا نشان داد که ايجاد ايمني چه بسا ميزان تلفات را در پرندگان کاهش دهد. هر چند به علت تعدد تيپها و تحت تيپهاي آنتي ژنيک ويروس آنفلوانزا، ايجاد ايمني در پرندگان به شکل محدودي صورت مي پذيرد.
عفونت ناشي از ويروس آنفلوانزا بايد از بيماري نيوکاسل، عفونتهاي ناشي از ويروس آبله، کرونا ويروس، عفونتهاي مايکوپلاسمائي و باکتريائي مانند پاستورلوز و هموفيلوس پاراگاليناروم تفريق شود.
آنسفالوميليت پرندگان

عفونتهاي طبيعي و تجربي ناشي از AEV تلقيح داخل مغزي ويروس انسفالوميليت پرندگان به جوجه بلدرچينهاي يکروزه و دو روزه موجب لرزش، عدم تعادل و فلجي بين 16 تا 30 روز پس از تلقيح شده و در نهايت سبب مرگ آنها مي شود. با تلقيح مواد عفوني، به خصوص به بافت مغز جوجه بلدرچينهاي آلوده از طريق داخل مغزي يا به وسيله تلقيح از راه کيسه زرده، به جوجه هاي يک روزه مي توان با مشاهده نشانه هاي باليني خاص انسفالوميليت پرندگان، آتروفي ماهيچه پا و يا مرگ جنين ها وجود ويروس را نشان داد.
عفونت طبيعي ناشي از AEV در بلدرچين ژاپني در خلال دوره تخمگذاري، از لحاظ دوره بيماري و تاثير بر روي توليد، مشابه با آنچه در ماکيان توصيف شده، مي باشد. در اين حالت پس از آلودگي، ميزان توليد تخم و ميزان جوجه در آوري گله مبتلا کاهش يافته و جوجه بلدرچينهاي هچ شده از اين گونه تخمها پس از 14 روز تلف شدند.
تشخيص اين بيماري را مي توان با انجام آزمايشهاي VN و IFT بر روي سرم پرندگان آلوده و در موارد بهتر با معاينات هيستوپاتولوژيک سيستم اعصاب مرکزي تاييد نمود. ضايعات برجسته شامل ميکروگليوز، دژنراسيون عصبي و تجمع آستيني شکل لنفوسيتها در اطراف عروق مي باشد. دژنراسيون اعصاب در بصل النخاع مشخص تر مي باشد.
AE بايد از ساير بيماري هاي ايجاد کننده فلج عصبي مانند D ، آنسفالوميليت شرقي اسب، آسپرژيلوس عصبي، عفونتهاي باکتريائي مغزي و مسموميتها تفريق داده شود.
آبله پرندگان

بلدرچين ها نسبت به عفونت طبيعي با ويروس آبله حساس مي باشند. آزمايشهاي ايمني متقاطع نشان داد که ويروس آبله در بلدرچين هائي که به طور طبيعي مبتلا شده اند، به طور ايمونولوژيک از ويروس هاي آبله ماکيان و کبوتر متمايز و مجزا مي باشند.
همچنين ثابت شده که ويروس آبله بلدرچين و ويروس آبله مرغ مينا غير وابسته هستند. آزمايش حفاظت متقاطع نشان داد که وابستگي ويروس آبله بلدرچين به ويروس آبله کبوتري نسبت به آبله ماکيان وابستگي نزديک تري است. يک سويه ويروس آبله به نام 241-63-PV کشف شده که از نظر خصوصيات بيولوژيک از ساير ويروسهاي آبله متفاوت بوده، تلقيح تجربي آن از طريق داخل مغزي، سبب آنسفالوميليت و تلفات بالا در بلدرچينها مي گردد.
جوجه مرغهاي SPF تلقيح شده با ويروس آبله بلدرچين، ضايعات جلدي شديدي را نشان دادند. اين ضايعات در ديد ميکروسکوپي داراي ويژگي درماتيت پروليفراتيو شديد همراه با شکل گيري گنجيدگي هاي داخل سيتوپلاسمي در سلولهاي اپي تليال بود.
تشخيص اين بيماري بر اساس وجود ائوزينوفيليک در سيتوپلاسم آلوده مي باشد. اگر بتوان پارتيکل هاي ويروس آبله را به وسيله ميکروسکوپ الکتروني در بافتهاي آلوده نشان داد، تشخيص بيماري تاييد خواهد شد. تنها برخي از سويه هاي ويروسهاي آبله آلوده کننده بلدرچين ژاپني ، وقتي که بر روي CAM جنين ماکيان تلقيح شوند، توليد ضايعات POCK کرده و به همين جهت براي تشخيص بيماري آبله در بلدرچين به اين آزمايش نمي توان اعتماد کرد.
در ارزيابي ايجاد ايمني هومورال و با واسطه سلولي، توسط AVIPOX VIRUS در بلدرچينها يک اثر کاهنده موقت بر روي ايمني هومورال تا 12 روز پس از عفونت در بلدرچينهاي آلوده شده با AVP در مقايسه با گروه شاهد ديده شد. سطح ايمني سلولي در اين بلدرچينها از روز چهارم پس از آلوده سازي به طور معني داري افزايش يافته در روز هفتادم پس از عفونت به بالاترين ميزان خود رسيد.
محافظت در برابر عفونت ناشي از ويروس هاي آبله بلدرچين قابل دستيابي است و تنها بايد از ويروس همولوگ به عنوان واکسن استفاده شود. بلدرچينهاي واکسينه شده با ويروس آبله ماکيان نسبت به چالش تجربي با سويه حاد ويروس آبله ماکيان مصون مي باشند.
عفونت آبله در بلدرچينها بايد از ضايعات حاصل ازنزاع پرندگان و عفونتهاي موضعي باکتريائي و قارچي تفريق شود.
لکوز

حساسيت بلدرچين ژاپني به عفونت طبيعي با ويروس لکوز پرندگان توسط محققين گزارش شده است. ضايعات ماکروسکوپيک و ميکروسکوپيک در بلدرچين با آنچه که در ماکيان توصيف گرديده مشابه مي باشد.
معمول ترين ضايعات ماکروسکوپيک عبارت از بزرگ شدگي کبد و طحال و ضخيم شدن ديواره روده است. آزمايشهاي هيستوپاتولوژيک تعداد زيادي لنفوبلاست را همراه با مواردي از اشکال ميتوزي نشان مي دهد. وجود آنتي بادي عليه ويروس لکوز در سرم را مي توان با آزمايش هاي VN و CFT تشخيص داد. جهت مطالعه حساسيت ژنتيکي پرندگان به ويروس لکوز، از هيبريدهاي بلدرچين- ماکيان استفاده شده است. عفونت ناشي از ويروس لکوز بايد از ساير بيماريهائي مانند MD و RE تفريق شود.
رتيکولواندوتليوز

رتيکولواندوتيلوز به شکل طبيعي و تجربي در بلدرچينها گزارش شده است. اين بيماري در بلدرچينها روند مشابهي با روند ايجاد آن در ساير گونه هاي پرندگان دارد. نشانه هاي باليني شامل لاغري، پر در آوري کند و پرهاي خشن، علائم فلجي و افسردگي مي باشد. در يک گزارش از عفونت طبيعي، نوک بالاي پرنده دو برابر طول طبيعي آن رشد کرده بود.
اکثر تغييرات ميکروسکوپي که به طور ثابت در اين بيماري وجود دارد، در کبد و طحال رخ داده و اين ارگانها اغلب بزرگ مي شوند و گاهي اوقات طحال ممکن است تا 10 برابر اندازه طبيعي خود بزرگ شود. ضايعات تومور مانند با رنگ سفيد تا سفيد متمايل به زرد، عموما در کبد و طحال وجود دارد . ندولهاي تومور مانند و ضخيم شدگي مشخص ممکن است بر روي سطح خارجي روده و پانکراس وجود داشته باشد.
در يک شيوع طبيعي از رتيکولواندوتليوز در يک گله بلدرچين ژاپني توده هاي توموري در ششها، کبد و طحال، قلب، پانکراس، لوزه هاي روده کور، تخمدان، کليه ها، کيسه هاي هوائي، غده تيروئيد، بيضه ها و اعصاب سمپاتيک مشاده شد. امکان آتروفي بورس در عفونتهاي تجربي وجود دارد.
تغييرات هيستولوژيک متعاقب تکثير شديد و سرطاني سلولهاي تک هسته اي در بافتهاي مبتلا مشخص مي گردد اين سلولها تمام خصوصيات رشد نئوپلاستيک همراه با هسته هاي بزرگ غير عادي، شکل يافته و برجسته و سيتوپلاسم چند شکلي مشخص را دارا مي باشند.
اين بيماري را ميتوان با مشاهده خصوصيات ضايعات هيستوپاتولوژيک و به وسيله مشخص نمودن آنتي بادي هاي اختصاصي با آزمايش هاي IFT و VN به طور قطعي تشخيص داد. البته با کشت ويروس عامل RE در کشتهاي سلولي فيبروبلاست جنين بلدرچين و جنين ماکيان و آزمايش غير مستقيم فلورسنت آنتي بادي بر روي کشتهاي سلولي آلوده در خلال 72 تا 96 ساعت پس از تلقيح مي توان وجود ويروس را تاييد نمود. اين بيماري بايد از ساير تومورهاي ايجاد شده توسط بيماريهاي ويروسي همانند MD و لکوز و همين طور بيماريهاي باکتريائي مانند کلي گرانولوما تفريق گردد.
بيماري مارک

وقوع طبيعي بيماري مارک در بلدرچين اولين بار توسط وايت در اسل 1963 گزارش گرديد. گزارشهاي بعدي نشان داد که بلدرچينها وقتي در تماس نزديک با پرندگان تفريحي و شکاري پرورش داده مي شوند به بيماري حساس بوده و به طور تجربي نيز به MDV آلوده مي شوند .
با وجود آنکه بيماري مارک معمولا در جوجه هاي جوان اتفاق مي افتد اما در بلدرچين اين بيماري در پرندگان نسبتا مسن گزارش شده است. پرنده معمولا نشانه هاي باليني بيماري را بعد از بلوغ جنسي نشان مي دهد. در عفونتهاي طبيعي، بلدرچينها ممکن است به طور ناگهاني تلف شوند و يا نشانه هاي باليني اي از قبيل کز کردگي و بي اشتهائي را نشان دهند. معمول ترين يافته ماکروسکوپي بزرگ شدگي کبد به همراه نقاط کوچک پراکنده به رنگ زرد بر روي آن وطحال بزرگ شده (گاهي اوقات تا 8 برابر اندازه طبيعي) مي باشد.
روده ها اغلب ضخيم شده و گاهي در ساير ارگانها نيز تومور ديده مي شود. ضايعات هيستوپاتولوژيک غالبا در کبد، طحال و اعصاب محيطي مشاهده مي گردد. اين ضايعات با مشاهده حضور سلولهاي لنفوئيدي همراه با پلاسماي پراکنده در بافت مشخص مي گردند. همچنين اشکال ميتوزي به ندرت ديده مي شود.
در آلودگي تجربي 18 خانواده از بلدرچينها با سويه CR64 ويروس حاد مارک، تنها 3 خانواده به بيماري مارک مبتلا شده، ضايعات ماکرو و ميکروسکوپيک مارک را 68 روز پس از آلوده سازي يعني در سن 75 روزگي نشان دادند. ضايعات عموما در کبد و طحال، کليه و روده کوچک ديده شد و با حضور سلولهاي لنفوئيدي نامتجانس و گاهي اوقات پلاسماسلها، مشخص مي گرديد.
تشخيص فرضي بيماري را ميتوان با آزمايشهاي AGID، IFT و يا VN بر روي يک جفت سرم جمع آوري شده با يک هفته فاصله از پرنده اي که به طور باليني بيمار است، انجام داد.
عفونت ناشي از MDV را مي توان با مشاهده CPE در کشت هاي سلول کليه جنين جوجه تلقيح شده با مايع رويي سوسپانسيون هموژنيزه تهيه شده از بافتهاي آلوده به طور قطعي تشخيص داد. عامل MD، CPE با خصوصيات ويروس هرپس ايجاد مي کند . اگر کشت سلولي تک لايه اي به روش گيمسا و يا هماتوکسيلين و ائوزين رنگ آميزي شود مي توان پلي کاريوسيت هاي حاوي چند هسته را همراه با گنجيدگي هاي داخل سيتوپلاسمي مشاهده کرد.
همچنين ميتوان ويروس را به وسيله ميکروسکوپ الکتروني با رنگ آميزي منفي تهيه شده از سلول تک لايه اي تجزيه شده با آب مقطر به تصوير درآورد.
بيماري مارک بايد از ساير بيماريهاي تومور زا مانند لکوز و رتيکولواندوتيلوز تشخيص تفريقي داده شود. اگر روده توسط عفونت MDV درگير شود ممکن است با کلي گرانولوما اشتباه گردد.
در يک بيماري لنفوپروليفراتيو که به طور طبيعي در 3 گله بلدرچين ژاپني در مکزيک روي داد ضايعات توموري عموما در کبد و طحال مشاهده گرديد. در بررسي هيستوپاتولوژي يک ضايعه لنفوپروليفراتيو چند شکلي همراه با نفوذ سلولهاي بزرگ تيره رنگ لنفوسيت هاي با اندازه هاي مختلف و ياخته هاي شبه رتيکولوم ديده شده ولي هرپس ويروس عامل بيماري مارک از اين بلدرچين ها جدا نشد. در سرم هاي تحت بررسي نيز آنتي بادي عليه MDV يافت نشد. در سرم تعداد معدودي ازاين بلدرچينها آنتي بادي عليه ويروس عامل رتيکولواندوتيلوز و ويروس تحت گروه A لکوز پرندگان وجود داشت.
روس سارکوما

حساسيت بلدرچين ژاپني به تلقيح ويروس عامل براي اولين بار توسط گروهي دانشمندان نشان داده شد. تلقيح اين ويروس به جوجه بلدرچين هاي يکروزه سبب ايجاد تومور در 6 تا 8 روزگي گرديد. گزارش ديگري از روسيه نشان داد که بلدرچين تنها به سويه هاي BRAYAN و RAVL ويروس RS حساس مي باشند.
اين حالت احتمالا به ساختمان ژنتيکي بلدرچين مربوط بوده، وضعيت ژنتيکي بلدرچينها تعيين کننده حساسيت آنها به سويه هاي گوناگون RSV مي باشد. همچنين RSV از جنين بلدرچين که به طور طبيعي آلوده شده بودند جدا شده است.
عفونت با کورنا ويروس

يک عفونت کورنا ويروسي سبب بيش از 20 درصد تلفات در بلدرچينهاي 8 تا 9 روزه در چندين مزرعه پرورش بلدرچين در ايتاليا شد. نشانه هاي باليني اين بيماري عبارت است از: افسردگي، تاخير در رشد، عدم اشتها، ترس از نور و آب ريزش از بيني و گاهي اوقات عطسه. همچنين ضايعات ميکروسکوپي شامل تورم کيسه هاي هوائي، رينينت کاتارال، پري کارديت و پري هپاتيت گزارش شدند.
عفونت کورنا ويروس در بلدرچين را ميتوان با توجه به افزايش عيار آنتي بادي عليه کورنا ويروس ها درسرم پرندگان زنده مانده وهمچنين با نشان دادن وجود آنتي ژن در بافتهاي آلوده به وسيله IFT مستقيم، مشخص نمود. همچنين اين ويروس را ميتوان با تلقيح بافتهاي آلوده به کشت سلول کبد جنين جوجه جدا کرد. در آلودگي مذکور جدايه هاي (isolates) کورنا ويروس به طور کامل مشخص نشدند، هرچند بررسي هاي اوليه نشان داد که اين ويروس از ويروس عامل برونشيت عفوني، کوچکتر بوده و هنگامي که از طريق حفره آلانتوئيک تلقيح شود، براي جنين جوجه ها غير بيماريزا است.
گزارش خلاصه اي درباره عفونت تجربي با ويروس برونشيت عفوني در بلدرچينها توسط گروهي ارائه شده که نشان دهنده حساس بودن بلدرچينها مي باشد.
اين بيماري بايد از عفونتهاي ويروسي مانند آنفلوانزا و ND و عفونتهاي باکتريائي ايجاد شده توسط اريزيپلوتريکس و گونه هاي پاستورلا و عفونتهاي قارچي ناشي از گونه هاي آسپرژيلوس تفريق شود.
آنسفالوميليت شرقي اسب

در تنها گزارشي که از شيوع بيماري EEE= Eastern Equine Encephalomyelitis در يک مزرعه بزرگ پرورش بلدرچين در کاروليناي شمالي وجود دارد تلف شدن بيش از 90000 بلدرچين ذکر شده است. اين بيماري به سرعت در ميان گله انتشار يافته ، ميزان مرگ و مير در پنهاي مختلف دامنه اي بين 40 تا 90 درصد داشت. پرندگان نشانه هائي از قبيل کزکردگي، لرزش، فلجي ناقص که به صورت فلجي کامل در مي آمد و پيچش گردن را نشان دادند. مرگ ظرف چند ساعت پس از ظهور نشانه هاي اصلي بيماري اتفاق افتاد تنها ضايعه ثابت در کالبد گشائي تورم روده اي کارتارال در ناحيه دوازدهه بود. بررسيهاي هيستوپاتولوژيک مغز نشان دهنده مننژيت همراه با نفوذ سلولهاي گرد و دژنراسيون ياخته هاي عصبي بود.
در تعدادي از بلدرچينهاي تلف شده اتساع چينه دان با آب و مقدار کمي غذا و درجات متفاوتي از دهيدراتاسيون وجود داشت. مشخص شد که عفونت اوليه از راه کاني باليسم انتشار يافته است. اين بيماري بر اساس جداسازي ويروس عامل بيماري به وسيله تلقيح سوسپانسيون مواد آلوده مغزي بلدرچين ها به روش داخل مغزي به نوزادان موش و يا به داخل حفره آمنيوتيک جنين 10 روزه ماکيان تشخيص داده شد و متعاقبا بوسيله CFT تاييد گرديد.
EEE ممکن است با بيماري هائي که همراه با نشانه هاي عصبي ظاهر مي شوند مانند AE، ND، QB و مسموميتها اشتباه شود.
با توجه به گزارش فوق مي توان از بلدرچين ها به عنوان الگوئي از حيوانات آزمايشگاهي براي مطالعه بعضي از عفونتهاي آربوويروسي استفاده کرد. بعلاوه امکان استفاده از بلدرچين بعنوان Sentinelجهت تشخيص فعاليت آربو ويروسها در نواحي بومي بيماري وجود دارد.
برونشيت بلدرچين (QB= QUAIL BRONCHITIS)

QB يک بيماري ويروسي حاد و بسيار مسري مربوط به دستگاه تنفسي بلدرچينهاي باب وايت بوده و توسط يک آدنو ويروس ايجاد مي گردد.
نشانه هاي باليني شامل عطسه و سرفه، کزکردگي، رال هاي تنفسي و گاهي اوقات آبريزش از چشم و کونژونکتيويت مي باشد.
علائم عصبي از جمله پيچش گردن، گاهي اوقات در پرندگان جوان ديده مي شود. در بلدرچين هاي بالغ توليد تخم ممکن است از 10 تا 15 درصد کاهش يافته، تعدادي از تخمها داراي پوسته نرم و فاقد پيگمانتاسيون عادي باشند. تغييرات ماکروسکوپيک شامل وجود اکسوداي موکوسي در ناي و برونش ها بوده، ممکن است ششها دچار احتقان شده باشند. گاهي اوقات ممکن است بزرگ شدن طحال و پريتونيت و نقاط نکروزه بر روي کبد مشاهده شود. گزارشي مبني بر وجود ضايعات عصبي به صورت ماکروسکوپيک وجود ندارد.
اين بيماري به خصوص در گله هاي تجاري بلدرچين که زير 8 هفته سن دارند، خطرناکتر مي باشد. مطالعه گزارشها و بررسي هاي مشابه نشان مي دهد که از مطالعه جنبه هاي پاتولوژيک اين بيماري در بلدرچين ژاپني غفلت شده است.
در بررسي تجربي، يک سويه از آدنو ويروس پرندگان که به روش داخل بيني و آئروسل به بلدرچين هاي ژاپني تلقيح شده بود، سبب عفونت نهفته بدون بروز نشانه هاي باليني در آنها شد. امکان بازيافت نامنظم ويروس از شش و ناي و ظهور منظم آنتي بادي پس از هفت روز وجود داشت. گزارش ديگري در رابطه با جداسازي ويروس QB و تغييرات پاتولوژيک مربوط به دستگاه تنفس بلدرچين ژاپني وجود دارد. در اين گزارش آمده که شش جوجه بلدرچين ژاپني با سن 3 تا 6 هفتگي نشانه هائي دال بر ناراحتي از خود نشان دادند و همگي آنها دچار سرفه، عطسه و رالهاي ناي بودند. چهار قطعه از جوجه ها با سن 6 هفته نشانه هاي عصبي به همراه پيچش گردن و يکي از اين جوجه ها کدورت قرنيه و درگيري چشم چپ را نيز نشان داد. اکسوداي موکوسي در ناي و برونشها در تمام جوجه ها مشاهده گرديد. ريه ها ظاهري طبيعي داشتند. در بررسي هيستوپاتولوژيک ناي، هيپر پلازي مشخصي در اپي تليوم و غدد ترشح کننده موکوس همراه با نفوذ سلولهاي لنفوسيت مشاهده شد. اين تغييرات در 4 جوجه در سن 6 هفتگي ديده شد. جوجه هاي با سن 3 هفته هيچ گونه تغيير هيستوپاتولوژيک نشان ندادند.
از چهار جوجه اي که ضايعات ناي را نشان دادند دو جوجه داراي ضايعاتي درششها بوده و پر خوني عروق سياهرگي، هيپرپلازي ملايم تا متوسط، اپي تليوم برونشها و تجمع لنفوسيتها را در اطراف برونشها نشان مي دادند. تغييرات ميکروسکوپي محسوسي در مغز، سنگدان، پانکراس، قلب و پيش معده بلدرچينها مشاهده نشد.
براي تشخيص اين بيماري بايد سوسپانسيون ناي، کيسه هاي هوائي و شش ها از طريق کيسه زرده و يا CAM به جنين هاي ماکيان تلقيح شود. در صورت وجود ويروس عامل QB معمولا جنين ها ظرف چند روز تلف شده، ظاهري کوتوله و پيچ خورده دارند. در اين حالت نيز مواد عفوني دستگاه تنفسي بلدرچين هاي آلوده به جنين ماکيان تلقيح شد و عدم رشد، کوتولگي، پيچ خوردگي و مرگ جنين ها اتفاق افتاد.
در سرم بلدرچين هاي مبتلا، آنتي بادي رسوب دهنده در آزمايش AGPT وجود نداشت. ممکن است علت اين حالت، تفاوت جدايه هاي ويروس باشد.
QB را بايد از بيماري هائي که سبب درگيري دستگاه تنفس و يا بروز نشانه هاي عصبي مي شوند، تفريق نمود. از اين دست مي توان به بيماريهاي ND،AE،EEE و آسپرژيلوس اشاره کرد.
ويروس هاري

يک گزارش از فرانسه درباره ماندگاري و حفظ حدت ويروس هاري به مدت 112 روز در يک مورد از 6 بلدرچيني که به طور داخل مغزي تلقيح شده بودند، وجود دارد. بررسي هيستوپاتولوژيک اين پرنده ، وجود اجسام نگري (NEGRI BODIES) را مشخص نمود.
مايکوپلاسما گالي سپتيکوم

عفونت طبيعي مايکوپلاسما گالي سپتيکوم در بلدرچين ژاپني گزارش شده است. در يک گله 20000 قطعه اي بلدرچين، سينوزيت چرکي واگيردار شايع شده بود. اين بيماري روند آهسته اي داشت و ميزان تلفات روزانه آن 25 عدد بود.
در گزارش ديگري 10 درصد از جمعيت 1000 قطعه اي بلدرچينهاي مادر دچار تورم صورت و کونژونکتيويت شده بودند.
نشانه هاي باليني اصلي شامل اختلال تنفسي، فلج اندامهاي حرکتي، افسردگي، کاهش مصرف غذا و وزن بدن، کاهش تخمگذاري و افزايش تعداد تخمهاي فاقد رنگ دانه و لمبه بودند.
معاينات پس از مرگ نشان داد که سينوس زير کاسه چشمي متورم شده، به وسيله مواد پنيري و يا اکسوداي موکوئيدي و ژلاتيني پر شده است. تخمدان ها دچار آبروفي گرديده و در بعضي از آنها تورم کيسه هوائي ديده مي شود. نتيجه کشت باکتريائي از سينوسها، ناي، ريه، طحال، کبد و تخمدانها بر روي محيطهاي کشت گوناگون و جداسازي ويروس از اين ارگانها منفي بود. با استفاده از محيط کشت مايکوپلاسما که بر اساس روش Frii"s Methodتهيه شده بود، سويه هائي از مايکوپلاسما گالي سپتيکوم، که به عنوان Fa11 مطرح شدند، از سينوسهاي سه بلدرچين جدا گرديد. رشد اين سه جدايه در آزمايش مهار رشد با استفاده از سرم هيپرايميون عليه سويه S6 مايکوپلاسما گالي سپتيکوم متوقف شد. ترکيبات آنتي ژنيک اين سه جدايه با سويه S6 مايکوپلاسما گالي سپتيکوم وابستگي نزديکي داشت. اما بر اساس آزمايش ها با هم يکسان نبودند.
مايکوپلاسما سينوويه

گزارشهائي از جداسازي مايکوپلاسما سينوويه از بلدرچين ژاپني وجود دارد.
پاستورلوز

بلدرچين ژاپني همانند بلدرچين باب وايت به پاستورلوز حساس مي باشد در بيشتر گزارشها شيوع بيماري پس از ورود بلدرچين هاي جديد از گله ديگري به مزرعه پرورش بلدرچين اتفاق افتاده است.
بلدرچينهاي مبتلا در کنار هم تجمع يافته و نشانه هائي از قبيل کزکردگي و اسهال سبز رنگ نشان داده و در نهايت زمين گير شده و تلف مي شوند. در برخي از گزارشها ميزان تلفات تا 50 درصد ذکر شده است.
در کالبد گشائي بلدرچين هاي تلف شده هيپرمي عمومي، کبد متورم همراه با نواحي نکروز چند کانوني، نقاط نکروزه بر روي طحال، تيره رنگ بودن ششها و خونريزي در لايه موکوسي دوازدهه ديده شد. در هيستوپاتولوژي پنوموني بينابيني، نکروز چند کانوني طحال و کبد وجود داشت.
براي تشخيص اين بيماري از خون درون قلب و مهر حاصل از کبد لام هائي تهيه نموده و پس از رنگ آميزي با رنگ ارگانيسم دو قطبي پاستورال مالتوسيدا مشاده مي شود.
خون درون قلب بلدرچينهاي تلف شده جهت بررسي هاي باکتريولوژيک و انجام آزمايشهاي بيولوژيک در خرگوش گرفته شد.
کلني هاي رشد کرده بر روي محيط آگار خون دار، شبيه به قطره شبنم، جدا از هم و محدب و کروي بودند. هيچ گونه هموليزي در محيط آگار خون دار مشاهده نشد و بر روي محيط مک کانگي نيز رشد نکرد.
ارگانيسم گرم منفي به شکل کوکوباسيل تکي يا دو تائي بوده و گلوکز، ساکاروز و مانيتول را بدون توليد گاز تخمير کرد.
خرگوشهائي که با خون درون قلب بلدرچين هاي تلف شده تلقيح شده بودند، ظرف يک شب مردند. خرگوش هاي تلف شده ضايعات خاص بيماري پاستورلوز از قبيل تورم ناي توام با خونريزي و کبد خالدار را نشان دادند. ارگانيسم به شکل خالص از کشت خون درون قلب خرگوشهاي تلف شده جدا شد.
تراکم بسيار بالاي بلدرچينها در مکاني که تهويه ضعيفي دارند و همچنين استرس ناشي از حمل و نقل در مسافتهاي طولاني، ممکن است از عوامل مساعد کننده شيوع بيماري و مرگ و مير در مقياس بالا شود.
پاکسازي و ضدعفوني محيط نگهداري بلدرچين ها و کنترل حشرات و جوندگان در حذف ارگانيسم از محيط موثر مي باشد. با استفاده از واکسن روغني تهيه شده از باکتري جدا شده از گله و انجام اقدامات بهداشتي مي توان بيماري را به طور موفقيت آميزي کنترل نمود.
هموفيلوس پاراگاليناروم

اين باکتري از سينوس زير کاسه چشمي بلدرچين هائي که دچار سينوزيت بوده اند جدا شده است. سن ابتلا به اين بيماري از سه هفتگي به بعد گزارش شده است. بلدرچين هاي مبتلا داراي نشانه هاي آب ريزش بيني و تورم ملتحمه بودند و در تعدادي از آنها حالت کدورت و يا زخم قرنيه وجود داشت که منجر به پاره شدن قرنيه و ايجاد Panophthalmia شده بود.
پرندگان مبتلا به سختي مي توانستند تغذيه کنند و دچار لاغري مفرط شده بودند. سينوسها دچار يک سينوزيت موکوئيدي و موکوئيدي- چرکي شده و گاهي اوقات توده بزرگي از مواد سخت شده در سينوسهاي زير کاسه چشمي وجود داشت.
از سينوسهاي زير کاسه چشمي بلدرچينهاي با سن سه هفته، پنج هفته و هفت هفته که مبتلا به سينوزيت موکوئيدي يا موکوئيدي- چرکي بودند، تنها باکتري هموفيلوس پاراگاليناروم جدا شد. البته در پرندگان مسن تر که سينوسهاي آنها دچار آبسه هاي پنيري بود، مخلوطي از باکتري هاي استافيلوکوکوس اپيدرميس، کورينه باکتريوم پيوژنز، انتروکوکوسي و پاستورلا مالتوسيدا جدا گرديد ولي هيچ گونه مايکوپلاسمائي از سينوسهاي بلدرچين هائي که به تازگي مبتلا شده بودند و يا آنهائي که داراي آبسه بودند جدا نشد.
سالمونلا گاليناروم

شيوع بيماري ناشي از سالمونلا گاليناروم سبب تلفات بالائي در جوجه بلدرچين هاي 1 تا 3 روزه شده و در جوجه بلدرچين هاي نر نيز تلفات پائيني را ايجاد کرد.
نشانه هاي باليني بيماري شامل افسردگي و تجمع جوجه بلدرچين ها به دور هم بود که در کالبدگشائي جوجه بلدرچين هاي تلف شده، پري کراديت، نقاط نکروزه بر روي کبد، پر خوني ششها ، هيدروپري کارد، انتريت توام با خونريزي حاد و بزرگ شدگي خفيف طحال وجود داشت.
نشانه ها و ضايعات بيماري در جوجه بلدرچين هاي نر، شامل کاهش اشتها، نفس نفس زدن خفيف، پرخوني کبد و انتريت بود. ارگانيسم از کبد و خون درون قلب اين پرندگان جدا شد.
عفونت با پروتئوس

عفونت پروتئوسي به عنوان عمل کز کردگي شديد، کما و تلفات بالا در جوجه بلدرچين هائي که به طور متوالي و به دنبال هم هچ شده اند، قلمداد مي گردد. جوجه هاي جوان و بلدرچين هاي در مرحله رشد با سن بالاي دو هفته، در برابر اين عفونت از خود مقاومت نشان مي دهند که اين امر اشاره به وجود مقاومت سني دارد. (Age Resistance)
ضايعات پاتولوژيک شامل: اکسوداي موکوسي در داخل ناي، پر خوني ريه ها، پرخوني عروق خوني سروز و مزانتر و پر خوني کبد و کليه ها مي باشد. از خون درون قلب و شش هاي جوجه هاي مبتلا، ارگانيسمي جدا شد که بر اساس تستهاي بيوشيميائي به عنوان پروتئوس ميرابيليس شناسائي گرديد. بيماري زائي اين جدايه در موش آلبينو جوان و جوجه بلدرچين هاي يک هفته مورد آزمايش قرار گرفت که ظرف مدت 48 ساعت پس از تلقيح مرگ اين جانوران را به دنبال داشت.
اريزيپلاس

اريزيپلاس روسيوپاتيه مي تواند سبب بيماري در بلدرچين هاي ژاپني شود. اين بيماري در گله بلدرچين هاي ژاپني مادر با مرگ ناگهاني بلدرچين ها ظاهر شد. در کالبد گشائي ، ضايعاتي از قبيل احتقان عمومي (General Congestion)، خونريزي در عضلات ران و سينه، تورم کبد، طحال و کليه ها، ريه هاي ادماتوز و تيره رنگ مشاهده شد. از کشت ارگانهاي احشائي بلدرچين هاي مبتلا، اريزيپلاس روسيوپاتيه جدا گرديد.
منبع احتمالي عفونت در حالت فوق پودر ماهي بوده است. با تجويز پني سيلين در آب آشاميدني بلدرچين ها تلفات ناشي از ايريزيپلاس کنترل شد.
تاول کف پائي (Bumble Foot)

بلدرچين هاي مبتلا به تاول کف پائي نشانه هاي لنگش را نشان داده و در معاينات، مفاصل درگير متورم و بزرگ شده بودند. بالشتک کف پائي و بافتهاي اطراف دچار تورم پيازي شکل (Bulbons Swelling) بودند. کپسول مفاصل تارس پا ضخيم و سفت شده و غشاهاي سينوويال نيز ضخيم شده بود. با برش سطح محل ضايعه، برجستگي سفيد رنگي در داخل بافت ديده مي شد، که از اين ضايعات باکتري E.Coli جدا شد.
استافيلوکوکوس آلبوس

ميزان بالاي جراحات وارده به سر، بالها و پا به علت تهييج و تحريک بلدرچين ها در هنگام تغذيه و يا تيمار و اداره آنهاست. هنگاميکه بلدرچين ها مي ترسند و يا مضطرب مي شوند، پرواز کرده، به علت برخورد به سقف و ديواره قفسها، سر و ساير نقاط بدنشان آسيب مي بيند و عفونت باکتريائي سبب تشکيل آبسه در نقاط جراحت ديده سر، بالها و پاها مي شود. از اين آبسه ها ، غالبا باکتري استافيلوکوکوس آلبوس جدا شده است.
کلاميديا پسي تاسي

جوجه بلدرچين هاي يک روزه به عفونت تجربي C.Psittaci (سويه اي با منشا مرغ عشق استراليائي) با تلقيح از راه کيسه هاي هوائي بسيار حساس هستند. در مقابل بلدرچين هاي هفت روزه نسبت به عفونت تجربي با همان دز مورد استفاده براي جوجه بلدرچين هاي يک روزه مقاوم بوده و تلفاتي در آنها ديده نشد. در جوجه بلدرچين هاي يکروزه عفونت به شکل حاد و کشنده با تکثير کلاميديا بروز نمود. تلقييح اين باکتري به ميزان زير دز کشنده، سبب عفونت نهفته در جوجه بلدرچين هاي يکروزه شد.
بلدرچين هاي هفت روزه اي که سيستم ايمني آنها با تجويز سيکلوفسفاميد سرکوب شده بود، مقاومت خود را از دست دادند. تجويز سيکلوفسفاميد سبب برگشت عفونت نهفته به شکل کشنده بيماري شد که به علت توقف توليد آنتي بادي و تکثير کلاميديا در جوجه بلدرچين هاي يک روزه مي باشد.
بورليا انسرينا

چهار قطعه بلدرچين به طور تجربي با بورليا انسرينا (Borrelia Anserina) تلقيح شدند.
گسترش هاي خوني يک قطعه از بلدرچين ها پس از 96 ساعت مثبت بود، هرچند نمونه هاي گرفته شده پس از 120 ساعت منفي بود. يکي از بلدرچين ها پنج روز پس از تلقيح تلف شد. نشانه هاي پيش از مرگ شامل کزکردگي، لاغري و کم خوني بود. کالبد گشائي بلدرچين تلف شده، ضايعات مربوط به عفونت ناشي از بورليا انسرينا را نشان داد که شامل بزرگ شدگي طحال و انفارکت هاي ستاره اي شکل بي رنگ با اندازه 4 ميلي متر بر روي آن، بزرگ شدگي کبد همراه با نواحي نکروزه بود. رنگ آميزي لامهاي حاصل از مهر کردن کبد (Impression) طحال و کليه با روش گيمسا، عفونت شديدي از اسپيروکت را نشان مي داد.

رهنمودهاي جلوگيري از بروز بيماري.

·     

 
تا جای ممکن بلدرچین بالغ را براي افزودن به گله‌تان يا جهت آوردن يك نژاد جديد خريداري نكنيد. در عوض، تخم‌ بلدرچين يا جوجه بخريد. با رُشد آنها در مقدماتي كه شما براي آنها فراهم مي‌كنيد، آنها در معرض شرايط و مسائل فارم شما قرار مي‌گيرند و پرورش به زودي ايمن مي‌شود.

·       جوجه يا تخم ارزان نخريد. در صورت امكان سابقه‌ي پرورش‌دهنده را بدانيد. جوجه‌هاي خريداري شده را از جوجه‌هاي خودتان براي 3 هفته جدا نگه‌داريد.

·       با سالن و تجهيزات تميز و ضدعفوني شده شروع كنيد. جا آبي‌ها را (لابه‌لاي آنها را) روزانه تميز كنيد. (جا آبي‌ها را تكان دهيد تا آب پُر شود) جاداني‌ها را حداقل هفته‌اي يكبار تميز كنيد.

                         

·       هميشه مطمئن باشيد كه آب و غذا فقط حاضر نيست بلكه به راحتي براي پرندگان قابل دسترسي نيز مي‌باشند. نبايد بيش از حد اب و غذا را دست‌يافتني سازيد. چندين منبع (غذايي) از هر كدام (آب و غذا) در هر سالن قرار دهيد.

·       پرندگان را با زور و فشار پر نكنيد. (در سالن و قفس)

·       غذاها را زياد ذخيره نكنيد. خوراك‌هايي كه بيشتر از مدت (طولاني ) ذخيره‌ مي‌شوند، ممكن است كپك‌زده شوند. همچنين، خوراك مانده برخي از ارزش‌هاي تغذيه‌اي خود را از دست خواهد داد.

·       براي پرنده‌هاي مريض حرارت فراهم كنيد. آنها به آساني سردشان مي‌شود و بايد گرما براي بهبودي سريع‌تر و مطمئن‌تر تأمين گردد. طبيعتاً، مرگ و مير (تلفات) وقتي گرما تأمين است خيلي بالا نيست.

·       پرنده‌هاي جوان را از بالغ‌ها جدا كنيد. پرنده‌هاي جوان بيشتر در معرض ارگانيسم‌ بيماري‌هاي متعدد هستند. آنها با افزايش سن مفاوم‌تر مي‌شوند. پرنده‌هاي بالغ ممكن است يك منبع آلودگي باشند در صورتي كه پرنده‌هاي جوان جدا نشده باشند.

·       اول مراقب جوان‌ترين پرنده‌ها باشيد و درآخر پيرترين‌ها.

·       پس از سروكار داشن با پرنده‌هاي مريض، از پرنده‌هاي سالم ديدن نكنيد تا زماني كه دوش بگيريد. لباس‌هايتان را عوض كنيد و كفش‌ها را ضدعفوني يا عوض كنيد. ممكن است اين خيلي افراطي به نظر برسد. اما اگر پرنده‌هاي زيادي را مي‌پرورانيد، اين كار بايد انجام شود.

·       فقط از جعبه‌ها يا صندوق‌هاي تميز و ضدعفوني شده براي انتقال بلدرچين استفاده كنيد.

·       روزانه پرنده‌هاي مريض و مُرده را از سالن دور كنيد، پرنده‌هاي مرده را يا بسوزانيد يا كاملاً دفن كنيد. پرنده‌هاي مريض را هم تا زمان بهبودي جدا نگه‌داريد.

·       پرنده‌هايي كه روي زمين هستند را طوري قرار دهيد كه (در سالن‌ها) زير پاهايشان خيس نشود. ركود آب منجر به پيدايش انگل‌ها و بيماري‌ها مي‌شود.

                                

·       اجازة ديدار غيرقابل ضمانت (بي‌جا) را ندهيد. جويندگان كنجكاو، فروشندگان دان يا فروشندگان دارو بايد در خانه يا محل كار يا با تلفن با شما سروكار داشته باشند نه در سالن بلدرچين. براي كساني كه بايد ديدن كنند ـ خريداران آينده يا مشاوران سلامت و مديريت ـ چكمه‌هاي پلاستيكي يا مواد ضدعفوني كننده براي كفش‌هايشان تهيّه كنيد كه قبل از ورود به سالن استفاده كنند.

·       در مقدمه‌ي كارتان انواع ديگر پرندگان را نگهداري ننماييد. انتقال برخي مشكلات از نوعي به نوع ديگر مي‌تواند رُخ دهد.

·       پرنده‌هاي وحشي، مگس‌ها و ديگر حشرات و جويندگان را كنترل

 

تغذیه بلدرچین

 

مواد غذايي تشكيل‌دهنده جيره بلدرچين عبارتند از: آب، پروتئين، كربوهيدرات، چربي، مواد معدني و ويتامين‌ها.
اگرچه تمامي اين اقلام ضروري هستند،‌ اما آب كافي، به عنوان مهم‌ترين ماده‌ غذايي محسوب مي‌گردد. آب پاكيزه و تميز بايستي به طور منظم و دائم به خصوص تحت شرايط گرم و مرطوب در اختيار پرندگان باشد. بلدرچين به حداقل 2 برابر وزن خويش نياز به آب دارد. و برابر با وزن خويش نيازمند غذا بر حسب ماده خشك هستند. در صورت مصرف قدري نمك اضافي در جيره يا در فصول خشك سال ميزان نياز به آب نيز افزايش مي‌يابد.
در اين مقاله سعي شده نيازهاي غذائي بلدرچينهاي ژاپني بويژه در مواد ضروري جيره تشريح گردد.

پروتئين
پروتئين، اسيدهاي آمينه مورد نياز براي رشد و توليد تخم را فراهم مي‌آورد. نيازمندي‌هاي بلدرچين در زمينه پروتئين جيره تحت‌تأثير ميزان انرژي متابوليزه و ساير اجزاء مصرفي در ساخت جيره مصرفي بلدرچين قرار دارد. تحقيقات پيشين نشان داد كه گله‌هاي بلدرچين با موفقيت با مصرف جيره‌هاي استارتر بوقلمون حاوي حدود 28ـ21% پروتئين خام پرورش داده شده‌اند. پرفسور لي و همكاران نشان دادند كه براي جيره استارتر ميزان پروتئين خام برابر با 21% مورد نياز است كه مي توان اندازه آن را تا 3 هفتگي به 20% كاهش داد.
پروتئين گران‌قيمت‌ترين ماده غذايي است و بايستي از منابع باكيفيت بالا تأمين شود. كيفيت پروتئين براساس اسيدهاي آمينه تشكيل دهنده ماده غذايي و قابليت دسترسي اسيدهاي آمينه پس از هضم از دستگاه گوارش بلدرچين تعيين مي‌شود. اسيدهاي آمينه به عنوان اجزاء سازنده پروتئين‌ها محسوب مي‌شوند از ميان 19 اسيدآمينه مورد نياز بلدرچين، 13 اسيدآمينه، انواع ضروري تلقي شده و بايستي از طريق جيره تأمين شوند و 6 اسيدآمينه نيز غيرضروري است چرا كه در بدن ساخته مي‌شوند و لازم نيست كه ضرورتاً در داخل جيره باشند.
13 اسيدآمينه ضروري عبارتند از: آرژنين، سيستين، گليسين،‌هيستيدين، ايزولوسين، لوسين، ليزين، متيونين، فنيل آلانين،‌ ترسوانين،‌ تريپتوفان،‌ ايتروزيي و روايس. مواد غذايي از لحاظ کيفي وکمي و از لحاظ اسيدهاي آمينه با يكديگر متفاوت اند. جيره بلدرچين عمدتاً از اقلام گياهي تشكيل شده است. بهترين اقلام گياهي مصرفي در جيره عبارتند از: ذرت، كنجاله سويا،‌سورگوم، برنج و سبوس گندم.
متيونين و ليزين اغلب به ميزان اندكي در منابع گياهي يافت مي‌شوند اما به هر حال متيونين و ليزين سنتيك معمولاً براي متعادل كردن به تركيب اسيدهاي آمينه به جيره افزوده مي‌شوند.
در حاليکه اقلام حاوي پروتئين‌ مانند پودر ماهي، پودر گوشت و استخوان و غيره، منابع خوبي براي تامين اسيدهاي آمينه ضروري تلقي مي‌شوند اما اغلب گران‌قيمت‌تر از اقلام پروتئين گياهي بوده و ميزان مصرف کمتري دارند بعلاوه اينکه ساير مواردي نظير امکان انتقال برخي بيماريها از طريق منابع پروتئين حيواني موجب بروز محدوديتهائي در خصوص استفاده از اين مواد مي گردند.

انرژي
ميزان غذاي مصرفي به ميزان انرژي قابل متابوليزه (ME) جيره، سن پرندگان، وضعيت توليد مثلي و دماي محيط بستگي دارد. در مناطق با آب و هواي معتدل انرژي مورد نياز براي بلدرچينهاي در حال رشد 2600 تا 3000 كيلوكالري انرژي متابوليزه در هر كيلوگرم گزارش شده است.
در حالي كه تحقيقات ما در شرايط حاره‌اي نشان داد كه ميزان انرژي مورد نياز 2800 كيلوكالري ME/kg در مورد بلدرچين‌هاي در حال رشد مي‌باشد. كه براي بلدرچيـن‌هاي تخم‌گذار به 2550 كيلوكالري ME/kg بالغ مي‌گردد.
اگر چه افزايش انرژي از 2600 تا 2800 كيلوكالري ME/kg بر وزن‌گيري اثري ندارد، ولي به طور قابل توجهي بر بهره‌وري جيره مصرفي تأثير مي‌گذارد چرا كه ميزان جيره مصرفي به شدت كاهش مي‌يابد.
منبع اصلي تأمين انرژي دانه‌هاي غلات هستند كه اجزاء اصلي جيره محسوب مي‌شوند. در بيشتر جيره‌ها چربي‌هاي حيواني و گياهي نيز براي تامين مقادير بالاتر انرژي مصرف مي‌شوند.

ويتامين‌ها
ويتامين‌ها را مي‌توان تحت دسته ويتامين‌هاي محلول در چربي (K, F, D, A) و محلول در آب (ب ـ كمپلكس) طبقه‌بندي نمود. بسياري از ويتامين‌ها كاملاً پايداراند و گروهي نيز به سرعت در مواجه با گرما، نور خورشيد يا هوا فاسد مي‌شوند. بلدرچين‌هاي پرورشي در داخل سالن كاملاً به ويتامين‌هاي موجود در جيره غذايي وابسته‌اند كه بايستي با مقادير و نسبت‌هاي صحيحي به كار گرفته شوند. چرا كه آنها به منابع طبيعي اين مواد دسترسي ندارند.
كاركردهاي اصلي ويتامين‌ها به شرح ذيل مي‌باشد:

ويتامين A
ويژگي اساسي ويتامين ‌A كاركرد آن در اطمينان ‌بخشي به رشد كافي و به عنوان وسيله‌اي براي كمك به پرنده در مقاومت در برابر بيماري است. ويتامين A براي بينايي، توليد تخم‌مرغ و توليد مثل ضروري است. بلدرچين ‌هاي تخم‌گذار دريافت كننده مقادير ناكافي ويتامين A ، تخم‌هاي كمتري مي‌گذارند و تخم‌هاي گذاشته شده نيز اغلب به جوجه تبديل نمي‌شوند. براي جوجه درآوري و باروري بهتر بلدرچين‌هاي ماده وجود IU 2500 ويتامين A به ازاي هر كيلوگرم خوراک مورد نياز مي‌باشد همچنين قابليت جوجه درآوردن و بقاء جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده با مصرف 3200 واحد بين‌المللي ويتامين A در هر كيلوگرم جيره ارتقاء خواهد يافت.
اين ويتامين در بدن پرنده از مولكول‌هاي مولد خود يعني كاروتن شكل مي‌گيرد كه در سبزيجات و ذرت زرد يافت مي‌شود. خرد كردن اقلام غذايي احتمال از بين رفتن و بي اثر شدن اين ويتامين را در طول نگه‌داري تسريع مي‌كند. به خصوص اگر محل نگه‌داري گرم و مرطوب باشد چرا كه تماس با هوا موجبات نابودي اين ويتامين را فراهم مي‌آورد. در نتيجه، صنعت توليد خوراك دام به ويتامين A دريافتي از طريق اقلام غذايي كفايت نمي‌كند. ويتامين A خشك يا پايدار شده براي برآورده‌سازي نيازهاي پرنده به جيره افزوده مي‌گردد. طبق مطالعات انجام گرفته افزودن 4000 واحد بين‌المللي ويتامين A به ازاي هر كيلوگرم جيره براي رشد و توليد مثل مطلوب بلدرچين‌ها كفايت مي‌كند.

ويتامين D
ويتامين D اشكال مختلفي دارد. امّا D2 و D3 مهم‌ترين اشكال موجود محسوب مي ‌شوند. ويتامين D3 براي بلدرچين جنبه ضروري دارد. ويتامين D به جذب كلسيم و فسفر از دستگاه گوارش و تركيب كلسيم بر پوسته تخم‌ بلدرچين كمك مي‌كند.
فوراتد (1979) نشان داد كه محدوديت غذايي ويتامين D3 كمكي، علي‌رغم كاستن از ميزان جيره دريافتي، از وزن بدن پرندگان نر و ماده نمي‌كاهد. با اين وجود، ‌توليد تخم از 74% به 20% كاهش نشان مي‌دهد. در آزمايش ديگري، بلدرچين نر بالغ با مصرف جيره غذايي فاقد ويتامين D3 به مدت يك سال همچنان شرايط بدني خوب خود را حفظ نمودند. اما تلفات 90 و 16% به ترتيب در بلدرچين‌هاي نر و ماده ديده شد. در حالتي كه هر دو از تعادل منفي كلسيم به يك حدود رنج مي بردند.
وجود ويتامين ‌D با نور خورشيد مرتبط است چرا كه تابش نور خورشيد ساخته شدن ويتامين D در بدن پرنده را تحريک مي‌كند. متأسفانه بلدرچين‌هاي تخم‌گذار به ندرت در معرض نور مستقيم خورشيد قرار دارند و بنابراين ميزان ساخت ويتامين D در بدن آنها محدود است. توليد كنندگان بلدرچين به طور معمولي ويتامين D را به مقادير موردنياز به جيره پرنده مي‌افزايند تا اهداف توليدي را با كمك آنها و نيز با استفاده از ويتامين D موجود در اجزا جيره برآورده سازند.

ويتامين E
كمبود ويتامين E سبب بروز بيماري در دستگاه عصبي جوجه‌ها با نام بيماري جوجه ديوانه (آنسفالومالاسي) مي‌گردد. همچنين وجود اين ويتامين در گله‌هاي مادر براي برخورداري از قابليت جوجه درآوري مناسب تخم‌ها ضروري است. آنسفالومالاسي با وجود مقاديري از چربي‌هاي غيراشباع حساس در برابر فساد و تندشدگي رُخ مي‌دهد. در اين حالت بهتر است مقداري تركيبات آنتي‌اكسيدان براي جلوگيري از فساد چربي‌ها بدان افزوده شوند.
كمبود ويتامين E در جيره‌هاي حاوي پروتئين سويا و نشاسته، بر وزن بدن،‌ ميزان مصرف جيره يا توليد تخم بلدرچين ژاپني تأثيري ندارد. با اين حال، سبب ناباروري در ميان بلدرچين‌هاي نر مي‌گردد كه با افزودن IM 40 ويتامين E به هر كيلوگرم جيره براي مدت 2 هفته رفع مي‌گردد. باروري و قابليت جوجه درآوري تخم بلدرچينهائي که با جيره معمولي حاوي گلوكز و كنجاله سويا، اما داراي مقادير ناکافي ويتامين E، تغذيه شده اند پس از 20 هفته به شدت كاهش مي‌يابد و ادامه مصرف اين جيره براي مدت 35 هفته سبب آنسفالومالاسي يا ديستروفي عضلاني مي‌گردد.
دانه‌ها و كنجاله يونجه مهم‌ترين منابع طبيعي ويتامين E به شمار مي‌آيند.

ويتامين K
ويتامين K يك عنصر ضروري در ساخت پروترومبين به شمار مي‌آيد كه ماده شيميايي ضروري براي لخته شدن خون است و كمبود آن مي‌تواند به پارگي عروق خوني و خونريزي گسترده منجر شود. ويتامين ‌K به طور طبيعي در تمام غذاها به خصوص كنجاله شبدر مصري يافت مي‌شود. ميزان نياز كم است و مصرف IU/kg2 در شرايط معمولي كفايت مي‌كند. در صورت بروز مشكل مي توان از محصولات سنتيتك محلول در آب ويتامين K3 استفاده کرد.

ويتامين ب ـ كمپلكس
اين ويتامين‌ها به خوبي در غلات و دانه‌ها يافت مي‌شوند و كمبود آنها به طور معمول رخ نمي‌دهد. كاركردهاي اصلي ويتامين‌هاي گروه B كمك به بلدرچين در دست‌يابي به رشد مطلوب است.
تيامين (ويتامين B1)
وجود اين ويتامين براي متابوليسم كربوهيدراتها ضروري است.
علائم كلاسيك پلمي نوريت در جوجه‌هاي بلدرچين تازه از تخم خارج شده اي که با جيره بوقلمون مادر حاوي 2/3 ميلي گرم تيامين در كيلوگرم تغذيه مي شدند، گزارش شده است.
اين بلدرچين‌ها پاسخ مناسبي را در برابر تزريق ويتامين از خود نشان دادند. بلدرچين‌هاي ژاپني مادر نياز بيشتري به تيامين دارند كه mg/kg 8/0 جيره گزارش گرديده است.
ريبوفلاوين (ويتامين B2)
در صورت فقدان ويتامين B12 و ،ويتامين C ، مقدارmg 8 ريبوفلاوين به ازاي هر كيلوگرم جيره پيشنهاد شده است كه در حضور اين ويتامين‌ها به 4 ميلي‌گرم كاهش مي‌يابد. علائم نشان دهنده كمبود ريبوفلاوين عبارتند از: كاهش رشد، تلفات بالا، اختلال در ايستادن و وضعيت بدني، كه در بلدرچين‌ها فلج پنجه خميده ناميده مي‌شود. در صورت تداوم دو هفته‌اي كمبود ريبوفلاوين پرها نيز در نخواهند آمد.
مطالعات در مورد تأثير كمبود ريبوفلاوين بر تكامل دستگاه توليد مثل و جنين در بلدرچين‌هاي ژاپني، تلفات بالايي را در گروه مبتلا به كمبود ريبوفلاوين نشان داده است. مقادير 4 و 8 ميلي‌گرم/كيلوگرم براي حفظ و تداوم توليد جنين تخم لازم است. داده‌هاي حاصله از تعداد هچ‌هاي هفتگي نشان داد كه افزودن مقادير اندكي از ريبوفلاوين به جيره پايه مي‌تواند بر افزايش موارد فلج پنجه خميده بيانجامد در حالي كه مصرف مقادير بالاتر كاهش آن را به همراه دارد.

اسيد نيكوتينيك
با خورانيدن يك جيره عاري از اسيدنيكوتينيك به بلدرچين 4 روزه كاهش رشد ملاحظه مي گردد. همچنين جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده بلدرچين، 9 روز پس از مصرف اين جيره تلف شدند. سن پرندگان تعيين كننده شدت علائم كمبود اسيدنيكوتينيك بود. كاهش مشخص در رشد، بسته شدن چشم‌ها، كاهش فعاليت و آتروفي شديد عضله سينه در بلدرچين‌هاي مصرف كننده جيره دچار كمبود اسيدنيكوتينيك مشاهده شد. مطالعات بيشتر نشان داد كه وجود mg/kg 40 براي رشد طبيعي بلدرچين‌ها مناسب است.
اسيدپانتوتنيك
به منظور پيشگيري از تلفات و رشد طبيعي جوجه‌هاي بلدرچين مصرف مقادير mg/kg 5/7 كلسيم پانتوتنات در جيره‌هاي خالص شده ضروري است اگر چه براي درآوردن پرها به طور طبيعي 30ـ10 ميلي‌گرم از اين ماده مورد نياز است. مطالعات تکميلي نشان دادند كه ميزان نياز بلدرچين‌ها به اين ماده تا 5 هفتگي mg/kg 40 مي‌باشد.
در بلدرچين‌هاي مادر براي برخورداري از باروري مطلوب و قابليت جوجه درآوري بالا mg/kg 10 كلسيم پانتوتنات نياز است. تخم‌هاي حاصله از بلدرچين‌هاي ماده اي که دچار كمبود اسيد پانتوتنيك در جيره بوده اند، در اواخر دوره انكوباسيون تلف مي‌شدند و خونريزي‌هاي جنيني، خيز و جنين داراي پاهاي خميده در آنها قابل مشاهده بود.
كولين
بلدرچين ژاپني در حال رشد، در مقايسه با طيور معمولي نيازمند مقادير بالاتري از كولين براي حمايت از حداكثر رشد و پيش‌گيري از وقوع نرمي استخوان، حفظ حداكثر وزن تخم، توليد تخم و قابليت جوجه درآوري است. بلدرچين بالغ به مقادير بالاتري كولين در مقايسه با طيور تخم‌گذار نيازمندند كه حدود mg/kg3100 جيره مي‌باشد.
اسيدفوليك
كمبود اسيدفوليك در بلدرچين در حال رشد سبب رشد نامناسب پرها، تلفات بالا، ضعف پاها و فلج گردن مي‌شود اين علايم مشابه علايم قابل مشاهده در بوقلمون است. جوجه‌هاي بلدرچين نيز از كم‌خوني و سندروم پنجه خميده رنج مي‌برند. ميزان اسيدفوليك مورد نياز در بلدرچين در حال رشد معادل mg/kg 36/0 ـ 3/0 براي جيره است.

بيوتين
مطالعات نشان داده اند كه بيوتين زيادتري نسبت به ساير طيور براي كسب وزن و توليد تخم‌مرغ بيشتر مورد نياز است.

ويتامين B12 (بيانوكوبالآسين)
ويتامين B12 براي رشد پرهاي قرمز معمولي ضروري است. براي دستيابي به قابليت جوجه درآوردن بهتر، وجود مقادير كافي اسيد پانتوتنيك و ويتامين B12 ضروري است. مقادير مشابهي از ويتامين ب كمپلكس را مي‌توان در تمامي اقلام غذايي يافت. بايستي تأكيد نمود كه ويتامين B12 فقط در غذاهاي با منشأ دامي يافت مي‌شوند.

 

 


مواد معدني

علاوه بر پروتئين، كربوهيدرات‌ها، چربي‌ها و ويتامين‌ها، بسياري از ديگر عناصر بخشي از نيازهاي غذايي بلدرچين را تشكيل مي‌دهند. مواد معدني را مي‌توان به ريزمغذي‌ها و درشت مغذي‌ها تقسيم نمود. درشت‌مغذي‌ها در مقادير بالا مورد نياز هستند و اغلب عناصر اسيد، باز يا ساختاري را تشكيل مي‌دهند كه عبارتند از: كلسيم، فسفر، پتاسيم، منيزيوم، گوگرد و نمك. ريزمغذي‌ها در فعال سازي يا تكميل آنزيم‌ها نقش دارند و عبارت اند از: كبالت، مس، يد، آهن، منگنز، سلنيوم و روي. مواد معدني 3 تا 5% وزن بدن بلدرچين را تشكيل مي‌دهند و چون قابل سنتز نيستند بايستي حتماً از جيره تأمين شوند.

كلسيم و فسفر

اعمال اصلي اين دو نوع ماده معدني ساخت استخوان‌هاي بدن است. كلسيم براي ترکيب روي پوست تخم ضروري است. در مورد كلسيم و فسفر فقط مقدار مهم نيست بلكه نسبت نيز داراي اهميت مي‌باشد. براي بلدرچين‌هاي در حال رشد جوان اين نسبت 1 به 1 يا 2 به 1 خواهد بود. بلدرچين جوان نيازمند حداقل 8/0% جيره كلسيم و 45/0% فسفر قابل دسترس است در حالي كه براي بلدرچين تخم‌گذار اين مقدار در مورد كلسيم به 5/2 تا 3% مي‌رسد كه اين عضو بخش اصلي پوسته را تشكيل مي‌دهد.
مطالعات انجام شده اوليه، زمانيکه جيره حاوي 58/0 تا 18/1% فسفر خام و 44/0 تا 3/2% كلسيم بود، تا 6 هفتگي تفاوتي را در وزن بدن يا خاكستر استخوان نشان ندادند.
البته مطالعات بعدي نشان دادند كه 7/0% كلسيم براي بلدرچين در حال رشد كفايت مي‌كند و ميزان 9/4% رشد را به تأخير مي‌اندازد. همچنين بلدرچين در حال رشد و تخم‌گذار تا زماني كه حاوي 8/0% ، 5/1% ، 6/2% يا 5/3% كلسيم باشد، از نظر تعادل كلسيمي در حالت مثبتي قرار دارد ولي ميزان كلسيم بالاتر از 5/3% از قابليت جوجه درآوري مي‌كاهد.
مواد معدني در بسياري از اجزاء جيره يافت مي‌شوند. پودرهاي استخوان و گوشت و لبنيات منابع مناسبي از كلسيم و فسفر به شمار مي‌آيند. همچنين مي توان از پوسته صدف، آهك، دي کلسيم فسفات و كربنات كلسيم معمولي براي تأمين اين عناصر در جيره غذايي استفاده کرد.

منيزيوم

منيزيوم يكي از اجزاء ضروري بافت و مايعات بدن است و يون ‌هاي اين عنصر به عنوان فعال كننده آنزيم‌هاي مهم دخيل در متابوليسم مطرح هستند. در صورت فقدان در جيره، بلدرچين‌ها رشد بطني پيدا مي‌كنند ، دچار تشنج مي‌شوند و سرانجام تلف خواهند شد. همچنين كمبود آن در جيره‌هاي بلدرچين‌هاي تخم‌گذار كاهش سريع تخم توليدي را به همراه دارد. نياز به منيزيوم mg/kg 300 تعيين مي‌شود.
در مطالعات انجام شده ميزان نياز به منيزيوم براي بقا و رشد با افزودن mg/kg 150 منيزيوم يا mg/kg 50 به آب آشاميدني تأمين گرديده است. سندرا و همكاران (1992) دريافتند كه اثرات زيانباري با مصرف يك هزار ميلي‌گرم منيزيوم در هر كيلوگرم جيره خالص شده حاصل مي‌گردد.
اجزاء طبيعي جيره حاوي مقادير كافي منيزيوم هستند. برخي از انواع آهك (دولوميت‌ها) حاوي درصد بالايي از منيزيوم هستند و بايستي از آنها پرهيز نمود چرا كه خاصيت مسهلي دارند و در مصرف كلسيم اختلال ايجاد مي‌كنند.

منگنز

كاركرد اصلي منگنز پيش‌گيري از وقوع پوكي استخوان است، وضعيتي كه در آن تاندون آشيل از شكاف پشت مفصل زانو حركت مي‌كند و به طرف پشت و طرفين حركت مي‌كند وجود اين عنصر براي رشد طبيعي، تريب در پوسته تخم‌مرغ، توليد تخم و قابليت جوجه‌ درآوردن ضروري است. اين ماده به شكل سولفات و منگنز به جيره افزوده مي‌گردد.

آهن، مس، كبالت

اين عناصر كمياب براي شكل‌گيري هموگلوبين ضروري هستند. كم‌خوني تغذيه‌اي ، زماني رخ مي‌دهد كه ميزان اين عناصر كم و اندك باشد. گلبول‌هاي قرمز خون حاوي آهن نيز هستند. پس از شكل‌گيري هموگلوبين، وجود مس براي استفاده از آهن ضروري است. مطالعات گزارش دادند كه نيازمندي بلدرچين ژاپني به آهن و مس به ترتيب 120 و 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم براساس پروتئين سوياي جدا شده توسط BDTA مي‌باشد.
كبالت بخش لاينفكي از ويتامين B12 مي‌باشد كه در شكل‌گيري هموگلوبين دخيل مي‌باشد. مقدار اين عناصر در جيره حالت بسيار حساسي دارد. مقادير اضافي مي‌تواند حالت سمي داشته باشد. معمولاً فقط مقدار اندكي به جيره افزوده مي‌شوند. ماكووا و همكاران (1991) به مطالعه اثرات افزودن 50 ، 100، 250 و 500 ميلي‌گرم سولفات كبالت به ازاء هر كيلوگرم جيره بر روي ميزان B12 در كبد و روده كور پرداختند. غلظت B12 در موارد مصرف mg1200 سولفات كبالت در هر كيلوگرم جيره در بالاترين سطح ممكن بود.

سلنيوم

سلنيوم يكي از عناصر ضروري براي رشد بلدرچين حتّي در موارد وجود ويتامين E است. جيره‌هاي حاوي اسيدهاي آمينه و mg100 دي ـ آلفا ـ توكوفرول استات در كيلوگرم بايستي 1/0 ميلي‌گرم سلنيوم را به صورت سلنيت دريافت دارند تا بلدرچين بتواند به زندگي خود ادامه دهد.
اختلال توليد مثل در بلدرچين ژاپني مصرف كننده جيوه حاوي مقادير پايين سلينوم و ويتامين E از زمان خروج از تخم تا بلوغ مشاهده شده است. سرعت تخم‌گذاري و باروري تحت تأثير واقع نمي‌شود اما قابليت جوجه درآوري تخم‌هاي نطفه‌دار، زنده ماندن انواع نر و ماده بالغ و جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده كاهش نشان دادند. افزودن mg1 سلنيوم يا IU30 ويتامين E در هر كيلوگرم، از اختلال در توليد مثل جلوگيري مي‌نمايد. افزودن سلنيوم به جيره به ميزان mg/kg2/0 از آتروني لوزالمعده پيش‌گيري مي نمايد.

روي

بلدرچينهاي ژاپني در برابر كمبود روي در جيره بسيار حساس هستند. كمبود روي در جوجه بلدرچين با كاهش رشد، پر درآوردن غيرطبيعي، اشكال در تنفس و عدم هماهنگي در حركات و كاهش خاكستر استخوان همراه است.
نياز به روي جهت رشد طبيعي، پر درآوري مناسب و ... به mg/kg 25 جيره مي‌باشد. پرندگاني که مقادير اوليه 75 ميلي‌گرم روي به ازاي هر كيلوگرم را دريافت داشتند، بسيار بهتر از پرندگاني كه mg/kg25 روي مصرف كرده بودند رشد پيدا كردند. روي مي‌تواند در استخوان ذخيره شود و در طول محروميت از روي مورد استفاده قرار گيرد. كاهش در جذب روي در بلدرچين بالغ به دنبال مصرف مقادير بالاي كلسيم توسط كيندهولز و همكاران گزارش گرديده است.

نمك (كلريد سديم)

وجود اين ماده براي هضم پروتئين لازم است و علاوه بر اين در تعادل اسيد ـ باز هم دخالت دارد. بلدرچين هاي ژاپني در حال رشد با مصرف يك جيره خالص حاوي 042/0 تا 051/0% سديم، رشد نامناسب، تلفات بالا، تورم غده فوتلكيه، افزايش هماتوكريت و كاهش سديم پلاسما را نشان دادند كه اين موارد نشانگر اختلال در هموستاز مايعات و الكتروليت بدن است. مصرف سديم به ميران 1/0% اين مشكلات را رفع نمود.
مواد غذايي طبيعي معمولاً نيازمند نمك هستند تا نيازهاي بلدرچين به سديم و كلر رفع شود و اين ماده به طور معمول به مقادير 25/0 تا 35/0% به جيره افزوده مي شود. مصرف مقادير بالاي نمك اثرات مسهلي به دنبال دارد و سبب شل شدن مدفوع و ايجاد بستر خيس مي‌گردد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم فروردین 1391ساعت 23:26  توسط کوثرپرداز  | 

قفس در پرورش بلدرچين


يكي از مهمترين نكات در پرورش بلدرچين انتخاب قفس مناسب مي باشد . متاسفانه يكي از عواملي كه تا كنون باعث شده از پرورش بلدرچين در ايران همانند ساير طيور استفبال نشود عدم وجود تجهيزات مناسب بوده است.

خوشبختانه در سال هاي اخير با تلاشهايي كه گروه بلدچين دماوند با ساير پروش دهندگان و توليد كنندگان تجهيزات طيور داشته است توانسته اند بعد از شناسايي استاندارد هاي لازم جهت توليد قفس براي انواع بلدرچين به توليد قفس براي نياز هاي داخلي شركت بپردازند. در اين مطلب سعي مي شود تا نكاتي را پيرامون انتخاب قفس بلدرچين براي شما توضيح دهيم.

انواع قفس :

منبري يا كاليفرنيايي: در اين مدل كود در كف سالن ريخته شده و يا درون گودالي كه در كف در نظر گرفته شده ريخته مي شود و توسط يك طيقه به بيرون سالن هدايت مي شود اين گونه فقس ها براي پرورش بلدرچين در واحد هاي صنعتي ونيه صنعتي توصيه نمي شود.

طبقه اي (باطري) : كود درون سيني يا نوار نقاله زير هر طبقه ريخته مي شود و به طور اتوماتيك يا دستي تخليه مي شود اين نوع از قفس بلدرچين مناسب ترين حالت براي پرورش بلدرچين مي باشد.

1-ابعاد:

تجربه نشان داده كه بلدرچين هاي تخمگذار در اجتماع هاي 20-30 به بالا محصولات بهتر و بيشتري توليد مي كنند. و همچنيين براي كنترل بهتر بيماري ها و حذف سريعتر پرنده هاي معيوب اجتماع هاي بيشتر از 30 بلدرچين مفيد فايده نبوده. لذا از باكس هايي استفاده شود كه بيشتر از 30 بلدرچين با هم در ارتباط نباشند

بهترين ابعاد براي اين تعداد 35* 90 سانتي متر مي باشد و ارتفاع مناسب 25 الي 30 سانتي متر مي باشد.

2-جنس قفس:

بهترين جنس براي ساخت فقس بلدرچين استيل و آهن گالوانيزه مي باشد كه استيل به دليل قيمت بالا معمولا استقبال نمي شود .

استفاده از چوب و سيم توري و كليه موادي كه آلودگي را در لابلاي ساختار خود جاي مي دهد پيشنهاد نمي شود

3-آبخوري:

استفاده از آبخوري نيپل علاوه بر كنترل بهتر مصرف آب باعث جلوگيري از آلوده شدن آب مي كند.نيپل ها انواع گوناگوني دارند (استيل ، پلاستيكي و ساير فلزات) معمولا نيپل هاي پلاستيكي براي بلدرچين ها كفايت ميكند. اما نيپل هاي استيل از دوام و تكنولوژي بالاتري برخوردار است.

استفاده ا آبخوري هاي ناوداني و غيره به هيچ عنوا براي بلدرچين هاي تخمگذار و گوشتي داخل قفس توصيه نميگردد.

4-دان خوري

استفاده از دانخوري هاي اتوماتيك زنجيري فقط در هنگامي توصيه مي گردد كه طول خط بيشتر از 30 متر بوده ويا قيمت كارگر در منطقه فعاليت بالا باشد .جنس دانخوري ها بايد ورف گالوانيزه باشد .

5-تهويه:

در نظر گرفتن فضاي كافي بين سيني كود و كف قفس بالايي و سقف قفس پايين براي جريان بهتر هوا اهميت بسزايي در توليد دارد متاسفانه توليد كنندگان تجاري قفس بلدرچين در ايران به خاطر كاستن از هزينه ها به هيچكدام از اين موارد دقت كافي نميكنند.

 

كشتار گاه بلدرچين

يكي از مشكلاتي كه تا چندي پيش پرورش دهندگان بلدرچين با آن مواجه بودند نحوه كشتار و پَركني بلدرچين بوده است . خوشبختانه امروزه علاوه بر كشتار گاه هايي كه در داخل براي ظرفيت هاي مختلف پرورش بلدرچين طراحي شده است ، خطوط كشتار بلدرچين به صورت هاي تمام صنعتي واتوماتيك از كشورهاي اروپايي توسط چند شركت وارد شده است . يكي از ده ها مزيت كشتارگاه هاي وارداتي منطبق بودن آنها با استانداردهاي اروپا است و اين امكان را به توليد كنندگان بلدرچين ميدهد كه صادرات محصولات خود مخصوصاً به اروپا را انجام دهند.

 

پرورش بلدرچين :

افرادي كه علاقمند به پرورش بلدرچين جهت نوليد گوشت باشند  بايد جوجه هاي آن را خودشان توليد و تكثير نمايند .زيرا محلي در ارتباط    با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا كارخانه جوجه كشي ويژه بلدرچين فعلا وجود ندارد . جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين نيز محلي  را كه داراي آب ، برق  و راه بوده وجاي خلوت باشد بايد انتخاب كرد  همچنين داراي امكانات لازم نسبت به حمل محصولات توليدي  به بازار باشد و از طرفي به دليل ايجاد بوي نامطبوع و جذب مگس در محلي خارج و دور از محل سكونت پروزرش داده شود . به همين دليل نياز به ايجاد سالن هاي جداگانه جهت پرورش مولدين و جوجه ها و تاسيسات مي باشد اين واحدها را مي توان بر اساس ظرفيت شان به صورت مجزا و يا بصورت واحد هاي جداگانه داخل يك ساختمان ايجاد كرد .

سمت و سوي سالن ها از نظر آفتابگير بودن مهم و با اهميت مي باشد     مثلا در مناطق گرمسير قسمت طولي سالن ها بايد در جهت شرق و غرب ساخته شود . اگر سايبان ساختمان هم مقداري طولاني در نظر گرفته شود از افزايش دماي داخل سالن در فصل تابستان كاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودي را طي مي كند . اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته مي شود با اين كار سالن ها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند شد .

بادگير بودن ، ارتفاعات و كناردريا  محلي مناسب براي پرورش بلدرچين محسوب نمي گردد . مكان پرورش را مي توان بصورت بسته و باز ساخت . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا كف سالن ) ، ظرفيت جوجه ريزي در نظر گرفته شده و سرمايه موجود پرورش دهنده و ... آماده سازي مي گردد . اگر پرورش در كف سالن     مد نظر باشد از بستر استفاده مي شود  در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 – 3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8 – 5 سانتيمتر در نظر گرفته شده و با كاه ، تراشه نجاري ، پوسته برنج و يا خاك اره مي پوشانند .  درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 – 21   درجه سانتي گراد مي باشد . سيستم نگهداري در قفس در انواع مختلف ( پرورش نيمچه گوشتي – تخمگذار – و ... ) متداول مي باشد كف قفس  را مي توان در اندازهاي مختلف  ( 25* 15 ، 20 * 15 ، 15 * 15 )   انتخاب كرد اما ارتفاع بايد بين 17 – 15 سانتي متر باشد . در قفس هاي    با ابعاد ذكر شده مي توان 4 – 2 بلدرچين نگهداري كرد . در ابعاد كوچك يك نر و يك ماده ، اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 – 2 بلدرچين ماده   يك بلدرچين نر مناسب مي باشد .

 در قفس هاي سيستم آپارتماني ، جهت جمع آوري فضولات ، قسمت تحتاني هر قفس با كف فلزي پوشانده مي شود ، فضولات جمع شده يا بصورت اتوماتيك و يا بصورت دستي تخليه و پاك سازي مي شود . در قفس هاي تيپ كاليفرنيا ، مدفوع مستقيما به كف سالن ريخته و در آنجا جمع مي شود تخليه مستمر فضولات توليد شده از نظر تهويه و تامين هواي  پاكيزه داخل سالن موثر است .

شبكه هاي كف قفس در هر نوع آن بايد به ابعاد 5/1 – 1  سانتي مترواما شبكه سقف و ديواره ها  4 * 5/2 و يا 5 * 2  سانتي متر بهتر است . جهت سرازير شدن تخم ها ، كف بايد با زاويه 15 درجه ساخته مي شود  به منظور جلوگيري از شكستن تخم ها در اثر برخورد با جدار شبكه فلزي، سرتاسر شبكه محل تجمع تخم ها با ابر پوشانده مي شود . اين عمل در جلوگيري از شكسته شدن تخم ها بسيار  مفيد مي باشد . پرورش بلدرچين بصورت گروههاي بزرگ نيز در داخل قفس امكان پذير مي باشد ، اما تراكم آنها نبايد از 50 قطعه بيشتر باشد . جهت اجراي  اين روش ابعاد مختلف قفس بر اساس تعداد بالدرچين بشرح ذيل اشاره    مي گردد .

 

بازاء هر 25 قطعه بلدرچين = 30*60*60

بازاء هر 50 قطعه بلدرچين = 30*120*60

بمنظور كنترل و جلوگيري  از امكان جست و خيز و پرواز و ايجاد زخم  ارتفاع قفس ها نبايد بيشتر  از cm  30    باشد.

 

توليد مثل بلدرچين :

جهت اينكار از دستگاههاي جوجه كشي استفاده مي شود  بلدرچين در كوتاه مدت به بلوغ جنسي مي رسد جنس ماده در 42 روزگي شروع  به تخم گذاري مي كند . توليد  اسپرم در بلدرچين نر در 36 روزگي شروع مي شود اگر بازاء 3 – 2 ماده بايد يك نر در نظر گرفته شود . در واقع شانس نطفه دار بودن تخم ها افزايش مي يابد . جهت تكثير و توليد مثل   از بلدرچين مادر و تخم هاي بدست آمده از آن استفاده مي شود .

بلدرچين هاي مادر خريداري شده نبايد بيشتر از 3 – 2 هفته سن داشته باشند توليد تخم در روزهاي 60 – 56 تخمگذاري به اوج خود مي رسد .

در صورت افزايش مدت زمان روشنايي از فروردين لغايت شهريور 100- 50 تخم مي گذارند پس از اين مدت وارد تولك 5/1 ماهه مي شوند . در پرورش مدرن و در شرايط صنعتي در طول سال از يك قطعه بلدرچين 300 – 250 تخم يرداشت مي شود . شرايط ايده ال نوردهي و ايجاد روشنايي در سالن 18 – 14 ساعت در روز مي باشد . در انتخاب تخم ها جهت استفاده  در جوجه كشي بايد به نكاتي همچون پاكيزگي تخم ، سالم بودن و به وزن آن توجه نمود . اگر مجبور به ذخيره تخم هاي بدست آمده از مادران مولد باشيم بايد در شرايط مناسب يعني در دماي 18 – 16 درجه   سانتي گراد و رطوبت 80 – 75% نگهداري گرد  . اگر تعداد تخم توليد شده كمتر از ظرفيت  ماشين جوجه كشي باشد مي توانيم تخم هاي بدست آمده را تا 15 – 10 روز در شرايط محيطي فوق الذكر ذخيره  و نگهداري نمائيم .

تخم ها در روي راك بطرز افقي يا بشكلي كه نوك تيز آن در قسمت پائين قرارگيرد  مي گذارند ، درصورتي كه تخم  بلدرچين بيشتر از يك هفته جهت جوجه كشي ذخيره و نگهداري شود بايد هر روز با جابجا نمودن  ، وضعيت آنها تغيير داده شود . در توليد جوجه بلدرچين توسط ماشين جوجه كشي   رعايت 4 شرط دما ، رطوبت و تهويه مناسب و جابجا  كردن الزامي است تخم بلدرچين بعد از 18 – 17 روز هچ مي شود . دماي ماشين  جوجه كشي بايستي 5/37 درجه سانتي گراد باشد اما دو روز آخر درجه حرارت جوجه كشي كاهش داده مي شود .

تهويه توسط يك يا چند سوراخ ايجاد شده در سقف دستگاه انجام مي گيرد . همچنين FAN تعبيه شده داخل دستگاه  منجر به ورود هواي تميز به داخل و خروج هواي كثيف به خارج آن خواهد شد . در 14 روز اول تخم هاي داخل ستري  بلافاصله هر 4 – 2 ساعت يكبار و يا حداقل روزي 5 بار جابجا مي شوند اگر اين كار توسط دستگاه و به صورت اتوماتيك باشد بازاء هر يك ساعت يكبار انجام خواهد گرفت ، دو روز آخر تخم ها به هچري انتقال داده مي شوند .

تعداد جوجه هاي هچ شده بازاء هر يكصد تخم راندمان هچ را مشخص     مي كند . تعداد تخم هاي بارور بازاء هر يكصد تخم نيز ميزان باروري   را تعيين مي كند بهترين موقع تعيين درصد ( باروري و راندمان هچ )  انتقال تخم ها از ستري به هچري مي باشد.

تعيين ظرفيت دستگاه جوجه كشي و محاسبه اندازه گله مادر :

اگر فرضا بر اساس ارزيابي هاي بعمل آمده نياز بازار به 1000 قطعه بلدرچين در هفته برآورد و مشخص شود . بايد 10% افزون بر نياز بازار بلدرچين توليد و عرضه نمود . زيرا تلفات 10 – 5% جوجه ها را در طول پرورش نبايد فراموش نمود به همين منظور جهت تامين 1000 قطعه جوجه بلدرچين در هفته بايد با در نظر گرفتن 90% ميزان باروري تخم   80 % ميزان هچ به تعداد متوسط 1550 عدد تخم نياز مي باشد .

با اين حساب بايستي روزانه 225 عدد تخم از گله مادر توليد و پس از يك هفته ذخيره كردن به دستگاه جوجه كشي منتقل مي نمائيم . اگر ميزان بارور بودن 1550 عدد تخم هاي جمع آوري شده در طول هفته   كه در داخل ماشين جوجه كشي گذاشته شده اند را 90% تخمين بزنيم      در پانزدهمين روز آخر تعداد 1400 – 1376 عدد تخم بارور از ستري      به قسمت هچري منتقل خواهد شد . بهمين منظور ظرفيت هچري بايد باندازه 1400 عدد تخم در نظر گرفته شود از طرف ديگر چون هفته اي يكبار تخم ها جمع آوري و داخل دستگاه گذاشته مي شود ظرفيت ستري   را بايد دو برابر آن در نظر گرفت . همچنين جهت تكميل ظرفيت دستگاه در هفته يعني جمع آوري و ذخيره 250 عدد تخم در روز به پرورش  360 – 350 قطعه بلدرچين مادر نياز مي باشد . اگر در هر قفس يك نرو يك ماده پرورش دهيم باندازه تعداد ماده به بلدرچين نر نياز داريم .

ارقام ذكر شده در فوق بر اساس 90% باروري و 80% توان هچ و 70% توليد تخم محاسبه گرديد. شايان ذكر اينكه كسب ارقام ذكر شده در توليد بسيار مشكل و در حين حال مطلوب مي باشد .

 

نگهداري و پرورش : جوجه ها يا در دستگاه هاي چند طبقه مادر مصنوعي  و يا در كف سالن  پرورش داده مي شوند . دماي محل بايد در اوايل پرورش  36 – 35 درجه سانتي گراد باشد  . سپس حرارت سالن بازاء هر هفته 3 درجه سانتي گراد كاهش مي يابد اما به هيچ وجه نبايد دماي سالن به كمتر از 22 دجه سانتي گراد كاهش يابد . پرورش در قفس هاي بزرگ كف شبكه اي نيز امكان پذير است . جهت جلوگيري از نوك زدن يا كاني باليسم انجام نوك چيني و كاهش شدت نور سالن و يا آويزان نمودن دسته هاي يونجه خشك مفيد مي باشد  20  عدد بلدرچين سه هفتگي را مي توان در فضاي به وسعت 30*30  سانتي متر جا داد .  پس از گذشت 5 هفته بلدرچين ها به قفس هاي مخصوص  تخم گذاري منتقل مي گردد .  اگر پرورش دركف سالن در نظر گرفته شود بايد قوطي هاي ويژه بلدرچين تهيه شود . داخل قوطي هاي تخمگذاري بايستي كاه يا علف گذاشته شود .

تامين روشنايي داخل سالن در هفت روز اول 5 – 2 لامپ بصورت  24 ساعت و 40 – 8 روز بعدي طول طبيعي روز و يا 8 ساعت با 2 لامپ ، بعد از 41 روز 16 ساعت با 2 لامپ مناسب مي باشد . رنگ پرهاي قسمت بالايي سينه و گردن در بلدرچين نر بالغ قهوه اي مايل به قرمز و در ماده ها رنگ خاكستري با خالهاي سياه تزئين شده است .

و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:

1- قسمت پرورش گله مادر
2- جوجه کشي
3- پرورش گله گوشتي
4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد.
جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.
متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد.
جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.

معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در    قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد. همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم.
جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانت مي باشند. البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.
در جدول زير ميزان فضاي مورد نياز به ازا هر قطعه بلدرچين به تفکيک سن نشان داده شده است:

سن به هفته

فضاي مورد نياز cm2

1

25 -20

2

30 - 25

3

45 - 40

4

60 - 55

5

70 - 65

          6          

80 - 75

به طور کلي و صرفنظر از نوع سيستم پرورش، جهت نيل به حداکثر بازدهي بايستي موارد زير را در نظر داشت:

- اجتناب از هرگونه حمل و نقل بي مورد
- فراهم نمودن محيطي آرام و دور از استرس
- اعمال برنامه کاهش تدريجي دما
- تامين نور کافي و استفاده از برنامه نوري مناسب
- استفاده از جيره هاي بالانس شده و با کيفيت
- رعايت کليه اصول بهداشتي

روش تعيين جنسيت

تشخيص جنسيت بلدرچينها در 3 هفته اول زندگي بسيار مشکل و توام با خطاي زياد است ولي بعد از سه هفتگي شناسائي به طور واضح امکان پذير مي باشد، بدين صورت که در بلدرچينهاي نر، پرهاي گردن قهوه اي و پرهاي سينه قرمز مايل به قهوه اي روشن (حنائي) بوده در حاليکه در بلدرچين ماده پرهاي گردن و سينه روشن و با لکه هاي سياه رنگ به شکل نقطه ها يا نوارهائي ظاهر مي شوند.

روش ديگر تشخيص اين است که، بلدرچينهاي نر داراي غده اي در کلواک است که به اندازه تقريبي يک فندق در قسمت بالاي کلواک قرار دارد و در اثر فشار و تحريک کف سفيدي از آن ترشح مي شود که نبايد با ترشح اسپرم اشتباه گرفته شود. البته روشهاي ديگري جهت تفکيک جنس نر و ماده با بالاي 90 درصد اطمينان وجود دارد که نيازمند تبحر و تجربه خاصي مي باشد.

انتخاب گله هاي مادر

مناسبترين پيشنهاد جهت تشکيل گله هاي مادري و بدست آوردن تخمهائي با درصد نطفه داري بالا استفاده از ترکيب گله 1 نر به ازاي هر 6- 3 ماده مي باشد که در اين حالت بيشترين احتمال جهت توليد تخمهائي با نطفه داري مناسب وجود دارد.
در هنگام شروع کار مي توان از سه روش معمول جهت تشکيل گله استفاده کرد که عبارت اند از:

1- خريد تخمهاي نطفه دار و جوجه کشي در سايت
2- خريد جوجه هاي مادر يکروزه
3- خريد نيمچه هاي آماده تخمگذاري

بايستي توجه داشت که هرکدام از موارد بالا داراي نقاط ضعف و قوت خاص خود هستند و انتخاب يکي از آنها براي شروع کار منوط به در نظر گرفتن عوامل گوناگوني است.
به طور مثال در موارد 1 و 2 با اينکه ميزان سرمايه اوليه مورد نياز کمتر از حالت سوم مي باشد اما تنها هنگامي پيشنهاد مي گردد که شما بعنوان يک پرورش دهنده داري تجربه کافي در جوجه کشي و پرورش جوجه يکروزه باشد که در غير اينصورت با مشکلات جدي در کار مواجه خواهيد شد.
و اما در حالت سوم با وجود اينکه در ابتداي کار شما نياز به سرمايه گذاري بيشتري جهت خريد پرندگان مادر داريد، اما ريسک کمتر و مدت زمان سريعتري که براي رسيدن به توليد صرف مي شود امکان بهره برداري سريعتر را به شما خواهد داد.
حال صرفنظر از روشهاي سه گانه پيشنهاد شده و اينکه کداميک از آنها بيشتر با شرايط شما سازگار هستند بايد به اساسي ترين نکته نيز اشاره کرد و آن اين است که در هر حال سعي نمائيد با انتخاب مناسبترين نژاد از لحاظ ميزان توليد تخم، داشتن وزن کشتار بالا، دارا بودن ضريب تبديل پائين، دارا بودن بيشترين سازگاري با اقليم طبيعي منطقه و مقاومت مناسب نسبت به عوامل نامساعد محيطي از معتبرترين مزارع، گله اي خوب با قابليت هاي ژنتيکي بالا و توانائي توليد مناسب را تشکيل دهيد و مطمئن باشيد که صرف هرگونه هزينه منطقي در اين گام متضمن سودآوري بيشتر مجموعه شما خواهد بود.
با وجود تمامي موارد گفته شده، انتخاب مناسبترين روش جهت راه اندازي يک مزرعه منوط به بررسي کامل شرايط محيطي، فني و اجرائي پروژه مي باشد که در اينخصوص بايستي از کارشناسان خبره فن ياري گرفت.

تخمگذاري و توليد مثل

به کلي بلدرچينها پرندگاني با ميزان تخمگذاري بالا بوده و در هر سال در حدود 260 – 250 تخم مي گذارند که اين امر در شرايط طبيعي و بدون نوردهي مصنوعي در ماه هاي فروردين تا شهريور اتفاق مي افتد و در اين شرايط تعداد تخمهاي گذاشته شده برابر با 100 -50 عدد است که با اعمال برنامه هاي تغذيه اي مناسب و نوردهي مطلوب مي تواندتا 270 تخم در سال افزايش يابد.
کرچ شدن در بين بلدرچينهاي اهلي در حد وسيعي کاهش يافته به گونه اي که اين پديده به ندرت در آنها ديده مي شود.
تخم بلدرچين که در حالت طبيعي حدود 10 گرم وزن دارد در حالت صنعتي به 12 گرم افزايش وزن يافته است.
جهت تشکيل گروه هاي توليد مثلي معمولاٌ به ازا هر 4-3 قطعه ماده يک پرنده نر در نظر مي گيرند. البته بهترين نتيجه باروري از نسبت 1 نر به 1ماده بدست مي آيد ولي در شرايط صنعتي عملاٌ نسبت 1 به 3 اجرا مي گردد.
جفتگيري بلدرچين از سن 6 هفتگي آغاز و در زمان 4 هفته اول پس از بلوغ درصد باروري به حدود 100-90 % بالغ مي گردد. اين روند د ر8 ماهگي به 80 % و پس از گذشت 11-9 ماه به 70-60% مي رسد.
پس از هر بار جفتگيري، بلدرچينهاي ماده به مدت 6-5 روز و گاهي حتي تا 12-10 روز تخم بارور مي گذارند.
نگهداري تخمها در انبارهائي با درجه حرارت 15-13 درجه سانتيگراد و رطوبتي در حدود 60-50% و به مدت 8 روز انجام مي گيرد. البته بايستي توجه داشت که نگهداري طولاني مدت تخمها تاثير منفي بر قابليت جوجه درآوري آنها خواهد داشت. همچنين پيش از انبار کردن تخمها بايد آنها را بوسيله گاز فرمالدئيد يا اشعه ماورا بنفش ضدعفوني نمود.
قدرت جوجه درآوري تخمهاي بارور بين 80-70% و يا به عبارتي معادل 70-50% تخمهاي گذاشته شده خواهدبود که البته اين امر بستگي بسيار زيادي به سن پرندگان خصوصاٌ پرنده ماده، شرايط فني و بهداشتي جوجه کشي، تغذيه و مواردي از اين قبيل خواهد داشت.
دوره جوجه کشي بلدرچين به طور متوسط در حدود 17 روز به طول مي انجامد ولي اگر جنين رشد اوليه داشته باشد اين زمان به 15 روز تقليل خواهد يافت.
حرارت داخلي در انکوباتور بايد در حدود 8/37 درجه سانتيگراد و رطوبت در حدود 65-60 % و در هچر دما 5/37-3/37 و رطوبت حدود 90-80% تنظيم گردد ضمن اينکه چرخش تخمها نيز هر 3- 1 ساعت يکبار انجام مي گيرد.

مشخصات مورد نياز در جوجه کشي

مشخصه

ميانگين

واحد

دما

4/37

degrees, dry bulb

رطوبت

30 - 9/28

degrees, dry bulb

طول دوره جوجه کشي

18 - 15

روز

دما در سه روز آخر جوجه کشي

2/37

degrees, dry bulb

رطوبت در سه روز آخر جوجه کشي

4/34 - 2/32

degrees, dry bulb

امکان تشخيص نطفه داري در تخمهاي لکه دار و سفيد متفاوت است به گونه اي که در تخمهاي لکه دار امکان تشخيص رشد جنيني از روز هشتم و در تخمهاي سفيد در روز دوم و سوم ميسر است.
جوجه هاي بدست آمده در حدود 8-7 گرم وزن دارند که البته وزن اوليه تخم نيز در اين ميان بسيار موثر خواهد بود.
تلعات جنيني در هنگام جوجه کشي بيشتر در 3 روز اول انکوباسيون و يا در مدت کوتاهي پيش از تفريخ پيش مي آيد که اين امر بستگي زيادي به تلاقي خويشاوندي، سن بالاي والدين و نيز مدت طولاني انبارداري و همچنين صدمه ديدگي پوسته تخم دارد.

مشخصات توليدي

مشخصه

ميانگين

واحد

سن بلوغ

                  60 - 40                 

          روز         

دوره تخمگذاري

6 -5

ماه

تعداد ماده ها به يک نر

6

قطعه

سن شروع تخمگذاري

5

هفته

حداکثر تخمهاي توليدي در يکسال

280 - 150

عدد

قابليت جوجه درآوري

80 - 65

%

نطفه داري

85 - 75

%

برنامه نوري

 اعمال يک برنامه نوردهي دقيق و مناسب براي بلدچينها امري بسيار ضروري و مهم مي باشد. به طور کلي بهتر است شدت نور در شروع رشد در حدود 70-60 lux در نظر گرفته شده و در هفته سوم به 10 lux برسد و مدت روشنائي اعمال شده نيز حداقل 18-16 ساعت باشد.
شايان ذکر است که طبق برخي مطالعات انجام يافته گروهي از پرورش دهندگان زمان 23 نوردهي را اعمال مي نمايند و حتي در برخي مزارع صنعتي ايتاليا از برنامه 24 نوردهي استفاده مي گردد.
بايستي در نظر داشت که در هر حالت جهت دستيابي به حداکثر ميزان تخم، اعمال 18 -16 ساعت روشنائي ضروري مي باشد. همچنين جالب است بدانيد بر اساس برخي گزارشها اعمال 24 ساعت نوردهي سبب تسريع بلوغ جنسي مي گردد در حاليکه 18 -16 ساعت نوردهي سبب تاخير در بلوغ جنسي خواهد شد.
البته جهت پرورش بلدرچينهائي که تنها به خاطر توليد گوشت پرورش داده مي شوند اعمال 8 ساعت نوردهي با شدت کم نيز کافي خواهد بود.

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار يك بار حدود ساعت نه شب و بار ديگر صبح روز بعد انجام مي‌شود. هنگام جمع‌آوري و حمل تخم‌هاي نطفه‌دار بايد بسيار دقت كرد. زيرا پوسته تخم‌ها بسيار نازك است و به آساني مي‌شكند.
تخم‌ها را بايد طوري در شانه‌اي مناسب و تميز قرارداد كه انتهاي پهن تخم به طرف بالا باشد تا نطفه به پوسته نچسبد. تخم‌هايي كه براي جوجه‌كشي در نظر گرفته مي‌شوند بايد تميز باشند. همچنين داراي شكل طبيعي، اندازه متوسط و پوسته خوب باشند.

نگهداري تخم‌هاي‌ نطفه‌دار

تخم‌هاي مخصوص جوجه‌كشي را نبايد به مدت طولاني نگهداري كرد. بيشترين زمان ممكن براي نگهداري تخم‌ها 5 تا 7 روز است. در اين مدت هم بايد در دما و رطوبت مناسب در سردخانه نگهداري شوند. اگر تخم‌ها بيشتر از يك هفته خارج از دستگاه جوجه‌كشي نگهداري شوند، توانايي جوجه‌كشي به سرعت كم مي‌شود.
در تمام مدت نگهداري تخم‌ها، بايد آنها را طوري قرارداد كه انتهاي پهن آن به سمت بالا باشد. دماي مناسب براي نگهداري تخم‌ها در سردخانه دوازده و نيم تا پانزده و نيم درجه سانتيگراد است. همچنين رطوبت مناسب بايد هفتاد و پنج تا هشتاد درصد باشد. اگر رطوبت كمتر از اين مقدار باشد، رطوبت موجود در تخم بخار مي‌شود. اگر هم رطوبت بيشتر از اين مقدار باشد، احتمال آلودگي تخم‌ها به وسيله قارچ زياد مي‌شود.

آماده سازي تخم‌هاي نطفه‌دار

براي انتقال دادن تخم‌ها از سردخانه به درون دستگاه جوجه‌كشي ابتدا بايد آنها را به مدت شش ساعت در دماي معمولي نگهداري كرد. سپس تخمها را درون دستگاه جوجه‌كشي قرار داد. اگر تخم‌ها را پس از بيرون آوردن از سردخانه فوراً در دستگاه جوجه‌كشي قرار بدهيم، روي پوسته تخم‌ها قطره‌هاي آب جمع مي‌شود. يعني تخم‌ها عرق مي‌كنند. براي جلوگيري از عرق كردن تخم‌ها بايد پوسته تخم كم‌كم در دماي معمولي گرم شود.
به علاوه، قبل از انتقال تخم‌ها به دستگاه جوجه‌كشي بايد تخم‌هايي كه داراي شكل و اندازه مناسب نيستند، كنار گذاشت. تخم‌هاي كثيف را بايد با كاغذ سمباده يا يك پارچه پشمي زبر تميز كرد. كار ضدعفوني تخم‌ها به وسيله گاز فرمالدئيد انجام مي‌شود. اين گاز از واكنش بين پرمنگنات پتاسيم و فرمالين به وجود مي‌آيد.

انتقال به دستگاه جوجه‌كشي

طول دوره جوجه‌كشي براي بلدرچين 17 تا 18 روز مي‌باشد. تخم‌ها از روز اول تا روز چهاردهم در دستگاه ستر قرار مي‌گيرند. از روز پانزدهم تا روز هجدهم نيز در دستگاه هچر قرار داده مي‌شوند. درجه حرارت دستگاه جوجه‌كشي بين 2/37 تا 7/37 درجه سانتيگراد تنظيم مي‌شود. رطوبت دستگاه نيز بايد 58 تا 60 درصد باشد.
در چهارده روز اول، تخم‌هاي هر دستگاه ستر بايد روزي سه تا هشت بار چرخانده شوند. با اين كار، از چسبيدن جنين به پوسته جلوگيري مي‌شود. اما در دستگاه هچر عمل چرخاندن انجام نمي‌شود تا جنين در محل مناسب براي خارج شدن از پوسته قرار بگيرد.
بايد توجه داشت كه واردكردن هواي تازه در دستگاه جوجه‌كشي براي سلامت جنين‌هاي درون تخم‌ها بسيار مهم است.

درجه حرارت مورد نياز

بلدرچينها در روزهاي نخستين عمر به دماي حدود 38- 36 درجه سانتيگراد نياز دارند که اين دما بايد به کمک منابع حرارتي مناسب تامين گردد. در سن 7- 6 هفتگي 24- 22 درجه دما مورد نياز مي باشد.
البته بسته به شرايط محيط پرورش مي توان پرندگان را در حرارت 36- 35 درجه سانتيگراد نگهداري و به تدريج در عرض 3 هفته به دماي 24 درجه سانتيگراد پائين آورد. 

 

ويژگيهاي عمومي بلدرچين

به طور کلي بلدرچينها پرندگاني پرطاقت، نيرومند و مقاوم مي باشند و مي توانند در گستره وسيعي از مناطق با آب و هواهاي گوناگون رشد و توليد مثل نمايند که اين توانائي ناشي از قدرت سازگاري بالاي آنها با شرايط گوناگون محيطي مي باشد.
بلدرچين داراي مقاومت خوبي نسبت به شرايط نامساعد محيطي بوده و در محيطهاي مختلف به راحتي سازگار مي گردند. اين پرندگان سريعاٌ رشد مي کنند بطوريکه سن بلوغ در اين پرندگان پائين بوده و در سن 2- 5/1 ماهگي به بلوغ کامل جنسي مي رسند که در اين هنگام وزن پرنده نر به 150 -120 گرم و ماده ها به 180 – 150 گرم مي رسد. ( وزن پرنده بسته به نوع، نژاد و نوع سيستم پرورش مي تواند متفاوت از اعداد ارائه شده باشد.)
اين پرنده پس از رسيدن به سن بلوغ به مدت حدود 6- 4 ماه تخمگذاري خواهد کرد که متوسط تخمگذاري در اين مدت حدود 100 عدد تخم خواهد بود که از اين تعداد حدود 75- 70 درصد به جوجه تبديل خواهند شد.
جوجه هاي بدست آمده از گله مادر پس از گذشت 45 -35 روز به وزن کشتار مي رسند و در اين هنگام وزن متوسط لاشه در آنها مي تواند بسته به نوع و نژاد از 140 گرم الي 220 گرم متغير باشد.
در يک جمع بندي ساده مي توان نتيجه گرفت که مجموع عواملي نظير: سن بلوغ پائين، سن کشتار مناسب، کيفيت مطلوب گوشت، هزينه هاي ثابت و جاري مناسب در مقايسه با ديگر شاخه هاي دامپروري و همچنين مقاومت بالاي پرنده به شرايط نامساعد محيطي، پرورش بلدرچين را تبديل به صنعتي سودآور نموده که امروزه مورد توجه بسياري از پرورش دهندگان در سراسر جهان قراردارد.
ميزان تخمگذاري در بلدرچينها بالا و در حدود 250 عدد در هر سال مي باشد. بلدرچين ماده د رسن 60 -50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. متداولترين نژاد در پرورش صنعتي اين پرنده نژاد کوترنيکس ژاپني (COTURNIX) مي باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگي نيز به وزن کشتار 250 گرم مي رسند.
از لحاظ ظاهري بلدرچين ماده درشت جثه تر از بلدرچين نر بوده و پرهاي سينه اش نيز خالدار مي باشند در حاليکه بلدرچين نر داراي پرهاي سينه اي به رنگ قهوه اي مي باشد.

ويژگيهاي عمومي بلدرچين

مشخصه

ميانگين

واحد

دماي بدن

71/42 - 15/42

درجه سانتيگراد

دماي محيطي مورد نياز

30 - 20

درجه سانتيگراد

رطوبت محيطي مورد نياز

70 - 45

درصد

تعداد ضربان قلب

600 - 500

تعداد در دقيقه

متوسط مصرف خوراک

30 - 25

گرم در روز

تعداد کروموزومها

78

2n

دوره جوجه کشي

18 - 15

روز

ميزان فضاي مورد نياز

400

سانتيمتر مربع به ازا هر پرنده

سيستمهاي رايج پرورشي

پرورش بلدرچين عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:

1- قسمت پرورش گله مادر
2- جوجه کشي
3- پرورش گله گوشتي
4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد.
جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.
متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد.
جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.

معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در    قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد. همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم.
جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانت مي باشند. البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.
در جدول زير ميزان فضاي مورد نياز به ازا هر قطعه بلدرچين به تفکيک سن نشان داده شده است:

سن به هفته

فضاي مورد نياز cm2

1

25 -20

2

30 - 25

3

45 - 40

4

60 - 55

5

70 - 65

          6          

80 - 75

به طور کلي و صرفنظر از نوع سيستم پرورش، جهت نيل به حداکثر بازدهي بايستي موارد زير را در نظر داشت:

- اجتناب از هرگونه حمل و نقل بي مورد
- فراهم نمودن محيطي آرام و دور از استرس
- اعمال برنامه کاهش تدريجي دما
- تامين نور کافي و استفاده از برنامه نوري مناسب
- استفاده از جيره هاي بالانس شده و با کيفيت
- رعايت کليه اصول بهداشتي

روش تعيين جنسيت

تشخيص جنسيت بلدرچينها در 3 هفته اول زندگي بسيار مشکل و توام با خطاي زياد است ولي بعد از سه هفتگي شناسائي به طور واضح امکان پذير مي باشد، بدين صورت که در بلدرچينهاي نر، پرهاي گردن قهوه اي و پرهاي سينه قرمز مايل به قهوه اي روشن (حنائي) بوده در حاليکه در بلدرچين ماده پرهاي گردن و سينه روشن و با لکه هاي سياه رنگ به شکل نقطه ها يا نوارهائي ظاهر مي شوند.

روش ديگر تشخيص اين است که، بلدرچينهاي نر داراي غده اي در کلواک است که به اندازه تقريبي يک فندق در قسمت بالاي کلواک قرار دارد و در اثر فشار و تحريک کف سفيدي از آن ترشح مي شود که نبايد با ترشح اسپرم اشتباه گرفته شود. البته روشهاي ديگري جهت تفکيک جنس نر و ماده با بالاي 90 درصد اطمينان وجود دارد که نيازمند تبحر و تجربه خاصي مي باشد.

انتخاب گله هاي مادر

مناسبترين پيشنهاد جهت تشکيل گله هاي مادري و بدست آوردن تخمهائي با درصد نطفه داري بالا استفاده از ترکيب گله 1 نر به ازاي هر 6- 3 ماده مي باشد که در اين حالت بيشترين احتمال جهت توليد تخمهائي با نطفه داري مناسب وجود دارد.
در هنگام شروع کار مي توان از سه روش معمول جهت تشکيل گله استفاده کرد که عبارت اند از:

1- خريد تخمهاي نطفه دار و جوجه کشي در سايت
2- خريد جوجه هاي مادر يکروزه
3- خريد نيمچه هاي آماده تخمگذاري

بايستي توجه داشت که هرکدام از موارد بالا داراي نقاط ضعف و قوت خاص خود هستند و انتخاب يکي از آنها براي شروع کار منوط به در نظر گرفتن عوامل گوناگوني است.
به طور مثال در موارد 1 و 2 با اينکه ميزان سرمايه اوليه مورد نياز کمتر از حالت سوم مي باشد اما تنها هنگامي پيشنهاد مي گردد که شما بعنوان يک پرورش دهنده داري تجربه کافي در جوجه کشي و پرورش جوجه يکروزه باشد که در غير اينصورت با مشکلات جدي در کار مواجه خواهيد شد.
و اما در حالت سوم با وجود اينکه در ابتداي کار شما نياز به سرمايه گذاري بيشتري جهت خريد پرندگان مادر داريد، اما ريسک کمتر و مدت زمان سريعتري که براي رسيدن به توليد صرف مي شود امکان بهره برداري سريعتر را به شما خواهد داد.
حال صرفنظر از روشهاي سه گانه پيشنهاد شده و اينکه کداميک از آنها بيشتر با شرايط شما سازگار هستند بايد به اساسي ترين نکته نيز اشاره کرد و آن اين است که در هر حال سعي نمائيد با انتخاب مناسبترين نژاد از لحاظ ميزان توليد تخم، داشتن وزن کشتار بالا، دارا بودن ضريب تبديل پائين، دارا بودن بيشترين سازگاري با اقليم طبيعي منطقه و مقاومت مناسب نسبت به عوامل نامساعد محيطي از معتبرترين مزارع، گله اي خوب با قابليت هاي ژنتيکي بالا و توانائي توليد مناسب را تشکيل دهيد و مطمئن باشيد که صرف هرگونه هزينه منطقي در اين گام متضمن سودآوري بيشتر مجموعه شما خواهد بود.
با وجود تمامي موارد گفته شده، انتخاب مناسبترين روش جهت راه اندازي يک مزرعه منوط به بررسي کامل شرايط محيطي، فني و اجرائي پروژه مي باشد که در اينخصوص بايستي از کارشناسان خبره فن ياري گرفت.

تخمگذاري و توليد مثل

به کلي بلدرچينها پرندگاني با ميزان تخمگذاري بالا بوده و در هر سال در حدود 260 – 250 تخم مي گذارند که اين امر در شرايط طبيعي و بدون نوردهي مصنوعي در ماه هاي فروردين تا شهريور اتفاق مي افتد و در اين شرايط تعداد تخمهاي گذاشته شده برابر با 100 -50 عدد است که با اعمال برنامه هاي تغذيه اي مناسب و نوردهي مطلوب مي تواندتا 270 تخم در سال افزايش يابد.
کرچ شدن در بين بلدرچينهاي اهلي در حد وسيعي کاهش يافته به گونه اي که اين پديده به ندرت در آنها ديده مي شود.
تخم بلدرچين که در حالت طبيعي حدود 10 گرم وزن دارد در حالت صنعتي به 12 گرم افزايش وزن يافته است.
جهت تشکيل گروه هاي توليد مثلي معمولاٌ به ازا هر 4-3 قطعه ماده يک پرنده نر در نظر مي گيرند. البته بهترين نتيجه باروري از نسبت 1 نر به 1ماده بدست مي آيد ولي در شرايط صنعتي عملاٌ نسبت 1 به 3 اجرا مي گردد.
جفتگيري بلدرچين از سن 6 هفتگي آغاز و در زمان 4 هفته اول پس از بلوغ درصد باروري به حدود 100-90 % بالغ مي گردد. اين روند د ر8 ماهگي به 80 % و پس از گذشت 11-9 ماه به 70-60% مي رسد.
پس از هر بار جفتگيري، بلدرچينهاي ماده به مدت 6-5 روز و گاهي حتي تا 12-10 روز تخم بارور مي گذارند.
نگهداري تخمها در انبارهائي با درجه حرارت 15-13 درجه سانتيگراد و رطوبتي در حدود 60-50% و به مدت 8 روز انجام مي گيرد. البته بايستي توجه داشت که نگهداري طولاني مدت تخمها تاثير منفي بر قابليت جوجه درآوري آنها خواهد داشت. همچنين پيش از انبار کردن تخمها بايد آنها را بوسيله گاز فرمالدئيد يا اشعه ماورا بنفش ضدعفوني نمود.
قدرت جوجه درآوري تخمهاي بارور بين 80-70% و يا به عبارتي معادل 70-50% تخمهاي گذاشته شده خواهدبود که البته اين امر بستگي بسيار زيادي به سن پرندگان خصوصاٌ پرنده ماده، شرايط فني و بهداشتي جوجه کشي، تغذيه و مواردي از اين قبيل خواهد داشت.
دوره جوجه کشي بلدرچين به طور متوسط در حدود 17 روز به طول مي انجامد ولي اگر جنين رشد اوليه داشته باشد اين زمان به 15 روز تقليل خواهد يافت.
حرارت داخلي در انکوباتور بايد در حدود 8/37 درجه سانتيگراد و رطوبت در حدود 65-60 % و در هچر دما 5/37-3/37 و رطوبت حدود 90-80% تنظيم گردد ضمن اينکه چرخش تخمها نيز هر 3- 1 ساعت يکبار انجام مي گيرد.

مشخصات مورد نياز در جوجه کشي

مشخصه

ميانگين

واحد

دما

4/37

degrees, dry bulb

رطوبت

30 - 9/28

degrees, dry bulb

طول دوره جوجه کشي

18 - 15

روز

دما در سه روز آخر جوجه کشي

2/37

degrees, dry bulb

رطوبت در سه روز آخر جوجه کشي

4/34 - 2/32

degrees, dry bulb

امکان تشخيص نطفه داري در تخمهاي لکه دار و سفيد متفاوت است به گونه اي که در تخمهاي لکه دار امکان تشخيص رشد جنيني از روز هشتم و در تخمهاي سفيد در روز دوم و سوم ميسر است.
جوجه هاي بدست آمده در حدود 8-7 گرم وزن دارند که البته وزن اوليه تخم نيز در اين ميان بسيار موثر خواهد بود.
تلعات جنيني در هنگام جوجه کشي بيشتر در 3 روز اول انکوباسيون و يا در مدت کوتاهي پيش از تفريخ پيش مي آيد که اين امر بستگي زيادي به تلاقي خويشاوندي، سن بالاي والدين و نيز مدت طولاني انبارداري و همچنين صدمه ديدگي پوسته تخم دارد.

مشخصات توليدي

مشخصه

ميانگين

واحد

سن بلوغ

                  60 - 40                 

          روز         

دوره تخمگذاري

6 -5

ماه

تعداد ماده ها به يک نر

6

قطعه

سن شروع تخمگذاري

5

هفته

حداکثر تخمهاي توليدي در يکسال

280 - 150

عدد

قابليت جوجه درآوري

80 - 65

%

نطفه داري

85 - 75

%

برنامه نوري

 اعمال يک برنامه نوردهي دقيق و مناسب براي بلدچينها امري بسيار ضروري و مهم مي باشد. به طور کلي بهتر است شدت نور در شروع رشد در حدود 70-60 lux در نظر گرفته شده و در هفته سوم به 10 lux برسد و مدت روشنائي اعمال شده نيز حداقل 18-16 ساعت باشد.
شايان ذکر است که طبق برخي مطالعات انجام يافته گروهي از پرورش دهندگان زمان 23 نوردهي را اعمال مي نمايند و حتي در برخي مزارع صنعتي ايتاليا از برنامه 24 نوردهي استفاده مي گردد.
بايستي در نظر داشت که در هر حالت جهت دستيابي به حداکثر ميزان تخم، اعمال 18 -16 ساعت روشنائي ضروري مي باشد. همچنين جالب است بدانيد بر اساس برخي گزارشها اعمال 24 ساعت نوردهي سبب تسريع بلوغ جنسي مي گردد در حاليکه 18 -16 ساعت نوردهي سبب تاخير در بلوغ جنسي خواهد شد.
البته جهت پرورش بلدرچينهائي که تنها به خاطر توليد گوشت پرورش داده مي شوند اعمال 8 ساعت نوردهي با شدت کم نيز کافي خواهد بود.

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار يك بار حدود ساعت نه شب و بار ديگر صبح روز بعد انجام مي‌شود. هنگام جمع‌آوري و حمل تخم‌هاي نطفه‌دار بايد بسيار دقت كرد. زيرا پوسته تخم‌ها بسيار نازك است و به آساني مي‌شكند.
تخم‌ها را بايد طوري در شانه‌اي مناسب و تميز قرارداد كه انتهاي پهن تخم به طرف بالا باشد تا نطفه به پوسته نچسبد. تخم‌هايي كه براي جوجه‌كشي در نظر گرفته مي‌شوند بايد تميز باشند. همچنين داراي شكل طبيعي، اندازه متوسط و پوسته خوب باشند.

نگهداري تخم‌هاي‌ نطفه‌دار

تخم‌هاي مخصوص جوجه‌كشي را نبايد به مدت طولاني نگهداري كرد. بيشترين زمان ممكن براي نگهداري تخم‌ها 5 تا 7 روز است. در اين مدت هم بايد در دما و رطوبت مناسب در سردخانه نگهداري شوند. اگر تخم‌ها بيشتر از يك هفته خارج از دستگاه جوجه‌كشي نگهداري شوند، توانايي جوجه‌كشي به سرعت كم مي‌شود.
در تمام مدت نگهداري تخم‌ها، بايد آنها را طوري قرارداد كه انتهاي پهن آن به سمت بالا باشد. دماي مناسب براي نگهداري تخم‌ها در سردخانه دوازده و نيم تا پانزده و نيم درجه سانتيگراد است. همچنين رطوبت مناسب بايد هفتاد و پنج تا هشتاد درصد باشد. اگر رطوبت كمتر از اين مقدار باشد، رطوبت موجود در تخم بخار مي‌شود. اگر هم رطوبت بيشتر از اين مقدار باشد، احتمال آلودگي تخم‌ها به وسيله قارچ زياد مي‌شود.

آماده سازي تخم‌هاي نطفه‌دار

براي انتقال دادن تخم‌ها از سردخانه به درون دستگاه جوجه‌كشي ابتدا بايد آنها را به مدت شش ساعت در دماي معمولي نگهداري كرد. سپس تخمها را درون دستگاه جوجه‌كشي قرار داد. اگر تخم‌ها را پس از بيرون آوردن از سردخانه فوراً در دستگاه جوجه‌كشي قرار بدهيم، روي پوسته تخم‌ها قطره‌هاي آب جمع مي‌شود. يعني تخم‌ها عرق مي‌كنند. براي جلوگيري از عرق كردن تخم‌ها بايد پوسته تخم كم‌كم در دماي معمولي گرم شود.
به علاوه، قبل از انتقال تخم‌ها به دستگاه جوجه‌كشي بايد تخم‌هايي كه داراي شكل و اندازه مناسب نيستند، كنار گذاشت. تخم‌هاي كثيف را بايد با كاغذ سمباده يا يك پارچه پشمي زبر تميز كرد. كار ضدعفوني تخم‌ها به وسيله گاز فرمالدئيد انجام مي‌شود. اين گاز از واكنش بين پرمنگنات پتاسيم و فرمالين به وجود مي‌آيد.

انتقال به دستگاه جوجه‌كشي

طول دوره جوجه‌كشي براي بلدرچين 17 تا 18 روز مي‌باشد. تخم‌ها از روز اول تا روز چهاردهم در دستگاه ستر قرار مي‌گيرند. از روز پانزدهم تا روز هجدهم نيز در دستگاه هچر قرار داده مي‌شوند. درجه حرارت دستگاه جوجه‌كشي بين 2/37 تا 7/37 درجه سانتيگراد تنظيم مي‌شود. رطوبت دستگاه نيز بايد 58 تا 60 درصد باشد.
در چهارده روز اول، تخم‌هاي هر دستگاه ستر بايد روزي سه تا هشت بار چرخانده شوند. با اين كار، از چسبيدن جنين به پوسته جلوگيري مي‌شود. اما در دستگاه هچر عمل چرخاندن انجام نمي‌شود تا جنين در محل مناسب براي خارج شدن از پوسته قرار بگيرد.
بايد توجه داشت كه واردكردن هواي تازه در دستگاه جوجه‌كشي براي سلامت جنين‌هاي درون تخم‌ها بسيار مهم است.

درجه حرارت مورد نياز

بلدرچينها در روزهاي نخستين عمر به دماي حدود 38- 36 درجه سانتيگراد نياز دارند که اين دما بايد به کمک منابع حرارتي مناسب تامين گردد. در سن 7- 6 هفتگي 24- 22 درجه دما مورد نياز مي باشد.
البته بسته به شرايط محيط پرورش مي توان پرندگان را در حرارت 36- 35 درجه سانتيگراد نگهداري و به تدريج در عرض 3 هفته به دماي 24 درجه سانتيگراد پائين آورد.

پرورش بلدرچين گوشتي

پرورش بلدرچين برروي بستر و يا در قفس ممكن است انجام شود. قفس‌هاي مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته مي‌شوند. بلندي هر طبقه حدود بيست سانتيمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.
هر جوجه بلدرچين به حدود 150 سانتيمتر مربع جا نياز دارد. بنابراين در چنين قفس‌هايي سي تا چهل جوجه بلدرچين جا مي‌گيرند. در يك طرف اين قفس‌ها آبخوري و در طرف ديگر دان خوري‌ها قرار داده مي‌شوند.
پرورش بلدرچين در قفس بهتر از بستر است، زيرا در يك فضاي كم مي‌توان تعداد بيشتري جوجه بلدرچين نگهداري كرد. اما در صورت استفاده از قفس بايد دقت كرد. چون تعداد زيادي بلدرچين در يك جاي كوچك قرار دارند، بايد به طور مرتب، هواي تازه در محيط وارد شود. اين كار براي كم كردن حرارت اضافي، رطوبت و گازهاي زيان آور است. دماي سالن پرورش جوجه بلدرچين در روز اول بايد 35 درجه سانتيگراد باشد. سپس هر چهار روز يك بار، سه درجه سانتيگراد دما كم مي‌شود تا به بيست و يك تا بيست و دو درجه سانتيگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول بايد به صورت تمام وقت يعني 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.
بهتر است جوجه بلدرچين‌هاي نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداري شوند. وقتي بلدرچين‌ها به سن دو تا سه هفتگي مي‌رسند، مي‌توان نر و ماده را از هم تشخيص داد. در اين سن پرهاي سينه نرها به رنگ قرمز مايل به قهوه‌اي است. ماده‌ها نيز داراي پرهاي سينه‌اي به رنگ خاكستري با خال‌هاي سياه هستند 

ارزش ارثي وزن بدن
مقايسه ميانگين ارزش ارثي وزن 42 روزگي پرندگان نر و ماده نشان داده که مقدار آن در نسل دوم بيشتر از نسل اول است ( جدول زير ) .عليرغم اين که در نسل دوم ميانگين فنوتيپي جامعه به دليل گرماي بيش از حد کمتر بود ولي ميانگين ارزش ارثي بيشتر بود. ميانگين ارزش ارثي وزن 42 روزگي نر و ماده نسل اول به ترتيب در سويه سفيد 1.7- و 2.3- گرم، سويه وحشي کانادايي 0.5- و 2.1 گرم و در سويه قهوه اي 1.8 و 2.7- گرم و در نسل دوم به ترتيب در سويه سفيد 9 و 7.9 گرم، سويه وحشي 8.1 و 7.1 گرم و در سويه قهوه اي 4.7 و 6.5 گرم بود. افزايش در ارزش ارثي در سويه سفيد نسبت به دو سويه ديگر بيشتر بود.

.

سويه

نسل

14 روزگي

28 روزگي

42 روزگي

 

 

نر و ماده

نر

ماده

نر و ماده

نر

ماده

نر و ماده

سفيد

1

0.101-

0.37-

0.88-

0.61-

1.72-

2.292-

1.998-

 

2

1.917

3.07

2.43

2.73

9.00

7.900

8.415

وحشي

1

0.121

0.16-

1.54

0.71

0.53-

2.143

0.845

 

2

1.475

3.20

3.10

3.15

8.10

7.100

7.644

قهوه اي

1

0.064-

0.08-

0.25

0.91

0.77

2.674-

1.156-

 

2

1.040

1.89

3.20

2.65

4.73

6.490

5.740

.
در يک تحقيق براي هفت نسل و در چهار لاين مختلف بلدرچين، براي افزايش وزن در سن 10، 17، 28 و 42 روزگي انتخاب انجام شد.مقايسه وزن لاين هاي انتخابي با شاهد نشان داد که انتخاب در سنين مختلف بر افزايش وزن بلدرچين ژاپني موثر مي باشد. در يک تحقيق ديگر اثر انتخاب انفرادي بر وزن 42 روزگي در سه لاين بررسي شد. وزن بدن در نسل اول در سه لاين به ترتيب 161.2، 164.1 و 148.7 گرم و در لاين شاهد 148.4 گرم بود. بعد از 20 نسل انتخاب، وزن بدن در سه لاين به ترتيب 263.1، 208.7 و 158.3 گرم و در لاين شاهد 147.8 گرم گزارش شد. در تحقيق ديگري به مدت هفت نسل انتخاب دو طرفه براي کاهش و افزايش وزن 28 روزگي انجام شد.وزن بدن در لاين انتخابي براي افزايش وزن بدن از 165.5 گرم در نسل اول به 193.8 گرم در نسل هفت افزايش يافت. همچنين وزن در لاين مورد انتخاب براي کاهش آن از 156.9 به 125.7 گرم کاهش يافت. در اين تحقيق رگرسيون پاسخ انتخاب بر نسل در لاين شاهد 0.7- و در لاين انتخابي براي افزايش و کاهش وزن بدن به ترتيب 5.3 و 3.5- گزارش شد.
انتخاب براي وزن بدن در بلدرچين ژاپني سبب افزايش سرعت رشد مي شود. مقداري از اين افزايش سرعت رشد مربوط به بيشتر شدن درصد وزن برخي از اندام ها ( به عنوان مثال وزن کبد و دستگاه گوارش ) مي باشد. در يک تحقيق تغييرات فيزيولوژيکي ناشي از انتخاب در دو لاين مورد انتخاب براي وزن بدن و لاين شاهد شامل افزايش سطح هورمون هاي رشد، تيروکسين و تري يدوتيرونين در لاين انتخابي نسبت به لاين شاهد گزارش شده است.
ميانگين وزن 42 روزگي در سويه هاي سفيد، وحشي کانادايي و قهوه اي به ترتيب 162.8، 203.1 و 176.8 گرم بود. با توجه به نتايج اين تحقيق، سويه هاي بلدرچين ژاپني موجود در کشور ظرفيت توليد بيشتري را دارند ...

.http://www.dvm-golpa.blogfa.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم فروردین 1391ساعت 23:17  توسط کوثرپرداز  | 

بلدرچین ژاپنی

بلدرچین ژاپنی (Coturnix japonica) یکی از گونه‌های بلدرچین است که بومی شرق آسیامی‌باشد. آن‌ها پرندگانی مهاجرند که بهار و تابستان در شمال مغولستان، جنوب سیبری، شمال چین، ژاپن و کره شمالی تخم‌گذاری کرده و در زمستان به جنوب و مرکز چین، کره جنوبی، جنوب ژاپن، ویتنام، لائوس و تایلند می‌کوچند. این پرنده تا حدود ۲۰ سانتی‌متر رشد می‌کند و شباهت زیادی با بلدرچین معمولی (بومی غرب آسیا، اروپا و شمال آفریقا) دارد به‌طوری‌که برخی آن را یکی از نژادهای بلدرچین معمولی می‌دانند. با این که نوع اهلی این پرنده بسیار فراوان است اما شمار آن‌ها در حیات وحش بدلیل شکار بی‌اندازه و تخریب زیست‌گاه به‌شدت کاهش یافته‌است.[۱]

وزن جنس نر حدود ۱۰۰ تا ۱۴۰ گرم و وزن جنس ماده ۱۲۰ تا ۱۶۰ گرم است.

قدیمی‌ترین متنی که به اهلی کردن این پرنده اشاره داد متعلق به قرن دوازدهم در ژاپن است. اهلی‌سازی بلدرچین ابتدا به منظور آوازخوانی بود و در چین و کره نیز ادامه یافت. اما پرورش انبوه این پرنده برای استفاده از گوشت و تخم در اواخر سدهٔ نوزدهم آغاز شد. گفته می‌شود امپراتور ژاپن پس از خوردن گوشت بلدرچین از بیماری سل رهایی یافت و همین موضوع منجر به آغاز پرورش صنعتی بلدرچین شد. این صنعت امروزه به بسیاری از کشورهای دنیا راه یافته‌است.[۲]


درباره بلدرچین بدانیم!
از دیگر مزایای این پرنده این است که بعد از طبخ به دلیل وجود سلولهای پیچیده پیوندی در اثر پخته یا بریان شدن به هیچ وجه متلاشی نمیشود و پرنده ترکیب خود را کاملاً حفظ کرده و در پذیرایی ها ، زیبایی  و آرامش فراوانی به سفره میدهد.

ارزش پروتئین موجود در گوشت این پرنده 913/24 درصد است و این در حالیست که انواع اسیدهای آمینه کمیاب که در سایر پروتئینها یافت نمیشود ، در گوشت این پرنده به وفور وجود دارد. به همین دلیل در اغلب نقاط دنیا پزشکان برای افراد مسن و از کار افتاده که احتیاج مبرمی به ترمیم سلولهای از دست رفته بافتهای خود را برای بازیابی سلامت و شادابی دارند، مصــــرف گوشت بلدرچین را تجــــویــــز مینمایند. 
 

خواص درمانی گوشت و تخم بلدرچین! 
1- سرشار از امگا3
2- غنی از آهن / ویتامینهای آ ، ب ، / اسیدهای آمینه و میکرو المانها
3- توصیه شده برای دوران بارداری و سنین رشد
4- تنظیم سیکل خواب / افزایش مقاومت بدن
5- عاری از کلسترول مضر / مناسب برای شیر خواران
6- تنظیم سیستم عصبی ، قلبی و گوارشی
7- استحکام عضلات و استخوان ها
8- افزایش تمایلات جنسی
9- دفع مواد رادیو اکتیو و سرطان زا
10- در کشور ژاپن به عنوان بخشی از صبحانه کودکان نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
11- بدلیل حجم کم تخم بلدرچین و میزان بالای پروتئین آن نسبت به تخم مرغ ، برای ورزشکاران بخصوص بدنسازان عزیز نیز توصیه میشود. 
از طرف دیگر وجود عناطر معدنی کمیاب و ویتامینهای عدیده در گوشت این پرنده آن را برای امراض صعب العلاج همچون (( آسم ، تشنج ، فشار خون ، ضعف اعصاب و همچنین بیخوابی همچون داروی معجزه آسا )) میکند.

منبع:http://belderchin.net/


+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم فروردین 1391ساعت 21:4  توسط کوثرپرداز  | 

تخم بلدرچین

تخم بلدرچين

تخم هاي بلدرچين ژاپني خال هاي قهوه اي رنگي داشته و اغلب با مواد گچ مانند به رنگ آبي روشن پوشيده شده است. هر بلدرچين ماده تخم هائي با خصوصيات منحصر به فرد خود همچون رنگ يا طرح هاي روي پوسته توليد مي کند. برخي سويه ها نيز تنها تخم هاي سفيد رنگ توليد مي کنند. ميانگين وزن تخم ها 10 گرم و در حدود 8% از وزن بدن بلدرچين ماده مي باشد. وزن جوجه هاي يک روزه آن 7 – 6 گرم است و رنگ آنها قهوه اي با رگه هاي زرد رنگ مي باشد.
پوسته هاي تخم بسيار شکننده هستند پس بايد در جابجا نمودن آنها دقت فراواني نمود.
 

 


+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم فروردین 1391ساعت 21:3  توسط کوثرپرداز  | 

راهنمای جامع پرورش بلدرچین

همانطور که همگي مي دانيم بدن ما به غذاهاي مختلفي نياز دارد و يكي از مواد مهمي که بايد در غذاي روزانه ما وجود داشته باشد، پروتئين است. اين ماده براي رشد و سلامت بدن بسيار ضروري است. پروتئين هم در غذاهاي گياهي و هم در غذاهاي حيواني كه انسان مي‌خورد، وجود دارد.

گوشت طيور به عنوان يك منبع پروتئين حيواني اهميت زيادي داشته و بسيار مورد توجه انسان است. به همين دليل در كشورهاي مختلف سرمايه‌گذاري زيادي برروي صنعت پرورش طيور انجام گرفته است.

اخیرا مصرف گوشت بلدرچین در استان تهران افزایش چشمگیری داشته و با توجه به استقبال مصرف کنندگان از گوشت لذیذ این پرنده ، اغلب رستوران های Fast Food ، گوشت بلدچین را در لیست غذاهای پرمصرف قرار داده اند، اما با این وجود هنوز کشتارگاهی مخصوص کشتار بلدرچین راه اندازی نشده است که بتواند پاسخگوی نیاز رو به افزایش کشتار این پرنده باشد. هم اکنون تمام مراحل تولید تا کشتار بلدرچین در داخل یک مجموعه انجام می شود که البته در آینده ای نزدیک ضرورت احداث کشتارگاه مخصوص بلدرچین احساس خواهد شد .

 

 

یکی از فعالیت های پرورش در خصوص سایر ماکیان ، پرورش بلدرچین صنعتی است . پرورش بلدرچین با فاصله ی نسلی کوتاه یکی از فعالیت های زیر شاخه ی طیور محسوب شده که شروع فعالیت آن بعد از انقلاب در استان یزد شروع شده و سپس در اکثر نقاط ایران تسری یافت . پرورش بلدرچین از جمله فعالیت هایی محسوب می شود که کل فعالیت از تولید تخم نطفه دار تا نهایت کشتار و بسته بندی در داخل یک مجموعه انجام می گیرد . بنابر این پرروش و مدیریت آن از حساسیت بالایی برخوردار است و چنانچه یکی از حلقه های زنجیر که به ترتیب مادر ، جوجه کشی ، واحد گوشتی ، کشتار ، بسته بندی و انجماد است دچار لغزش و کندی شود خیلی سریع بر روی قسمت های مختلف تاثیر گذار خواهد بود .
تولید گوشت بلدرچین در سال 83 به 720 تن بالغ گردید .
عرضه ی گوشت بلدرچین در قالب بسته های فریز شده و تازه به اوزان 900 الی 1000 گرمی و حاوی 5 ال 6 قطعه لاشه است . گوشت این پرنده منبع پروتئینی بسیبار خوش پخت و با قابلیت کبابی شدن بوده که به ذائقه ی ایرانیان نیز سازگار است و امکان عرضه ی آن در بازار جهانی نیز در صورت رعایت کردن شاخص های عرضه محصولات را دارا می باشد .
بلدرچين يك نوع از گونه‌هاي مختلف طيور و از كوچكترين پرنده‌هاي حلال گوشت مي باشد که به تازگي در كشور ما مورد توجه قرارگرفته است. بعضي‌ها به بلدرچين به دليل نوع صدا و آوازش «بدبده» مي‌گويند. بعضي‌ها نيز اين حيوان را نام كرك مي‌شناسند. بلدرچين‌ها در طبيعت، بيشتر در كشتزار غلات و زمين‌هاي ناهموار و ميان علفزارها زندگي مي‌كنند. هنگام زمستان نيز در دسته‌هاي بزرگ جمع شده و مهاجرت مي‌كنند که گاه مسير طي شده بالغ بر 400 الي 1000 نيز مي گردد. بلدرچين‌هاي وحشي كه در طبيعت زندگي مي‌كنند هفت تا دوازده عدد تخم مي‌گذارندکه اين تخمها بعد از شانزده تا بيست و يك روز باز شده و جوجه‌ها از آنها خارج مي‌شوند.
گوشت و تخم بلدرچين براي مردم ارزش غذايي و حتي دارويي دارد و بعضي عقيده دارند كه با خوردن گوشت و تخم بلدرچين احساس سلامت و جواني مي‌كنند.


از لحاظ تاريخي مي توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتي اين پرنده در نظر گرفت که دوره اول شروع پرورش صنعتي در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ايران مي باشد:
شروع پرورش در جهان
تقريبا مي توان گفت، اهلي کردن بلدرچينها در حدود قرن يازدهم و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چين و کره نيز ادامه يافت.
از اوائل قرن 20 نگهداري و پرورش بلدرچين توسط دامپروران از اهميت خاصي برخوردار گشت. در مرحله نخست هدف از نگهداري بلدرچين توليد تخم بود که بعدها به عنوان يک منبع توليد گوشت نيز مطرح شد. در ژاپن از سال 1910 به گزيني اين پرنده جهت توليد تخم آغاز و پس از مدتي جايگاه ويژه اي يافت. در آن زمان تخم بلدرچينها در انکوباتورهاي نفتي و يا در زير مرغهاي کرچ قرار داده مي شد.
اولين پيشرفت صنعت پرورش بلدرچين در سال 1930 اتفاق افتاد و پس از اين تاريخ سرعت پيشرفت و انتقال آن به ساير نقاط دنيا بسيار زياد شد و در اندک زماني اين پرنده به آمريکاي شمالي، اروپا، خاورميانه و خاور نزديک راه يافت.
اين پرنده به دليل داشتن جثه کوچک داراي مصرف غذاي ناچيزي است و نياز به جاي زيادي جهت پرورش ندارد. همچنين رشد سريع و سن کم بلوغ جنسي و نتيجتاٌ توليد نسل جديد در مدتي کوتاه (فاصله نسلي کوتاه) نه تنها در زمينه نگهداري ، عادات و رفتار تغذيه اي و اصلاح نژاد بلکه در زمينه فيزيولوژي ، پاتولوژي و توکسي کولوژي نيز مورد بررسي است.


شروع پرورش در ايران

صنعت پرورش بلدرچين حدود 15 - 12 سال پيش در ايران آغاز شد و با توجه به سرمايه گذاريهاي انجام گرفته در ساليان اخير پيشرفت قابل ملاحظه اي نموده بطوريکه هم اکنون در ايران نژادهاي گوناگوني از اين پرنده پرورش داده مي شوند.
همگام با توسعه اين صنعت و عرضه گوشت بلدرچين، بازارهاي مصرف گوشت و تخم آن نيز پيشرفت قابل ملاحظه اي پيدا کرده و با توجه به ارزش غذائي گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهي هاي عمومي در زمينه تغذيه انتظار آن مي رود که استقبال عمومي از محصولات بلدرچين روز به روز افزايش يابد.
هم اکنون نيز تراکم مزارع پرورش بلدرچين بيشتر در نقاط مرکزي ايران بوده و اين نقاط از قطبهاي مهم پرورش بلدرچين در ايران به شمار مي روند.


بلدرچين ، حرکت از يک خوراک انحصاري به خوراکي عمومي 
در چند دهه گذشته نژاد خاصي از بلدرچين که در آن زمان از معروفيت خاصي برخوردار نبود، به نام بلدرچين ژاپني (coturnix coturnix japonica) بعنوان يک راه چاره جهت تخفيف شدت کمبود پروتئين، بويژه در کشورهاي در حال توسعه، معرفي گرديد که با توجه به ويژگيهاي منحصر به فرد خود توانست خيلي زود چه در بخش توليد و چه در بحث مصرف به جايگاهي مهم دست يابد به گونه اي که هم اکنون پرورش بلدرچين بعنوان صنعتي سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است و ويژگيهائي نظير: رشد سريع، سن بلوغ جسمي و جنسي پائين، فاصله نسلي کوتاه، ميزان تخمگذاري بالا، کيفيت عالي محصولات توليدي و ويژگيهاي غذائي گوشت و تخم، آنرا به يکي از پر طرفدارترين رشته ها نموده است به طوريکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرين تنها در رستورانهاي درجه يک و گرانقيمت بعنوان خوراکي لذيذ و گرانقيمت عرضه نمي شود بلکه گوشت و تخم اين پرنده با توجه به قيمت ارزنده و کيفيت مناسب، در ميان عام مردم نيز با استقبال خوبي مواجه شده و تقريبا از هر 10 نفر يک تن گوشت بلدرچين را در سبد غذائي خود قرار مي دهد.

ويژگيهاي بلدرچين و محصولات آن

همانطور که اشاره شد بلدرچينها داراي ويژگيهاي منحصر به فردي هستند که آنها را از ساير طيور متمايز کرده و صنعت پرورش بلدرچين را يه يکي از سود آورترين صنايع بدل کرده است، در ذيل به برخي از اين ويژگيها اشاره کوتاهي خواهيم داشت:

1- سرعت بالاي رشد در اين پرنده بسيار قابل توجه و در حدود 5/2- 5/3 برابر ساير طيور است. بلدرچينها عموما در 35-45 روزگي به وزن 180 220 گرم رسيده و آماده کشتار مي شوند ضمن اينکه سن بلوغ نيز در حدود 7-8 هفتگي است.
2- سن پائين بلوغ جنسي: اين پرندگان در 6-5 هفتگي قادر به تخمگذاري شده و در 8-7 هفتگي به بلوغ کامل جنسي رسيده و آمادگي توليد مثل پيدا مي کنند.
3- فاصله نسلي کوتاه، که اعمال برنامه هاي اصلاح نژادي را در آنها به خوبي امکان پذير مي سازد.
4- ميزان تخمگذري بالا، بلدرچينها به طور وحشي سالانه در حدود 80 – 60 عدد تخم مي گذارند اما در اسارت و با اعمال برنامه هاي مديريتي قوي در زمينه تغذيه و نوردهي مصنوعي مي توانيم اين رقم را به ميزان قابل ملاحظه اي افزايش داده و به عدد 250- 150 عدد تخم در سال دست پيدا کنيم.
5- ويژگيهاي منحصر به فرد محصولات.

محصولات بدست آمده از اين پرنده داراي ويژگيهاي منحصر به فردي هستند که در زير به برخي از آنها اشاره مي کنيم:
گوشت و تخم بلدرچين خوراکي بسيار کامل و ايده آل خصوصا براي کودکان، زنان حامله و افراد مسن مي باشد. مي توان گفت که تقريبا در هيچ ائيني منع مذهبي براي مصرف گوشت و تخم اين پرنده ديده نمي شود و محصولات آن در تمامي جهان مشتريان خود را دارد.
تخم و گوشت بلدرچين به دليل داشتن چربي و کالري پائين و دارا بودن مقادير زياد آمينو اسيدهاي ضروري، ويتامينها، اسيدهاي چرب اشباع نشده، فسفو ليپيدها و ... ، که هر کدام عناصري واجب و حياتي براي رشد و سلامتي روحي و جسمي انسانها هستند، جزء مواد غذائي ايده َآل به شمار مي روند.
در مقايسه با گوشت و تخم ساير پرندگان، محصولات اين پرنده از اهميت بيشتري برخوردار است و حتي به دليل داشتن فاکتورهاي مهم غذائي بعنوان دارو جهت تامين نياز بيماران مصرف مي گردد.
معمولا وزن يک تخم بلدرچين حدود 13-9 گرم است که از اين ميزان حدود 33-32% مربوط به زرده، 5/59-5/48 % آلبومين و حدود 20- 3/8 % مربوط به پوسته مي شود. مواد تشکيل دهنده تخم هم عبارت اند از: آب (3/74-8/73 %)، کربوهيدرات (1%)، پروتئين (1/13-6/11%)، چربي (4/12- 1/11%)، مواد معدني (1/1%)، انرژي (161cal/100g) و کلسترول (844mg/dl ).
همچنين گوشت اين پرنده محصولي بسيار ترد و خوشمزه و مرکب از: آب 65/62% ، چربي 3/3% ، پروتئين 26% ، مواد معدني 2/3% و انرژي 80 cal/100g مي باشد.
جالب است بدانيد درصد قسمتهاي گوناگون لاشه يک بلدرچين به صورت زير است:
گوشت سينه 42-39% ، گوشت ران 28-26%، گردن 6/2-2 %، قلب 8/0-1% ، امعا و احشا 1/3-9/1% ، جگر 3/2-6/1% و چربي بطني 4/1-1/0% .
با توجه به کليه موارد ذکر شده و همچنين بازده اقتصادي مناسبي که پرورش اين پرنده در پي دارد، طي چند در ايران نيز شاهد تاسيس و رشد مزارع صنعتي پرورش بلدرچين بوده ايم و هم اکنون نظر به تبليغات صورت گرفته و افزايش سطح آگاهي مردم، شاهد افزايش روز افزون مصرف محصولات آن درسطح جامعه مي باشيم و اميد است که در آينده نيز با افزايش حمايتهاي دولتي از اين بخش و همچنين توسعه روشهاي علمي و صنعتي نگهداري و پرورش اين پرنده، بيش از پيش شاهد رشد و تکامل اين صنعت در ايران باشيم.

 

 

سودآوری صنعت بلدرچین

به کشتار و بسته بندي لاشه مي نمايند و همچنين بهره گيري از اصول نوين علمي جهت تهيه جيره هائي که در عين ارزان تر بودن بهترين بازدهي را در رشد و توليد داشته باشند، متضمن تداوم کار سودآوري بيشتر خواهند بود.
جهت آشنائي بيشتر علاقه مندان با هزينه هاي مورد نياز جهت احداث و راه اندازي يک واحد پرورش بلدرچين، سعي شده است تا در جداول زير هزينه هاي مربوط به احداث يک واحد پرورش و توليد بلدرچين با لحاظ فارم مولد، گوشتی، جوجه کشی، کشتارگاه، سردخانه و بسته بندی در کمترين ظرفيت اقتصادي و به ظرفيت 1800 قطعه مولد و 150000 قطعه پرنده کشتاري در سال محاسبه گردد تا بدينوسيله اطلاعات بيشتري در زمينه هزينه ها و ميزان سودآوري پروژه پيش روي علاقه مندان به سرمايه گذاري در اين بخش قرار گيرد.
شايان ذکر است که ارقام ذکر شده در جداول زير تنها جنبه برآوردي داشته و بر مبناي قيمت هاي بازار در تاريخ بروز رساني جداول تهيه شده و بديهي است که ارائه ارقام دقيقتر مستلزم انجام برآوردهاي لازم در زمان اجراي پروژه خواهد بود.

 

مشخصات سرمايه گذاري طرح صنعتی بلدرچین

 

 

ردیفشرح میزانواحد
1سرمايه گذاري كل طرح12831میلیون ریال
2سرمايه گذاري ثابت11478میلیون ریال
3سرمايه در گردش1354میلیون ریال
4فروش ساليانه9478میلیون ریال
5سود ويژه3387میلیون ریال

6

دوره بازگشت سرمايه

3.74

سال

7نرخ بازدهي سرمايه27درصد
8نسبت سرمایه گذاری به اشتغال717میلیون ریال به نفر
9درصد فروش در نقطه سربه سر31درصد
10فروش در نقطه سر به سر2912میلیون ریال


  امکان شروع کار با سرمایه گذاری کمتر نیز میسر می باشد.

 

نکات قابل توجه:
1- به دليل عدم وجود سازندگان تخصصي در زمينه تجهيزات ويژه ساير ماکيان از جمله بلدرچين در کشور، تجهيزات پيشنهاد شده در اين پروژه اعم از دانخوري ها، آبخوري ها، قفس ها و ... همگي اروپائي بوده و ساخت معتبرترين کارخانه سازنده تجهيزات پرورش طيور خاص در جهان مي باشند و با تمامي استانداردها و ISO هاي اروپا ارائه مي گردند. مواد بکار رفته در بسياري از بخشهاي اين تجهيزات آنتي باکتريال و از بهترين آلياژها مي باشد که اين امر موجب افزايش عمر مفيد تجهيزات تا بيش از 20 سال و بازدهي بيش از 90% شده است. شايان ذکر است که هم اکنون بيش از 70% از مزارع صنعتي جهان بوسيله قفسهاي کارخانه مذکور تجهيز و راه اندازي شده اند. و مطمئنا بکارگيري تجهيزاتي در اين سطح مي تواند تاثيرات مثبت به سزائي را در بهبود سطح توليد و همچنين افزايش درآمد پروژه داشته باشد.
.
2- ذكر اين نكته ضروري است كه نحوه عملكرد مديريت فارم رابطه مسقيم با ميزان سوددهي و اقتصادي بودن كار پرورش داشته, لذا در مورد توجيه اقتصادي طرح, مديريت نقشي بسيار حياتي دارد.
همچنين يكي ديگر از مواردي كه در سوددهي موثر است, مسئله خوراك و هزينه‌هاي وابسته به آن مي‌باشد كه بايد با استفاده از مواد غذايي با كيفيت و در عين حال ارزان قيمت متناسب با شرايط موجود در منطقه بهترين جيره را براي پرندگان تهيه نمود.
همچنين بايد يادآور شد كه رعايت مسائل بهداشتي مهمترين راه براي جلوگيري از صدمات اقتصادي در پروژه مي‌باشد و اين نكته هميشه مد نظر باشد كه پيشگيري ساده‌تر و كم هزينه‌تر از درمان است
 

برخی نکات مدیریتی

بلدرچين ژاپني پرنده اي مقاوم است که براي نگهداري آنها مي توان از قفسهاي کوچک استفاده کرد. اين پرندگان، جانوراني مقاوم بوده اما همانند ساير پرندگان به بيماري هاي رايج طيور مبتلا مي شوند ولي به طور قابل توجهي مقاوم تر از ساير انواع پرندگان هستند. بلدرچين هاي ژاپني در سن 6 هفتگي بالغ مي شوند و معمولا پيک توليد تخم در آنها در سن 50 روزگي مي باشد. با مراقبت صحيح، ماده ها مي بايست در سال اول تخم گذاري حدود 200 تخم بگذارند. عمر مفيد اين پرندگان 2 تا 5/2 سال مي باشد. اگر پرنده ها بر اساس انتخاب ژنتيکي براي وزن بدن انتخاب نشده باشند، بلدرچين هاي نر بالغ مي بايست به وزني معادل 100 الي 140 گرم و ماده ها که اندکي سنگينتر هستند به وزني بالغ بر 120 تا 160 گرم برسند.

 

نحوه تشخيص پرندگان نر و ماده

پرندگان ماده بوسيله پرهاي قهوه اي روشن با لکه هاي سياه در اطراف و بالاي سينه مشخص مي گردند در حاليکه پرندگان نر بر روي گلو و سينه خود رنگ قهوه اي تيره دارند. همچنين بر روي لبه بالائي مخرج نرها غده کلوآکي با ساختمان پيازي شکل قرار گرفته و مواد کف آلود سفيد رنگي از آن ترشح مي شود. اين غده منحصر به فرد مي تواند در ارزيابي قابليت توليد مثلي در نرها استفاده شود.
 

تغذیه بلدرچین

مواد غذايي تشكيل‌دهنده جيره بلدرچين عبارتند از: آب، پروتئين، كربوهيدرات، چربي، مواد معدني و ويتامين‌ها.
اگرچه تمامي اين اقلام ضروري هستند،‌ اما آب كافي، به عنوان مهم‌ترين ماده‌ غذايي محسوب مي‌گردد. آب پاكيزه و تميز بايستي به طور منظم و دائم به خصوص تحت شرايط گرم و مرطوب در اختيار پرندگان باشد. بلدرچين به حداقل 2 برابر وزن خويش نياز به آب دارد. و برابر با وزن خويش نيازمند غذا بر حسب ماده خشك هستند. در صورت مصرف قدري نمك اضافي در جيره يا در فصول خشك سال ميزان نياز به آب نيز افزايش مي‌يابد.
در اين مقاله سعي شده نيازهاي غذائي بلدرچينهاي ژاپني بويژه در مواد ضروري جيره تشريح گردد.

پروتئين
پروتئين، اسيدهاي آمينه مورد نياز براي رشد و توليد تخم را فراهم مي‌آورد. نيازمندي‌هاي بلدرچين در زمينه پروتئين جيره تحت‌تأثير ميزان انرژي متابوليزه و ساير اجزاء مصرفي در ساخت جيره مصرفي بلدرچين قرار دارد. تحقيقات پيشين نشان داد كه گله‌هاي بلدرچين با موفقيت با مصرف جيره‌هاي استارتر بوقلمون حاوي حدود 28ـ21% پروتئين خام پرورش داده شده‌اند. پرفسور لي و همكاران نشان دادند كه براي جيره استارتر ميزان پروتئين خام برابر با 21% مورد نياز است كه مي توان اندازه آن را تا 3 هفتگي به 20% كاهش داد.
پروتئين گران‌قيمت‌ترين ماده غذايي است و بايستي از منابع باكيفيت بالا تأمين شود. كيفيت پروتئين براساس اسيدهاي آمينه تشكيل دهنده ماده غذايي و قابليت دسترسي اسيدهاي آمينه پس از هضم از دستگاه گوارش بلدرچين تعيين مي‌شود. اسيدهاي آمينه به عنوان اجزاء سازنده پروتئين‌ها محسوب مي‌شوند از ميان 19 اسيدآمينه مورد نياز بلدرچين، 13 اسيدآمينه، انواع ضروري تلقي شده و بايستي از طريق جيره تأمين شوند و 6 اسيدآمينه نيز غيرضروري است چرا كه در بدن ساخته مي‌شوند و لازم نيست كه ضرورتاً در داخل جيره باشند.
13 اسيدآمينه ضروري عبارتند از: آرژنين، سيستين، گليسين،‌هيستيدين، ايزولوسين، لوسين، ليزين، متيونين، فنيل آلانين،‌ ترسوانين،‌ تريپتوفان،‌ ايتروزيي و روايس. مواد غذايي از لحاظ کيفي وکمي و از لحاظ اسيدهاي آمينه با يكديگر متفاوت اند. جيره بلدرچين عمدتاً از اقلام گياهي تشكيل شده است. بهترين اقلام گياهي مصرفي در جيره عبارتند از: ذرت، كنجاله سويا،‌سورگوم، برنج و سبوس گندم.
متيونين و ليزين اغلب به ميزان اندكي در منابع گياهي يافت مي‌شوند اما به هر حال متيونين و ليزين سنتيك معمولاً براي متعادل كردن به تركيب اسيدهاي آمينه به جيره افزوده مي‌شوند.
در حاليکه اقلام حاوي پروتئين‌ مانند پودر ماهي، پودر گوشت و استخوان و غيره، منابع خوبي براي تامين اسيدهاي آمينه ضروري تلقي مي‌شوند اما اغلب گران‌قيمت‌تر از اقلام پروتئين گياهي بوده و ميزان مصرف کمتري دارند بعلاوه اينکه ساير مواردي نظير امکان انتقال برخي بيماريها از طريق منابع پروتئين حيواني موجب بروز محدوديتهائي در خصوص استفاده از اين مواد مي گردند.

انرژي
ميزان غذاي مصرفي به ميزان انرژي قابل متابوليزه (ME) جيره، سن پرندگان، وضعيت توليد مثلي و دماي محيط بستگي دارد. در مناطق با آب و هواي معتدل انرژي مورد نياز براي بلدرچينهاي در حال رشد 2600 تا 3000 كيلوكالري انرژي متابوليزه در هر كيلوگرم گزارش شده است.
در حالي كه تحقيقات ما در شرايط حاره‌اي نشان داد كه ميزان انرژي مورد نياز 2800 كيلوكالري ME/kg در مورد بلدرچين‌هاي در حال رشد مي‌باشد. كه براي بلدرچيـن‌هاي تخم‌گذار به 2550 كيلوكالري ME/kg بالغ مي‌گردد.
اگر چه افزايش انرژي از 2600 تا 2800 كيلوكالري ME/kg بر وزن‌گيري اثري ندارد، ولي به طور قابل توجهي بر بهره‌وري جيره مصرفي تأثير مي‌گذارد چرا كه ميزان جيره مصرفي به شدت كاهش مي‌يابد.
منبع اصلي تأمين انرژي دانه‌هاي غلات هستند كه اجزاء اصلي جيره محسوب مي‌شوند. در بيشتر جيره‌ها چربي‌هاي حيواني و گياهي نيز براي تامين مقادير بالاتر انرژي مصرف مي‌شوند.

ويتامين‌ها
ويتامين‌ها را مي‌توان تحت دسته ويتامين‌هاي محلول در چربي (K, F, D, A) و محلول در آب (ب ـ كمپلكس) طبقه‌بندي نمود. بسياري از ويتامين‌ها كاملاً پايداراند و گروهي نيز به سرعت در مواجه با گرما، نور خورشيد يا هوا فاسد مي‌شوند. بلدرچين‌هاي پرورشي در داخل سالن كاملاً به ويتامين‌هاي موجود در جيره غذايي وابسته‌اند كه بايستي با مقادير و نسبت‌هاي صحيحي به كار گرفته شوند. چرا كه آنها به منابع طبيعي اين مواد دسترسي ندارند.
كاركردهاي اصلي ويتامين‌ها به شرح ذيل مي‌باشد:

ويتامين A
ويژگي اساسي ويتامين ‌A كاركرد آن در اطمينان ‌بخشي به رشد كافي و به عنوان وسيله‌اي براي كمك به پرنده در مقاومت در برابر بيماري است. ويتامين A براي بينايي، توليد تخم‌مرغ و توليد مثل ضروري است. بلدرچين ‌هاي تخم‌گذار دريافت كننده مقادير ناكافي ويتامين A ، تخم‌هاي كمتري مي‌گذارند و تخم‌هاي گذاشته شده نيز اغلب به جوجه تبديل نمي‌شوند. براي جوجه درآوري و باروري بهتر بلدرچين‌هاي ماده وجود IU 2500 ويتامين A به ازاي هر كيلوگرم خوراک مورد نياز مي‌باشد همچنين قابليت جوجه درآوردن و بقاء جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده با مصرف 3200 واحد بين‌المللي ويتامين A در هر كيلوگرم جيره ارتقاء خواهد يافت.
اين ويتامين در بدن پرنده از مولكول‌هاي مولد خود يعني كاروتن شكل مي‌گيرد كه در سبزيجات و ذرت زرد يافت مي‌شود. خرد كردن اقلام غذايي احتمال از بين رفتن و بي اثر شدن اين ويتامين را در طول نگه‌داري تسريع مي‌كند. به خصوص اگر محل نگه‌داري گرم و مرطوب باشد چرا كه تماس با هوا موجبات نابودي اين ويتامين را فراهم مي‌آورد. در نتيجه، صنعت توليد خوراك دام به ويتامين A دريافتي از طريق اقلام غذايي كفايت نمي‌كند. ويتامين A خشك يا پايدار شده براي برآورده‌سازي نيازهاي پرنده به جيره افزوده مي‌گردد. طبق مطالعات انجام گرفته افزودن 4000 واحد بين‌المللي ويتامين A به ازاي هر كيلوگرم جيره براي رشد و توليد مثل مطلوب بلدرچين‌ها كفايت مي‌كند.

ويتامين D
ويتامين D اشكال مختلفي دارد. امّا D2 و D3 مهم‌ترين اشكال موجود محسوب مي ‌شوند. ويتامين D3 براي بلدرچين جنبه ضروري دارد. ويتامين D به جذب كلسيم و فسفر از دستگاه گوارش و تركيب كلسيم بر پوسته تخم‌ بلدرچين كمك مي‌كند.
فوراتد (1979) نشان داد كه محدوديت غذايي ويتامين D3 كمكي، علي‌رغم كاستن از ميزان جيره دريافتي، از وزن بدن پرندگان نر و ماده نمي‌كاهد. با اين وجود، ‌توليد تخم از 74% به 20% كاهش نشان مي‌دهد. در آزمايش ديگري، بلدرچين نر بالغ با مصرف جيره غذايي فاقد ويتامين D3 به مدت يك سال همچنان شرايط بدني خوب خود را حفظ نمودند. اما تلفات 90 و 16% به ترتيب در بلدرچين‌هاي نر و ماده ديده شد. در حالتي كه هر دو از تعادل منفي كلسيم به يك حدود رنج مي بردند.
وجود ويتامين ‌D با نور خورشيد مرتبط است چرا كه تابش نور خورشيد ساخته شدن ويتامين D در بدن پرنده را تحريک مي‌كند. متأسفانه بلدرچين‌هاي تخم‌گذار به ندرت در معرض نور مستقيم خورشيد قرار دارند و بنابراين ميزان ساخت ويتامين D در بدن آنها محدود است. توليد كنندگان بلدرچين به طور معمولي ويتامين D را به مقادير موردنياز به جيره پرنده مي‌افزايند تا اهداف توليدي را با كمك آنها و نيز با استفاده از ويتامين D موجود در اجزا جيره برآورده سازند.

ويتامين E
كمبود ويتامين E سبب بروز بيماري در دستگاه عصبي جوجه‌ها با نام بيماري جوجه ديوانه (آنسفالومالاسي) مي‌گردد. همچنين وجود اين ويتامين در گله‌هاي مادر براي برخورداري از قابليت جوجه درآوري مناسب تخم‌ها ضروري است. آنسفالومالاسي با وجود مقاديري از چربي‌هاي غيراشباع حساس در برابر فساد و تندشدگي رُخ مي‌دهد. در اين حالت بهتر است مقداري تركيبات آنتي‌اكسيدان براي جلوگيري از فساد چربي‌ها بدان افزوده شوند.
كمبود ويتامين E در جيره‌هاي حاوي پروتئين سويا و نشاسته، بر وزن بدن،‌ ميزان مصرف جيره يا توليد تخم بلدرچين ژاپني تأثيري ندارد. با اين حال، سبب ناباروري در ميان بلدرچين‌هاي نر مي‌گردد كه با افزودن IM 40 ويتامين E به هر كيلوگرم جيره براي مدت 2 هفته رفع مي‌گردد. باروري و قابليت جوجه درآوري تخم بلدرچينهائي که با جيره معمولي حاوي گلوكز و كنجاله سويا، اما داراي مقادير ناکافي ويتامين E، تغذيه شده اند پس از 20 هفته به شدت كاهش مي‌يابد و ادامه مصرف اين جيره براي مدت 35 هفته سبب آنسفالومالاسي يا ديستروفي عضلاني مي‌گردد.
دانه‌ها و كنجاله يونجه مهم‌ترين منابع طبيعي ويتامين E به شمار مي‌آيند.

ويتامين K
ويتامين K يك عنصر ضروري در ساخت پروترومبين به شمار مي‌آيد كه ماده شيميايي ضروري براي لخته شدن خون است و كمبود آن مي‌تواند به پارگي عروق خوني و خونريزي گسترده منجر شود. ويتامين ‌K به طور طبيعي در تمام غذاها به خصوص كنجاله شبدر مصري يافت مي‌شود. ميزان نياز كم است و مصرف IU/kg2 در شرايط معمولي كفايت مي‌كند. در صورت بروز مشكل مي توان از محصولات سنتيتك محلول در آب ويتامين K3 استفاده کرد.

ويتامين ب ـ كمپلكس
اين ويتامين‌ها به خوبي در غلات و دانه‌ها يافت مي‌شوند و كمبود آنها به طور معمول رخ نمي‌دهد. كاركردهاي اصلي ويتامين‌هاي گروه B كمك به بلدرچين در دست‌يابي به رشد مطلوب است.
تيامين (ويتامين B1)
وجود اين ويتامين براي متابوليسم كربوهيدراتها ضروري است.
علائم كلاسيك پلمي نوريت در جوجه‌هاي بلدرچين تازه از تخم خارج شده اي که با جيره بوقلمون مادر حاوي 2/3 ميلي گرم تيامين در كيلوگرم تغذيه مي شدند، گزارش شده است.
اين بلدرچين‌ها پاسخ مناسبي را در برابر تزريق ويتامين از خود نشان دادند. بلدرچين‌هاي ژاپني مادر نياز بيشتري به تيامين دارند كه mg/kg 8/0 جيره گزارش گرديده است.
ريبوفلاوين (ويتامين B2)
در صورت فقدان ويتامين B12 و ،ويتامين C ، مقدارmg 8 ريبوفلاوين به ازاي هر كيلوگرم جيره پيشنهاد شده است كه در حضور اين ويتامين‌ها به 4 ميلي‌گرم كاهش مي‌يابد. علائم نشان دهنده كمبود ريبوفلاوين عبارتند از: كاهش رشد، تلفات بالا، اختلال در ايستادن و وضعيت بدني، كه در بلدرچين‌ها فلج پنجه خميده ناميده مي‌شود. در صورت تداوم دو هفته‌اي كمبود ريبوفلاوين پرها نيز در نخواهند آمد.
مطالعات در مورد تأثير كمبود ريبوفلاوين بر تكامل دستگاه توليد مثل و جنين در بلدرچين‌هاي ژاپني، تلفات بالايي را در گروه مبتلا به كمبود ريبوفلاوين نشان داده است. مقادير 4 و 8 ميلي‌گرم/كيلوگرم براي حفظ و تداوم توليد جنين تخم لازم است. داده‌هاي حاصله از تعداد هچ‌هاي هفتگي نشان داد كه افزودن مقادير اندكي از ريبوفلاوين به جيره پايه مي‌تواند بر افزايش موارد فلج پنجه خميده بيانجامد در حالي كه مصرف مقادير بالاتر كاهش آن را به همراه دارد.

اسيد نيكوتينيك
با خورانيدن يك جيره عاري از اسيدنيكوتينيك به بلدرچين 4 روزه كاهش رشد ملاحظه مي گردد. همچنين جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده بلدرچين، 9 روز پس از مصرف اين جيره تلف شدند. سن پرندگان تعيين كننده شدت علائم كمبود اسيدنيكوتينيك بود. كاهش مشخص در رشد، بسته شدن چشم‌ها، كاهش فعاليت و آتروفي شديد عضله سينه در بلدرچين‌هاي مصرف كننده جيره دچار كمبود اسيدنيكوتينيك مشاهده شد. مطالعات بيشتر نشان داد كه وجود mg/kg 40 براي رشد طبيعي بلدرچين‌ها مناسب است.
اسيدپانتوتنيك
به منظور پيشگيري از تلفات و رشد طبيعي جوجه‌هاي بلدرچين مصرف مقادير mg/kg 5/7 كلسيم پانتوتنات در جيره‌هاي خالص شده ضروري است اگر چه براي درآوردن پرها به طور طبيعي 30ـ10 ميلي‌گرم از اين ماده مورد نياز است. مطالعات تکميلي نشان دادند كه ميزان نياز بلدرچين‌ها به اين ماده تا 5 هفتگي mg/kg 40 مي‌باشد.
در بلدرچين‌هاي مادر براي برخورداري از باروري مطلوب و قابليت جوجه درآوري بالا mg/kg 10 كلسيم پانتوتنات نياز است. تخم‌هاي حاصله از بلدرچين‌هاي ماده اي که دچار كمبود اسيد پانتوتنيك در جيره بوده اند، در اواخر دوره انكوباسيون تلف مي‌شدند و خونريزي‌هاي جنيني، خيز و جنين داراي پاهاي خميده در آنها قابل مشاهده بود.
كولين
بلدرچين ژاپني در حال رشد، در مقايسه با طيور معمولي نيازمند مقادير بالاتري از كولين براي حمايت از حداكثر رشد و پيش‌گيري از وقوع نرمي استخوان، حفظ حداكثر وزن تخم، توليد تخم و قابليت جوجه درآوري است. بلدرچين بالغ به مقادير بالاتري كولين در مقايسه با طيور تخم‌گذار نيازمندند كه حدود mg/kg3100 جيره مي‌باشد.
اسيدفوليك
كمبود اسيدفوليك در بلدرچين در حال رشد سبب رشد نامناسب پرها، تلفات بالا، ضعف پاها و فلج گردن مي‌شود اين علايم مشابه علايم قابل مشاهده در بوقلمون است. جوجه‌هاي بلدرچين نيز از كم‌خوني و سندروم پنجه خميده رنج مي‌برند. ميزان اسيدفوليك مورد نياز در بلدرچين در حال رشد معادل mg/kg 36/0 ـ 3/0 براي جيره است.

بيوتين
مطالعات نشان داده اند كه بيوتين زيادتري نسبت به ساير طيور براي كسب وزن و توليد تخم‌مرغ بيشتر مورد نياز است.
ويتامين B12 (بيانوكوبالآسين)
ويتامين B12 براي رشد پرهاي قرمز معمولي ضروري است. براي دستيابي به قابليت جوجه درآوردن بهتر، وجود مقادير كافي اسيد پانتوتنيك و ويتامين B12 ضروري است. مقادير مشابهي از ويتامين ب كمپلكس را مي‌توان در تمامي اقلام غذايي يافت. بايستي تأكيد نمود كه ويتامين B12 فقط در غذاهاي با منشأ دامي يافت مي‌شوند.

 

 


مواد معدني 
علاوه بر پروتئين، كربوهيدرات‌ها، چربي‌ها و ويتامين‌ها، بسياري از ديگر عناصر بخشي از نيازهاي غذايي بلدرچين را تشكيل مي‌دهند. مواد معدني را مي‌توان به ريزمغذي‌ها و درشت مغذي‌ها تقسيم نمود. درشت‌مغذي‌ها در مقادير بالا مورد نياز هستند و اغلب عناصر اسيد، باز يا ساختاري را تشكيل مي‌دهند كه عبارتند از: كلسيم، فسفر، پتاسيم، منيزيوم، گوگرد و نمك. ريزمغذي‌ها در فعال سازي يا تكميل آنزيم‌ها نقش دارند و عبارت اند از: كبالت، مس، يد، آهن، منگنز، سلنيوم و روي. مواد معدني 3 تا 5% وزن بدن بلدرچين را تشكيل مي‌دهند و چون قابل سنتز نيستند بايستي حتماً از جيره تأمين شوند. 

كلسيم و فسفر
اعمال اصلي اين دو نوع ماده معدني ساخت استخوان‌هاي بدن است. كلسيم براي ترکيب روي پوست تخم ضروري است. در مورد كلسيم و فسفر فقط مقدار مهم نيست بلكه نسبت نيز داراي اهميت مي‌باشد. براي بلدرچين‌هاي در حال رشد جوان اين نسبت 1 به 1 يا 2 به 1 خواهد بود. بلدرچين جوان نيازمند حداقل 8/0% جيره كلسيم و 45/0% فسفر قابل دسترس است در حالي كه براي بلدرچين تخم‌گذار اين مقدار در مورد كلسيم به 5/2 تا 3% مي‌رسد كه اين عضو بخش اصلي پوسته را تشكيل مي‌دهد. 
مطالعات انجام شده اوليه، زمانيکه جيره حاوي 58/0 تا 18/1% فسفر خام و 44/0 تا 3/2% كلسيم بود، تا 6 هفتگي تفاوتي را در وزن بدن يا خاكستر استخوان نشان ندادند. 
البته مطالعات بعدي نشان دادند كه 7/0% كلسيم براي بلدرچين در حال رشد كفايت مي‌كند و ميزان 9/4% رشد را به تأخير مي‌اندازد. همچنين بلدرچين در حال رشد و تخم‌گذار تا زماني كه حاوي 8/0% ، 5/1% ، 6/2% يا 5/3% كلسيم باشد، از نظر تعادل كلسيمي در حالت مثبتي قرار دارد ولي ميزان كلسيم بالاتر از 5/3% از قابليت جوجه درآوري مي‌كاهد. 
مواد معدني در بسياري از اجزاء جيره يافت مي‌شوند. پودرهاي استخوان و گوشت و لبنيات منابع مناسبي از كلسيم و فسفر به شمار مي‌آيند. همچنين مي توان از پوسته صدف، آهك، دي کلسيم فسفات و كربنات كلسيم معمولي براي تأمين اين عناصر در جيره غذايي استفاده کرد. 

منيزيوم 
منيزيوم يكي از اجزاء ضروري بافت و مايعات بدن است و يون ‌هاي اين عنصر به عنوان فعال كننده آنزيم‌هاي مهم دخيل در متابوليسم مطرح هستند. در صورت فقدان در جيره، بلدرچين‌ها رشد بطني پيدا مي‌كنند ، دچار تشنج مي‌شوند و سرانجام تلف خواهند شد. همچنين كمبود آن در جيره‌هاي بلدرچين‌هاي تخم‌گذار كاهش سريع تخم توليدي را به همراه دارد. نياز به منيزيوم mg/kg 300 تعيين مي‌شود. 
در مطالعات انجام شده ميزان نياز به منيزيوم براي بقا و رشد با افزودن mg/kg 150 منيزيوم يا mg/kg 50 به آب آشاميدني تأمين گرديده است. سندرا و همكاران (1992) دريافتند كه اثرات زيانباري با مصرف يك هزار ميلي‌گرم منيزيوم در هر كيلوگرم جيره خالص شده حاصل مي‌گردد. 
اجزاء طبيعي جيره حاوي مقادير كافي منيزيوم هستند. برخي از انواع آهك (دولوميت‌ها) حاوي درصد بالايي از منيزيوم هستند و بايستي از آنها پرهيز نمود چرا كه خاصيت مسهلي دارند و در مصرف كلسيم اختلال ايجاد مي‌كنند. 

منگنز 
كاركرد اصلي منگنز پيش‌گيري از وقوع پوكي استخوان است، وضعيتي كه در آن تاندون آشيل از شكاف پشت مفصل زانو حركت مي‌كند و به طرف پشت و طرفين حركت مي‌كند وجود اين عنصر براي رشد طبيعي، تريب در پوسته تخم‌مرغ، توليد تخم و قابليت جوجه‌ درآوردن ضروري است. اين ماده به شكل سولفات و منگنز به جيره افزوده مي‌گردد. 

آهن، مس، كبالت 
اين عناصر كمياب براي شكل‌گيري هموگلوبين ضروري هستند. كم‌خوني تغذيه‌اي ، زماني رخ مي‌دهد كه ميزان اين عناصر كم و اندك باشد. گلبول‌هاي قرمز خون حاوي آهن نيز هستند. پس از شكل‌گيري هموگلوبين، وجود مس براي استفاده از آهن ضروري است. مطالعات گزارش دادند كه نيازمندي بلدرچين ژاپني به آهن و مس به ترتيب 120 و 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم براساس پروتئين سوياي جدا شده توسط BDTA مي‌باشد. 
كبالت بخش لاينفكي از ويتامين B12 مي‌باشد كه در شكل‌گيري هموگلوبين دخيل مي‌باشد. مقدار اين عناصر در جيره حالت بسيار حساسي دارد. مقادير اضافي مي‌تواند حالت سمي داشته باشد. معمولاً فقط مقدار اندكي به جيره افزوده مي‌شوند. ماكووا و همكاران (1991) به مطالعه اثرات افزودن 50 ، 100، 250 و 500 ميلي‌گرم سولفات كبالت به ازاء هر كيلوگرم جيره بر روي ميزان B12 در كبد و روده كور پرداختند. غلظت B12 در موارد مصرف mg1200 سولفات كبالت در هر كيلوگرم جيره در بالاترين سطح ممكن بود. 

سلنيوم 
سلنيوم يكي از عناصر ضروري براي رشد بلدرچين حتّي در موارد وجود ويتامين E است. جيره‌هاي حاوي اسيدهاي آمينه و mg100 دي ـ آلفا ـ توكوفرول استات در كيلوگرم بايستي 1/0 ميلي‌گرم سلنيوم را به صورت سلنيت دريافت دارند تا بلدرچين بتواند به زندگي خود ادامه دهد. 
اختلال توليد مثل در بلدرچين ژاپني مصرف كننده جيوه حاوي مقادير پايين سلينوم و ويتامين E از زمان خروج از تخم تا بلوغ مشاهده شده است. سرعت تخم‌گذاري و باروري تحت تأثير واقع نمي‌شود اما قابليت جوجه درآوري تخم‌هاي نطفه‌دار، زنده ماندن انواع نر و ماده بالغ و جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده كاهش نشان دادند. افزودن mg1 سلنيوم يا IU30 ويتامين E در هر كيلوگرم، از اختلال در توليد مثل جلوگيري مي‌نمايد. افزودن سلنيوم به جيره به ميزان mg/kg2/0 از آتروني لوزالمعده پيش‌گيري مي نمايد. 

روي 
بلدرچينهاي ژاپني در برابر كمبود روي در جيره بسيار حساس هستند. كمبود روي در جوجه بلدرچين با كاهش رشد، پر درآوردن غيرطبيعي، اشكال در تنفس و عدم هماهنگي در حركات و كاهش خاكستر استخوان همراه است. 
نياز به روي جهت رشد طبيعي، پر درآوري مناسب و ... به mg/kg 25 جيره مي‌باشد. پرندگاني که مقادير اوليه 75 ميلي‌گرم روي به ازاي هر كيلوگرم را دريافت داشتند، بسيار بهتر از پرندگاني كه mg/kg25 روي مصرف كرده بودند رشد پيدا كردند. روي مي‌تواند در استخوان ذخيره شود و در طول محروميت از روي مورد استفاده قرار گيرد. كاهش در جذب روي در بلدرچين بالغ به دنبال مصرف مقادير بالاي كلسيم توسط كيندهولز و همكاران گزارش گرديده است.

نمك (كلريد سديم) 
وجود اين ماده براي هضم پروتئين لازم است و علاوه بر اين در تعادل اسيد ـ باز هم دخالت دارد. بلدرچين هاي ژاپني در حال رشد با مصرف يك جيره خالص حاوي 042/0 تا 051/0% سديم، رشد نامناسب، تلفات بالا، تورم غده فوتلكيه، افزايش هماتوكريت و كاهش سديم پلاسما را نشان دادند كه اين موارد نشانگر اختلال در هموستاز مايعات و الكتروليت بدن است. مصرف سديم به ميران 1/0% اين مشكلات را رفع نمود. 
مواد غذايي طبيعي معمولاً نيازمند نمك هستند تا نيازهاي بلدرچين به سديم و كلر رفع شود و اين ماده به طور معمول به مقادير 25/0 تا 35/0% به جيره افزوده مي شود. مصرف مقادير بالاي نمك اثرات مسهلي به دنبال دارد و سبب شل شدن مدفوع و ايجاد بستر خيس مي‌گردد.

 

 

INGREDIENT COMPOSITION OF GAME BIRD DIETS
 

(Expressed in table as percentages)*

Meat-type

 

BWQ

BWQ

Coturnix

Ingredient

Starter

Finisher

Layer

Starter

Finisher

Breeder

 

 

 

 

 

 

 

Yellow Corn

58.00

67.93

60.89

49.75

65.59

63.47

Soybean Meal, 48%

37.23

27.30

28.50

42.95

29.13

25.93

Wheat Middlings

---

---

---

---

1.44

---

 

 

 

 

 

 

 

Limestone

1.84

1.87

7.17

1.13

.80

6.59

Dicalcium Phosphate

1.77

1.82

1.84

2.01

2.07

2.67

Salt

.56

.57

.44

.44

.42

.44

 

 

 

 

 

 

 

Feed Fat

---

---

.70

3.16

---

.39

dl-Methionine

.15

.06

.06

.11

.15

.11

Bacitracin

.05

.05

.05

.05

.05

.05

 

 

 

 

 

 

 

Coccidiostat

.05

.05

---

.05

---

---

Vitamin Premix

.25

.25

.25

.25

.25

.25

Mineral Premix

.10

.10

.10

.10

.10

.10

* Multiply each number by 20 to determine the amount of each ingredient necessary in each ton of diet

 

n

Energy base kcal  ME/kg dieto

 

Starting & Growing

3,000

Breeding

3,000

1

Protein

%

24.0

20.0

2

Argenine

%

1.25

1.26

3

Glicine+serine

%

0.36

0.42

4

Histidine

%

0.88

0.90

5

Louoine

%

1.69

1.42

6

Lysine

%

1.30

1.15

7

Methionine+eysune

%

0.75

0.76

8

Methionine

%

0.50

0.45

9

Phenylanine+tyrosine

%

1.80

1.40

10

Phenylanine

%

0.96

0.78

11

Threonine

%

1.02

0.74

12

Tryptophan

%

0.22

0.19

13

Valine

%

0.95

0.92

14

Linoleic acid

%

1.0

1.0

15

Calcium

%

0.8

2.5

16

Phosphorus.available

%

0.45

0.55

17

Potassium

%

0.4

0.4

18

Magnesium

Mg

300

500

19

Sodium

%

0.15

0.15

20

Chlorine

%

0.20

0.15

21

Manganese

Mg

90

70

22

Zine

Mg

25

50

23

Iron

Mg

100

60

24

Copper

Mg

6

6

25

Iodine

Mg

0.3

0.3

26

Selenium

Mg

0.2

0.2

27

Vitamin A

IU

5.000

5.000

28

Vitamin D

ICU

1.200

1.200

29

Vitamin E

IU

12

25

30

Vitamin K

Mg

1

1

31

Biboflavin

Mg

4

4

32

Pantothenic acid

Mg

10

15

32

Niacin

Mg

40

20

33

Vitamin B12

Mg

0.003

0.003

34

Choline

Mg

2.000

1.500

35

Biotin

Mg

0.3

0.15

36

Folacin

Mg

1

1

37

thiamin

Mg

2

2

38

Pyridoxine

Mg

3

3

 

 باروري و اصلاح نژاد

تحقيقات نشان داده اند گروه هائي که حاوي يک نر با 2 يا 3 ماده هستند بالاترين ميزان باروري را داشته اند. هنگامي که بلدرچين در پن هاي دسته جمعي نگهداري مي شوند، يک نر به 3 ماده کافي است و جنگ مابين نرها را کاهش مي دهد. جفت گيري 2 تائي در قفس هاي انفرادي نيز باروري خوبي را به همراه خواهد داشت.
ميزان باروري به طور برجسته اي در پرندگان پيرتر کاهش مي يابد. توجه داشته باشيد که پرورش خويشاوندي (خويش جفتي) ميزان بروز ناهنجاري ها را زياد مي کند و اين امر به طور چشمگيري عملکرد توليد مثلي را کاهش مي دهد. به اين دليل، مطلوب اين است که تعداد ماده ها را نسبت به نرها حفظ کنيم و تخم هاي آنهاي را که قرار است جوجه کشي نمائيم نشاندار کرده و پس از هچ شدن نيز جوجه ها علامت گذاري شوند تا با مشکلات خويش جفتي روبرو نشويم.
سوابق شجره نامه را مي توان با استفاده از باندهاي بالي که به صورت تجاري در بازار موجود مي باشند (و يا حلقه هاي پائي) حفظ نمود. از اين باندها مي توان براي شناسائي بلدرچين در تمام سنين استفاده نمود. بلدرچين ها را مي توان به طور موقت نيز نشان دار نمود، در اين روش با استفاده از رنگ روغن پرهاي پشت پرنده را نشانه گذاري مي کنند. دقت شود که اين رنگه ها نبايد با صورت پرنده و پوست آن تماس حاصل نمايند و همچنين ناخن هاي پنجه هايشان را نيز مي توان نشان دار کرد.

مراقبت هاي پيش از جوجه کشي


پرورش موفقيت آميز بلدرچين از دوره پيش از جوجه کشي آغاز مي شود. تخم ها بايد در زمان هاي گوناگون در روز جمع آوري و در دماي 15 درجه سانتيگراد ذخيره شوند. يخچال هاي خانگي رضايت بخش نيستند چون ميزان توليد سرماي آنها بالا است. تخم هاي ترک دار اصلا هچ نشده و يا به ميزان ناچيزي هچ مي شوند.
بهترين نتيجه در جوجه کشي هنگامي حاصل مي شود که تخم ها کمتر از يک هفته تا پيش از قرار دادن در درون دستگاه جوجه کشي نگهداري شوند. حمل و نقل تخم هاي بلدرچين مي بايست کاملا با دقت انجام گيرد زيرا که پوسته آنها در مقابل آسيب ديدگي بسيار شکننده مي باشند. رنگي بودن تخم هاي بلدرچين عمل کندلينگ (مشاهده تخم ها زير نور براي مشخص نمودن باروري آنها) را مشکل مي نمايد. کثيف بودن دستگاه جوجه کشي و محوطه اطراف آن منبعي از آلودگي و بيماري ها مي باشد. شستشوي کامل و ضد عفوني واحد جوجه کشي بعد از هربار مصرف توسط ترکيبات چهارتائي آمونيوم و يا ضدعفوني کننده هاي تجاري ديگر توصيه مي شود.
 

نکات مهم

تنها تخم هاي تميز را در دستگاه قرار دهيد زيرا که تخم هاي کثيف منبعي از بيماري و يا آلودگي مي باشند. تخم هاي کثيف بهتر است توسط دستمال کاغذي و يا ديگر ساينده ها تميز شوند. تخم هائي را که قرار است درون دستگاه جوجه کشي قرار دهيم را هرگز نبايد شکست.
تخم ها مي بايست بعد از چيده شدن در دستگاه جوجه کشي ضدعفوني شوند اما مي توان آنها را 12 ساعت بعد از قرار دادن در درون دستگاه نيز ضدعفوني نمود. تخم هاي 2 تا 5 روزه اي که در آنها جنين تشکيل شده است را نبايد ضدعفوني نمود.
نحوه ضد عفوني به شرح زير مي باشد:
1- از 25 گرم پرمنگنات پتاسيم و 35 ميلي ليتر فرمالين (43%) به ازاي هر متر مکعب فضاي درون دستگاه استفاده نمائيد.
2- ابتدا پرمنگنات را در يک ظرف سفالي و يا لعابي ريخته (اندازه ظرف به ميزان 10 برابر بزرگتر از حجم مواد مورد استفاده باشد) و سپس فرمالين را اضافه نمائيد.
3- در دستگاه هائي که با فشار هوا کار مي کنند، در طول عمليات ضدعفوني هواکش ها را بکار انداخته و خروجي ها را ببنديد و پس از 20 دقيقه خروجي را باز نمائيد.
4- در دستگاه هاي جوجه کشي با هواي راکد، خروجي ها و درب دستگاه را باز نمائيد.
5- در طول ضدعفوني، ميزان رطوبت بايد بالا بوده و دما بايد مابين 20 تا 30 درجه سانتي گراد باشد.

جوجه کشي و جوجه درآوري
طول دوره جوجه کشي براي بلدرچين، 18 – 17 روز مي باشد و تفاوت در آن به نوع سويه وشيوه جوجه کشي بستگي دارد. يک جوجه درآوري موفق بستگي به عوامل گوناگوني دارد که از آن جمله مي توان به نکات زير اشاره داشت:

1- چگونگي تغذيه پرندگان مولد.
2- مهيا بودن شرايط پرورش و جفت گيري.
3- چگونگي جمع آوري و انبار داري تخم.
4- چگونگي کنترل نمودن دستگاه جوجه کشي.
..
در خصوص چگونگي تنظيم و کنترل دستگاه جوجه کشي بهتر است که به توصيه هاي کارخانه توليد کننده دستگاه توجه کرد. به طور معمول دو نوع دستگاه در جوجه کشي مورد استفاده قرار مي گيرد. يک نوع دستگاه هاي جوجه کشي با هواي تحت فشار و نوع ديگر دستگاه هاي با هواي راکد هستند. به طور کلي دستگاه هاي جوجه کشي با هواي تحت فشار برتر از نوع ديگر هستند اما ماشين هاي با هواي راکد نيز اگر به خوبي سرويس شوند کارکرد مناسبي خواهند داشت.
برخي از کارخانه ها اقدام به ساخت مدل هاي اختصاصي براي جوجه کشي بلدرچين مي نمايند با اينحال تخم هاي بلدرچين ژاپني را مي توان در درون دستگاه هاي جوجه کشي ويژه انواع پرندگان نيز قرار داد اگر چه براي اين منظور سيني برخي از ماشين ها بايد اصلاح شوند و همچنين تخم ها براي دستگاه ستر بايد بر روي سيني هاي بزرگ تر قرار گيرند.

در ادامه سعي شده است تا جهت آشنائي توضيحات بيشتري در خصوص دو نوع دستگاه فوق ارائه شود:

دستگاه هاي جوجه کشي با هواي تحت فشار

اين دستگاه ها مي بايست تا چهاردهمين روز جوجه کشي دما را در 3/0 +- 5/37 درجه سانتي گراد و رطوبت نسبي را در 60% حفظ نمايند. تخم ها بايد در هر 2 تا 3 ساعت چرخانده شوند تا از چسبيدن جنين به پوسته جلوگيري بعمل آمده و همچنين جنين هوا و غذاي کافي را دريافت دارد. در روز چهاردهم عمل کندلينگ انجام شده و تخم هاي ترک دار و بدون نطفه دور ريخته مي شوند. همچنين در اين روز تخم هاي داراي جنين از دستگاه ستر به سيني هاي مخصوص دستگاه هچر انتقال داده شده و گردش تخم ها در اين مرحله متوقف مي شود.
دستگاه ستر بايد دمائي معادل 2/37 درجه سانتيگراد و رطوبت نسبي 70% را تامين نمايد. اگر دستگاه جوجه کشي ترکيبي از هچر و ستر باشد مي توان با دماي 5/37 شروع نمود اما رطوبت نسبي در طول عمل جوجه کشي بايد تا 70% افزايش پيدا کند. همچنين دستگاه هچر را نبايد در طول عمليات جوجه کشي باز نمود.
چنانچه تمامي توصيه هاي جوجه کشي به دقت انجام شود جوجه ها در روز 17 يا 18 از تخم خارج خواهند شد.

 

دستگاه هاي جوجه کشي با هواي راکد

در اين دستگاه ها، براي هفته اول از دماي معمولي جوجه کشي که 3/38 درجه سانتيگراد است استفاده مي کنيم. اين دما براي هفته دوم 8/38 درجه سانتيگراد و تا هنگام هچ شدن کامل تخم حداکثر 5/39 درجه سانتيگراد مي باشد. براي اندازه گيري دما مي بايست ميزان دما در بالاي تخم ها اندازه گيري شود. همچنين تا روز چهاردهم جوجه کشي رطوبت نيز بايد کمتر از 70% بوده و در پايان جوجه کشي يعني در 18 – 17 روزگي به بالاي 70% برسد. نگه داشتن ميزان رطوبت صحيح در اين دستگاه ممکن است مشکل باشد.
تخم ها مي بايست دست کم 3 بار در روز چرخانده شوند (در صورت امکان 5 بار بهتر است). با نشان دار کردن کناره هاي تخم ها و يا سيني يا راکها توسط مداد مي توان از صحيح بودن چرخش تخم ها مطمئن شد. در صورتيکه دما تمام قسمتهاي تخم را پوشش نمي دهد بهتر است جاي تخم ها را در درون دستگاه تغيير داد. درهر صورت توجه داشته باشيد که در دستگاه را براي چرخاندن تخم ها زياد باز و بسته نکنيد و آنرا براي مدت طولاني باز نگذاريد.

جوجه کشي طبيعي

از آنجا که بلدرچين هاي ژاپني به ندرت کرچ مي شوند، مي توان تخم هاي بلدرچين را با قرار دادن در زير مرغ هاي کرچ نيز تبديل به جوجه کرد. براي اينکار مرغ هاي نژاد کوچک ايده آل مي باشند. گروهي از تخم ها بايد ذخيره شده و سپس در زير مرغ گذارده شوند تا همگي آنها با هم به جوجه يکروزه تبديل شوند ...
 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

مجموعه آموزشی راهنمای جامع پرورش بلدرچین/بصورت کاملا مولتی مدیا/کاملا کاربردی

شرکت پارس رابین پس از بررسی و ارزیابی ده ها مطالعه توجیهی و تحقیقاتی پیرامون احداث مزرعه پرورش بلدرچین در سطح کشور، اینک پس از ماهها مجموعه ای بی نظیر  را درمورد پرورش بوقلمون و با نام راهنمای جامع پرورش بلدرچین با سرفصل های ذیل آماده و تقدیم می نماید:

1-  راهنمای آموزشی پرورش بلدرچین

2- نحوه طرح نویسی (مبانی محاسبات طرح پرورش بلدرچین)

3-  محاسبات مالی و اقتصادی احداث مزرعه پرورش بلدرچین (طرح توجیهی)

4- معرفی جیره های پیشنهادی مراحل مختلف رشد بلدرچین

5- فیلم آموزشی پرورش بلدرچین

6- مشخصات و کاتالوگ تجهیزات مورد نیاز مزرعه پرورش بلدرچین از قبیل انواع قفس پرورش بلدرچین، انواع دانخوری و آبخوری، سیستم های جوجه کشی و ... 
7- و ....

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم فروردین 1391ساعت 20:43  توسط کوثرپرداز  | 

بیماری های بلدرچین

راهنمای پیشگیری از بیماری ها در بلدرچین
پیشگیری
باید این مهم را به خاطر داشت که می توان از بروز اکثر بیماری های ویروسی با بکارگیری یک مدیریت خوب و کاربردی پیشگیری کرد . لانه ها باید تمیز و دارای تهویه و دمای مناسب باشند و از ورود جانوران موذی به آنها ممانعت شود.
بلدرچین نباید با انواع دیگر پرندگان پرورش داده شود، زیرا به خوبی مشخص شده که گونه های مختلف پرندگان دارای حساسیت های متفاوت در برابر ارگانیسم های عامل بیماری هستند.
از آنجا که بلدرچین های جوان به بیماری حساس تر هستند بنابراین آنها باید جدا از بلدرچین های مادر پرورش یابند زیرا بلدرچین های مادر ممکن است به طور تحت بالینی با میکروارگانیسم هائی آلوده باشند و یا به عنوان حاملین عوامل بیماریزا عمل کنند.
در مزارع بزرگ پرورش بلدرچین توصیه می شود که سرپرست های مستقل جهت مراقبت از این پرنده ها گماشته شوند. شواهدی مبنی بر انتشار بیماری های خاصی مانند لکوز در مزارعی که بلدرچین و ماکیان به طور جداگانه پرورش می یابند ولی سرپرست آنها یکی است، وجود دارد. برعکس بلدرچین های ژاپنی ممکن است به عفونتهای تحت بالینی مبتلا شوند و آن را به سایر گونه های پرندگان انتقال دهند.
این پرندگان باید با غذای مناسب که از منبع مورد اطمینان خریداری شده تغذیه شوند. غذا باید در مکان خشک نگهداری شده و از رشد کپکها ممانعت بعمل آید و همچنین باید از جانوران موذی که ممکن است سبب ایجاد بیماری یا انتقال میکروارگانیسمها شوند محافظت گردد. این پرندگان باید به طور مرتب و روزمره بازبینی شده و اگر نشانه هائی از قبیل کزکردگی، لرزش، فلجی را نشان دادند جهت معاینه به دامپزشک ارجاع داده شوند.

پیشگیری در خلال شیوع بیماری
هنگامی که بیماری شیوع پیدا می کند صاحبان مزارع باید به توصیه هائی مبنی بر جداسازی پرندگان سالم از بیمار عمل کنند. زیرا کانی بالیسم ، خوردن مواد دفعی پرندگان بیمار و انتقال از طریق آئروسل سبب انتشار بیماری خواهد شد. توصیه می شود که لاشه ها سوزانده و یا به وسیله آهک مدفون شوند و تمام محل ضدعفونی گردد. همچنین انکوباتورها ضدعفونی شده و جوجه بلدرچین های تازه هچ شده در محلهای ضدعفونی شده پرورش یابند. منبع شیوع بیماری در صورت امکان شناسائی گردد و با اقدامات پیشگیری کننده مناسب بیماری تحت کنترل درآید.
بلدرچین ژاپنی با این که نسبت به برخی از بیماریها مقاوم است ولی نسبت به ابتلا طبیعی به اکثر بیماریهای ویروسی ماکیان حساس می باشد به خصوص هنگامی که تحت شرایط مدیریتی ضعیف پرورش یابد. هرچند تعداد گزارشهای مربوط به وقوع طبیعی بیماری در بلدرچین ها در مقایسه با ماکیان دیگر کمتر می باشد. اما این موضوع ممکن است ناشی از این واقعیت باشد که تعداد معدودی مزرعه پرورش بلدرچین وجود دارد. با توجه به پیشرفتهای اخیر در امر روشهای فنی تشخیصی در ویروس شناسی این احتمال وجود دارد که موارد بیشتری از وقوع طبیعی بیماری های ویروسی خصوصا آنهائی که ناشی از اعضای گروه آدنوویروس هستند گزارش شوند.
نشریه چکاوک : دکتر مصطفی رزمجو



بيماري نيوکاسل
گزارش هائي از شيوع طبيعي بيماري نيوکاسل در گله هاي بلدرچين وجود دارد. دو محقق اظهار داشتند که بلدرچينها نسبت به ماکيان حساسيت کمتري به نيوکاسل داشته اند و اين بيماري به ندرت در بلدرچينها تشخيص داده شده است. با وجود آنکه بيماري نيوکاسل به شکل بومي (اندميک) در ماکيان هنگ کنگ وجود دارد و بلدرچينها در آنجا در مقياس بزرگي پرورش مي يابند، عفونت طبيعي ناشي از NDV از مدتها قبل ديده نشده است. اين محققين همچنين اظهار داشته اند از آنجا که تعدادي از پرندگان وحشي به شکل تحت باليني بيماري نيوکاسل مبتلا شده و حاملين فاقد نشانه هاي بيماري ND هستند، بنابراين ممکن است بلدرچينها نيز تحت شرايط محيطي خاص به عفونت تحت باليني بيماري نيوکاسل مبتلا شوند.
اين بيماري با کاهش وزن، اسهال، نشانه هاي عصبي مانند لرزش و فلجي پاها و عدم کنترل پرنده بر روي گردن، بال و پا و پائين آمدن ميزان توليد تخم در گله مادر مشخص مي گردد. در گزارش هائي که از شيوع طبيعي بيماري نيوکاسل در گله هاي بلدرچين وجود دارد، نشانه هاي تنفسي توصيف نشده است.
نشانه هاي باليني بيماري نيوکاسل در بلدرچين عبارت است از: تلفات ناگهاني، درجات متفاوتي از بي اشتهائي، کسالت و کز کردگي. در صورت ادامه بيماري، به تدريج اين علائم شديدتر و واضح تر شده و لاغري پيش رونده، مدفوع اسهالي با رنگ زرد روشن که پس از مدتي به صورت آبکي و شفاف در آمده و در انتها به صورت اسهال غليظ و سبز رنگ در خواهد آمد، ديده خواهد شد. نيمي از بلدرچينهاي مبتلا، پس از سه تا چهار روز از شروع حالت بي اشتهائي و اسهال نشانه هاي عصبي کاملا مشخص و متفاوتي، ازعدم تعادل خفيف تا يک فلجي شل کامل (flaccid) نشان مي دهند. اين مورد که حالت خاصي از فلجي بوده شامل افتادن بر روي جناغ و يا به يک طرف بدن و کشيده شدن پاها به طرف عقب مي باشد. بالها اندکي از هم باز شده، حالت آويخته داشته و بر روي بستر قرار مي گيرد. سر بلدرچينهاي مبتلا به طور وارفته اي به يک طرف آويزان مي باشد. وقتي اين گونه بلدرچينها در دست گرفته مي شوند به نظر مي رسد که کنترلي بر بالها و پاها و گردن خود ندارند ولي در عين حال هنوز هوشيار به نظر مي رسند. پرهاي اطراف مقعد مرطوب بوده، گاهي اوقات به وسيله موادي به رنگ سفيد گچي در مي آيد. در کالبد گشائي بلدرچينهاي تلف شده ضايعاتي از قبيل درجات متفاوتي از تغييرات چربي (fatty change) در کبد و کليه ها، رسوب اورات زرد رنگ بر روي قسمتهائي از کيسه هاي هوائي، پرخوني دوازدهه و قسمت فوقاني روده ها مشاهده مي گردد. هيچ گونه ضايعه ماکروسکوپي در ريه ها، ناي، مغز، مننژ، عصب سياتيک و شبکه بازوئي و طناب نخاعي ديده نشده است.
در آزمايش ويروس شناسي با استفاده از تخم مرغ جنين دار و مشاهده ضايعات ايجاد شده از جنينهاي تلف شده، سويه حاد ويروس نيوکاسل (virulent velogenic strain) جدا شد. در آزمايش HI در رقتهاي دو برابر (Two-Fold Dilute) تيترهاي 1:1024،1:256 و 1:512 از سرم سه بلدرچين به دست آمد. عيار به دست آمده از آزمايش HI با مايع آلانتوئيک تخم مرغهاي تلقيح شده 1:128، 1:256 و 1:256 بود.
در بررسي بيماريزائي ويروس بيماري نيوکاسل با منشا بلدرچين ژاپني در ماکيان، ماندگاري ويروس در مغز، ناي، ريه، کبد، طحال و خون به ترتيب حداقل به مدت 8، 5، 7،8 و 4 روز پس از عفونت به تاييد رسيد. از نظر وجود ضايعات ميکروسکوپي، کبد، محل اتصال ايلئوم و روده کور، پيش معده، ناي، ششها، قلب و مغز طحال و بورس فابريسيوس مورد بررسي قرار گرفتند. نکروز، تخليه شديد لنفوسيتها در ارگانهاي لنفوئيدي و نفوذ سلول هاي تک هسته اي در کبد ديده شد. همچنين خونريزي شديد، دژنراسيون عصبي، نکروز، گليوز و تجمع آستيني شکل سلولها به دور رگها در مغز ايجاد شده بود. (perivascular cuffing)
مطالعات نشان داد که مي توان بلدرچينها را به طور موفقيت آميزي عليه ويروس برونشيت و نيوکاسل واکسينه کرد. هر چند به علت مقاومت نسبي بلدرچينها به عفونت ناشي از NDV، واکسيناسيون در آنها به طور گسترده اي مورد بررسي قرار نگرفته و کاربرد وسيعي ندارد.
بيماري نيوکاسل بايد از عفونتهاي کورناويروسي، آنفلوانزا، پاستورلوز، اريزيپلاس، کريپتوسپوريدوز، عفونتهاي کلاميديائي و مسموميتهاي غذائي تفريق شود.
نشریه چکاوک- دکتر مصطفي رزمجو


آنفولانزا
گزارشهاي زيادي درباره شيوع طبيعي بيماري آنفلوانزا ناشي از سويه هاي تيپ A و C در بلدرچينها وجود دارد. نکته جالب توجه آن است که تيپ C ويروس آنفلوانزا در ميزباني غير از انسان شناسائي نشده است. تلفات ناشي از شيوع بيماري آنفلوانزا غالبا بالا و از 10 تا 80 درصد متغير مي باشد. اين بيماري در پرندگان جوان نسبت به پرندگان مسن تر از شدت بيشتري برخوردار است. در کالبد گشائي بلدرچينهاي تلف شده، تراکئو برونشيت کاتارال، رينوسينوزيت و پرخوني ريوي و تورم روده اي کاتارال مشاهده شد.
معمولا تشخيص اين بيماري بر اساس تلقيح بافت آلوده به خصوص ناي و شش ها به داخل حفره آلانتوئيک تخمهاي جنين دار ماکيان مي باشد. جنين ها ظرف 3 يا 4 روز تلف شده و مايع آلانتوئيک آنها گلبولهاي قرمز خون ماکيان را منعقد مي کند. وجود ويروس آنفلوانزا را مي توان با آزمايش تاييد نمود. انجام آزمايش هاي CFT و ELIDA بر روي سرم پرندگان مبتلا ارزشمند بوده و در تشخيص بيماري پرندگان واکسينه نشده کمک مي نمايد.
بررسي واکسنهاي ضد آنفلوانزا نشان داد که ايجاد ايمني چه بسا ميزان تلفات را در پرندگان کاهش دهد. هر چند به علت تعدد تيپها و تحت تيپهاي آنتي ژنيک ويروس آنفلوانزا، ايجاد ايمني در پرندگان به شکل محدودي صورت مي پذيرد.
عفونت ناشي از ويروس آنفلوانزا بايد از بيماري نيوکاسل، عفونتهاي ناشي از ويروس آبله، کرونا ويروس، عفونتهاي مايکوپلاسمائي و باکتريائي مانند پاستورلوز و هموفيلوس پاراگاليناروم تفريق شود.


آنسفالوميليت پرندگان
عفونتهاي طبيعي و تجربي ناشي از AEV تلقيح داخل مغزي ويروس انسفالوميليت پرندگان به جوجه بلدرچينهاي يکروزه و دو روزه موجب لرزش، عدم تعادل و فلجي بين 16 تا 30 روز پس از تلقيح شده و در نهايت سبب مرگ آنها مي شود. با تلقيح مواد عفوني، به خصوص به بافت مغز جوجه بلدرچينهاي آلوده از طريق داخل مغزي يا به وسيله تلقيح از راه کيسه زرده، به جوجه هاي يک روزه مي توان با مشاهده نشانه هاي باليني خاص انسفالوميليت پرندگان، آتروفي ماهيچه پا و يا مرگ جنين ها وجود ويروس را نشان داد.
عفونت طبيعي ناشي از AEV در بلدرچين ژاپني در خلال دوره تخمگذاري، از لحاظ دوره بيماري و تاثير بر روي توليد، مشابه با آنچه در ماکيان توصيف شده، مي باشد. در اين حالت پس از آلودگي، ميزان توليد تخم و ميزان جوجه در آوري گله مبتلا کاهش يافته و جوجه بلدرچينهاي هچ شده از اين گونه تخمها پس از 14 روز تلف شدند.
تشخيص اين بيماري را مي توان با انجام آزمايشهاي VN و IFT بر روي سرم پرندگان آلوده و در موارد بهتر با معاينات هيستوپاتولوژيک سيستم اعصاب مرکزي تاييد نمود. ضايعات برجسته شامل ميکروگليوز، دژنراسيون عصبي و تجمع آستيني شکل لنفوسيتها در اطراف عروق مي باشد. دژنراسيون اعصاب در بصل النخاع مشخص تر مي باشد.
AE بايد از ساير بيماري هاي ايجاد کننده فلج عصبي مانند D ، آنسفالوميليت شرقي اسب، آسپرژيلوس عصبي، عفونتهاي باکتريائي مغزي و مسموميتها تفريق داده شود.

آبله پرندگان
بلدرچين ها نسبت به عفونت طبيعي با ويروس آبله حساس مي باشند. آزمايشهاي ايمني متقاطع نشان داد که ويروس آبله در بلدرچين هائي که به طور طبيعي مبتلا شده اند، به طور ايمونولوژيک از ويروس هاي آبله ماکيان و کبوتر متمايز و مجزا مي باشند.
همچنين ثابت شده که ويروس آبله بلدرچين و ويروس آبله مرغ مينا غير وابسته هستند. آزمايش حفاظت متقاطع نشان داد که وابستگي ويروس آبله بلدرچين به ويروس آبله کبوتري نسبت به آبله ماکيان وابستگي نزديک تري است. يک سويه ويروس آبله به نام 241-63-PV کشف شده که از نظر خصوصيات بيولوژيک از ساير ويروسهاي آبله متفاوت بوده، تلقيح تجربي آن از طريق داخل مغزي، سبب آنسفالوميليت و تلفات بالا در بلدرچينها مي گردد.
جوجه مرغهاي SPF تلقيح شده با ويروس آبله بلدرچين، ضايعات جلدي شديدي را نشان دادند. اين ضايعات در ديد ميکروسکوپي داراي ويژگي درماتيت پروليفراتيو شديد همراه با شکل گيري گنجيدگي هاي داخل سيتوپلاسمي در سلولهاي اپي تليال بود.
تشخيص اين بيماري بر اساس وجود ائوزينوفيليک در سيتوپلاسم آلوده مي باشد. اگر بتوان پارتيکل هاي ويروس آبله را به وسيله ميکروسکوپ الکتروني در بافتهاي آلوده نشان داد، تشخيص بيماري تاييد خواهد شد. تنها برخي از سويه هاي ويروسهاي آبله آلوده کننده بلدرچين ژاپني ، وقتي که بر روي CAM جنين ماکيان تلقيح شوند، توليد ضايعات POCK کرده و به همين جهت براي تشخيص بيماري آبله در بلدرچين به اين آزمايش نمي توان اعتماد کرد.
در ارزيابي ايجاد ايمني هومورال و با واسطه سلولي، توسط AVIPOX VIRUS در بلدرچينها يک اثر کاهنده موقت بر روي ايمني هومورال تا 12 روز پس از عفونت در بلدرچينهاي آلوده شده با AVP در مقايسه با گروه شاهد ديده شد. سطح ايمني سلولي در اين بلدرچينها از روز چهارم پس از آلوده سازي به طور معني داري افزايش يافته در روز هفتادم پس از عفونت به بالاترين ميزان خود رسيد.
محافظت در برابر عفونت ناشي از ويروس هاي آبله بلدرچين قابل دستيابي است و تنها بايد از ويروس همولوگ به عنوان واکسن استفاده شود. بلدرچينهاي واکسينه شده با ويروس آبله ماکيان نسبت به چالش تجربي با سويه حاد ويروس آبله ماکيان مصون مي باشند.
عفونت آبله در بلدرچينها بايد از ضايعات حاصل ازنزاع پرندگان و عفونتهاي موضعي باکتريائي و قارچي تفريق شود.

لکوز
حساسيت بلدرچين ژاپني به عفونت طبيعي با ويروس لکوز پرندگان توسط محققين گزارش شده است. ضايعات ماکروسکوپيک و ميکروسکوپيک در بلدرچين با آنچه که در ماکيان توصيف گرديده مشابه مي باشد.
معمول ترين ضايعات ماکروسکوپيک عبارت از بزرگ شدگي کبد و طحال و ضخيم شدن ديواره روده است. آزمايشهاي هيستوپاتولوژيک تعداد زيادي لنفوبلاست را همراه با مواردي از اشکال ميتوزي نشان مي دهد. وجود آنتي بادي عليه ويروس لکوز در سرم را مي توان با آزمايش هاي VN و CFT تشخيص داد. جهت مطالعه حساسيت ژنتيکي پرندگان به ويروس لکوز، از هيبريدهاي بلدرچين- ماکيان استفاده شده است. عفونت ناشي از ويروس لکوز بايد از ساير بيماريهائي مانند MD و RE تفريق شود.

رتيکولواندوتليوز
رتيکولواندوتيلوز به شکل طبيعي و تجربي در بلدرچينها گزارش شده است. اين بيماري در بلدرچينها روند مشابهي با روند ايجاد آن در ساير گونه هاي پرندگان دارد. نشانه هاي باليني شامل لاغري، پر در آوري کند و پرهاي خشن، علائم فلجي و افسردگي مي باشد. در يک گزارش از عفونت طبيعي، نوک بالاي پرنده دو برابر طول طبيعي آن رشد کرده بود.
اکثر تغييرات ميکروسکوپي که به طور ثابت در اين بيماري وجود دارد، در کبد و طحال رخ داده و اين ارگانها اغلب بزرگ مي شوند و گاهي اوقات طحال ممکن است تا 10 برابر اندازه طبيعي خود بزرگ شود. ضايعات تومور مانند با رنگ سفيد تا سفيد متمايل به زرد، عموما در کبد و طحال وجود دارد . ندولهاي تومور مانند و ضخيم شدگي مشخص ممکن است بر روي سطح خارجي روده و پانکراس وجود داشته باشد.
در يک شيوع طبيعي از رتيکولواندوتليوز در يک گله بلدرچين ژاپني توده هاي توموري در ششها، کبد و طحال، قلب، پانکراس، لوزه هاي روده کور، تخمدان، کليه ها، کيسه هاي هوائي، غده تيروئيد، بيضه ها و اعصاب سمپاتيک مشاده شد. امکان آتروفي بورس در عفونتهاي تجربي وجود دارد.
تغييرات هيستولوژيک متعاقب تکثير شديد و سرطاني سلولهاي تک هسته اي در بافتهاي مبتلا مشخص مي گردد اين سلولها تمام خصوصيات رشد نئوپلاستيک همراه با هسته هاي بزرگ غير عادي، شکل يافته و برجسته و سيتوپلاسم چند شکلي مشخص را دارا مي باشند.
اين بيماري را ميتوان با مشاهده خصوصيات ضايعات هيستوپاتولوژيک و به وسيله مشخص نمودن آنتي بادي هاي اختصاصي با آزمايش هاي IFT و VN به طور قطعي تشخيص داد. البته با کشت ويروس عامل RE در کشتهاي سلولي فيبروبلاست جنين بلدرچين و جنين ماکيان و آزمايش غير مستقيم فلورسنت آنتي بادي بر روي کشتهاي سلولي آلوده در خلال 72 تا 96 ساعت پس از تلقيح مي توان وجود ويروس را تاييد نمود. اين بيماري بايد از ساير تومورهاي ايجاد شده توسط بيماريهاي ويروسي همانند MD و لکوز و همين طور بيماريهاي باکتريائي مانند کلي گرانولوما تفريق گردد.

بيماري مارک
وقوع طبيعي بيماري مارک در بلدرچين اولين بار توسط وايت در اسل 1963 گزارش گرديد. گزارشهاي بعدي نشان داد که بلدرچينها وقتي در تماس نزديک با پرندگان تفريحي و شکاري پرورش داده مي شوند به بيماري حساس بوده و به طور تجربي نيز به MDV آلوده مي شوند .
با وجود آنکه بيماري مارک معمولا در جوجه هاي جوان اتفاق مي افتد اما در بلدرچين اين بيماري در پرندگان نسبتا مسن گزارش شده است. پرنده معمولا نشانه هاي باليني بيماري را بعد از بلوغ جنسي نشان مي دهد. در عفونتهاي طبيعي، بلدرچينها ممکن است به طور ناگهاني تلف شوند و يا نشانه هاي باليني اي از قبيل کز کردگي و بي اشتهائي را نشان دهند. معمول ترين يافته ماکروسکوپي بزرگ شدگي کبد به همراه نقاط کوچک پراکنده به رنگ زرد بر روي آن وطحال بزرگ شده (گاهي اوقات تا 8 برابر اندازه طبيعي) مي باشد.
روده ها اغلب ضخيم شده و گاهي در ساير ارگانها نيز تومور ديده مي شود. ضايعات هيستوپاتولوژيک غالبا در کبد، طحال و اعصاب محيطي مشاهده مي گردد. اين ضايعات با مشاهده حضور سلولهاي لنفوئيدي همراه با پلاسماي پراکنده در بافت مشخص مي گردند. همچنين اشکال ميتوزي به ندرت ديده مي شود.
در آلودگي تجربي 18 خانواده از بلدرچينها با سويه CR64 ويروس حاد مارک، تنها 3 خانواده به بيماري مارک مبتلا شده، ضايعات ماکرو و ميکروسکوپيک مارک را 68 روز پس از آلوده سازي يعني در سن 75 روزگي نشان دادند. ضايعات عموما در کبد و طحال، کليه و روده کوچک ديده شد و با حضور سلولهاي لنفوئيدي نامتجانس و گاهي اوقات پلاسماسلها، مشخص مي گرديد.
تشخيص فرضي بيماري را ميتوان با آزمايشهاي AGID، IFT و يا VN بر روي يک جفت سرم جمع آوري شده با يک هفته فاصله از پرنده اي که به طور باليني بيمار است، انجام داد.
عفونت ناشي از MDV را مي توان با مشاهده CPE در کشت هاي سلول کليه جنين جوجه تلقيح شده با مايع رويي سوسپانسيون هموژنيزه تهيه شده از بافتهاي آلوده به طور قطعي تشخيص داد. عامل MD، CPE با خصوصيات ويروس هرپس ايجاد مي کند . اگر کشت سلولي تک لايه اي به روش گيمسا و يا هماتوکسيلين و ائوزين رنگ آميزي شود مي توان پلي کاريوسيت هاي حاوي چند هسته را همراه با گنجيدگي هاي داخل سيتوپلاسمي مشاهده کرد.
همچنين ميتوان ويروس را به وسيله ميکروسکوپ الکتروني با رنگ آميزي منفي تهيه شده از سلول تک لايه اي تجزيه شده با آب مقطر به تصوير درآورد.
بيماري مارک بايد از ساير بيماريهاي تومور زا مانند لکوز و رتيکولواندوتيلوز تشخيص تفريقي داده شود. اگر روده توسط عفونت MDV درگير شود ممکن است با کلي گرانولوما اشتباه گردد.
در يک بيماري لنفوپروليفراتيو که به طور طبيعي در 3 گله بلدرچين ژاپني در مکزيک روي داد ضايعات توموري عموما در کبد و طحال مشاهده گرديد. در بررسي هيستوپاتولوژي يک ضايعه لنفوپروليفراتيو چند شکلي همراه با نفوذ سلولهاي بزرگ تيره رنگ لنفوسيت هاي با اندازه هاي مختلف و ياخته هاي شبه رتيکولوم ديده شده ولي هرپس ويروس عامل بيماري مارک از اين بلدرچين ها جدا نشد. در سرم هاي تحت بررسي نيز آنتي بادي عليه MDV يافت نشد. در سرم تعداد معدودي ازاين بلدرچينها آنتي بادي عليه ويروس عامل رتيکولواندوتيلوز و ويروس تحت گروه A لکوز پرندگان وجود داشت.

روس سارکوما
حساسيت بلدرچين ژاپني به تلقيح ويروس عامل براي اولين بار توسط گروهي دانشمندان نشان داده شد. تلقيح اين ويروس به جوجه بلدرچين هاي يکروزه سبب ايجاد تومور در 6 تا 8 روزگي گرديد. گزارش ديگري از روسيه نشان داد که بلدرچين تنها به سويه هاي BRAYAN و RAVL ويروس RS حساس مي باشند.
اين حالت احتمالا به ساختمان ژنتيکي بلدرچين مربوط بوده، وضعيت ژنتيکي بلدرچينها تعيين کننده حساسيت آنها به سويه هاي گوناگون RSV مي باشد. همچنين RSV از جنين بلدرچين که به طور طبيعي آلوده شده بودند جدا شده است.

عفونت با کورنا ويروس
يک عفونت کورنا ويروسي سبب بيش از 20 درصد تلفات در بلدرچينهاي 8 تا 9 روزه در چندين مزرعه پرورش بلدرچين در ايتاليا شد. نشانه هاي باليني اين بيماري عبارت است از: افسردگي، تاخير در رشد، عدم اشتها، ترس از نور و آب ريزش از بيني و گاهي اوقات عطسه. همچنين ضايعات ميکروسکوپي شامل تورم کيسه هاي هوائي، رينينت کاتارال، پري کارديت و پري هپاتيت گزارش شدند.
عفونت کورنا ويروس در بلدرچين را ميتوان با توجه به افزايش عيار آنتي بادي عليه کورنا ويروس ها درسرم پرندگان زنده مانده وهمچنين با نشان دادن وجود آنتي ژن در بافتهاي آلوده به وسيله IFT مستقيم، مشخص نمود. همچنين اين ويروس را ميتوان با تلقيح بافتهاي آلوده به کشت سلول کبد جنين جوجه جدا کرد. در آلودگي مذکور جدايه هاي (isolates) کورنا ويروس به طور کامل مشخص نشدند، هرچند بررسي هاي اوليه نشان داد که اين ويروس از ويروس عامل برونشيت عفوني، کوچکتر بوده و هنگامي که از طريق حفره آلانتوئيک تلقيح شود، براي جنين جوجه ها غير بيماريزا است.
گزارش خلاصه اي درباره عفونت تجربي با ويروس برونشيت عفوني در بلدرچينها توسط گروهي ارائه شده که نشان دهنده حساس بودن بلدرچينها مي باشد.
اين بيماري بايد از عفونتهاي ويروسي مانند آنفلوانزا و ND و عفونتهاي باکتريائي ايجاد شده توسط اريزيپلوتريکس و گونه هاي پاستورلا و عفونتهاي قارچي ناشي از گونه هاي آسپرژيلوس تفريق شود.

آنسفالوميليت شرقي اسب
در تنها گزارشي که از شيوع بيماري EEE= Eastern Equine Encephalomyelitis در يک مزرعه بزرگ پرورش بلدرچين در کاروليناي شمالي وجود دارد تلف شدن بيش از 90000 بلدرچين ذکر شده است. اين بيماري به سرعت در ميان گله انتشار يافته ، ميزان مرگ و مير در پنهاي مختلف دامنه اي بين 40 تا 90 درصد داشت. پرندگان نشانه هائي از قبيل کزکردگي، لرزش، فلجي ناقص که به صورت فلجي کامل در مي آمد و پيچش گردن را نشان دادند. مرگ ظرف چند ساعت پس از ظهور نشانه هاي اصلي بيماري اتفاق افتاد تنها ضايعه ثابت در کالبد گشائي تورم روده اي کارتارال در ناحيه دوازدهه بود. بررسيهاي هيستوپاتولوژيک مغز نشان دهنده مننژيت همراه با نفوذ سلولهاي گرد و دژنراسيون ياخته هاي عصبي بود.
در تعدادي از بلدرچينهاي تلف شده اتساع چينه دان با آب و مقدار کمي غذا و درجات متفاوتي از دهيدراتاسيون وجود داشت. مشخص شد که عفونت اوليه از راه کاني باليسم انتشار يافته است. اين بيماري بر اساس جداسازي ويروس عامل بيماري به وسيله تلقيح سوسپانسيون مواد آلوده مغزي بلدرچين ها به روش داخل مغزي به نوزادان موش و يا به داخل حفره آمنيوتيک جنين 10 روزه ماکيان تشخيص داده شد و متعاقبا بوسيله CFT تاييد گرديد.
EEE ممکن است با بيماري هائي که همراه با نشانه هاي عصبي ظاهر مي شوند مانند AE، ND، QB و مسموميتها اشتباه شود.
با توجه به گزارش فوق مي توان از بلدرچين ها به عنوان الگوئي از حيوانات آزمايشگاهي براي مطالعه بعضي از عفونتهاي آربوويروسي استفاده کرد. بعلاوه امکان استفاده از بلدرچين بعنوان Sentinelجهت تشخيص فعاليت آربو ويروسها در نواحي بومي بيماري وجود دارد.

برونشيت بلدرچين (QB= QUAIL BRONCHITIS)
QB يک بيماري ويروسي حاد و بسيار مسري مربوط به دستگاه تنفسي بلدرچينهاي باب وايت بوده و توسط يک آدنو ويروس ايجاد مي گردد.
نشانه هاي باليني شامل عطسه و سرفه، کزکردگي، رال هاي تنفسي و گاهي اوقات آبريزش از چشم و کونژونکتيويت مي باشد.
علائم عصبي از جمله پيچش گردن، گاهي اوقات در پرندگان جوان ديده مي شود. در بلدرچين هاي بالغ توليد تخم ممکن است از 10 تا 15 درصد کاهش يافته، تعدادي از تخمها داراي پوسته نرم و فاقد پيگمانتاسيون عادي باشند. تغييرات ماکروسکوپيک شامل وجود اکسوداي موکوسي در ناي و برونش ها بوده، ممکن است ششها دچار احتقان شده باشند. گاهي اوقات ممکن است بزرگ شدن طحال و پريتونيت و نقاط نکروزه بر روي کبد مشاهده شود. گزارشي مبني بر وجود ضايعات عصبي به صورت ماکروسکوپيک وجود ندارد.
اين بيماري به خصوص در گله هاي تجاري بلدرچين که زير 8 هفته سن دارند، خطرناکتر مي باشد. مطالعه گزارشها و بررسي هاي مشابه نشان مي دهد که از مطالعه جنبه هاي پاتولوژيک اين بيماري در بلدرچين ژاپني غفلت شده است.
در بررسي تجربي، يک سويه از آدنو ويروس پرندگان که به روش داخل بيني و آئروسل به بلدرچين هاي ژاپني تلقيح شده بود، سبب عفونت نهفته بدون بروز نشانه هاي باليني در آنها شد. امکان بازيافت نامنظم ويروس از شش و ناي و ظهور منظم آنتي بادي پس از هفت روز وجود داشت. گزارش ديگري در رابطه با جداسازي ويروس QB و تغييرات پاتولوژيک مربوط به دستگاه تنفس بلدرچين ژاپني وجود دارد. در اين گزارش آمده که شش جوجه بلدرچين ژاپني با سن 3 تا 6 هفتگي نشانه هائي دال بر ناراحتي از خود نشان دادند و همگي آنها دچار سرفه، عطسه و رالهاي ناي بودند. چهار قطعه از جوجه ها با سن 6 هفته نشانه هاي عصبي به همراه پيچش گردن و يکي از اين جوجه ها کدورت قرنيه و درگيري چشم چپ را نيز نشان داد. اکسوداي موکوسي در ناي و برونشها در تمام جوجه ها مشاهده گرديد. ريه ها ظاهري طبيعي داشتند. در بررسي هيستوپاتولوژيک ناي، هيپر پلازي مشخصي در اپي تليوم و غدد ترشح کننده موکوس همراه با نفوذ سلولهاي لنفوسيت مشاهده شد. اين تغييرات در 4 جوجه در سن 6 هفتگي ديده شد. جوجه هاي با سن 3 هفته هيچ گونه تغيير هيستوپاتولوژيک نشان ندادند.
از چهار جوجه اي که ضايعات ناي را نشان دادند دو جوجه داراي ضايعاتي درششها بوده و پر خوني عروق سياهرگي، هيپرپلازي ملايم تا متوسط، اپي تليوم برونشها و تجمع لنفوسيتها را در اطراف برونشها نشان مي دادند. تغييرات ميکروسکوپي محسوسي در مغز، سنگدان، پانکراس، قلب و پيش معده بلدرچينها مشاهده نشد.
براي تشخيص اين بيماري بايد سوسپانسيون ناي، کيسه هاي هوائي و شش ها از طريق کيسه زرده و يا CAM به جنين هاي ماکيان تلقيح شود. در صورت وجود ويروس عامل QB معمولا جنين ها ظرف چند روز تلف شده، ظاهري کوتوله و پيچ خورده دارند. در اين حالت نيز مواد عفوني دستگاه تنفسي بلدرچين هاي آلوده به جنين ماکيان تلقيح شد و عدم رشد، کوتولگي، پيچ خوردگي و مرگ جنين ها اتفاق افتاد.
در سرم بلدرچين هاي مبتلا، آنتي بادي رسوب دهنده در آزمايش AGPT وجود نداشت. ممکن است علت اين حالت، تفاوت جدايه هاي ويروس باشد.
QB را بايد از بيماري هائي که سبب درگيري دستگاه تنفس و يا بروز نشانه هاي عصبي مي شوند، تفريق نمود. از اين دست مي توان به بيماريهاي ND،AE،EEE و آسپرژيلوس اشاره کرد.

مایکوپلاسما گالی سپتیکوم
عفونت طبیعی مایکوپلاسما گالی سپتیکوم در بلدرچین ژاپنی گزارش شده است. در یک گله 20000 قطعه ای بلدرچین، سینوزیت چرکی واگیردار شایع شده بود. این بیماری روند آهسته ای داشت و میزان تلفات روزانه آن 25 عدد بود.
در گزارش دیگری 10 درصد از جمعیت 1000 قطعه ای بلدرچینهای مادر دچار تورم صورت و کونژونکتیویت شده بودند.
نشانه های بالینی اصلی شامل اختلال تنفسی، فلج اندامهای حرکتی، افسردگی، کاهش مصرف غذا و وزن بدن، کاهش تخمگذاری و افزایش تعداد تخمهای فاقد رنگ دانه و لمبه بودند.
معاینات پس از مرگ نشان داد که سینوس زیر کاسه چشمی متورم شده، به وسیله مواد پنیری و یا اکسودای موکوئیدی و ژلاتینی پر شده است. تخمدان ها دچار آبروفی گردیده و در بعضی از آنها تورم کیسه هوائی دیده می شود. نتیجه کشت باکتریائی از سینوسها، نای، ریه، طحال، کبد و تخمدانها بر روی محیطهای کشت گوناگون و جداسازی ویروس از این ارگانها منفی بود. با استفاده از محیط کشت مایکوپلاسما که بر اساس روش Frii's Methodتهیه شده بود، سویه هائی از مایکوپلاسما گالی سپتیکوم، که به عنوان Fa11 مطرح شدند، از سینوسهای سه بلدرچین جدا گردید. رشد این سه جدایه در آزمایش مهار رشد با استفاده از سرم هیپرایمیون علیه سویه S6 مایکوپلاسما گالی سپتیکوم متوقف شد. ترکیبات آنتی ژنیک این سه جدایه با سویه S6 مایکوپلاسما گالی سپتیکوم وابستگی نزدیکی داشت. اما بر اساس آزمایش ها با هم یکسان نبودند.

مایکوپلاسما سینوویه
گزارشهائی از جداسازی مایکوپلاسما سینوویه از بلدرچین ژاپنی وجود دارد.

پاستورلوز
بلدرچین ژاپنی همانند بلدرچین باب وایت به پاستورلوز حساس می باشد در بیشتر گزارشها شیوع بیماری پس از ورود بلدرچین های جدید از گله دیگری به مزرعه پرورش بلدرچین اتفاق افتاده است.
بلدرچینهای مبتلا در کنار هم تجمع یافته و نشانه هائی از قبیل کزکردگی و اسهال سبز رنگ نشان داده و در نهایت زمین گیر شده و تلف می شوند. در برخی از گزارشها میزان تلفات تا 50 درصد ذکر شده است.
در کالبد گشائی بلدرچین های تلف شده هیپرمی عمومی، کبد متورم همراه با نواحی نکروز چند کانونی، نقاط نکروزه بر روی طحال، تیره رنگ بودن ششها و خونریزی در لایه موکوسی دوازدهه دیده شد. در هیستوپاتولوژی پنومونی بینابینی، نکروز چند کانونی طحال و کبد وجود داشت.
برای تشخیص این بیماری از خون درون قلب و مهر حاصل از کبد لام هائی تهیه نموده و پس از رنگ آمیزی با رنگ ارگانیسم دو قطبی پاستورال مالتوسیدا مشاده می شود.
خون درون قلب بلدرچینهای تلف شده جهت بررسی های باکتریولوژیک و انجام آزمایشهای بیولوژیک در خرگوش گرفته شد.
کلنی های رشد کرده بر روی محیط آگار خون دار، شبیه به قطره شبنم، جدا از هم و محدب و کروی بودند. هیچ گونه همولیزی در محیط آگار خون دار مشاهده نشد و بر روی محیط مک کانگی نیز رشد نکرد.
ارگانیسم گرم منفی به شکل کوکوباسیل تکی یا دو تائی بوده و گلوکز، ساکاروز و مانیتول را بدون تولید گاز تخمیر کرد.
خرگوشهائی که با خون درون قلب بلدرچین های تلف شده تلقیح شده بودند، ظرف یک شب مردند. خرگوش های تلف شده ضایعات خاص بیماری پاستورلوز از قبیل تورم نای توام با خونریزی و کبد خالدار را نشان دادند. ارگانیسم به شکل خالص از کشت خون درون قلب خرگوشهای تلف شده جدا شد.
تراکم بسیار بالای بلدرچینها در مکانی که تهویه ضعیفی دارند و همچنین استرس ناشی از حمل و نقل در مسافتهای طولانی، ممکن است از عوامل مساعد کننده شیوع بیماری و مرگ و میر در مقیاس بالا شود.
پاکسازی و ضدعفونی محیط نگهداری بلدرچین ها و کنترل حشرات و جوندگان در حذف ارگانیسم از محیط موثر می باشد. با استفاده از واکسن روغنی تهیه شده از باکتری جدا شده از گله و انجام اقدامات بهداشتی می توان بیماری را به طور موفقیت آمیزی کنترل نمود.

هموفیلوس پاراگالیناروم
این باکتری از سینوس زیر کاسه چشمی بلدرچین هائی که دچار سینوزیت بوده اند جدا شده است. سن ابتلا به این بیماری از سه هفتگی به بعد گزارش شده است. بلدرچین های مبتلا دارای نشانه های آب ریزش بینی و تورم ملتحمه بودند و در تعدادی از آنها حالت کدورت و یا زخم قرنیه وجود داشت که منجر به پاره شدن قرنیه و ایجاد Panophthalmia شده بود.
پرندگان مبتلا به سختی می توانستند تغذیه کنند و دچار لاغری مفرط شده بودند. سینوسها دچار یک سینوزیت موکوئیدی و موکوئیدی- چرکی شده و گاهی اوقات توده بزرگی از مواد سخت شده در سینوسهای زیر کاسه چشمی وجود داشت.
از سینوسهای زیر کاسه چشمی بلدرچینهای با سن سه هفته، پنج هفته و هفت هفته که مبتلا به سینوزیت موکوئیدی یا موکوئیدی- چرکی بودند، تنها باکتری هموفیلوس پاراگالیناروم جدا شد. البته در پرندگان مسن تر که سینوسهای آنها دچار آبسه های پنیری بود، مخلوطی از باکتری های استافیلوکوکوس اپیدرمیس، کورینه باکتریوم پیوژنز، انتروکوکوسی و پاستورلا مالتوسیدا جدا گردید ولی هیچ گونه مایکوپلاسمائی از سینوسهای بلدرچین هائی که به تازگی مبتلا شده بودند و یا آنهائی که دارای آبسه بودند جدا نشد.

سالمونلا گالیناروم
شیوع بیماری ناشی از سالمونلا گالیناروم سبب تلفات بالائی در جوجه بلدرچین های 1 تا 3 روزه شده و در جوجه بلدرچین های نر نیز تلفات پائینی را ایجاد کرد.
نشانه های بالینی بیماری شامل افسردگی و تجمع جوجه بلدرچین ها به دور هم بود که در کالبدگشائی جوجه بلدرچین های تلف شده، پری کرادیت، نقاط نکروزه بر روی کبد، پر خونی ششها ، هیدروپری کارد، انتریت توام با خونریزی حاد و بزرگ شدگی خفیف طحال وجود داشت.
نشانه ها و ضایعات بیماری در جوجه بلدرچین های نر، شامل کاهش اشتها، نفس نفس زدن خفیف، پرخونی کبد و انتریت بود. ارگانیسم از کبد و خون درون قلب این پرندگان جدا شد.

عفونت با پروتئوس
عفونت پروتئوسی به عنوان عمل کز کردگی شدید، کما و تلفات بالا در جوجه بلدرچین هائی که به طور متوالی و به دنبال هم هچ شده اند، قلمداد می گردد. جوجه های جوان و بلدرچین های در مرحله رشد با سن بالای دو هفته، در برابر این عفونت از خود مقاومت نشان می دهند که این امر اشاره به وجود مقاومت سنی دارد. (Age Resistance)
ضایعات پاتولوژیک شامل: اکسودای موکوسی در داخل نای، پر خونی ریه ها، پرخونی عروق خونی سروز و مزانتر و پر خونی کبد و کلیه ها می باشد. از خون درون قلب و شش های جوجه های مبتلا، ارگانیسمی جدا شد که بر اساس تستهای بیوشیمیائی به عنوان پروتئوس میرابیلیس شناسائی گردید. بیماری زائی این جدایه در موش آلبینو جوان و جوجه بلدرچین های یک هفته مورد آزمایش قرار گرفت که ظرف مدت 48 ساعت پس از تلقیح مرگ این جانوران را به دنبال داشت.

اریزیپلاس
اریزیپلاس روسیوپاتیه می تواند سبب بیماری در بلدرچین های ژاپنی شود. این بیماری در گله بلدرچین های ژاپنی مادر با مرگ ناگهانی بلدرچین ها ظاهر شد. در کالبد گشائی ، ضایعاتی از قبیل احتقان عمومی (General Congestion)، خونریزی در عضلات ران و سینه، تورم کبد، طحال و کلیه ها، ریه های ادماتوز و تیره رنگ مشاهده شد. از کشت ارگانهای احشائی بلدرچین های مبتلا، اریزیپلاس روسیوپاتیه جدا گردید.
منبع احتمالی عفونت در حالت فوق پودر ماهی بوده است. با تجویز پنی سیلین در آب آشامیدنی بلدرچین ها تلفات ناشی از ایریزیپلاس کنترل شد.

تاول کف پائی (Bumble Foot)
بلدرچین های مبتلا به تاول کف پائی نشانه های لنگش را نشان داده و در معاینات، مفاصل درگیر متورم و بزرگ شده بودند. بالشتک کف پائی و بافتهای اطراف دچار تورم پیازی شکل (Bulbons Swelling) بودند. کپسول مفاصل تارس پا ضخیم و سفت شده و غشاهای سینوویال نیز ضخیم شده بود. با برش سطح محل ضایعه، برجستگی سفید رنگی در داخل بافت دیده می شد، که از این ضایعات باکتری E.Coli جدا شد.

استافیلوکوکوس آلبوس
میزان بالای جراحات وارده به سر، بالها و پا به علت تهییج و تحریک بلدرچین ها در هنگام تغذیه و یا تیمار و اداره آنهاست. هنگامیکه بلدرچین ها می ترسند و یا مضطرب می شوند، پرواز کرده، به علت برخورد به سقف و دیواره قفسها، سر و سایر نقاط بدنشان آسیب می بیند و عفونت باکتریائی سبب تشکیل آبسه در نقاط جراحت دیده سر، بالها و پاها می شود. از این آبسه ها ، غالبا باکتری استافیلوکوکوس آلبوس جدا شده است.

کلامیدیا پسی تاسی
جوجه بلدرچین های یک روزه به عفونت تجربی C.Psittaci (سویه ای با منشا مرغ عشق استرالیائی) با تلقیح از راه کیسه های هوائی بسیار حساس هستند. در مقابل بلدرچین های هفت روزه نسبت به عفونت تجربی با همان دز مورد استفاده برای جوجه بلدرچین های یک روزه مقاوم بوده و تلفاتی در آنها دیده نشد. در جوجه بلدرچین های یکروزه عفونت به شکل حاد و کشنده با تکثیر کلامیدیا بروز نمود. تلقییح این باکتری به میزان زیر دز کشنده، سبب عفونت نهفته در جوجه بلدرچین های یکروزه شد.
بلدرچین های هفت روزه ای که سیستم ایمنی آنها با تجویز سیکلوفسفامید سرکوب شده بود، مقاومت خود را از دست دادند. تجویز سیکلوفسفامید سبب برگشت عفونت نهفته به شکل کشنده بیماری شد که به علت توقف تولید آنتی بادی و تکثیر کلامیدیا در جوجه بلدرچین های یک روزه می باشد.

بورلیا انسرینا
چهار قطعه بلدرچین به طور تجربی با بورلیا انسرینا (Borrelia Anserina) تلقیح شدند.
گسترش های خونی یک قطعه از بلدرچین ها پس از 96 ساعت مثبت بود، هرچند نمونه های گرفته شده پس از 120 ساعت منفی بود. یکی از بلدرچین ها پنج روز پس از تلقیح تلف شد. نشانه های پیش از مرگ شامل کزکردگی، لاغری و کم خونی بود. کالبد گشائی بلدرچین تلف شده، ضایعات مربوط به عفونت ناشی از بورلیا انسرینا را نشان داد که شامل بزرگ شدگی طحال و انفارکت های ستاره ای شکل بی رنگ با اندازه 4 میلی متر بر روی آن، بزرگ شدگی کبد همراه با نواحی نکروزه بود. رنگ آمیزی لامهای حاصل از مهر کردن کبد (Impression) طحال و کلیه با روش گیمسا، عفونت شدیدی از اسپیروکت را نشان می داد.

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 21:53  توسط کوثرپرداز  | 

بلدرچین ژاپنی

بلدرچین ژاپنی که تحت عناوین بلدرچین کاتورنیکس، بلدرچین فرعون،بلدرچین کلش و بلدرچین شرق ازآن یاد میشود، به طور قابل توجهی با بلدرچین باب وایت که مربوط به آمریکای شمالی است متفاوت است.باب وایت ها چثه بزرگتری دارند در حالی که ژاپنی ها تخم های بزرگتری میگذارند. همچنین مدت انکوباسیون در بلدرچین های ژاپنی ۲ تا ۳روز(۱۴-۱۷) روز کوتاه تر از نژاد باب وایت می باشد. کاتورنیکس می تواند از 6 هفتگی تخمگذاری را آغاز کند. در حالی که در مورد بلدرچین باب وایت این زمان از ۱۰هفتگی است.
 

تاریخچه:
بلدرچین ژاپنی به طور گسترده ای در اروپا و آسیا پراکنده است. مصریان قدیم سابقاً مقدار زیادی از این بلدرچین ها را برای مصرف گوشت آنها پرورش می دادند. در ژاپن، این پرندگان به عنوان حیوانات خانگی از قرن ۱۱ مورد استفاده قرار می گرفته اند. با این حال ازسال ۱۹۱۰ بلدرچین زاپنی در ژاپن برای استفاده از گوشت وتخم تولید و به شدت مورد توجه قرار گرفت . علاقه مندان به پرنده ها در سال ۱۸۷۰ تعدادی از اینها را به ایلات متحده امریکا بردند.
بنا بر گزارش ها کاتورنیکس های وحشی در هر نوبت ۵-۱۲ تخم میگذارند، و آنها بطور طبیعی جوجه درآوری میشوند. موتانتهای خاصی از بلدرچین ژاپنی برای دستیابی به رنگهای پر خاصی، یا رنگهای پوسته تخم و یا ابعاد جثه تولید گردیده اند.


توصیف:

بلدرچین ژاپنی را می توان بر اساس رنگ پر که در مورد بلدرچین نر وماده  متفاوت است در سه هفتگی تعیین جنسیت نمود. هنگام بلوغ ، انواع نر بلدرچین ژاپنی بین ۱۵۰-۱۷۰ گرم وزن خواهند داشت ودر ۵ تا ۶ هفتگی به بلوغ می رسند.رنگ پر در ناحیه سینه وگردن ، دارچینی یا قهوه ای مایل به قرمز می باشد.  پس از بالغ شدن نر ها از نظر جنسی یک ساختار غده ای یا پیاز مانند در بالای حفره کلوآک دیده می شود. درصورتی که غده را فشا رهیم ، ترشح کف آلود سفیدی از آن خارج می شود.
معمولا" بلدرچین های ماده عمر بیشتری نسبت به انواع نر دارند.وزن ماده ها سنگین تر از نر ها ، (۱۷۰-۲۰۰)گرم، بوده.از طریق انتخاب صحیح ، پرندگان سنگینتر میتوانند ،برای تولید گوشت بکار گرفته شوند.انواع نرها را میتوان از طریق رنگ های سفید تر پرها در سینه ودر ناحیه بالا تر در زیر گردن تشخیص داد.در ماده ها این پرها تیره تر همراه باخال های سیاه است. همچنین پرهای بلدرچین ماده بلند تر و کشیده تر از نر ها میباشد.بلدرچین های ژاپنی تحت شرایط مطلوب از ۳۵ روزگی تخم گذاری میکند. و حدود ۳۰۰-۲۵۰تخم در سال می گذارند.
میزان باروری در گله های مادر از ۲ تا ۸ ماهگی بالا است ، و پس از آن بشدت پایین می آید.برای کسب باروری بیشتر ، نسبت بین یک نر به یک ماده ، بایستی در زمان جفت گیری مورد توجه قرار گیرد.

تخم بلدرچین ژاپنی:
تخم یک کاتورنیکس تقریباً ۱۱ گرم وزن دارد،که حدود۶% وزن بدن بلدرچین ماده را تشکیل میدهد. رنگ اصل  پوسته سفید یا دارای لکه های به رنگ قهوه ای ، سیاه  یا آبی است . هریک از انواع ماده بطور مشخص و ویژه ای تخم ها ای را با الگوی رنگی ، شکل و ابعاد خاص را میگذارند. برخی از نژادهای مغلوب بلدرچین ژاپنی تخم هایی تقریباً سفید یا رنگی میگذارند.


نيازهاي غذائي در بلدرچينهاي ژاپني-

تهيه و تنظيم: احسان مصلحي

نيازهاي غذايي بلدرچين‌هاي ژاپني به‌طور گسترده‌ در بخش حيوان‌شناسي، دانشگاه ملي سنگاپور مورد بررسي قرار گرفته است.
مواد غذايي تشكيل‌دهنده جيره بلدرچين عبارتند از: آب، پروتئين، كربوهيدرات، چربي، مواد معدني و ويتامين‌ها.
اگرچه تمامي اين اقلام ضروري هستند،‌ اما آب كافي، به عنوان مهم‌ترين ماده‌ غذايي محسوب مي‌گردد. آب پاكيزه و تميز بايستي به طور منظم و دائم به خصوص تحت شرايط گرم و مرطوب در اختيار پرندگان باشد. بلدرچين به حداقل 2 برابر وزن خويش نياز به آب دارد. و برابر با وزن خويش نيازمند غذا بر حسب ماده خشك هستند. در صورت مصرف قدري نمك اضافي در جيره يا در فصول خشك سال ميزان نياز به آب نيز افزايش مي‌يابد.
در اين مقاله سعي شده نيازهاي غذائي بلدرچينهاي ژاپني بويژه در مواد ضروري جيره تشريح گردد.

پروتئين
پروتئين، اسيدهاي آمينه مورد نياز براي رشد و توليد تخم را فراهم مي‌آورد. نيازمندي‌هاي بلدرچين در زمينه پروتئين جيره تحت‌تأثير ميزان انرژي متابوليزه و ساير اجزاء مصرفي در ساخت جيره مصرفي بلدرچين قرار دارد. تحقيقات پيشين نشان داد كه گله‌هاي بلدرچين با موفقيت با مصرف جيره‌هاي استارتر بوقلمون حاوي حدود 28ـ21% پروتئين خام پرورش داده شده‌اند. پرفسور لي و همكاران نشان دادند كه براي جيره استارتر ميزان پروتئين خام برابر با 21% مورد نياز است كه مي توان اندازه آن را تا 3 هفتگي به 20% كاهش داد.
پروتئين گران‌قيمت‌ترين ماده غذايي است و بايستي از منابع باكيفيت بالا تأمين شود. كيفيت پروتئين براساس اسيدهاي آمينه تشكيل دهنده ماده غذايي و قابليت دسترسي اسيدهاي آمينه پس از هضم از دستگاه گوارش بلدرچين تعيين مي‌شود. اسيدهاي آمينه به عنوان اجزاء سازنده پروتئين‌ها محسوب مي‌شوند از ميان 19 اسيدآمينه مورد نياز بلدرچين، 13 اسيدآمينه، انواع ضروري تلقي شده و بايستي از طريق جيره تأمين شوند و 6 اسيدآمينه نيز غيرضروري است چرا كه در بدن ساخته مي‌شوند و لازم نيست كه ضرورتاً در داخل جيره باشند.
13 اسيدآمينه ضروري عبارتند از: آرژنين، سيستين، گليسين،‌هيستيدين، ايزولوسين، لوسين، ليزين، متيونين، فنيل آلانين،‌ ترسوانين،‌ تريپتوفان،‌ ايتروزيي و روايس. مواد غذايي از لحاظ کيفي وکمي و از لحاظ اسيدهاي آمينه با يكديگر متفاوت اند. جيره بلدرچين عمدتاً از اقلام گياهي تشكيل شده است. بهترين اقلام گياهي مصرفي در جيره عبارتند از: ذرت، كنجاله سويا،‌سورگوم، برنج و سبوس گندم.
متيونين و ليزين اغلب به ميزان اندكي در منابع گياهي يافت مي‌شوند اما به هر حال متيونين و ليزين سنتيك معمولاً براي متعادل كردن به تركيب اسيدهاي آمينه به جيره افزوده مي‌شوند.
در حاليکه اقلام حاوي پروتئين‌ مانند پودر ماهي، پودر گوشت و استخوان و غيره، منابع خوبي براي تامين اسيدهاي آمينه ضروري تلقي مي‌شوند اما اغلب گران‌قيمت‌تر از اقلام پروتئين گياهي بوده و ميزان مصرف کمتري دارند بعلاوه اينکه ساير مواردي نظير امکان انتقال برخي بيماريها از طريق منابع پروتئين حيواني موجب بروز محدوديتهائي در خصوص استفاده از اين مواد مي گردند.

انرژي
ميزان غذاي مصرفي به ميزان انرژي قابل متابوليزه (ME) جيره، سن پرندگان، وضعيت توليد مثلي و دماي محيط بستگي دارد. در مناطق با آب و هواي معتدل انرژي مورد نياز براي بلدرچينهاي در حال رشد 2600 تا 3000 كيلوكالري انرژي متابوليزه در هر كيلوگرم گزارش شده است.
در حالي كه تحقيقات ما در شرايط حاره‌اي نشان داد كه ميزان انرژي مورد نياز 2800 كيلوكالري ME/kg در مورد بلدرچين‌هاي در حال رشد مي‌باشد. كه براي بلدرچيـن‌هاي تخم‌گذار به 2550 كيلوكالري ME/kg بالغ مي‌گردد.
اگر چه افزايش انرژي از 2600 تا 2800 كيلوكالري ME/kg بر وزن‌گيري اثري ندارد، ولي به طور قابل توجهي بر بهره‌وري جيره مصرفي تأثير مي‌گذارد چرا كه ميزان جيره مصرفي به شدت كاهش مي‌يابد.
منبع اصلي تأمين انرژي دانه‌هاي غلات هستند كه اجزاء اصلي جيره محسوب مي‌شوند. در بيشتر جيره‌ها چربي‌هاي حيواني و گياهي نيز براي تامين مقادير بالاتر انرژي مصرف مي‌شوند.

ويتامين‌ها
ويتامين‌ها را مي‌توان تحت دسته ويتامين‌هاي محلول در چربي (K, F, D, A) و محلول در آب (ب ـ كمپلكس) طبقه‌بندي نمود. بسياري از ويتامين‌ها كاملاً پايداراند و گروهي نيز به سرعت در مواجه با گرما، نور خورشيد يا هوا فاسد مي‌شوند. بلدرچين‌هاي پرورشي در داخل سالن كاملاً به ويتامين‌هاي موجود در جيره غذايي وابسته‌اند كه بايستي با مقادير و نسبت‌هاي صحيحي به كار گرفته شوند. چرا كه آنها به منابع طبيعي اين مواد دسترسي ندارند.
كاركردهاي اصلي ويتامين‌ها به شرح ذيل مي‌باشد:

ويتامين A
ويژگي اساسي ويتامين ‌A كاركرد آن در اطمينان ‌بخشي به رشد كافي و به عنوان وسيله‌اي براي كمك به پرنده در مقاومت در برابر بيماري است. ويتامين A براي بينايي، توليد تخم‌مرغ و توليد مثل ضروري است. بلدرچين ‌هاي تخم‌گذار دريافت كننده مقادير ناكافي ويتامين A ، تخم‌هاي كمتري مي‌گذارند و تخم‌هاي گذاشته شده نيز اغلب به جوجه تبديل نمي‌شوند. براي جوجه درآوري و باروري بهتر بلدرچين‌هاي ماده وجود IU 2500 ويتامين A به ازاي هر كيلوگرم خوراک مورد نياز مي‌باشد همچنين قابليت جوجه درآوردن و بقاء جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده با مصرف 3200 واحد بين‌المللي ويتامين A در هر كيلوگرم جيره ارتقاء خواهد يافت.
اين ويتامين در بدن پرنده از مولكول‌هاي مولد خود يعني كاروتن شكل مي‌گيرد كه در سبزيجات و ذرت زرد يافت مي‌شود. خرد كردن اقلام غذايي احتمال از بين رفتن و بي اثر شدن اين ويتامين را در طول نگه‌داري تسريع مي‌كند. به خصوص اگر محل نگه‌داري گرم و مرطوب باشد چرا كه تماس با هوا موجبات نابودي اين ويتامين را فراهم مي‌آورد. در نتيجه، صنعت توليد خوراك دام به ويتامين A دريافتي از طريق اقلام غذايي كفايت نمي‌كند. ويتامين A خشك يا پايدار شده براي برآورده‌سازي نيازهاي پرنده به جيره افزوده مي‌گردد. طبق مطالعات انجام گرفته افزودن 4000 واحد بين‌المللي ويتامين A به ازاي هر كيلوگرم جيره براي رشد و توليد مثل مطلوب بلدرچين‌ها كفايت مي‌كند.

ويتامين D
ويتامين D اشكال مختلفي دارد. امّا D2 و D3 مهم‌ترين اشكال موجود محسوب مي ‌شوند. ويتامين D3 براي بلدرچين جنبه ضروري دارد. ويتامين D به جذب كلسيم و فسفر از دستگاه گوارش و تركيب كلسيم بر پوسته تخم‌ بلدرچين كمك مي‌كند.
فوراتد (1979) نشان داد كه محدوديت غذايي ويتامين D3 كمكي، علي‌رغم كاستن از ميزان جيره دريافتي، از وزن بدن پرندگان نر و ماده نمي‌كاهد. با اين وجود، ‌توليد تخم از 74% به 20% كاهش نشان مي‌دهد. در آزمايش ديگري، بلدرچين نر بالغ با مصرف جيره غذايي فاقد ويتامين D3 به مدت يك سال همچنان شرايط بدني خوب خود را حفظ نمودند. اما تلفات 90 و 16% به ترتيب در بلدرچين‌هاي نر و ماده ديده شد. در حالتي كه هر دو از تعادل منفي كلسيم به يك حدود رنج مي بردند.
وجود ويتامين ‌D با نور خورشيد مرتبط است چرا كه تابش نور خورشيد ساخته شدن ويتامين D در بدن پرنده را تحريک مي‌كند. متأسفانه بلدرچين‌هاي تخم‌گذار به ندرت در معرض نور مستقيم خورشيد قرار دارند و بنابراين ميزان ساخت ويتامين D در بدن آنها محدود است. توليد كنندگان بلدرچين به طور معمولي ويتامين D را به مقادير موردنياز به جيره پرنده مي‌افزايند تا اهداف توليدي را با كمك آنها و نيز با استفاده از ويتامين D موجود در اجزا جيره برآورده سازند.

ويتامين E
كمبود ويتامين E سبب بروز بيماري در دستگاه عصبي جوجه‌ها با نام بيماري جوجه ديوانه (آنسفالومالاسي) مي‌گردد. همچنين وجود اين ويتامين در گله‌هاي مادر براي برخورداري از قابليت جوجه درآوري مناسب تخم‌ها ضروري است. آنسفالومالاسي با وجود مقاديري از چربي‌هاي غيراشباع حساس در برابر فساد و تندشدگي رُخ مي‌دهد. در اين حالت بهتر است مقداري تركيبات آنتي‌اكسيدان براي جلوگيري از فساد چربي‌ها بدان افزوده شوند.
كمبود ويتامين E در جيره‌هاي حاوي پروتئين سويا و نشاسته، بر وزن بدن،‌ ميزان مصرف جيره يا توليد تخم بلدرچين ژاپني تأثيري ندارد. با اين حال، سبب ناباروري در ميان بلدرچين‌هاي نر مي‌گردد كه با افزودن IM 40 ويتامين E به هر كيلوگرم جيره براي مدت 2 هفته رفع مي‌گردد. باروري و قابليت جوجه درآوري تخم بلدرچينهائي که با جيره معمولي حاوي گلوكز و كنجاله سويا، اما داراي مقادير ناکافي ويتامين E، تغذيه شده اند پس از 20 هفته به شدت كاهش مي‌يابد و ادامه مصرف اين جيره براي مدت 35 هفته سبب آنسفالومالاسي يا ديستروفي عضلاني مي‌گردد.
دانه‌ها و كنجاله يونجه مهم‌ترين منابع طبيعي ويتامين E به شمار مي‌آيند.

ويتامين K
ويتامين K يك عنصر ضروري در ساخت پروترومبين به شمار مي‌آيد كه ماده شيميايي ضروري براي لخته شدن خون است و كمبود آن مي‌تواند به پارگي عروق خوني و خونريزي گسترده منجر شود. ويتامين ‌K به طور طبيعي در تمام غذاها به خصوص كنجاله شبدر مصري يافت مي‌شود. ميزان نياز كم است و مصرف IU/kg2 در شرايط معمولي كفايت مي‌كند. در صورت بروز مشكل مي توان از محصولات سنتيتك محلول در آب ويتامين K3 استفاده کرد.

ويتامين ب ـ كمپلكس
اين ويتامين‌ها به خوبي در غلات و دانه‌ها يافت مي‌شوند و كمبود آنها به طور معمول رخ نمي‌دهد. كاركردهاي اصلي ويتامين‌هاي گروه B كمك به بلدرچين در دست‌يابي به رشد مطلوب است.
تيامين (ويتامين B1)
وجود اين ويتامين براي متابوليسم كربوهيدراتها ضروري است.
علائم كلاسيك پلمي نوريت در جوجه‌هاي بلدرچين تازه از تخم خارج شده اي که با جيره بوقلمون مادر حاوي 2/3 ميلي گرم تيامين در كيلوگرم تغذيه مي شدند، گزارش شده است.
اين بلدرچين‌ها پاسخ مناسبي را در برابر تزريق ويتامين از خود نشان دادند. بلدرچين‌هاي ژاپني مادر نياز بيشتري به تيامين دارند كه mg/kg 8/0 جيره گزارش گرديده است.
ريبوفلاوين (ويتامين B2)
در صورت فقدان ويتامين B12 و ،ويتامين C ، مقدارmg 8 ريبوفلاوين به ازاي هر كيلوگرم جيره پيشنهاد شده است كه در حضور اين ويتامين‌ها به 4 ميلي‌گرم كاهش مي‌يابد. علائم نشان دهنده كمبود ريبوفلاوين عبارتند از: كاهش رشد، تلفات بالا، اختلال در ايستادن و وضعيت بدني، كه در بلدرچين‌ها فلج پنجه خميده ناميده مي‌شود. در صورت تداوم دو هفته‌اي كمبود ريبوفلاوين پرها نيز در نخواهند آمد.
مطالعات در مورد تأثير كمبود ريبوفلاوين بر تكامل دستگاه توليد مثل و جنين در بلدرچين‌هاي ژاپني، تلفات بالايي را در گروه مبتلا به كمبود ريبوفلاوين نشان داده است. مقادير 4 و 8 ميلي‌گرم/كيلوگرم براي حفظ و تداوم توليد جنين تخم لازم است. داده‌هاي حاصله از تعداد هچ‌هاي هفتگي نشان داد كه افزودن مقادير اندكي از ريبوفلاوين به جيره پايه مي‌تواند بر افزايش موارد فلج پنجه خميده بيانجامد در حالي كه مصرف مقادير بالاتر كاهش آن را به همراه دارد.

اسيد نيكوتينيك
با خورانيدن يك جيره عاري از اسيدنيكوتينيك به بلدرچين 4 روزه كاهش رشد ملاحظه مي گردد. همچنين جوجه‌هاي تازه از تخم خارج شده بلدرچين، 9 روز پس از مصرف اين جيره تلف شدند. سن پرندگان تعيين كننده شدت علائم كمبود اسيدنيكوتينيك بود. كاهش مشخص در رشد، بسته شدن چشم‌ها، كاهش فعاليت و آتروفي شديد عضله سينه در بلدرچين‌هاي مصرف كننده جيره دچار كمبود اسيدنيكوتينيك مشاهده شد. مطالعات بيشتر نشان داد كه وجود mg/kg 40 براي رشد طبيعي بلدرچين‌ها مناسب است.
اسيدپانتوتنيك
به منظور پيشگيري از تلفات و رشد طبيعي جوجه‌هاي بلدرچين مصرف مقادير mg/kg 5/7 كلسيم پانتوتنات در جيره‌هاي خالص شده ضروري است اگر چه براي درآوردن پرها به طور طبيعي 30ـ10 ميلي‌گرم از اين ماده مورد نياز است. مطالعات تکميلي نشان دادند كه ميزان نياز بلدرچين‌ها به اين ماده تا 5 هفتگي mg/kg 40 مي‌باشد.
در بلدرچين‌هاي مادر براي برخورداري از باروري مطلوب و قابليت جوجه درآوري بالا mg/kg 10 كلسيم پانتوتنات نياز است. تخم‌هاي حاصله از بلدرچين‌هاي ماده اي که دچار كمبود اسيد پانتوتنيك در جيره بوده اند، در اواخر دوره انكوباسيون تلف مي‌شدند و خونريزي‌هاي جنيني، خيز و جنين داراي پاهاي خميده در آنها قابل مشاهده بود.
كولين
بلدرچين ژاپني در حال رشد، در مقايسه با طيور معمولي نيازمند مقادير بالاتري از كولين براي حمايت از حداكثر رشد و پيش‌گيري از وقوع نرمي استخوان، حفظ حداكثر وزن تخم، توليد تخم و قابليت جوجه درآوري است. بلدرچين بالغ به مقادير بالاتري كولين در مقايسه با طيور تخم‌گذار نيازمندند كه حدود mg/kg3100 جيره مي‌باشد.
اسيدفوليك
كمبود اسيدفوليك در بلدرچين در حال رشد سبب رشد نامناسب پرها، تلفات بالا، ضعف پاها و فلج گردن مي‌شود اين علايم مشابه علايم قابل مشاهده در بوقلمون است. جوجه‌هاي بلدرچين نيز از كم‌خوني و سندروم پنجه خميده رنج مي‌برند. ميزان اسيدفوليك مورد نياز در بلدرچين در حال رشد معادل mg/kg 36/0 ـ 3/0 براي جيره است.

بيوتين
مطالعات نشان داده اند كه بيوتين زيادتري نسبت به ساير طيور براي كسب وزن و توليد تخم‌مرغ بيشتر مورد نياز است.

ويتامين B12 (بيانوكوبالآسين)
ويتامين B12 براي رشد پرهاي قرمز معمولي ضروري است. براي دستيابي به قابليت جوجه درآوردن بهتر، وجود مقادير كافي اسيد پانتوتنيك و ويتامين B12 ضروري است. مقادير مشابهي از ويتامين ب كمپلكس را مي‌توان در تمامي اقلام غذايي يافت. بايستي تأكيد نمود كه ويتامين B12 فقط در غذاهاي با منشأ دامي يافت مي‌شوند.
........
در بخش بعدي اين مقاله به مواد معدني مورد نياز بلدرچين و تاثير آنها در پرورش اين پرنده خواهيم پرداخت.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط شركت بلدرچين دماوند 77955451  |  آرشیو نظرات
نیم نگاهی به پرورش بلدرچین
وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا بلدرچین به عنوان یک پرنده مطلوب نزد کشاورزان و پرورش دهندگان تلقی شده و علاقمندان زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :

1 – میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود 5/3 برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .

2 – بلوغ جنسی سریع : در حدود سن 50 – 40 روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .

3 – تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید 260 تخم را دارا می باشند .

4 – کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید 4 – 3 نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .

5 – دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده 18 – 17 روز طول می کشد .

6 – تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .

7 – واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .

8 – برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین 50 – 40 روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .

9 – ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین



بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن 15 – 8 گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن 1 روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن 3 هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد .

وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود 10 – 5 گرم می باشد که درسن 50 – 40 روزگی به بلوغ می رسند. وزن   بلدرچین های نر بالغ 150 – 90 گرم و ماده ها 180 – 110 گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین 78 می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و 27 جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

جوجه کشی :

تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها 5/15 – 5/12 درجه سانتیگراد و با رطوبت 80 – 75 % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان 7 – 5 روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( 3/43 درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای 1/21 درجه سانتیگراد و رطوبت 75 % به مدت 20 دقیقه به نسبت 20 گرم پرمنگنات پتاسیم و 40 سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند . شرایط دمائی و رطوبتی دستگاه جوجه کشی به جدول زیر می باشد .

 

دستگاه / دوره (روز) /  دما  /  رطوبت (%)  /  چرخش  /  دماسنج تر ( c )  /  دماسنج خشک (c )  / ستر
     
14 -1  /   7/37   /  31  /60 / 8 – 3 بار در روز / هچر /
18 - 15 / 37 /  2/32/ 75 - 70
   

  پرورش جوجه :

    دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه 35 درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار 8/2 – 5/2 درجه کاهش می یابد تا به 21 درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه 150 سانتیمتر مربع فضا تا سن 3 هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر 8 % در 3 – 2 روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن 3 هفتگی 2 سانتی متر دانخوری و 1 سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی 24 ساعته می باشد که پس از آن تا 12 ساعت کاهش می یابد .

پرورش نیمچه :

معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : 1 – بستر 2 – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد .

دمای مورد نیاز نیمچه ها 28 – 21 درجه سانتیگراد می باشد و از 12 ساعت نور تا سن 5 هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه 180 – 150 سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه 3 – 5/2 سانتیمتر دانخوری و 2 – 5/1 سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای 15 پرنده در نظر گرفته می شود .

پرورش بلدرچین مادر :

در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت 20 تا 30 و حتی 40 بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین 200 – 150 سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری 3 – 5/2 سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا 8 ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا 18 – 17 هفتگی می باشد .

بیماری ها :

بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد :

1 – مارک : که واکسیناسیون آن در سن 20 روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد .

2 – نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر 3 ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد .

3 – آبله : که واکسن آن در 8 -6 هفتگی مصرف می گردد.

از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد .

درصد تلفات بلدرچین در سنين مختلف به قرار زیر می باشد :

10 - 1 روزگی :                                                          2 %

10 روزگی تا شروع تخمگذاری                                    2%

دوره تخمگذاری (10 ماه )                                           15%

تهیه و تنظیم : مهندس حبیب اله زارع هرفته - کارشناس پرورش طیور مدیریت جهاد کشاورزی


گرمادهی ومراقبت از جوجه ها:

نکات چندی که بایستی به خاطر داشت :

1- هیچگاه اجازه ندهید که جوجه ها احساس سرما کنند.

2- دمای دستگاه مادر مصنوعی باید در 35 درجه سانتی گراد حفظ شود.

3-دمای 35 درجه برای یک هفته نیاز است ، پس از آن تا 4 هفتگی ، هر هفته 3 درجه دما را کاهش دهید.

4- یک لامپ 60 وات ، یک لامپ مادون قرمز یا سایر وسایل گرما زا می تواند به عنوان یک منبع حرارتی بکار گرفته شود ، با این وجود ، برای عملیات در سطح کوچک یک لامپ هم گرما وهم نور را تولید میکند.اگر دما سنج ندارید به رفتار جوجه ها برای مدتی توجه کنید تا مشخص شود که دما بالا یا پائین یا مناسب است . اگر هوا بسیار سرد باشد ، جوجه ها در کنار منبع حرارتی،بغل هم قرار  میگیرند واگر هوا بسیار گرم باشد ، از منابع حرارتی فاصله میگیرند.

5- بلدرچین بایستی به شکلی پرورش داده شود که بسرعت بالغ شود و برای تولید بهتر تخم بلدرچین بایستی در 4 هفته اول به صورت 24 ساعته روشنایی تامین شود ، و برای این منظور از لامپ های معمولی استفاده گردد.

6- با قرار دادن صفحات کاغذی در دستگاه مادر پاکسازی بستر آسان تر میباشد. با این وجود هیچگاه از کاغذ صاف و صیقلی استفاده نکنید چرا که پا هایشان باز شده و بعداً تلف خواهند شد.

از کاغذ روزنامه ، کاغذ حوله ای یا موارد مشابه استفاده کنید.

7- تهویه مناسب برای جوجه ها یک ضرورت است.

8- همواره بایستی یک جیره متعادل با مقادیر بالای پروتئین بایستی در اختیار جوجه بلدرچین قرار گیرد . یک جیره بوقلمون استارتر دارای 28% پروتئین رشد فوق العاده ای را به همراه دارد . جیره استارتر پرنده شکاری یا جیره جوجه استارتر نیز میتواند مورد استفاده قرار گیرد .

      

9- همواره آبخوری را پر از آب تازه نگهدارید. برای جلوگیری از خفه شدن جوجه ها که یکی از دلایل اصلی تلفات جوجه در روزهای اول است ، احتیاطات لازم را رعایت کنید.

برروی آب خوری ها باید یک توری به شکل پیراشکی قرار داد تا از سقوط جوجه ها درون آن جلوگیری شود. فنجانک آبخوری ها بایستی برای جلوگیری از غرق شدگی با سنگ ریزه پر شود.

10- آبخوری را تمیز کنید ودان خوری ها را کنترل کرده و بستر را تعویض کنید. بستر را به طور روزانه عوض کنید تا دچار مشکل بوهای نامطبوع نشوید.

11- در پایان 4 هفتگی جوجه ها را به بستر یا داخل قفس دیگری انتقال دهید.

12- به منظور جلوگیری از کانیبالیسم و نوک زدن بلدرچین ها نوک بلدرچین های نر را قطع کرده . بهترین زمان برای این کار پایان 2 هفتگی وتوسط دستگاه نوک چین یا یک ناخن گیر است.
رهنمودهاي جلوگيري از بروز بيماري

شرح ذيل توصيه‌هاي مديريت جامع است كه مي‌تواند به شما در پيش‌گيري از بيماري كمك كنند. قبلاً بارها در ارتباط با مديريت مورد توجه قرار گرفته‌ اما ارزش تكرار را دارند.

·       تا جای ممکن بلدرچین بالغ را براي افزودن به گله‌تان يا جهت آوردن يك نژاد جديد خريداري نكنيد. در عوض، تخم‌ بلدرچين يا جوجه بخريد. با رُشد آنها در مقدماتي كه شما براي آنها فراهم مي‌كنيد، آنها در معرض شرايط و مسائل فارم شما قرار مي‌گيرند و پرورش به زودي ايمن مي‌شود.

·       جوجه يا تخم ارزان نخريد. در صورت امكان سابقه‌ي پرورش‌دهنده را بدانيد. جوجه‌هاي خريداري شده را از جوجه‌هاي خودتان براي 3 هفته جدا نگه‌داريد.

·       با سالن و تجهيزات تميز و ضدعفوني شده شروع كنيد. جا آبي‌ها را (لابه‌لاي آنها را) روزانه تميز كنيد. (جا آبي‌ها را تكان دهيد تا آب پُر شود) جاداني‌ها را حداقل هفته‌اي يكبار تميز كنيد.

   يك فارم صنعتي با مديريت سنتي در ايران                       

·       هميشه مطمئن باشيد كه آب و غذا فقط حاضر نيست بلكه به راحتي براي پرندگان قابل دسترسي نيز مي‌باشند. نبايد بيش از حد اب و غذا را دست‌يافتني سازيد. چندين منبع (غذايي) از هر كدام (آب و غذا) در هر سالن قرار دهيد.

·       پرندگان را با زور و فشار پر نكنيد. (در سالن و قفس)

·       غذاها را زياد ذخيره نكنيد. خوراك‌هايي كه بيشتر از مدت (طولاني ) ذخيره‌ مي‌شوند، ممكن است كپك‌زده شوند. همچنين، خوراك مانده برخي از ارزش‌هاي تغذيه‌اي خود را از دست خواهد داد.

·       براي پرنده‌هاي مريض حرارت فراهم كنيد. آنها به آساني سردشان مي‌شود و بايد گرما براي بهبودي سريع‌تر و مطمئن‌تر تأمين گردد. طبيعتاً، مرگ و مير (تلفات) وقتي گرما تأمين است خيلي بالا نيست.

·       پرنده‌هاي جوان را از بالغ‌ها جدا كنيد. پرنده‌هاي جوان بيشتر در معرض ارگانيسم‌ بيماري‌هاي متعدد هستند. آنها با افزايش سن مفاوم‌تر مي‌شوند. پرنده‌هاي بالغ ممكن است يك منبع آلودگي باشند در صورتي كه پرنده‌هاي جوان جدا نشده باشند.

·       اول مراقب جوان‌ترين پرنده‌ها باشيد و درآخر پيرترين‌ها.

·       پس از سروكار داشن با پرنده‌هاي مريض، از پرنده‌هاي سالم ديدن نكنيد تا زماني كه دوش بگيريد. لباس‌هايتان را عوض كنيد و كفش‌ها را ضدعفوني يا عوض كنيد. ممكن است اين خيلي افراطي به نظر برسد. اما اگر پرنده‌هاي زيادي را مي‌پرورانيد، اين كار بايد انجام شود.

·       فقط از جعبه‌ها يا صندوق‌هاي تميز و ضدعفوني شده براي انتقال بلدرچين استفاده كنيد.

·       روزانه پرنده‌هاي مريض و مُرده را از سالن دور كنيد، پرنده‌هاي مرده را يا بسوزانيد يا كاملاً دفن كنيد. پرنده‌هاي مريض را هم تا زمان بهبودي جدا نگه‌داريد.

·       پرنده‌هايي كه روي زمين هستند را طوري قرار دهيد كه (در سالن‌ها) زير پاهايشان خيس نشود. ركود آب منجر به پيدايش انگل‌ها و بيماري‌ها مي‌شود.

               فارم فوق با وجود هزينه گزاف در سرمايه گذاري به علت عدم مشاوره مناسب همانطور كه در تصوير مشخص است با مشكلات فراوان روبرو مي باشد.                 

·       اجازة ديدار غيرقابل ضمانت (بي‌جا) را ندهيد. جويندگان كنجكاو، فروشندگان دان يا فروشندگان دارو بايد در خانه يا محل كار يا با تلفن با شما سروكار داشته باشند نه در سالن بلدرچين. براي كساني كه بايد ديدن كنند ـ خريداران آينده يا مشاوران سلامت و مديريت ـ چكمه‌هاي پلاستيكي يا مواد ضدعفوني كننده براي كفش‌هايشان تهيّه كنيد كه قبل از ورود به سالن استفاده كنند.

·       در مقدمه‌ي كارتان انواع ديگر پرندگان را نگهداري ننماييد. انتقال برخي مشكلات از نوعي به نوع ديگر مي‌تواند رُخ دهد.

·       پرنده‌هاي وحشي، مگس‌ها و ديگر حشرات و جويندگان را كنترل كنيد.
علل جوجه درآوری کمتر از انتظار در بلدرچین:

1- نطفه دار نبودن تخم های بلدرچین.

2- تخم ها ترک خورده و محتویات آن خشک شده اند.

3- تخم های موجود بیش از مدت مجاز نگهداری شده اند.

4- تخم ها پیش از انکوباسیون در دمای بالا یا پایین نگهداری شده اند.

5- پوسته تخم دارای آلودگی می باشند.

6- تخم ها به اندازه کافی چرخانده نشده اند.

7- دما داخل دستگاه بسیار متغیر بوده ویا خیلی بالا یا پایین بوده است. 8- رطوبت یا بسیار پایین است یا بسیار بالا. 9- تهویه نا مناسب است .

پس از آنکه جوجه ی درون تخم،پوسته را شکست 10 ساعت طول میکشد تا از پوسته خارج شود، چند ساعت هم طول میکشد تا جوجه ی خیس کاملاً خشک شود.پس از خروج اولین جوجه از تخم 24 ساعت طول میکشد تا سایر جوجه ها بیرون بیا یند. جوجه ها را می توان به طور ایمن برای، یک روز برای ایمنی وآسایش درون دستگاه نگهداشت ، وسپس آنها را با دقت به واحد گرم کردن جوجه ها منتقل کرد .

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 21:10  توسط کوثرپرداز  | 

احتیاجات غذایی بلدرچین های زاپنی به صورت درصد یا میلیگرم و یا واحد های بین المللی در کیلوگرم

 

 

n

Energy base kcal  ME/kg dieto

 

Starting & Growing

3,000

Breeding

3,000

1

Protein

%

24.0

20.0

2

Argenine

%

1.25

1.26

3

Glicine+serine

%

0.36

0.42

4

Histidine

%

0.88

0.90

5

Louoine

%

1.69

1.42

6

Lysine

%

1.30

1.15

7

Methionine+eysune

%

0.75

0.76

8

Methionine

%

0.50

0.45

9

Phenylanine+tyrosine

%

1.80

1.40

10

Phenylanine

%

0.96

0.78

11

Threonine

%

1.02

0.74

12

Tryptophan

%

0.22

0.19

13

Valine

%

0.95

0.92

14

Linoleic acid

%

1.0

1.0

15

Calcium

%

0.8

2.5

16

Phosphorus.available

%

0.45

0.55

17

Potassium

%

0.4

0.4

18

Magnesium

Mg

300

500

19

Sodium

%

0.15

0.15

20

Chlorine

%

0.20

0.15

21

Manganese

Mg

90

70

22

Zine

Mg

25

50

23

Iron

Mg

100

60

24

Copper

Mg

6

6

25

Iodine

Mg

0.3

0.3

26

Selenium

Mg

0.2

0.2

27

Vitamin A

IU

5.000

5.000

28

Vitamin D

ICU

1.200

1.200

29

Vitamin E

IU

12

25

30

Vitamin K

Mg

1

1

31

Biboflavin

Mg

4

4

32

Pantothenic acid

Mg

10

15

32

Niacin

Mg

40

20

33

Vitamin B12

Mg

0.003

0.003

34

Choline

Mg

2.000

1.500

35

Biotin

Mg

0.3

0.15

36

Folacin

Mg

1

1

37

thiamin

Mg

2

2

38

Pyridoxine

Mg

3

3

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 20:58  توسط کوثرپرداز  | 

نیم نگاهی به پرورش بلدرچین


وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا بلدرچین به عنوان یک پرنده مطلوب نزد کشاورزان و پرورش دهندگان تلقی شده و علاقمندان زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :

1 – میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود 5/3 برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .

2 – بلوغ جنسی سریع : در حدود سن 50 – 40 روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .

3 – تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید 260 تخم را دارا می باشند .

4 – کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید 4 – 3 نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .

5 – دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده 18 – 17 روز طول می کشد .

6 – تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .


7 – واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .

8 – برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین 50 – 40 روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .

9 – ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین

در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد .

 

 

عملکرد پرورش بلدرچین از سال 82 – 79

سال

تولید جوجه یکروزه (قطعه)

گوشت استحصالی (تن)

رشد (%)

79

000/500

500

 

80

000/570

570

 

81

000/600

600

 

82

000/700

700

16

*                               گزارش عملکرد معاونت اموردام وزارت جهاد کشاورزی 1383

*                                

بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن 15 – 8 گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن 1 روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن 3 هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد .

وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود 10 – 5 گرم می باشد که درسن 50 – 40 روزگی به بلوغ می رسند. وزن   بلدرچین های نر بالغ 150 – 90 گرم و ماده ها 180 – 110 گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین 78 می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و 27 جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

جوجه کشی :

تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها 5/15 – 5/12 درجه سانتیگراد و با رطوبت 80 – 75 % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان 7 – 5 روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( 3/43 درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای 1/21 درجه سانتیگراد و رطوبت 75 % به مدت 20 دقیقه به نسبت 20 گرم پرمنگنات پتاسیم و 40 سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند . شرایط دمائی و رطوبتی دستگاه جوجه کشی به جدول زیر می باشد .

 

دستگاه

دوره (روز)

دما

رطوبت (%)

چرخش

دماسنج تر ( c )

دماسنج خشک (c )

ستر

14 -1

7/37

31

60

8 – 3 بار در روز

هچر

18 - 15

37

2/32

75 - 70

 

 

 پرورش جوجه :

    دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه 35 درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار 8/2 – 5/2 درجه کاهش می یابد تا به 21 درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه 150 سانتیمتر مربع فضا تا سن 3 هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر 8 % در 3 – 2 روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن 3 هفتگی 2 سانتی متر دانخوری و 1 سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی 24 ساعته می باشد که پس از آن تا 12 ساعت کاهش می یابد .

پرورش نیمچه :

معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : 1 – بستر 2 – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد .

دمای مورد نیاز نیمچه ها 28 – 21 درجه سانتیگراد می باشد و از 12 ساعت نور تا سن 5 هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه 180 – 150 سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه 3 – 5/2 سانتیمتر دانخوری و 2 – 5/1 سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای 15 پرنده در نظر گرفته می شود .

پرورش بلدرچین مادر :

در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت 20 تا 30 و حتی 40 بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین 200 – 150 سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری 3 – 5/2 سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا 8 ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا 18 – 17 هفتگی می باشد .

بیماری ها :

بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد :

1 – مارک : که واکسیناسیون آن در سن 20 روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد .

2 – نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر 3 ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد .

3 – آبله : که واکسن آن در 8 -6 هفتگی مصرف می گردد.

از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد .

درصد تلفات بلدرچین در سنين مختلف به قرار زیر می باشد :

10 - 1 روزگی :                                                          2 %

10 روزگی تا شروع تخمگذاری                                    2%

دوره تخمگذاری (10 ماه )                                           15%

تهیه و تنظیم : مهندس حبیب اله زارع هرفته - کارشناس پرورش طیور مدیریت جهاد کشاورزی

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 20:49  توسط کوثرپرداز  | 

بلدرچین دماوند


اخبار صنعت بلدرچين تجهيزات پرورش بلدرچين مقالات بلدرچين دريافت مجوز بلدرچين دستگاه جوجه كشي بلدرچين جوجه كشي  بلدرچين دريافت تسهيلات بلدرچين قفس پرورش بلدرچين نژاد هاي  بلدرچين صادرات بلدرچين كشتارگاه بلدرچين تغذيه بلدرچين بازار فروش پَركن بلدرچين بلدرچين مادر گالري عكس مادر مصنوعي بلدرچين تخمگذار لينك هاي مرتبط بسته بندي محصولات بلدرچين گوشتي نيازمندي هاي سايت مشاوره بيماري هاي بلدرچينخواص تخم بلدرچین در کتاب مقدس انجیل ، فصل 16 مهاجرت بنی اسرائیل از مصر به  کنعان و در قرآن مجید (سوره بقره/57)و (اعراف/160) و(سوره طه 80-81) از بلدرچین  به عنوان غذایی نیک یاد شده است. تخم بلدرچین به خاطر ترکیب شیمیایی که دارد سزاوار نام بمب ویتامین شده است. هر تخم بلدرچین در مقایسه با یک تخم مرغ حاوی:  6 برابر ویتامین B   12 برابر ویتامین B2     و       ویتامین های مهم دیگر گروه B  ویتامین های E , D ,A  ۷ برابر آهن   5 برابر فسفر  مقادیر موثری از کلسیم، گوگرد و روی می باشد. تخم بلدرچین سر شار از ویتامین ها ، مواد معدنی و مقادیری از پروتئین همراه با لیپیدهاست،از این رو به سبب  ایجاد متابولیسم بهینه در سلول های بدن ،  در درمان بیماری های کبدی وکلیوی ، کم خونی ، آسم ، سل،  ناتوانی جنسی و استرس ، و بازسازی بدن پس از جراحت یا زایمان  توصیه می شود. مصرف مرتب تخم بلدرچین باعث منظم شدن سیستم عصبی، قلبی و گوارشی بدن  و افزایش شیر مادران می شود.  عدم کلسترول زرده، این ماده غذایی را جزو بهترین رژیم های تغذیه ای برای  ورزشکاران و بدنسازان قرار داده است. بلدرچین با داشتن اکثر خصوصیات مناسب  مانند : رشد سریع، بلوغ زودرس ،  تولید بالای تخم ، فاصله کوتاه  میان نسل ها ، نیاز کم به محیط پرورش از لحاظ مساحت ، دوره جوجه کشی کوتاه ،حساسیت کم به بیماری  ها و قیمت بالای تولیدات ان موجب شده تا به عنوان یک پرنده مطلوب و اقتصادی مورد توجه واقع شود. احسان مصلحی (یاد آوری این مطلب با ذکر منبع بلا مانع است) فروش دستگاه های جوجه کشی «قابل استفاده جهت قرقاول - کبک - بلدرچین- مرغ - شتر مرغ - بوقلمون و سایر طیور» (24 ماه گارانتی - ۵ سال خدمات پس از فروش) ماشین جوجه کشی مدل ظرفيت قيمت قیمت تابستان ۱۳۸۹ تخم بلدرچين مرغ قرقاول اردک کبک شتر مرغ بلدرچين مرغ - غاز قیمت شتر مرغ DQSH50ستر و هچر 480 210 320 8 450.000 470.000 DQSH100ستر و هچر 960 420 640 1۶ 600.000 620.000 DQSH150ستر و هچر 1150 504 770 24 750.000 800.000 DQ170SHستر و هچر 2100 924 1408 48 1.3200.000 1.450.000 DQ200SHس تر و هچر 4200 1850 2800 96 2.050.000 2.400.000 DQ200Sستر DQ200H هچر 4600 2000 3070 96 2.000.000 1.950.000 2.150.000     DQ500sHستر و هچر DQ500s ستر DQ500H هچر 3700   4000 8450   9000   5630   6150     3.600.000 3.500.000 3.450.000     علل جوجه درآوری کمتر از انتظار در بلدرچین: 1- نطفه دار نبودن تخم های بلدرچین. 2- تخم ها ترک خورده و محتویات آن خشک شده اند. 3- تخم های موجود بیش از مدت مجاز نگهداری شده اند. 4- تخم ها پیش از انکوباسیون در دمای بالا یا پایین نگهداری شده اند. 5- پوسته تخم دارای آلودگی می باشند. 6- تخم ها به اندازه کافی چرخانده نشده اند. 7- دما داخل دستگاه بسیار متغیر بوده ویا خیلی بالا یا پایین بوده است. 8- رطوبت یا بسیار پایین است یا بسیار بالا. 9- تهویه نا مناسب است . پس از آنکه جوجه ی درون تخم،پوسته را شکست 10 ساعت طول میکشد تا از پوسته خارج شود، چند ساعت هم طول میکشد تا جوجه ی خیس کاملاً خشک شود.پس از خروج اولین جوجه از تخم 24 ساعت طول میکشد تا سایر جوجه ها بیرون بیا یند. جوجه ها را می توان به طور ایمن برای، یک روز برای ایمنی وآسایش درون دستگاه نگهداشت ، وسپس آنها را با دقت به واحد گرم کردن جوجه ها منتقل کرد . + نوشته شده در  ساعت   توسط شركت بلدرچين دماوند 77955451  |  آرشیو نظرات جوجه کشی در بلدرچین (انکوباسیون) بلدرچین اهلی شده تمایلی برای خوابیدن روی تخم ندارد و بنابرین تخم هارا بایستی با انکوباسیون مصنوعی انکوبه کرد.تخم بلدرچین را میتوان با موفقیت بالا در اکثر دستگاه های تجاری که به منظور مرغ یا سایر پرندگان هستند تبدیل به جوجه کرد، برای این کار فقط کافی ست تا شانه های مخصوص بلدرچین را جایگزین شانه های تخم مرغ کرد.                                   دما ، رطوبت ، چرخش ، و تهویه ۴ عامل مهم در انکوباسیون هستند . عدم توفیق در هر یک از این ۴عامل موجب کاهش شدید در قابلیت جوجه درآوری می شود. همواره توصیه های سازنده دستگاه را به دقت زیادی دنبال کنید.تخم ها باید حداقل ۳نوبت در روز چرخانده شوند . تخم ها باید حدود ۱۰۸ درجه بچرخند . این امر برای ۱۴روز متوالی ادامه می یابد.                            تخم های بلدرچین ژاپنی عموماً در روز ۱۴ به هچر منتقل میشوند و در روز ۱۷ جوجه ها از تخم بیرون می آیند. پس از هر بار استفاده از دستگاه باید انکوباتور را به خوبی ضد عفونی و گازدهی کرد.   مدت زمان رطوبت   درصد دما  سانتی گراد انکوباسیون روز1 الی روز 14 76-80 % 37.7 ستر روز 14 الی روز17 80 % 37.5 هچر     مراقبت از تخم های نطفه دار پیش از انکوباسیون: ۱- در صورت پرورش پرنده در قفس یا روی بستر ، تخم ها را در ۲ تا ۳نوبت در روز جمع آوری نمائید. این امر از ترک خوردن پوسته تخم ها جلوگیری خواهد کرد. ۲- تخم ها را با دقت فوق العاده ای جابجا کرده ، پوسته تخم های بلدرچین نازکتر از پوسته تخم مرغ های معمولی است . ۳- تخم های جمع آوری شده پیش از انکوباسیون را بایستی در جای خنک با دمای ۱۴ تا ۱۷ درجه سانتی گراد و با رطوبت ۷۰ درصد نگهداری نمود.   ۴- حداکثر مدت نگهداری تخم ها ۷ روز بوده ، چرا که قابلییت جوجه درآوری پس از آن به مقدار زیادی کاهش می یابد.   ۵- در صورتی که نیاز است تخم ها برای مدت طولانی تری نگهداری شوند باید آنها را با یک کیسه پلاستیکی ، پی وی سی ، محفوظ نگهدارید، زیرا سبب خشک نشدن محتوای تخم می شود.چند نکته سلام با توجه به اینکه اکثر اشخاصی که با شرکت بلدرچین دماوند در تماس بوده اند خواستار خرید جوجه بلدرچین بوده اند لازم به توضیح می دانیم تا چند نکته مرتبط با این موضوع را خدمت شما بازدید کننده محترم مطرح نماییم : ۱-با توجه به اینکه در ایران هیچ موسسه یا شرکتی به طور مستقل و اصولی جهت جوجه کشی بلدرچین و فروش جوجه یک روزه وجود ندارد از خرید جوجه یک روزه بلدرچین از افراد سود جو و فاقد مجوز قانونی بشدت اجتناب ورزید. ۲-جابجایی جوجه بلدرچین با توجه به شرایط مورد نیاز پرورشی که دارد بشدت آسیب دهنده بوده و اصولاً جوجه هایی که جابجایی بین شهری دارن بازدهی مناسبی ندارند. ۳- برای پرورش بلدرچین گوشتی در ایران از ملزومات است که یک واحد پرورش بلدرچین مادر و کارخانه جوجه کشی در مجموعه طراحی گردد. ۴-برای تاسیس واحد بلدرچین مادر حتماً از سلامت و استاندارد لازم بلدرچین پولت قبل از خرید مطمئن شوید. ( در آینده مطالبی جهت شناسایی بلدرچین مناسب جهت انتخاب گله مادر مطرح خواهیم کرد.)راهنمای خرید دستگاه جوجه کشی گروه علمی شرکت بلدرچین دماوند با توجه به انتشار آگهی های فراوان برای فروش دستگاه جوجه کشی و از آنجا که اکثر این آگهی ها خود را تولید کننده معرفی کرده اند برخود لازم دید تا معیار هایی را برای تشخیص  آسان تر انتخاب دستگاه کارآمد به خریدارن محترم و پرورش دهندگان طیور معرفی کند ۱- جنس بدنه داخل و خارج نباید از آلومینیوم باشد (باعث خنک شدن دستگاه و مصرف انرژی بالا شده و درهنگام قطع بودن برق دمای دستگاه به سرعت کاهش پیدا میکند.) ۲-محفظه دستگاه باید به تناسب ظرفیت اعلام شده  باشد.بار ها مشاهده شده که در دستگاهیی که ظرفیت ۴ شانه تخم مرغ وجود دارد فروشنده با کم کردن فاصله راک ها و یا قرار دادن ۲ طبقه روی هم خواستار افزایش ظرفیت دستگاه شده و این امر باعث پائین آمدن جوجه در آوری خواهد شد. ۳-حداقل ۲۴ ماه گارانتی داشته باشد( استفاده از دستگاه جوجه کشی برای امور خانگی و سنتی معمولا فصلی بوده و گارانتی های کمتر از ۲ سال در اصل کارامد نیستند) ۴-از سیستم های شک دهنده برای گرم کردن دستگاه مانند لامپ(شوک نوری) و المنت های غیر استاندارد استفاده نشده باشد. ۵-قیمت مناسب و عمر مفید دستگاه را در نظر بگیرید (دستگاه های یکبار مصرف و قیمت های نسبتاً بالا با دنه های یکبار مصرف از جنس یونولیت یا پلاستیک معمولاً توجیه اقتصادی و بازدهی مناسب ندارند) ۶-پشتیبانی ۲۴ ساعته و خدمات بروز رسانی و قابلیت ارتقا داشته باشند. ۷-قابلیت تنظیم آسان و دقیق را داشته باشد. ودر پایان حتما از فروشنده کاتالوگ دستگاه را درخواست کرده و ابعاد دستگاه را با ظرفیت آن تطبیق داده و از کم فروشی نکردن فروشنده مطمئن شوید.. ابعاد استاندارد( حداقل ) به شرح زیر است: ظرفیت ۱۶۸ مرغ  و بلدرچین ۴۰۰     ۶۰عرض*۵۰طول*۹۰ ارتفاع ظرفیت۳۳۶ مرغ  و بلدرچین ۸۰۰      ۶۰عرض*۸۵طول*۹۰ ارتفاع ظرفیت ۵۰۴ مرغ  و بلدرچین۱۲۰۰    ۶۰عرض*۵۰طول*۹۰ ارتفاعراهنمای عمومی جوجه کشی راهنمای عمومی جوجه کشی 1-      ابتدا قبل از هر امر محل استقرار دستگاه جوجه کشی را با توجه به شرایط زیر انتخاب نمائئید: Ø       حداقل دمای محیط دستگاه 18 درجه سانتی گراد و حداکثر آن از 27 درجه سانتی گراد باشد. Ø       رطوبت محیط بالا تر از 80% نباشد. Ø       تهویه مناسب داشته باشد ( به طوری که حداقل هر 3 ساعت یکبار هوای کل محل تعویض گردد) Ø       سطح استقرار دستگاه صاف و بدون شیب باشد. Ø       عاری از هرگونه گرد و غبار و آلودگی باشد.   2-      دستگاه جوجه کشی (ستر) را 24 ساعت قبل از قراردادن تخم مرغ ها روشن نگهداشته و نکات زیر را کنترل نمائید: Ø       یک دماسنج مرجع جهت صحت کالبراسیون تهیه نموده و داخل دستگاه قرار دهید. Ø       از صحت دمای نشان داده شده توسط نمایشگر دستگاه مطمئن شوید. Ø       در صورت وجود اختلاف دمای بیش از 1 درجه از منوی temp calibr عدد نمایشگر را اصلاح نمایید. Ø       درون دستگاه تمیز و بدون گرد و غبار باشد. Ø       از سالم بودن فن ها و هیتر ها مطمئن شوید (فن ها باید به طور دائم کارکنند) Ø       از مسدود نبودن دریچه های ورود و خروج هوا اطمینان حاصل نمائید.   3-      تخم مرغ ها را تمیز کرده (با استفاده از یک دستمال خشک) و به ترتیب زیر عمل کنید: Ø       از قراردادن تخم مرغ های ترک خورده و یا بد شکل درون شانه خودداری نمایید. Ø       تخم مرغ ها را به طوری قرار دهید که سطح تیز آن رو به پایین قرار گیرد. Ø       برای قراردادن هر نوع تخم پرندگان از شانه مخصوصی که برای آن تهیه شده استفاده نمائید. Ø       قبل از استقرار شانه ها درون دستگاه، دستگاه را خاموش کنید. Ø       شانه ها را طوری داخل دستگاه بگذارید که ردیف ها به صورت افقی قرار گیرند تا درهنگام گردش از شانه خارج نشوند. Ø       پس از اتمام چیدن، درب دستگاه را ببندید و 30 دقیقه تحمل کنید سپس دستگاه را روشن کنید   4-      سه روز مانده به خارج شدن جوجه ها از تخم ، تخم مرغ ها را به ترتیب زیر وارد هچری کنید: Ø       دمای اطاق محل استقرار دستگاه را به 30 تا 32 درجه سانتی گراد افزایش دهید Ø       سینی های هچ نباید سرد(30 – 35) باشند این امر موجب ورود شک به تخم مرغ می شود. Ø       تخم مرغ ها را بدون وارد کردن ضربه و تکان شدید به سینی هچ منتقل کنید Ø       سینی ها را درون دستگاه قرار داده و دستگاه را روشن کنید Ø       رطوبت در هچر نباید پائین تر از 75% و بالاتر از 90% باشد Ø       دمای هچر معمولا 0.5 درجه سانتی گراد پاین تر از ستر می باشد Ø       باز کردن بیش از حد در دستگاه در 3 روز پایانی موجب نوسان رطوبت شده و میزان هچ را کاهش میدهد.   5-      36 ساعت بعد از خروج اولین جوجه از تخم بهترین زمان برای تخلیه دستگاه می باشد Ø       در صورتی که دستگاه شما دارای سینی آب است روی آن را با توری فلزی بپوشانید تا مانع ورود جوجه ها شود. Ø       جوجه ها را تا خشک شدن کامل پر ها از درون دستگاه خارج نکنید Ø       زود خارج کردن جوجه ها مانع جذب زرده شده و دیر خارج کردن موجب از دست دادن آب بدن جوجه ها  می شود  نِژاد های بلدرچین در تصویر زیر شما سویه های مختلف از نژاد بلدرچین ژاپنی را مشاهده می نمایید قابل توجه است که تمامی سویه ها متعل به یک نژاد است و امروزه بسیاری از دلالان باتوجه به عدم آگاهی متقاضیان رنگ های مختلف این نژاد را به اسم نژاد وایت یا کانادیی غالب خریداران مینمایند.بزودی اطلاعات کاملی از نژادها در این بخش قرار مییگرد این هم یک سایت مربوط به بلدرچین که به معرفی بلدرچین چینی میپردازد. بلدرچین چینی بیشتر به خاطر زیبایی و ظرافتی که دارد پرورش داده می شود و جنبه های اقتصادی زیادی برای پرورش ندارد.                                                                                این نوع از بلدرچین را به علت رنگ آمیزی های متفاوتی که دارد بلدرچین نقاشی شده می نامند. البته بیشتر به خاطر جثه ریز این بلدرچین آن را دکمه ای می نامند (Button)  اطلاعات بیشتر رو از لینک زیر ببینید chinesepaintedquail     
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 20:47  توسط کوثرپرداز  | 

*تاریخچه و اقتصاد پرورش بلدر چین

 شرکت بلدرچین سینا

*تاریخچه و اقتصاد پرورش بلدر چین

 

*بلدرچین ژاپنی cotorina japonica  به اسم eastern quail-coturinx quail phrohs  و در زبان هندی به اسم bater   خوانده می شود.

*کوتورنیکس ها به طور وسیع در اروپا ، افریقا و اسیا پراکنده میباشند و این پرندگان به عنوان گونه های مهاجر مطرح هستند.ظاهرا کوتورنیکسها چه آنهایی که در ژاپن در حدود قرن یازدهم اهلی بوده اند و چه آنهایی که در آن موقع از کشور چین به ژاپن آورده شده اند در ابتدا به عنوان پرندگان زینتی و آواز خوان نگهداری می شدند اما در سال 1900 میلادی کوتورنیکس ها به طور گسترده در کشور ژاپن برای تولید گوشت و تخم مورد استفاده قرار گرفتند و تولید گوشت و تخم بلدرچین به میزان قابل توجهی صورت گرفت و بعد از ان در بسیاری از کشورهای دیگر نظیر هنگ کنگ، سنگاپور ، مالزی و فرانسه جایگاه خود را پیدا کرد.سپس کشورهای دیگر به فکر توسعه پرورش بلدر چین افتادند به طوری که اخیرا کشور عربستان سعودی به پرورش وسیع بلدرچین پرداخته و یکی از اقلام صادراتی این کشور گوشت بلدرچین شده است.

*در ایران به طور محدود پرورش بلدرچین رواج دارد و امید می رود که در آینده این کار تولیدی توسعه یافته و تولیدات گوشت و تخم بلدرچین فزونی یابد.

 

*در کشور هندوستان بلدرچین ها در ابتدا در انسیتوی مرکزی تحقیقات طیور به وسیله dr.b.panda در سال 1974 آورده شد و سپس در مراکز تحقیقاتی دیگر در مورد آن مطالعاتی صورت گرفت.

*این گونه جدید ماکیان که تا دهه اخیر درهندوستان ناشناخته بودن حالا در طول و عرض کشور هندوستان گستردگی قابل ملاحظه های حاصل کرده اند.

حقایق چندی که پرورش بلدرچین را به عنوان یک کار اقتصادی مطرح می سازد به شرح زیر است:

1) میزان رشد سریع- رسیده شدن در سن حدودا 6 هفتگی

وزن بدن یک بلدر چین نر بالغ در این سن در حدود 140 گرم خواهد بود. در حالیکه ماده ها کمی سنگین تر بوده و وزن آنها به 150 تا 180 گرم می رسد. میزان رشد در حدود5 /3 برابر سریعتر از طیور اهلی است.

 

2) بلوغ جنسی خیلی زود فرا می رسد.

در حدود سن 50 روزگی بلدرچین های ماده معمولا قادر به تولید  کامل تخم می باشند.

 

3) میزان بالای تخم تولیدی

 با توجه صحیح به بلدرچین ها این پرندگان 260 تخم در سال اول تخمگذاری خود می گذارند.

 

4) فواصل نسلها کوتاه است.

توان بلدرچین ها برای تولید 3 یا 4 نسل در سال این امکان را فراهم کرده است که انرا به عنوان حیوان آزمایشگاهی مورد استفاده قرار دهند.

 

5) دوره انکوباسیون کوتاه و کم که فقط 17 تا 18 روز است.

 

6)تثبیت برای تراکم بالای پرورش زیرا به سطح دانه خوری و فضای آبخوری کمتری در مقایسه با مرغها و اردکها دارند.

 

7) نیازی به مایه کوبی ندارند چون گونه های بلدرچین خیلی در برابر بسیاری از بیماری های عادی مرغها مقاومت دارند.

 

8) برگشت سریع سرمایه کمی که برای این کار گذاشته می شود.

 

9) خوشمزه بودن گوشت بلدرچین و خواص پروتئینی آن.

 

10) سود سرشاری که از تولید گوشت و تخم بلدرچین حاصل می شود.

 

 بازار بلدرچین در قاره اروپا به خصوص فرانسه نشان می دهد که شرایط بالقوه خوبی برای بازارهای خاص آن وجود دارد و هر گاه تولید را بتوان توسعه داد این وضعیت های جالب برای آینده به روی پرورش دهندگان بلدرچین باز می شود.

 

دلیلی وجود ندارد که چرا پیشرفتهای خیلی زیاد به وسیله به کار بردن تکنیک های بهتر پرورش ، متدهای پیشرفته در هچری و بهبود بخشیدن شرایط محیطی برای نگهداری بلدرچین های مادر و رشد پرندگان جوان تا بلوغ اصل خواهد شد.

هم چنین نیاز به بهتر ساختن معیارهای بهداشتی در لاین با انهایی که در سایر بخشهای صنعت طیور احساس می شود چون غالب بیماری هایی که اتفاق می افتد به وسیله مدیریت بهتر قابل جلوگیری می باشد.


 بلدرچین مادر و نحوه انتخاب آن

در هنگام شروع کار می توان از سه روش معمول جهت تشکیل گله استفاده کرد که عبارت اند از:

۱ -خرید تخمهای نطفه دار و جوجه کشی در مزرعه

 ۲-خرید جوجه های مادر یکروزه

 ۳- خرید نیمچه های آماده تخمگذاری

بایستی توجه داشت که هرکدام از موارد بالا دارای نقاط ضعف و قوت خاص خود هستند و انتخاب یکی از آنها برای شروع کار منوط به در نظر گرفتن عوامل گوناگونی است.
به طور مثال در موارد 1 و 2 با اینکه میزان سرمایه اولیه مورد نیاز کمتر از حالت سوم می باشد اما تنها هنگامی پیشنهاد می گردد که شما بعنوان یک پرورش دهنده داری تجربه کافی در جوجه کشی و پرورش جوجه یکروزه باشد که در غیر اینصورت با مشکلات جدی در کار مواجه خواهید شد. و اما در حالت سوم با وجود اینکه در ابتدای کار شما نیاز به سرمایه گذاری بیشتری جهت خرید پرندگان مادر دارید، اما ریسک کمتر و مدت زمان سریعتری که برای رسیدن به تولید صرف می شود امکان بهره برداری سریعتر را به شما خواهد داد. حال صرفنظر از روشهای سه گانه پیشنهاد شده و اینکه کدامیک از آنها بیشتر با شرایط شما سازگار هستند باید به اساسی ترین نکته نیز اشاره کرد و آن این است که در هر حال سعی نمائید با انتخاب مناسبترین نژاد از لحاظ میزان تولید تخم، داشتن وزن کشتار بالا، دارا بودن ضریب تبدیل پائین، دارا بودن بیشترین سازگاری با اقلیم طبیعی منطقه و مقاومت مناسب نسبت به عوامل نامساعد محیطی از معتبرترین مزارع، گله ای خوب با قابلیت های ژنتیکی بالا و توانائی تولید مناسب را تشکیل دهید و مطمئن باشید که صرف هرگونه هزینه منطقی در این گام متضمن سودآوری بیشتر مجموعه شما خواهد بود.با وجود تمامی موارد گفته شده، انتخاب مناسبترین روش جهت راه اندازی یک مزرعه منوط به بررسی کامل شرایط محیطی، فنی و اجرائی پروژه می باشد که در اینخصوص بایستی از کارشناسان خبره فن یاری گرفت.
بیماری های بلدرچین

سالمونلا گالیناروم
شیوع بیماری ناشی از سالمونلا گالیناروم سبب تلفات بالائی در جوجه بلدرچین های 1 تا 3 روزه شده و در جوجه بلدرچین های نر نیز تلفات پائینی را ایجاد کرد.
نشانه های بالینی بیماری شامل افسردگی و تجمع جوجه بلدرچین ها به دور هم بود که در کالبدگشائی جوجه بلدرچین های تلف شده، پری کرادیت، نقاط نکروزه بر روی کبد، پر خونی ششها ، هیدروپری کارد، انتریت توام با خونریزی حاد و بزرگ شدگی خفیف طحال وجود داشت.
نشانه ها و ضایعات بیماری در جوجه بلدرچین های نر، شامل کاهش اشتها، نفس نفس زدن خفیف، پرخونی کبد و انتریت بود. ارگانیسم از کبد و خون درون قلب این پرندگان جدا شد.

عفونت با پروتئوس
عفونت پروتئوسی به عنوان عمل کز کردگی شدید، کما و تلفات بالا در جوجه بلدرچین هائی که به طور متوالی و به دنبال هم هچ شده اند، قلمداد می گردد. جوجه های جوان و بلدرچین های در مرحله رشد با سن بالای دو هفته، در برابر این عفونت از خود مقاومت نشان می دهند که این امر اشاره به وجود مقاومت سنی دارد. (Age Resistance)
ضایعات پاتولوژیک شامل: اکسودای موکوسی در داخل نای، پر خونی ریه ها، پرخونی عروق خونی سروز و مزانتر و پر خونی کبد و کلیه ها می باشد. از خون درون قلب و شش های جوجه های مبتلا، ارگانیسمی جدا شد که بر اساس تستهای بیوشیمیائی به عنوان پروتئوس میرابیلیس شناسائی گردید. بیماری زائی این جدایه در موش آلبینو جوان و جوجه بلدرچین های یک هفته مورد آزمایش قرار گرفت که ظرف مدت 48 ساعت پس از تلقیح مرگ این جانوران را به دنبال داشت.

اریزیپلاس
اریزیپلاس روسیوپاتیه می تواند سبب بیماری در بلدرچین های ژاپنی شود. این بیماری در گله بلدرچین های ژاپنی مادر با مرگ ناگهانی بلدرچین ها ظاهر شد. در کالبد گشائی ، ضایعاتی از قبیل احتقان عمومی (General Congestion)، خونریزی در عضلات ران و سینه، تورم کبد، طحال و کلیه ها، ریه های ادماتوز و تیره رنگ مشاهده شد. از کشت ارگانهای احشائی بلدرچین های مبتلا، اریزیپلاس روسیوپاتیه جدا گردید.
منبع احتمالی عفونت در حالت فوق پودر ماهی بوده است. با تجویز پنی سیلین در آب آشامیدنی بلدرچین ها تلفات ناشی از ایریزیپلاس کنترل شد.

تاول کف پائی (Bumble Foot)
بلدرچین های مبتلا به تاول کف پائی نشانه های لنگش را نشان داده و در معاینات، مفاصل درگیر متورم و بزرگ شده بودند. بالشتک کف پائی و بافتهای اطراف دچار تورم پیازی شکل (Bulbons Swelling) بودند. کپسول مفاصل تارس پا ضخیم و سفت شده و غشاهای سینوویال نیز ضخیم شده بود. با برش سطح محل ضایعه، برجستگی سفید رنگی در داخل بافت دیده می شد، که از این ضایعات باکتری E.Coli جدا شد.
استافیلوکوکوس آلبوس میزان بالای جراحات وارده به سر، بالها و پا به علت تهییج و تحریک بلدرچین ها در هنگام تغذیه و یا تیمار و اداره آنهاست. هنگامیکه بلدرچین ها می ترسند و یا مضطرب می شوند، پرواز کرده، به علت برخورد به سقف و دیواره قفسها، سر و سایر نقاط بدنشان آسیب می بیند و عفونت باکتریائی سبب تشکیل آبسه در نقاط جراحت دیده سر، بالها و پاها می شود. از این آبسه ها ، غالبا باکتری استافیلوکوکوس آلبوس جدا شده است.

کلامیدیا پسی تاسی
جوجه بلدرچین های یک روزه به عفونت تجربی C.Psittaci (سویه ای با منشا مرغ عشق استرالیائی) با تلقیح از راه کیسه های هوائی بسیار حساس هستند. در مقابل بلدرچین های هفت روزه نسبت به عفونت تجربی با همان دز مورد استفاده برای جوجه بلدرچین های یک روزه مقاوم بوده و تلفاتی در آنها دیده نشد. در جوجه بلدرچین های یکروزه عفونت به شکل حاد و کشنده با تکثیر کلامیدیا بروز نمود. تلقییح این باکتری به میزان زیر دز کشنده، سبب عفونت نهفته در جوجه بلدرچین های یکروزه شد.
بلدرچین های هفت روزه ای که سیستم ایمنی آنها با تجویز سیکلوفسفامید سرکوب شده بود، مقاومت خود را از دست دادند. تجویز سیکلوفسفامید سبب برگشت عفونت نهفته به شکل کشنده بیماری شد که به علت توقف تولید آنتی بادی و تکثیر کلامیدیا در جوجه بلدرچین های یک روزه می باشد.

بورلیا انسرینا
چهار قطعه بلدرچین به طور تجربی با بورلیا انسرینا (Borrelia Anserina) تلقیح شدند.
گسترش های خونی یک قطعه از بلدرچین ها پس از 96 ساعت مثبت بود، هرچند نمونه های گرفته شده پس از 120 ساعت منفی بود. یکی از بلدرچین ها پنج روز پس از تلقیح تلف شد. نشانه های پیش از مرگ شامل کزکردگی، لاغری و کم خونی بود. کالبد گشائی بلدرچین تلف شده، ضایعات مربوط به عفونت ناشی از بورلیا انسرینا را نشان داد که شامل بزرگ شدگی طحال و انفارکت های ستاره ای شکل بی رنگ با اندازه 4 میلی متر بر روی آن، بزرگ شدگی کبد همراه با نواحی نکروزه بود. رنگ آمیزی لامهای حاصل از مهر کردن کبد (Impression) طحال و کلیه با روش گیمسا، عفونت شدیدی از اسپیروکت را نشان می داد.

نشریه چکاوک : دکتر مصطفی رزمجو


+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 20:43  توسط کوثرپرداز  | 

پرورش بلدرچین در منزل

بیائید هر خانه را کارخانه کنیم     

کار در منزل با پرورش بلدرچین ماهیانه یک میلیون و سیصد و پنجاه هزار تومان بدست آورید

شعار رشد اقتصادی چین بیائید هر خانه را کارخانه کنیم.

رمز پیشرفت و رشد چشمگیر اقتصادی کشور هایی مانند چین و تایوان با این روند شروع شد که هر شخصی در خانه و محل زندگی خود یک تولیدی ایجاد کرد. تواید منحصر  به کارخانه ها و تولیدی های بزرگ نیست و هر شخصی می تواند در خانه  ی خود با توجه به مکان و بودجه یک محصول تولید نماید و درآمد زایی زیادی داشته باشد

ما به شما چه پیشنهادی داریم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فقط با 4000000تومان(چهار میلیون تومان)و یک مکان  کوچک در خانه (انباری اتاق زیر زمین)  به مساحت 3*4  (12 متر مربع)  در خانه خودتان  زیر نظر خودتان

بدون اینکه روزانه وقت زیادی از شما بگیرد.(در حد 40 دقیقه در روز)

در کنار شغل اصلی خود با صرف هزینه بسیار اندک  وقت بسیار کم در آمدی حدود 560000(پانصد و شصت هزار تومان)  الی1350000(یک میلیون و سیصد و پنجاه هزار  تومان )  داشته باشید

کدام بانک یا سرمایه گذاری  به 4000000 (چهار میلیون تومان) چنین سود سرشاری در ماه می دهد.؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

کافی است خودتان سرور خودتان باشید . با کمی تدبیر و سیاست امکان پذیر است فقط درست تصمیم بگیرید.

4000000(چهار میلیون تومان ) سرمایه گذاری  و 560000  تومان  الی 1350000   تومان سود خالص در هر ماه

ما به شما خواهیم گفت چگونه!!!!!!!!

تعجب نکنید این اغراق آمیز نیست واقعا می شود شخص سومی قرار نیست با  سرمایه ی شما کار کند    فقط خود شما
نقش ما این وسط چیست

ما به شما مشاوره می دهیم و شما را در جهت رسیدن به این هدف یاری می کنیم

به یاد داشته باشید کمک ما فقط مشاوره است سرمایه گذاری از شما و کار با سرمایه نیز از طرف خود شما خواهد بود.

 
شرح ما وقع

شما در یک اتاق 12 متری حدود 800 بلدر چین تخم گذار تعبیه می کنید بلدرچینها در در قفسهای مخصوص بلدرچین تخمگذا ر جایگذاری می شوند.

قیمت فرو ش هر تخم بلدرچین برای شما حدودا 75  تومان می باشد این در صورتی است که هر بلدرچین روزانه 30 گرم دانه به قیمت 15 تومان می خورد .(با فرض دانه کیلویی 500 تومان)  یعنی هر تخم بلدرچین 60 تومان سود خالص است

حال دوباره حساب و کتاب را مرور می کنیم  تا مطمئن شوید ما اغراق نمی کنیم.

 با یک انباری  12 متری  (3*4)  شروع می کنیم.

تعداد  8 قفس درآن جای میگیرد  2 تا سری 4 طبقه ای

 در هر قفس 100 بلدرچین  می باشد که جمعا 800 بلدرچین خواهید داشت . توجه داشته باشید اگر به راهنمایی های ما و مشاوره کارشناس  دامپزشکی شرکت هما توجه داشته باشید  بالای 90 درصد بلدرچینها  تخم گذاری میکنند. یعنی بالاتر از 750 تخم بلدرچین  در روز.

شما با بسته بندی های شکیل تخم بلدرچین (که شرکت هما در اختیار شما قرار می دهد ) و داشتن لیبل می توانید هر بسته 12 تایی تخم بلدرچین را به قیمت  1000 تومان به مرغ  و تخم مرغ فروشی ها و سوپر مارکتها بفروشید. البته قیمت برای مصرف کننده 1200  تومان است.


از هر 1000 تومان که شما به فروش می رسانید 100 تومان خرج بسته بندی  می شود و 900 تومان برای شمامی ماند.برای هر تخم بلدرچین 15 تومان هزینه دانه  را کم کنید و سود خالص خودتان را با دست کم 750 تخم بلدرچین در روز حساب کنید.

سر ماه چقدر می شود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

حتما خودتان هم به نتیجه رسیده اید که با این حساب و کتاب واقعی و منطقی سود در هر ماه همان است که ما گفتیم یعنی 1350000  (یک میلیون و سیصد و پنجاه هزا ر تومان)

اگر حوصله بسته بندی ندارید

شرکت هما تخم بلدرچین شما را دانه ای 40 تومان بدون بسته بندی  از شما می خرد

آن موقع است که درآمد ماهیانه شما 560000  (پانصد و شصت هزار تومان )  میشود.

چرا باید تخم بلدرچین مصرف نمود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

به این دلیل   فقط بخوانید

در قرآن مجید (سوره بقره/57)و (اعراف/160) و(سوره طه 80-81)از بلدرچین به عنوان غذایی نیک یاد شده است.


 بلدرچین ، به سبب ارتباطش با قوم یهود در قدیم ، شهرتی تاریخی یافته است . به روایتِ عهد عتیق  در روزگار سرگردانی بنی اسرائیل در بیابان پس از خروج از مصر، یَهْوَه برای خوراک قوم گرسنگی کشیده ، مائده هایی آسمانی ، یکی مَنّ (تَرانگبین ) و دیگری سَلوی ' (بلدرچین )، فروفرستاد. در ادب فارسی ، اشاراتی به منّ و سلوای بنی اسرائیل به عنوان نعمتهای نامنتظَر(آسمانی)یافت می شو د  .در حقیقت بلدرچین غذایی است که از آسمان برای زمینیان نازل شده است. در اغلب نقاط دنیا پزشکان برای افراد مسن و از کار افتاده که احتیاج مبرمی به ترمیم سلولهای از دست رفته بافتهای خود را برای حفظ و بازیابی سلامت و شادابی خود دارند، مصــــرف گوشت و تخم  بلدرچین را تجــــویــــز مینمایند.


از طرف دیگر وجود عناطر معدنی کمیاب و ویتامینهای عدیده در گوشت و تخم این پرنده آن را برای امراض صعب العلاج همچون « آسم ، تشنج ، فشار خون ، ضعف اعصاب و یا در مواردی ناراحتی های روانی و عقب افتادگیهای جسمی و روانی و همچنین بیخوابی همچون داروی معجزه آسا میباشد» .


شما مطالب فوق  را باید  به طور خلاصه  در کالا برگ خود درون جعبه ها استفاده کنید تا همه مشتریان دلایل استفاده از این نعمت آسمانی را بدانند و ترغیب روز افزون برای خرید محصولات شما داشته باشند.   


بمب ویتامین

تخم بلدرچین به علت نداشتن کلسترول ، قابل مصرف برای تمام افرادی است که مصرف تخم مرغ برایشان منع شده است.تخم بلدرچین در مقایسه با تخم مرغ، به مراتب ارزش غذایی بالاتری دارد.یک تخم بلدرچین هر چند که از لحاظ وزنی حدود یک پنجم وزن تخم مرغ معمولی را دارد، ولی نسبت به آن دارای 5 برابر فسفر، 5/7 برابر آهن، 6 برابر ویتامین B12و  وتیامین B1 و 15 برابر ویتامین B2 ریبوفلاوین می باشداز این رو آن را بمب ویتامین می نامند.

تخم بلدرچین به دلیل غنای بالای امگا3 و فسفر در کشور ژاپن به عنوان بخشی از صبحانه دانش آموزان و کودکان محسوب می شود•

قابل توجه افراد بالای 40 سال

جذب ویتامینهای بدن با افزایش سن بسیار کم میشود از این رو مصرف روزانه ی تخم بلدرچین را به افراد بالای 40 سال برای بالا بردن مواد معدنی و ویتامینهای بدن و جلوگیری از، کارافتادگی زود رس و پیشگیری ازسرطان توصیه می نماییم. تخم بلدرچین در افراد پیر و مسن موجد قوای از دست رفته جوانی است

خواص تخم بلدرچین

.1- سرشار از امگا3(برای تقویت هوش و حافظه)
2- غنی از آهن / ویتامینهای آ ، ب ، ث / اسیدهای آمینه و میکرو المانها
3- توصیه شده برای دوران بارداری (برای باهوش شدن جنین) –سنینرشدکودکانونوجوانان
4- تنظیمسیکلخواب / افزایشمقاومت بدن
5- بدون  کلسترول- تنظیم سیستم عصبی ، قلبی و گوارشی و درمان بیماری آسم و تشنج
7- استحکام عضلات و استخوان ها
8- افزایش تمایلات جنسی
9- دفع مواد رادیو اکتیو و فلزات سنگین نظیر سرب و جیوه ومواد زائد سرطان زا از ارگانیسم بدن انسان
10- بدلیل حجم کم تخم بلدرچین و میزان بالای پروتئین آن نسبت به تخم مرغ ، برای ورزشکاران بخصوص بدنسازان عزیز نیز توصیه میشود.

11- به دلیل کامل بودن و نداشتن هیچ تاثیر سوئی در شیر خواران به عنوان بهترین مکمل دوران شیردهی استفاده می شود.

12- -تخم بلدر چین حساسیت ایجاد نمی کند

13-ماسک سفیده تخم بلدر چین همراه عسل (برای پوستهای چرب) و زرده با عسل برای( پوستهای خشک) باعث طراوت و شادابی و رفع چین و چروک و لکه های پوست شما می شود.

 

حال شما نیز متوجه شده اید با دانستن این مطالب هر پیر و جوان و کودک، بزرگسال  و یا خانم بارداری مایل به تخم بلدرچین می باشد. پس فقط کافی است این محصول را درست معرفی کنید.

***   وجود پوستر ها و تبلیغاتی که در مغازه ها به مشتری انگیزه خرید بدهد.

*
چرا محصولات ما بهترین است؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بلدرچینهایی که ما به شما می دهیم

جوان  و 60 روزه می باشند یعنی در اوج تخم گذاری است و به تازگی دوران تخم گذاری خود را شروع کرده است .و تا مدتهای زیادی حداقل 2 سال و بیشتر برای شما تخم گذاری می کند (هر دامپزشکی که قبول داشته باشید سن و بازدهی بالای بلدرچینهای ما را تائید می کند).


بعد از 2 یا 3 سال  ما دوبار ه با تخفیف قابل توجهی بلدرچینهای شما را تجهیز می کنیم. فقط با قیمت 1500000(یک میلیون و پانصد هزار تومان)  بلدرچینهای قبلی را نیز می توانید سر بریده و گوشتشان را به فروش برسانید که حتما بیشتر از 1200000  یک میلیون و دویست هزار تومان برای شما سود دارد . (گوشت کیلویی 6500 تومان–البته فعلا )


چرا قفسهای ما بهترین است

سیستم این قفسها طوری طراحی شده است که به دلیل چند طبقه بودن جای خیلی کمی میگیرد. فضای 12 متر برای 8 قفس،دانخوری ها بیرون  قفس تعبیه شده است و حدودا 20 دقیقه زمان در هر وعده برای دانه دادن به بلدرچین ها کافی می باشد.(2 وعده در روز)

سیستم آبخوری قفسها مجهز به نیپل فنجان دار است که به طور اتوماتیک پر از آب می شود. در این سیستم  نهایت بهداشت رعایت شده است . و از شیوع بیماری جلوگیری می کند. شما با این سیستم آبخوری پیشرفته جلوی 50 % از بیماری هایی که از طریق ظرف آب کثیف و مانده منتقل می شود را می گیرید. از مزایای دیگر این سیستم آبخوری این است که هیچگاه زمانی صرف آب دادن به بلدرچینها نمی کنید.


در طراحی این قفسها شیبی لحاظ شده است که به محض اینکه بلدرچین تخم می گذارد تخمها قل می زند و به داخل جا تخمی مخصوص می آید و شما نیز مجبور نیستیددر قفس را باز کرده و تخمها را از درون قفس جمع کنید.

کف قفسها طوری خاصی وجود دارد که چلغوز بلدرچین از داخل سوراخهای آن بیرون می آید و در سینی که زیر هر قفس وجود دارد می ریزد.با این حساب هیچگاه زیر پاهای بلدرچین  کثیف و آلوده به میکروب  نمی باشد و همیشه تمیز است و جلوی یکی  از عوامل مهم بیماری زا در طیور که تجمع میکروب زیر پاهای آنان است را می گیرد


فقط کافی است روی سینی روزنامه پهن کنید و و هفته ای یک بار روزامه را عوض کنید. با این حال باور کنید که  اگرآن انباری کنار اتاق خود شما نیز باشد هیچگاه بویی از بلدرچین شما را آزار نمی دهد.

طراحی این قفسها به گونه ای است که برای یک کسب و کار خانگی ساخته  شده است و تمیز بی بو و بدون صرف وقت برای باز کردن درب قفس و آب و دانه گذاشتن درون قفس و جمع کردن تخمها از داخل قفس زیر پاهای بلدرچین می باشد .

شما حتی یک بار نیز نیاز ندارید که  درب قفس را باز کرده و آب و دانه بدهید یا تخم ها را جمع کنید.

 شرکت هما خدمات زیادی در زمینه مشاوره پرورش بلدرچین گوشتی را  نیز دارد. اگر تمایل به پرورش بلدرچین گوشتی دارید دامپزشکان و مشاوران هما آماده ارائه خدمات به شما هستند.

قیمت خرید جوجه یک روزه بلدرچین 300 ال 350 می باشد. در یک دوره خرید  10000 (ده هزار تایی )جوجه یک روزه 3000000 الی 3500000 تومان باید هزینه کنید شرکت هما در کنار خدمات مشاوره ای  دستگاه جوجه کشی 10000 تائی به قیمت فقط

2000000( دو میلیون تومان) به  فروش می رساند. با 60% پول جوجه یک دور ه می توانید  برای همیشه خودتان جوجه کشی کنید . این انتخاب شماست که سود و زیان شما را تعیین میکند.جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص دستگاه جوجه کشی به سایت زیر مراجعه کنید


http://downloadmoney.persianblog.ir

 یا به قسمت محصولات مراجعه نمایید


حال تصمیم گیری با خود شماست اگر مایل به انجام چنین کاری با سرمایه گذاری (چهار میلیون تومان)

4000000 تومان و سود  (یک میلیون و سیصد و پنجاه هزار  تومان ) 1350000 در هر ماه هستید با ما تماس بگیرید

ما آماده ارائه خدمات به شما هستیم.

09132327449

شرکت بلدرچین هما

  

 

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 20:41  توسط کوثرپرداز  | 

پرورش بلدرچین ها


پرورش بلدرچین ها


در پرورش بلدرچین ها باید به جوحه بلدرچین ها توجه خاصی داشت,زیرا بسیار آسیب پذیرند.

در روز های نخستین تولد دمای 36تا38 درجه ی سانتیگراد توام با هوای تمیز و اکسیژن دار باری آنها مورد نیاز است .اما به تدریج از درجه حرارت محیط کاسته می شود و در سن 6تا 7 هفتگی به 22تا24درجه ی سانتیگراد کاهش پیدا می کند.
جوجه ها تا زمانی که دما تا زیر 21 درجه ی سانتیگراد کاهش نیافته نیازی به دمای اظافه  ندارند و 12 ساعت تاریکی و 12 ساعت روشنایی تاسن 5 هفتگی یعنی زمانی که جوجه بلدرچین ها به پن ها یا قفس های تخم گذاری انتقال پیدا می کنند می تواند ادامه پیدا کند.
قفس های نر و ماده برای رشد بهتر بایستی از هم جداگانه نگهداشته شوند.در حالت پرورش روی بستر مساحت 150تا180 سانتیمتر برای هر جوجه بسته به نوع جوجه ها و فصل باید در نظر گرفته شود.برای هر جوجه 2تا3 سانیمتر فضای دانخوری و 5|1تا2سانتیمتر فضای آبخوری در نظر گرفته شود.
برای جوجه های بلدرچین تا سن 3 هفتگی 2 سانتیمتر فضای دانخوری و 1 سانتیمتر فضای آبخوری ضروری است.برای هر جوجه 75 سانتیمتر مربع فضای بسته(قسمت گرم کننده ی باتری)و75 سانتیمتر فضای حرکت برای بدست آوردن نتیجه مناسب کافی است.
برای شروع تغذیه ی خوب می توان تا سن 2تا4 روز به بلدرچین ها آب شکر 8درصد داد.

• نژاد های بلدرچین
گونه های مختلف بلدرچین مثل انواع ایرانی،آمریکایی و ژاپنی موجودند که نژادهای ژاپنی آن برای پرورش مرغوبترند.
ماهم روی نژادهای ژاپنی آن بحث می کنیم.پنج نوع بلدرچین ژاپنی به اسامی زیر وجود دارند:

(نوع وحشی):Pharach-1

 این پرنده رنگهای پر مخلوط دارد.همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف که تفوق رنگ قهوه ای اند.در بلدرچین نر صورت و گلو قهوه ای و گلو و قسمت بالای سینه دارچینی  است.در بلدرچین ماده نیز صورت و گلو قسمت بالای سینه دارچینی روشن با خالهای سیاه است در حالی که قسمت پایینی سینه خرمائی رنگ است.

:Biritish range -2

نوعی از بلدرچین با پرهای سیاه رنگ است  که در آن به طور مشابه پیمان گدار شده اند.

English white-3

نوعی بلدرچین با پرهای سفید و یا همراه با قسمت های سیاه

Manchurin golden-4

پرنده هایی به رنگ طلایی یا میتوان گفت گندمی رنگ اند.

Tuxedo-5

این نوع بلدرچین از نوع بلدرچین دو  رنگ است .سطح گردن و صورت و شکم سفید و بقیه قسمت ها سیاه
تغذیه ی بلدرچین

تغذیه بلدرچین

 امروز برای تغذیه بلدرچین البته بیشتر به صورت پرورشگاهی حرف می زنم.این تغذیه بسیار کامل و مفید است.اما برای تغذیه خانگی می توانید از دانه جوجه(یا دانه پلیتی) که در بازار موجود اند و به صورت مخلوطی از دانه های مختلفند استفاده کنید.

حالا میریم سر اصل مطلب:

ترتیب جیره بلدرچین:

ترتیب جیره بلدچین:

سن

ذرت%

جو%

سویا%

پودر ماهی%

سبوس گندم%

پودر استخوان %

نمک%

1تا44روزگی

52

5

23

13

5

7/1

3/0

45تا100روزگی

48

7

22

11

9

7پ1

3/0

 

جدول زیر وزن پرنده را در هفته های مختلف و میزان دان مصرفی را نشان می دهد.

 

میزان دان مصرفی در هفته بر حسب گرم

وزن پرنده بر حسب گرم

هفته ها

60

95

100

110

115

125

8-6

52

102

144

196

236

1

2

3

4

5

6

 





بلدرچين

 

بلدرچين ها حيواناتي پرطاقت.نيرومند و خوش بنيه بوده  و مي توانند در محيط هاي مختلف.با محدوديت هاي منطقي آدابته شوند.

بلدرچين ها پرندگاني هستند كه سريعآً رشد كرده و در عرض حدود 6 هفته به بلوغ مي رسند.وزن پرنده بالغ به شرح زير است:

بلدرچين نر120 تا150 گرم

بلدرچين ماده 150 تا 180 گرم

پرورش بلدرچين از سال 1900 ميلادي در كشور ژاپن براي تهيه گوشت و تخم رايج بوده است.

بلدرچين ها تخم زيادي توليد مي كنند.بلدرچين ماده 260 عدد تخم در اولين سال تخم گذاري خود مي گذارد روي همين اصل بلدرچين ها كثير تخم هستند.بلدرچين ماده درحدود سن50 روزگي به اوج توليد تخم ميرسد.بلدرچين هاي ماده75%تخم هاي خود را بين ساعات3 تا5بعد از ظهر مي گذارند و25%بقيه را در هنگام شب.

بلدرچين ها اگر از جوجگي با انسان بزرگ شوند بسيار زود با انسان مانوس مي شوند به گونه اي كه حتي از كف دست هم دانه مي خورند.بلدرچين ها را مي توان به عنوان يك حيوان خانگي در منزل نگه داري كرد.آنها به خاك و خاك بازي علاقه فراوان دارند و با آن بسيار سريع رشد مي كنند.

سرمايه گذاري براي پرورش بلدرچين بسياد سودآور است زيرا:

1- سن بلوغ زود فرا مي رسد

2- بسيار سريع رشد مي كنند

3- ميزان تخم گذاري بالا است

4- دوره اكوباسيون كوتاه وكم كه فقط 17تا18 روز است

5- تثبيت براي تراكم بالاي پرورش زيرابه فضاي دانه وآبخوري كمتري نسبت به مرغ ها و اردك ها نيازمندند.

6- در برابر بسياري از بيماري هاي مرغ ها مقاومت دارند.

 


ارزش غذائي گوشت بلدرچين.



طعم مطبوع انواع گوشت عمدتاً به دليل وجود ماده‌اي است بنام گليكوژن كه در سلولهاي ماهيچه‌اي وجود دارد. هر قدر كه ماهيچه در طول حيات خود فعال‌تر باشد گوشت آن نيز لذيزتر است مانند ران مرغ، دم ماهي، ران حيوانات شكاري و همچنين سينه پرندگان وحشي. از سوي ديگر، فعاليت و جنب و جوش حيوانات به طور كلي باعث افزايش ميزان ذخيره گليكوژن ماهيچه‌ها و در نتيجه بهبود كيفيت آن است. به طوري كه حيوانات وحشي اعم از نشخوار كنندگان (آهو، گوزن، بزكوهي و غيره ) و يا پرندگان مانند قرقاول، كبك، تيهو، دراج و بلدرچين همگي به دليل فوق داراي گوشتي فوق‌العاده لذيذ بوده و قسمتهايي از بدن آنها بسيار خوش طعم و لذيذ مي‌باشد. بنابراين چنانچه پرنده‌اي از خانواده حيوانات شكاري بوده يعني از نژاد وحشي باشد و در محيطي مشابه طبيعت خود پرورش يابد داراي خواص فوق‌الذكر خواهد بود. بلدرچين حيواني است با خصوصيات پرندگان وحشي شكاري و بسيار پر جنب و جوش، لاجرم بايد در وضعيتي پرورش يابد كه امكان جست و خيز و پرواز داشته باشد. اين حيوان از خانواده ماكيانها و از زير مجموعه كبك سانان بوده و بدليل خواص مذكور گوشت آن بسيار خوش طعم و لذيذ و مقوي است، و از طرفي بزرگترين ماهيچه پرندگان كه ماهيچه سينه آنهاست در پرندگاني چون مرغ و خروس و اردك و غاز كه امكان پرواز ندارند داراي بافتي خشبي و خشك و طعمي نه چندان لذيذ است، در حاليكه در مورد بلدرچين بدليل جنب‌ و جوش و پروازهاي متناوبي كه انجام مي‌دهد گوشت سينه پرنده علاوه بر اينكه حجم قابل توجهي از كل لاشه ( يك سوم لاشه ) را تشكيل مي‌دهد داراي طعمي بسيار خوش و لذيذ است.همچنين بافتهاي مفصلي اين پرنده بدليل وجود سلولهاي پيچيده پيوندي در اثر پختن يا بريان شدن به هيچ وجه متلاشي نمي‌شود و پرنده پس از طبخ نيز تركيب خود را حفظ كرده و در پذيرائيها، زيبائي و آرايش فراواني به سفره مي‌دهد. ميزان پروتئين موجود در گوشت پرنده از پروتئينهاي پرندگان معمولي 5 تا 10 درصد بيشتر است و اين در حالي است كه انواع اسيدهاي آمينه كمياب كه در ساير پروتئينها يافت نمي‌شود، در گوشت اين پرنده به وفور وجود دارد. به همين دليل در اغلب نقاط دنيا پزشكان براي افراد مسن و از كار افتاده كه احتياج مبرمي به ترميم سلولهاي از دست رفته بافتهاي خود را دارند، براي حفظ و بازيابي سلامت و شادابي خود، مصرف گوشت بلدرچين را تجويز مي‌نمايند. از طرف ديگر وجود عناصر معدني كمياب و ويتامينه اي عديده در  گوشت اين پرنده آنرا به دارويي معجزه آسا براي درمان امراض صعب‌العلاجي همچون آسم، تشنج، فشار خون، ضعف اعصاب و يا حتي در ناراحتيهاي رواني و عقب افتادگي‌هاي جسمي و همچنين بي خوابي تبديل كرده است. در هر حال گوشت و تخم بلدرچين براي كودكان رشد سريع و صحيح، براي نوجوانان هيجان و جنب و جوش، براي جوانان نشاط، براي ميانسالان تندرستي و اطمينان و براي كهنسالان سلامت مجدد و تمديد قوا و شادابي را به ارمغان مي‌آورد.
همچنين عدم وجود هر گونه مواد افزودني غيرطبيعي و غيرمفيد همچون هورمونها و آنتي‌بيوتيكها كه جداً سلامت انسان را تهديد مي‌كنند، دليل ديگري بر كيفيت طبيعي و مطلوب گوشت بلدرچين مي‌باشد.

پرورش بلدرچين راهي نو جهت توليد پروتئين بيشتر.
امروزه گرسنه به خواب رفتن افراد درکشورهاي در حال رشد چندان عجيب به نظر نمي رسد. در اينگونه کشورها معمولات رشد جمعيت بسيار سريعتر از رشد و توسعه منابع غذائي مي باشد و همين امر سبب گرديده تا بسياري از مردم اينگونه کشورها از سوء تغذيه رنج ببرند.
هم اکنون برنامه هاي زيادي جهت ريشه کني سوء تغذيه و تامين نيازهاي غذائي مردم در بسياري از کشورها در حال اجرا است اما اين مهم است که جهت تعيين يک استراتژي موثر و کارآمد سر چشمه مشکلات را پيدا کرده و راه کارهائي متناسب با امکانات و پتانسيلهاي هر کشور و منطفه را بر گزينيم و چه بسا راه حلي که در يک کشور و با فرهنگ آن سازگار است د رمحلي ديگر نتيجه اي عکس را در پي داشته باشد.
در ميان تمامي روشهاي به کار گرفته شده براي تامين نيازهاي غذائي اين جمعيت روبه رشد، يکي از ارزان ترين و سريعترين راه ها رشد و توسعه صنايع مربوط به پرورش ماکيان مي باشد زيراکه اين امر از ديرباز راهي نسبتا ارزان و سريع جهت تامين نيازهاي پروتئيني انسانها بوده و صرفنظر از روشهاي بکار رفته و نوع کار، تقريبا در تمامي جهان قابل اجرا است، که البته در اين بين پرورش برخي پرندگان به دليل ويژگيهاي خاص آنها بيش از سايرين مورد توجه قرار مي گيرد.

بلدرچين ، حرکت از يک خوراک انحصاري به خوراکي عمومي
در چند دهه گذشته نژاد خاصي از بلدرچين که در آن زمان از معروفيت خاصي برخوردار نبود، به نام بلدرچين ژاپني (coturnix coturnix japonica) بعنوان يک راه چاره جهت تخفيف شدت کمبود پروتئين، بويژه در کشورهاي در حال توسعه، معرفي گرديد که با توجه به ويژگيهاي منحصر به فرد خود توانست خيلي زود چه در بخش توليد و چه در بحث مصرف به جايگاهي مهم دست يابد به گونه اي که هم اکنون پرورش بلدرچين بعنوان صنعتي سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است و ويژگيهائي نظير: رشد سريع، سن بلوغ جسمي و جنسي پائين، فاصله نسلي کوتاه، ميزان تخمگذاري بالا، کيفيت عالي محصولات توليدي و ويژگيهاي غذائي گوشت و تخم، آنرا به يکي از پر طرفدارترين رشته ها نموده است به طوريکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرچين تنها در رستورانهاي درجه يک و گرانقيمت بعنوان خوراکي لذيذ و گرانقيمت عرضه نمي شود بلکه گوشت و تخم اين پرنده با توجه به قيمت ارزنده و کيفيت مناسب، در ميان عام مردم نيز با استقبال خوبي مواجه شده و تقريبا از هر 10 نفر يک تن گوشت بلدرچين را در سبد غذائي خود قرار مي دهد.

ويژگيهاي بلدرچين و محصولات آن
همانطور که اشاره شد بلدرچينها داراي ويژگيهاي منحصر به فردي هستند که آنها را از ساير طيور متمايز کرده و صنعت پرورش بلدرچين را يه يکي از سود آورترين صنايع بدل کرده است، در ذيل به برخي از اين ويژگيها اشاره کوتاهي خواهيم داشت:

1- سرعت بالاي رشد در اين پرنده بسيار قابل توجه و در حدود 5/2- 5/3  برابر ساير طيور است. بلدرچينها عموما در 35-45 روزگي به وزن 180 220
گرم رسيده و آماده کشتار مي شوند ضمن اينکه سن بلوغ نيز در حدود 7-8 هفتگي است.
2- سن پائين بلوغ جنسي: اين پرندگان در 6-5 هفتگي قادر به تخمگذاري شده و در 8-7 هفتگي به بلوغ کامل جنسي رسيده و آمادگي توليد مثل پيدا مي کنند.
3- فاصله نسلي کوتاه، که اعمال برنامه هاي اصلاح نژادي را در آنها به خوبي امکان پذير مي سازد.
4- ميزان تخمگذري بالا، بلدرچينها به طور وحشي سالانه در حدود 80 – 60 عدد تخم مي گذارند اما در اسارت و با اعمال برنامه هاي مديريتي قوي در زمينه تغذيه و نوردهي مصنوعي مي توانيم اين رقم را به ميزان قابل ملاحظه اي افزايش داده و به عدد 250- 150 عدد تخم در سال دست پيدا کنيم.
5- ويژگيهاي منحصر به فرد محصولات.

 
محصولات بدست آمده از اين پرنده داراي ويژگيهاي منحصر به فردي هستند که در زير به برخي از آنها اشاره مي کنيم:
گوشت و تخم بلدرچين خوراکي بسيار کامل و ايده آل خصوصا براي کودکان، زنان حامله و افراد مسن مي باشد. مي توان گفت که تقريبا در هيچ ائيني منع مذهبي براي مصرف گوشت و تخم اين پرنده ديده نمي شود و محصولات آن در تمامي جهان مشتريان خود را دارد.
تخم و گوشت بلدرچين به دليل داشتن چربي و کالري پائين و دارا بودن مقادير زياد آمينو اسيدهاي ضروري، ويتامينها، اسيدهاي چرب اشباع نشده، فسفو ليپيدها و ... ، که هر کدام عناصري واجب و حياتي براي رشد و سلامتي روحي و جسمي انسانها هستند، جزء مواد غذائي ايده َآل به شمار مي روند.
در مقايسه با گوشت و تخم ساير پرندگان، محصولات اين پرنده از اهميت بيشتري برخوردار است و حتي به دليل داشتن فاکتورهاي مهم غذائي بعنوان دارو جهت تامين نياز بيماران مصرف مي گردد.
معمولا وزن يک تخم بلدرچين حدود 13-9 گرم است که از اين ميزان حدود 33-32% مربوط به زرده، 5/59-5/48 % آلبومين و حدود 20- 3/8 % مربوط به پوسته مي شود. مواد تشکيل دهنده تخم هم عبارت اند از: آب (3/74-8/73 %)، کربوهيدرات (1%)، پروتئين (1/13-6/11%)، چربي (4/12- 1/11%)، مواد معدني (1/1%)، انرژي (161cal/100g) و کلسترول (844mg/dl ). همچنين گوشت اين پرنده محصولي بسيار ترد و خوشمزه و مرکب از: آب 65/62% ، چربي 3/3% ، پروتئين 26% ، مواد معدني 2/3% و انرژي 80 cal/100g مي باشد.
جالب است بدانيد درصد قسمتهاي گوناگون لاشه يک بلدرچين به صورت زير است:
گوشت سينه 42-39% ، گوشت ران 28-26%، گردن 6/2-2 %، قلب 8/0-1% ، امعا و احشا 1/3-9/1% ، جگر 3/2-6/1% و چربي بطني 4/1-1/0% . با توجه به کليه موارد ذکر شده و همچنين بازده اقتصادي مناسبي که پرورش اين پرنده در پي دارد، طي چند در ايران نيز شاهد تاسيس و رشد مزارع صنعتي پرورش بلدرچين بوده ايم و هم اکنون نظر به تبليغات صورت گرفته و افزايش سطح آگاهي مردم، شاهد افزايش روز افزون مصرف محصولات آن درسطح جامعه مي باشيم و اميد است که در آينده نيز با افزايش حمايتهاي دولتي از اين بخش و همچنين توسعه روشهاي علمي و صنعتي نگهداري و پرورش اين پرنده، بيش از پيش شاهد رشد و تکامل اين صنعت در ايران باشيم. ......




 Game bird ها يا به اصطلاح پرندگان تفريحي يا ساير ماکيان، به پرندگاني گفته مي شود که بيشتر براي مقاصد تفريحي و ورزشي مانند استفاده در شکارگاه ها پرورش داده مي شوند و اگرچه اخيرا به جنبه هاي ديگر پرورش صنعتي آنها جهت توليد گوشت و تخم و ... نيز توجهاتي صورت گرفته است اما هنوز هم استفاده هاي ورزشي و تفريحي از آنها در اولويت قرار دارد. پرندگاني مانند: بوقلمون، بلدرچين، قرقاول و کبک در اين گروه پرندگان قرار گرفته و بنام Game bird ها شناخته مي شوند. ...در اين مقاله جهت روان شدن متن به جاي " Game bird" از واژه "سايرماکيان" استفاده شده است.

..

مكملهاي غذايي

امروزه پيشنهاد مي گردد که تغذيه تمامي انواع ماکيان با غذاهاي کاملي که تحت فرمولهاي ويژه و در کارخانجات پيشرفته تهيه مي گردند، انجام گيرد. فرمولهاي ويژه تغذيه همه طيور از جمله ساير ماکيان (game birds) طوري تنظيم مي گردد كه پروتئين،انرژي و ديگر مواد غذائي لازم جهت رشد مناسب ،توليد تخم و سلامتي آنها را تامين نمايد. توجه داشته باشيد که در صورت تغذيه پرندگان با اينگونه غذاهاي آماده، استفاده از ساير ترکيبات، چه به صورت مخلوط با غذاي آنها و چه به صورت جداگانه مي تواند بالانس يك تركيب غذايي كامل را بهم زند، لذا توصيه مي گردد که در صورت استفاده از غذاهاي آماده، از ترکيب خود سرانه ساير مواد با آن خودداري کنيد.
در خصوص ساير ماکيان (بوقلمون، بلدرچين، کبک، قرقاول)، پرندگان جواني كه براي توليد گوشت يا شكار نگه داري مي شوند از ديگر پرندگاني كه جهت تخم گذاري و يا توليد نسل پرورش داده مي شوند تغذيه متفاوتي دارند. به طور مثال بلدرچين گونه گوشتي Bob white نسبت به گونه هاي ديگر، بدن بزرگتري داشته و سريعتر از آنها وزن مي گيرد. يك جيره غذايي مناسب بايد شامل همه مواد مورد نياز توليد پرنده باشد. در نظر داشته باشيد که نگهداري پرنده هاي تيپ گوشتي براي مقاصد تفريحي مي تواند بسيار گران تمام شود زيرا آنها ميزان غذاي بيشتري از گونه هاي ديگر مصرف مي کنند علاوه بر اينکه آنها بزركتر از ميزان لازم بوده و براي پرواز نيز مناسب نيستند. بر عكس، گونه هاي كوچكتر بلدرچين Bobwhite براي پرواز بسيار مناسب بوده ولي براي توليد گوشت توصيه نمي شوند. آنها ضريب تبديل غذايي مناسبي نداشته و گوشت آنها نيز کيفيت و کميت مناسبي براي كشتار ندارد.
پس در ابتداي امر يکي از مهمترين تصميمات، انتخاب نوع و نژاد پرنده با توجه به هدف پرورش آنها مي باشد.

برنامه غذايي ويژه بلدرچين
بلافاصله پس از بيرون آمدن جوجه هاي بلدرچين از تخم، آنها را با جيره هاي Starter تغذيه نموده و اين رويه را تا سن 6 يا 8 هفتگي ادامه مي دهيم. توجه داشته باشيد که در هنگام تنظيم جيره غذائي استارتر، بيشترين ميزان پروتئين را در نظر بگيريد زيرا در اين سن، پرنده بيشترين ميزان سطح پروتئين را در طول زندگي اش نياز دارد. با افزايش سن پرنده نيازهاي آنها به اغلب مواد غذايي از جمله پروتئين كاهش مي يابد ولي به مقدار بيشتري انرژي نياز دارد. پرندگان تيپ گوشتي را پس از رسيدن به سن 8 هفتگي تا زمان كشتار با جيره Finisher (پاياني) تغذيه كرده در حاليکه تيپ پرواز و مادر تخمي را تا زمان فروش يا تا 20 هفتگي با جيره Developer تغذيه مي نمايند.
براي تيپ تخم گذار، چند هفته پيش از توليد تخم تا زماني كه دوره تخم گذاري كامل شود، جيره Layer تنظيم مي گردد. از ديگر گونه هاي بلدرچين تيپ گوشتي يا توليد تخم مي توان به بلدرچين هاي coturnix و pharaoh اشاره داشت. اينها به ندرت براي شكار پرورش داده شده و نسبت به Bobwhite ها در سن كمتري بالغ شده و و ممكن است كه تخم گذاري را در 6 يا 8 هفتگي آغاز كنند. بلدرچين هاي Couturnix پرورش داده شده براي توليد گوشت، با جيره هاي Starter و Finisher تغذيه شده در حالي كه نژاد تخمي و يا مادر تخمي با جيره Starter و Breeeder تغذيه مي گردند.
تهيه جيره مناسب براي بدست آوردن نتيجه مطلوب بسيار حائز اهميت است. به خاطر داشته باشيد كه براي تيپ تخمي از جيره Developer و در پرنده هاي بالغ تخمي يا مادر تخمي از جيره Layer استفاده شود. در غير اينصورت با كاهش توليد تخم و يا توليد تخمهايي با پوسته نازك روبرو خواهيد شد.
حداقل ميزان نباز به پروتئين، كلسيم و فسفر و متيونين جيره در جدول زير نشان داده شده است:

Game bird ها يا به اصطلاح پرندگان تفريحي يا ساير ماکيان، به پرندگاني گفته مي شود که بيشتر براي مقاصد تفريحي و ورزشي مانند استفاده در شکارگاه ها پرورش داده مي شوند و اگرچه اخيرا به جنبه هاي ديگر پرورش صنعتي آنها جهت توليد گوشت و تخم و ... نيز توجهاتي صورت گرفته است اما هنوز هم استفاده هاي ورزشي و تفريحي از آنها در اولويت قرار دارد. پرندگاني مانند: بوقلمون، بلدرچين، قرقاول و کبک در اين گروه پرندگان قرار گرفته و بنام Game bird ها شناخته مي شوند. ...

در اين مقاله جهت روان شدن متن به جاي " Game bird" از واژه "ساير ماکيان" استفاده شده است.

..

مواد معدني

همانند ويتامينها ميزان متعادلي از مواد معدني نيز بايستي در جيره هاي غذائي بلدرچينها وجود داشته باشد. بويژه وجود اينگونه مواد در جيره پرندگان تخمگذار بسيار حائز اهميت است. بلدرچينهاي تخمگذار براي تشكيل پوسته تخمشان و جوجه ها نيز براي فرم گيري استخوانهايشان نياز به ميزان يالايي از مواد معدني دارند.
توجه داشته باشيد که با توجه به نيازهاي متفاوت غذائي سنين گوناگون، براي هر سن بايستي جيره مناسب با نيازهاي همان سن تهيه گردد. به طور مثال جيره Breeder تنها به پرندگان تخمگذار داده ميشود و چنانچه از اين جيره در تغذيه جوجه ها استفاده گردد، ميزان رشد كاهش يافته و استرسهايي را در جوجه سبب مي شود.
استفاده از مواد معدني کم نياز در جيره هاي غذائي براي رشد و توليد پرندگان ضروري هستند. البته به طور معمول بسياري از مواد مورد استفاده در تهيه جيره ها شامل اينگونه مواد اما در حالت عادي ميزان آنها به قدر کافي نمي باشد. به همين دليل بسياري از پرورش دهندگان ترجيح مي دهند تا به همراه مخلوط ها يا مکملهاي ويتامينه، از مخلوط هاي معدني که به صورت صنعتي و با استفاده از فرمولهاي خاص تهيه مي گردند استفاده نموده و آنها را به صورت جداگانه به جيره اضافه نمايند.
فرمول ترکيبي يك مخلوط ايده آل از مواد معدني كمياب در زير نشان داده شده است. چنانچه مقدار 2 پوند (حدود يک کيلوگرم) از اين مخلوط را به هر تن خوراک پرنده اضافه نمائيم، در اين صورت مقادير کافي از مواد معدني کم مصرف براي رشد و توليد بلدرچين تامين خواهد شد.
  مواد معدني کم نياز در بلدرچينهانوع ماده مقدار در هر 10 پوند
(حدود 5 کيلوگرم) مکمل معدني

سولفات منگنز25/1 پوند

اکسيد روي25/1 پوند

سولفات آهن5 oz

سولفات مس1 oz

سنگ آهک يا صدف1/7 پوند

 

تغذيه دارويي

براي پيشگيري و يا درمان بيماري مي توان در تنظيم برخي از جيره هاي غذائي مورد استفاده در تغذيه ساير ماکيان از مواد داروئي مجاز نيز استفاده نمود. در همين رابطه، دو نوع از دارو هاي رايج جهت استفاده در جيره هاي غذائي، كوكسيدواستات و آنتي بيوتيكها مي باشند. كوكسيديوز يك بيماري انگلي لوله گوارشي است كه توسط پروتوزوا هايي بنام كوكسيديا ايجاد مي شود و كنترل آن تنها با رعايت مسائل بهداشتي بسيار مشكل است.
بهترين راه پيشگيري از اين بيماري مصرف منظم و ادامه دار دارو و يا كوكسيدواستات ها هستند كه باعث كاهش جمعيت كوكسيديا ها مي شوند.
كوكسيديو استات معمولاً بصورت پيوسته و در سطح پاييني به جيره افزوده مي شوند. بعضي از كوكسيديو استات ها، به صورت افزايشي براي اهداف درماني و در زمان ظاهر شدن نشانه هاي بيماري به پرندگان داده مي شوند.
البته بعلت سمي بودن بعضي از كوكسيديو استات ها در دزهاي بالا، بايستي پيش از افزايش ميزان آنها با متخصص تغذيه و يا پاتولوژيست مشورت شود.
پرنده هاي در حال رشد پس از بيرون آمدن از تخم تا هفته قبل از كشتارشان با ميزاني از كوكسيدو استاتها تغذيه مي شوند. البته بعلت احتمال باقي ماندن اين ماده در بافتهاي بدن، از يکهفته پيش از کشتار، استفاده از اين ماده در جيره قطع شده و پرندگان را با جيره اي غير داروئي تغذيه مي کنند. با افزايش سن، مقاومت پرنده ها به كوكسيديا ها افزايش مي يابد.
البته در اين صورت نيز نياز است که شيوع دوباره را تحت کنترل قرار دهيد. همچنين پرنده هاي مادر تخمگذاري که براي جايگزيني در گله مادر پرورش داده مي شوند را بايستي تا حدود 16 هفتگي با كوكسيو استاتها تغذيه نموده و سپس آنرا با يک جيره عادي فاقد اين ماده جايگزين کرد. مي توان با افزودن كوكسيدو استاتها به آب شيوع بيماري را كنترل نمود. دو نوع از كوكسيدواستات هائي که جهت استفاده در تغذيه بلدرچينها استفاده شده و مورد تصويب FDA نيز مي باشند، عبارت اند از: موننسين سديم(كوبان) و آمپروليوم.
علاوه بر مواد ذکر شده، مي توان از مواد آنتي بيوتيكي نيز براي حفظ سلامت و افزايش بازدهي پرندگان استفاده نمود. مقادير اندک آنتي بيوتيکها مي تواند در جلوگيري از بيماري هاي عادي و همچنين افزايش سرعت رشد و دستيابي به توليدي سريعتر مورد استفاده قرار گيرند، ولي براي درمان بيماري ها و يا جلوگيري از شيوع آنها بايستي از مقادير بيشتر آنتي بيوتيکها به صورت محلول در آب و يا بصورت تزريقي استفاده نمود.
دو نمونه از آنتي بيوتيكهاي مورد تاييد FDA براي استفاده در جيره ساير ماکيان، باسيتراسين و پنيسيلين مي باشند. استفاده از باسيتراسين به ميزان 50 تا 200 گرم در هر تن و پني سيلين به ميزان 20 تا 50 گرم در هر تن خوراک مجاز شناخته شده است وميزان بالاتر از اين حد نه توصيه شده و نه مورد تصويب FDA قرار گرفته است. در مواقع درمان، بهتر است که آنتي بيوتيکها را در آب آشاميدني استفاده کرد چون پرنده بيمار معمولا آب مي نوشد ولي غذا نمي خورد. استفاده از باسيترسين در جيره تمامي انواع ساير ماکيان براي حفظ سلامت و افزايش توليد آنها توصيه شده است. در هنگام استفاده از هر دارويي به دقت برچسب هشدار و دستورالعمل آن مطالعه شده و نيز به دوره پاكسازي از بدن براي تغذيه انساني قبل از كشتار نيز حتماً دقت شود.
....

فرمول جيره

جهت آشنائي با ترکيب غذاي بلدرچين چندين جيره غذايي در زير آورده شده كه ميزان مواد غذايي مناسب و مورد نياز براي رشد و توليد پرندگان را تامين مي کند.


  فرمول جيره در نژاد باب وايت (BWQ) نژاد گوشتي نژاد تفريحي نژاد تخمگذار

نوع/ ماده غذائي/ جيره آغازين/جيره پاياني/جيره آغازين/جيره رشد/جيره تخمگذار

ذرت5893/6773/4327/4289/60
سويا23/373/2727/4896/175/28
گندم---------------43/36-----
سنگ آهک84/187/123/118/117/7
دي کلسيم فسفات77/182/172/159/184/1
نمک56/057/043/0-----44/0
پودر چربي----------03/4-----7/0
متيونين15/006/014/012/006/0
باسيتراسين05/005/005/005/005/0
کوکسيديو استات05/005/005/005/0-----
مکمل ويتامينه25/025/025/025/025/0
مکمل معدني1/01/01/01/01/0

 

....

....

  فرمول جيره در نژاد کوترنيکس (COTURNIX)
نوع ماده غذائي/ جيره آغازين/جيره پاياني/جيره مولدين
ذرت75/4959/6547/63
سويا95/4213/2993/25
گندم-----44/1-----
سنگ آهک13/18/059/6
دي کلسيم فسفات01/207/267/2
نمک44/042/044/0
پودر چربي16/3-----39/0
متيونين11/015/011/0
باسيتراسين05/005/005/0
کوکسيديو استات05/0----------
مکمل ويتامينه25/025/025/0
مکمل معدني1/01/01/0

 

مواد مذکور در فرمول فوق همگي به درصد مي باشند.از آنجا که مشخصات و آناليز مواد مغذي ترکيبات مورد استفاده در جيره فوق قطعا متفاوت از مواد موجود در بازار ايران مي باشد لذا توصيه مي  شود که در صورت تمايل به استفاده از فرمول فوق جهت تغذيه پرندگان خود،  پيش از اينکار حتما با متخصص تغذيه مزرعه خود مشورت نمائيد. ...
توجه داشته باشيد که همه تركيبات ذکر شده در جيره فوق بايستي بدون جايگزيني و يا تغيير در مقدار آنها استفاده شوند. تغيير جيره توصيه شده مي تواند باعث بروز مشكلات نامطلوب در گله شود. توجه داشته باشيد که در نهايت، براي دستيابي به بهترين نتيجه بايد با يك متخصص تغذيه طيور مشورت نمود.
اغلب جيره هاي تجاري تهيه شده براي بلدرچين ها به صورت خرد شده هستند. در برخي موارد، بويژه هنگاميکه پرندگان در سنين پائين قرار دارند، قطعات جيره را دوباره خرد مي کنند تا جهت استفاده جوجه هاي جوان به اندازه مطلوب برسد.
با اين وجود، گاهي اوقات اين قطعات براي بلدرچينهاي تازه از تخم بيرون آمده بسيار بزرگ هستند و خرد كردن اضافي براي توليد ذرات با سايز مناسب نياز مي باشد. در يک جيره غذائي مي توان مواد گوناگوني را مورد استفاده قرار داد اما در هر صورت بايستي مواد جديد طبق يک فرمولاسيون دقيق و ويژه با يکديگر ترکيب گردند. توجه به كيفيت بالاي مواد در هنگام ساخت جيره بسيار ضروري مي باشد. همچنين پيش از ساختن جيره از در دسترس بودن همه مواد اطمينان حاصل كنيد. موادي با كيفيت پايين ممكن است در بعضي از حيوانات مزرعه قابل تحمل باشد ولي در بلدرچين ها اينگونه نبوده و پائين بودن کيفيت مواد موجب بروز مشکلات زيادي در کميت و کيفيت توليد خواهد شد. در بيشتر کشورها جيره هاي تجاري با كيفيت بالا براي بلدرچين ها در دسترس نمي باشد و نياز است تا خود مزرعه دار نسبت به تهيه و ترکيب خوراک اقدام نمايد.
در صورت بروز مشکلات توليدي مرتبط با کيفيت جيره، بهتر است که ابتدا از غذاي مصرفي به ميزان 4/1 آن نمونه گرفته و 1 يا 2 فنجان از نمونه غذايي را به آزمايشگاه تجزيه غذايي ارائه داده و با يك متخصص طيور براي كمك به حل مشكل تماس حاصل نمائيد. اگر مشكلات شديد باشد جايگزيني موقت غذاي مشكوك ممكن است ضروري باشد. در اين حالت بايد تا زماني كه علت مشکلات مشخص شود يك جيره مناسب را جايگزين جيره قبلي نمود چون ممكن است در صورت استفاده مجدد از همان جيره قبلي، مشكلات تکرار گردند. پس از انجام آزمايشات، در صورتيکه که مشکلات پيش امده ناشي از جيره مورد استفاده نبودند، مي توان مجدداً از جيره قبل استفاده نمود. ....

آب
بسياري از توليد کنندگان از اهميت تامين آب آشاميدني با کيفيت و تازه براي گله هاي خود غافل هستند.علي رغم آنکه توليد کنندگان آب را بعنوان يک ماده مغذي تلقي نمي کنند اما بايد گفت که آب يک ماده بسيار مهم در تغذيه حيوانات به حساب مي آيد. همانند تمامي جانوران ديگر، بلدرچينها نياز دارند تا در تمامي طول روز آب تميز و تازه در اختيارشان قرار گيرد. آب آشاميدني نبايستي زياد گرم يا زياد سرد باشد، در غير اينصورت امکان دارد که پرندگان از خوردن آن امتناع کنند.
همچنين آبخوري و دانخوري ها را مرتب تميز کرده و حداقل يکبار در روز آب آبخوري ها را تعويض نمائيد. دانخوري ها را نيز حداقل هفته اي دو تا سه مرتبه کاملا خالي و تميز کرده و سپس آنها را با خوراک خشک و تازه مجددا پر نمائيد. تا زمانيکه که دانخوري ها کثيف و آلوده نشده اند نيازي به شستن آنها نيست. همواره توجه داشته باشيد که ماندن خوراک اضافه در دانخوري ها و خيس شدن انها مي تواند منجر به رشد قارچ هاي خطرناک شده و مصرف اين خوراک آلوده مي تواند مرگ بلدرچينها را در پي داشته باشد.

جوجه کشي و تعيين ظرفيت دستگاه جوجه کشي در مزارع پرورش بلدرچين.
افرادي كه علاقمند به پرورش بلدرچين جهت توليد گوشت باشند بايد جوجه هاي آن را خودشان توليد و تكثير نمايند .زيرا در حال حاضر محلي در ارتباط با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا كارخانه جوجه كشي ويژه بلدرچين وجود ندارد. جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين بايستي محلي را كه داراي آب ، برق و راه بوده و در مکاني خلوت قرار گرفته باشد را انتخاب نمود. همچنين در انتخاب مکان احداث مي بايست دوري و نزديکي آن به بازارهاي مصرف را مد نظر قرار داده و از طرفي مزرعه به دليل ايجاد بوي نامطبوع و جذب مگس در محلي خارج و دور از محل سكونت احداث گردد.
همچنين به دلايل بهداشتي و مديريتي نياز به ايجاد سالن هاي جداگانه جهت پرورش مولدين، جوجه ها و تاسيسات مي باشد و اين واحدها را مي توان بر اساس ظرفيت شان به صورت مجزا و يا بصورت واحد هاي جداگانه داخل يك ساختمان ايجاد كرد .
سمت و سوي سالن ها از نظر آفتابگير بودن مهم و با اهميت مي باشد. به طور مثال در مناطق گرمسير قسمت طولي سالن ها بايد در جهت شرق و غرب ساخته شود. اگر سايبان ساختمان هم مقداري طولاني در نظر گرفته شود از افزايش دماي داخل سالن در فصل تابستان كاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودي را طي مي كند. اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته مي شود با اين كار سالن ها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند شد .
مناطق بادخيز ، ارتفاعات و كناردريا محلي مناسب براي پرورش بلدرچين محسوب نمي گردد . مكان پرورش را مي توان بصورت بسته و باز ساخت . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا كف سالن ) ، ظرفيت جوجه ريزي مورد نظر، سرمايه موجود پرورش دهنده و ... آماده سازي مي گردد. اگر روش پرورش در كف سالن مد نظر باشد از بستر استفاده مي شود. در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 – 3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8- 5 سانتيمتر در نظر گرفته شده و با كاه ، تراشه نجاري ، پوسته برنج و يا خاك اره پوشانده مي شود . درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 – 21 درجه سانتي گراد مي باشد . سيستم نگهداري در قفس در انواع مختلف ( پرورش نيمچه گوشتي – تخمگذار – و ... ) متداول مي باشد. با توجه به وجود قفسهاي صنعتي در ابعاد و ظرفيتهاي گوناگون، مي توان با توجه به ظرفيت مزرعه قفس مورد نظر را جهت پرورش انتخاب کرد. قفسهاي صنعتي پرورش بلدرچين هم اکنون بوسيله سازندگان داخلي در کشور توليد مي گردند که براي مزارعي با ظرفيتهاي پائين و متوسط مناسب هستند اما در نظر داشته باشيد که کساني که قصد احداث مزارعي با ظرفيتهاي بالا و يا قصد توسعه مزارع خود را دارند بايستي جهت جلوگيري از ريسک در سرمايه گذاري اقدام به تهيه قفسهاي صنعتي از کارخانجات معتبر نمايند. زيرا بديهي است که سازندگان حرفه اي تجهيزات پرورش طيور خاص در جهان با در نظر گرفتن کليه استانداردهاي لازم و انجام تحقيقات بسيار اقدام به ساخت قفسهائي در ابعاد و اندازه هاي استاندارد مي نمايند که همين امر منجر به افزايش درصد بهره وري در مزارع خواهد شد و ناگفته پيداست که افزايش بهره وري در مزارع بزرگ اگر هم در مقياس عددي ناچيز باشد اما در بعد ريالي بسيار قابل توجه خواهد بود. در اينگونه قفس ها که عمدتا در اندازه هاي 4 و 5 طبقه توليد مي گردند، تجهيزات ويژه اي جهت جمع آوري فضولات ، آبخوري و دانخوري اتوماتيک و حتي در برخي مدل ها، مادر مصنوعي جهت تامين حرارت در هر طبقه به طور جداگانه نصب گرديده است. قسمت تحتاني هر قفس با كف فلزي پوشانده مي شود و فضولات جمع شده يا بصورت اتوماتيك و يا بصورت دستي تخليه و پاك سازي مي شود . در قفس هاي تيپ كاليفرنيا ، مدفوع مستقيما به كف سالن ريخته و در آنجا جمع مي شود تخليه مستمر فضولات توليد شده از نظر تهويه و تامين هواي پاكيزه داخل سالن موثر است .   
همچنين در قفسهاي پرورش پرندگان مولد و تخمگذار، سيني هائي جهت جمع آوري سريع و آسان تخم تهيه گرديده است. ....


توليد مثل بلدرچين
 جهت اينكار از دستگاههاي جوجه كشي استفاده مي شود بلدرچين در كوتاه مدت  به بلوغ جنسي مي رسد جنس ماده در 42 روزگي شروع به تخم گذاري مي كند . توليد اسپرم در بلدرچين نر در 36 روزگي شروع مي شود و جهت تكثير و توليد مثل از بلدرچين مادر و تخم هاي بدست آمده از آن استفاده مي شود . بلدرچين هاي مادر خريداري شده نبايد بيشتر از 3 – 2 هفته سن داشته باشند توليد تخم در روزهاي 60 – 56 تخمگذاري به اوج خود مي رسد . در صورت افزايش مدت زمان روشنايي از فروردين لغايت شهريور 100- 50 تخم مي گذارند پس از اين مدت به اصطلاح وارد مقطع تولکي 5/1 ماهه مي شوند . در پرورش مدرن و در شرايط صنعتي در طول سال از يك قطعه بلدرچين 300 – 250 تخم يرداشت مي شود . شرايط ايده ال نوردهي و ايجاد روشنايي در سالن 18 – 14 ساعت در روز مي باشد . در انتخاب تخم ها جهت استفاده در جوجه كشي بايد به نكاتي همچون پاكيزگي تخم ، سالم بودن و وزن آن توجه نمود. اگر مجبور به ذخيره تخم هاي بدست آمده از مادران مولد باشيم بايد آنها را در شرايط مناسب يعني در دماي 18 – 16 درجه سانتي گراد و رطوبت 80 – 75% نگهداري کرد . اگر تعداد تخم توليد شده كمتر از ظرفيت ماشين جوجه كشي باشد مي تو انيم تخم هاي بدست آمده را تا 15 – 10 روز در شرايط محيطي فوق الذكر ذخيره و نگهداري نمائيم . تخم ها در روي راك بطرز افقي يا بشكلي كه نوك تيز آن در قسمت پائين باشد، قرار مي گيرند. درصورتي كه تخم بلدرچين بيشتر از يك هفته جهت جوجه كشي ذخيره و نگهداري شود بايد هر روز با جابجا نمودن ، وضعيت آنها تغيير داده شود . در توليد جوجه بلدرچين توسط ماشين جوجه كشي رعايت 4 شرط دما ، رطوبت و تهويه مناسب و جابجا كردن الزامي است تخم بلدرچين بعد از 18 – 17 روز هچ مي شود . دماي ماشين جوجه كشي بايستي 5/37 درجه سانتي گراد باشد اما در دو روز آخر درجه حرارت جوجه كشي كاهش داده مي شود .
تهويه توسط يك يا چند سوراخ ايجاد شده در سقف دستگاه انجام مي گيرد . همچنين FAN تعبيه شده داخل دستگاه منجر به ورود هواي تميز به داخل و خروج هواي كثيف به خارج آن خواهد شد . در 14 روز اول تخم هاي داخل ستري بلافاصله هر 4 – 2 ساعت يكبار و يا حداقل روزي 5 بار جابجا مي شوند اگر اين كار توسط دستگاه و به صورت اتوماتيك باشد به ازاء هر يك ساعت يكبار انجام خواهد گرفت، دو روز آخر تخم ها به هچري انتقال داده مي شوند . تعداد جوجه هاي هچ شده بازاء هر يكصد تخم راندمان هچ و تعداد تخم هاي بارور بازاء هر يكصد تخم نيز ميزان باروري را تعيين مي كند. بهترين موقع تعيين درصد ( باروري و راندمان هچ ) انتقال تخم ها از ستري به هچري مي باشد

تعيين ظرفيت دستگاه جوجه كشي و محاسبه اندازه گله مادر
اگر بر اساس ارزيابي هاي بعمل آمده فرضا نياز هفتگي بازار در حدود 1000 قطعه بلدرچين برآورد و مشخص شود، بايد 10% افزون بر اين نياز بلدرچين توليد و عرضه کرد . زيرا تلفات 10 – 5% جوجه ها را در طول پرورش نبايد فراموش نمود. به همين منظور جهت تامين 1000 قطعه جوجه بلدرچين در هفته و با در نظر گرفتن 90% ميزان باروري تخم و 80 % ميزان هچ، به تعداد متوسط 1550 عدد تخم نياز مي باشد . با اين حساب بايستي روزانه 225 عدد تخم از گله مادر توليد و پس از يك هفته ذخيره كردن به دستگاه جوجه كشي منتقل مي نمائيم . اگر ميزان بارور بودن 1550 عدد تخم هاي جمع آوري شده در طول هفته كه در داخل ماشين جوجه كشي گذاشته شده اند را 90% تخمين بزنيم، در آخر پانزدهمين روز تعداد 1400 – 1376 عدد تخم بارور از ستري به قسمت هچري منتقل خواهد شد. به همين منظور ظرفيت هچري بايد باندازه 1400 عدد تخم در نظر گرفته شود از طرف ديگر چون هفته اي يكبار تخم ها جمع آوري و داخل دستگاه گذاشته مي شود ظرفيت ستري را بايد دو برابر توليد هفتگي تخم در نظر گرفت. همچنين جهت تكميل ظرفيت دستگاه در هفته يعني جمع آوري و ذخيره 250 عدد تخم در روز به پرورش 360 – 350 قطعه بلدرچين مادر نياز  مي باشد . اگر در هر قفس يك نرو يك ماده پرورش دهيم باندازه تعداد ماده به بلدرچين نر نياز داريم، اما توجه داشته باشيد که در اکثر مزارع صنعتي معمولا به ازا هر نر ، 2 تا 3 ماده در نظر مي گيرند. توجه داشته باشيد که کليه ارقام ذكر شده در فوق بر اساس 90% باروري و 80% توان هچ و 70% توليد تخم محاسبه گرديد و بديهي است که در صورت کسب نتايج متفاوت در درصدهاي گفته شده،  نتايج ذکر شده در فوق نيز مي توانند تغيير نمايند.
شايان ذكر اينكه كسب ارقام ذكر شده در توليد بسيار مشكل و در حين حال مطلوب مي باشد .
نگهداري و پرورش
جوجه ها بايد در قفسهاي هاي چند طبقه مجهز به مادر مصنوعي و يا در كف سالن پرورش داده شوند. در هر صورت دماي محل بايد در اوايل پرورش 36 – 35 درجه سانتي گراد باشد . سپس حرارت سالن بازاء هر هفته 3 درجه سانتي گراد كاهش مي يابد اما به هيچ وجه نبايد دماي سالن به كمتر از 22 دجه سانتي گراد كاهش يابد. پرورش در قفس هاي بزرگ كف شبكه اي نيز امكان پذير است .
جهت جلوگيري از نوك زدن يا كاني باليسم انجام نوك چيني و كاهش شدت نور سالن و يا آويزان نمودن دسته هاي يونجه خشك مفيد مي باشد. 20 عدد بلدرچين سه هفته را مي توان در فضاي به وسعت 30*30 سانتي متر جا داد. پس از گذشت 5 هفته، بلدرچين ها به قفس هاي مخصوص تخم گذاري منتقل مي گردند اما اگر پرورش دركف سالن در نظر گرفته شود بايد قوطي هاي ويژه تخمگذاري بلدرچين تهيه شده و داخل آنها بايستي كاه يا علف گذاشته شود . 
براي تامين روشنايي داخل سالن در هفت روز اول، 5 – 2 لامپ بصورت 24 ساعت و 40 – 8 روز بعدي طول طبيعي روز و يا 8 ساعت با 2 لامپ ، بعد از 41 روز 16 ساعت با 2 لامپ مناسب مي باشد . به هر حال توجه داشته باشيد که عليرغم کليه اطلاعات فوق، بهره گيري از کارشناسان خبره در شروع و حتي ادامه کار مي تواند نقش به سزائي در افزايش راندمان مزرعه شما و کاهش ريسک داشته باشد. پس سرمايه گذاري در بخشهاي فني را نه بعنوان هزينه بلکه بعنوان يک سرمايه گذاري نگاه کنيد.
 
تاريخچه
از لحاظ تاريخي مي توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتي اين پرنده در نظر گرفت که دوره اول شروع پرورش صنعتي در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ايران مي باشد:

شروع پرورش در جهان
تقريبا مي توان گفت، اهلي کردن بلدرچينها در حدود قرن يازدهم و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چين و کره نيز ادامه يافت. از اوائل قرن 20 نگهداري و پرورش بلدرچين توسط دامپروران از اهميت خاصي برخوردار گشت. در مرحله نخست هدف از نگهداري بلدرچين توليد تخم بود که بعدها به عنوان يک منبع توليد گوشت نيز مطرح شد. در ژاپن از سال 1910 به گزيني اين پرنده جهت توليد تخم آغاز و پس از مدتي جايگاه ويژه اي يافت. در آن زمان تخم بلدرچينها در انکوباتورهاي نفتي و يا در زير مرغهاي کرچ قرار داده مي شد.
اولين پيشرفت صنعت پرورش بلدرچين در سال 1930 اتفاق افتاد و پس از اين تاريخ سرعت پيشرفت و انتقال آن به ساير نقاط دنيا بسيار زياد شد و در اندک زماني اين پرنده به آمريکاي شمالي، اروپا، خاورميانه و خاور نزديک راه يافت.
اين پرنده به دليل داشتن جثه کوچک داراي مصرف غذاي ناچيزي است و نياز به جاي زيادي جهت پرورش ندارد. همچنين رشد سريع و سن کم بلوغ جنسي و نتيجتاٌ توليد نسل جديد در مدتي کوتاه (فاصله نسلي کوتاه) نه تنها در زمينه نگهداري ، عادات و رفتار تغذيه اي و اصلاح نژاد بلکه در زمينه فيزيولوژي ، پاتولوژي و توکسي کولوژي نيز مورد بررسي است.

شروع پرورش در ايران
صنعت پرورش بلدرچين حدود 15 - 12 سال پيش در ايران آغاز شد و  با توجه به سرمايه گذاريهاي انجام گرفته در ساليان اخير پيشرفت قابل ملاحظه اي نموده بطوريکه هم اکنون در ايران نژادهاي گوناگوني از اين پرنده پرورش داده مي شوند.
همگام با توسعه اين صنعت و عرضه گوشت بلدرچين، بازارهاي مصرف گوشت و تخم آن نيز پيشرفت قابل ملاحظه اي پيدا کرده و با توجه به ارزش غذائي گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهي هاي عمومي در زمينه تغذيه انتظار آن مي رود که استقبال عمومي از محصولات بلدرچين روز به روز افزايش يابد.
هم اکنون نيز تراکم مزارع پرورش بلدرچين بيشتر در نقاط مرکزي ايران بوده و اين نقاط از قطبهاي مهم پرورش بلدرچين در ايران به شمار مي روند.   


+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 20:13  توسط کوثرپرداز  | 



مقدمه : چند سالی است که علاقه مندان به سرمایه گذاری در بخش تولید و به ویژه طیور به سمت پرنده های دیگری به جز مرغ ، روی آوردند که از جمله آنها می توان به شتر مرغ ،کبک ، بلدرچین ، قرقاول و بوقلمون اشاره کرد. این کار جالبی است چرا که نه تنها از ظرفیت های مختلف استفاده می شود بلکه برای ذائقه های مختلف انواع مختلفی گوشت با طعم ها و قیمت های متفاوت در بازار وجود دارد و زمانی که برای خرید به فروشگاه می رویم قدرت انتخاب داریم ومی توانیم گوشت انواع پرنده ها را ببینیم و انتخاب کنیم.
خصوصیات عمومی :
بلدرچین کرک و به خاطر صدایش بده بده نیز می نامند. بلدرچین معمولی یک پرنده کوچک بازیگوش است. با وجود بالهای کوچک این پرنده پر طاقت هزاران کیلومتر راه می پیماید.
پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد. وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود 10-5 گرم می باشد . وزن بلدرچین های نر بالغ 150-90 گرم ماده ها 180-110 گرم می باشد.
تخمگذاری :
بلدرچین 40 تا 50 روزه بالغ می شود و می تواند در سال تا 260 تخم بگذارد.
تغذیه :
این پرنده در طبیعت از دانه ها و علوفه تازه تغذیه نموده و در سیستم پرورش بسته داری تهغذیه مشابه نیمچه گوشتی بوده و به جیره غذایی با 3100 کیلو کالری انرژی و پروتئین 28 درصد نیاز دارد. ضریب تبدیل دان به گوشت 4/5 به 1 می باشد.
ساختمان و تاسیسات :
در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت 30تا 20 و حتی 40 بلدرچین پروش داده می شوند. معملا به ازاء هر بلدرچین 200-150 سانتیمتر مربع فضات داخل قفس در نظر گرفته می شود.

مزایای پرورش بلدرچین :
1-میزان رشد سریع
2- بلوغ جنسی سریع
3- تولید تخم بالا
4- کوتاه بودن فاصله میان نسل ها
5- دوره انکوباسیون کوتاه
6- تراکم بالای پرورش
7- واکسناسیون کمتر
8- برگشت سریع سرمایه
9- ارزش غذایی بالی گوشت و تخم بلدرچین
تولیدات بلدرچین :
تولیدات بلدرچین شامل گوشت و تخم می باشد بلدرچین دارای گوشتی با پروتدین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید است . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن 15-8 گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل بخه سبز می باشد. رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبه خوبی از ویتامین ها به جز ویتامی C می باشد. کیفیت تخم بلدرچین بالا و میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است. در حال حاضر دو واحد پرورش بلدرچین در استان قزوین فعالیت می نماید.

منبع: irvet.ir

پرورش بلدرچین گوشتی

پرورش بلدرچین برروی بستر و یا در قفس ممکن است انجام شود. قفس‌های مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته می‌شوند. بلندی هر طبقه حدود بیست سانتیمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.
هر جوجه بلدرچین به حدود 150 سانتیمتر مربع جا نیاز دارد. بنابراین در چنین قفس‌هایی سی تا چهل جوجه بلدرچین جا می‌گیرند. در یک طرف این قفس‌ها آبخوری و در طرف دیگر دان خوری‌ها قرار داده می‌شوند.
پرورش بلدرچین در قفس بهتر از بستر است، زیرا در یک فضای کم می‌توان تعداد بیشتری جوجه بلدرچین نگهداری کرد. اما در صورت استفاده از قفس باید دقت کرد. چون تعداد زیادی بلدرچین در یک جای کوچک قرار دارند، باید به طور مرتب، هوای تازه در محیط وارد شود. این کار برای کم کردن حرارت اضافی، رطوبت و گازهای زیان آور است. دمای سالن پرورش جوجه بلدرچین در روز اول باید 35 درجه سانتیگراد باشد. سپس هر چهار روز یک بار، سه درجه سانتیگراد دما کم می‌شود تا به بیست و یک تا بیست و دو درجه سانتیگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول باید به صورت تمام وقت یعنی 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.
بهتر است جوجه بلدرچین‌های نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداری شوند. وقتی بلدرچین‌ها به سن دو تا سه هفتگی می‌رسند، می‌توان نر و ماده را از هم تشخیص داد. در این سن پرهای سینه نرها به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای است. ماده‌ها نیز دارای پرهای سینه‌ای به رنگ خاکستری با خال‌های سیاه هستند



+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 19:41  توسط کوثرپرداز  | 

پروژه پرورش بلدرچین

نحوه آغاز يک پروژه

بهتر آن است که پيش از شروع عملي يک پروژه صنعتي کليه مسائل مربوطه از پيش بررسي شده و با در نظر گرفتن تمامي جوانب کار اقدام به تاسيس يک واحد پرورشي گردد که در زير به برخي از مسائلي که در اين خصوص مي توانند مورد بررسي و توجه قرار گيرند اشاره شده است:

اولويت استان ها

از آنجا که پرورش بلدرچين در سيستم بسته و محيطي کنترل شده از لحاظ دما، رطوبت و ... انجام مي گيرد لذا مي توان گفت که از لحاظ فني تقريباٌ در تمامي مناطق کشور پرورش اين پرنده بلامانع مي باشد اما در صورت لحاظ کردن ابعاد اقتصادي بايد اينطور عنوان کرد که مناطقي که داراي آب و هوائي معتدل تر مي باشند از لحاظ هزينه هاي کمتر تهويه و سرمايش در تابستان و همچنين گرمايش و تهيه سوخت در زمستان مي توانند جهت اجراي يک پروژه مناسبتر باشند ضمن اينکه نزديکي هر چه بيشتر به بازارهاي مصرف موجب کاهش در هزينه هاي توزيع و در نتيجه افزايش قدرت رقابت در مقايسه با ساير رقبا خواهد شد.
پس در يک نتيجه گيري نهائي مي توان گفت هيچگونه منعي در هيچيک از نقاط کشور جهت پرورش بلدرچين وجود ندارد و تنها عوامل نظير نزديکي به بازار مصرف، مساعد بودن شرايط آب و هوائي و ... که از لحاظ اقتصادي موثر بر نتيجه هستند مي توانند در تقسيم بندي مناطق مد نظر قرار گيرند.

انتخاب زمين

جهت انتخاب زمين مناسب براي اجرا بايستي مواردي از قبيل: در دسترس بودن امکانات رفاهي مانند جاده هاي ارتباطي مناسب، نزديکي برق، آب و ... را مد نظر قرار داد و حتي الامکان سعي نمود تا زمين مورد نظر به گونه اي انتخاب گردد که سرمايه گذار جهت آماده سازي آن و تهيه امکانات کمترين هزينه را متحمل گردد.ضمن اينکه مکان مورد نظر بايستي داراي حداقل ضوابط جهاد کشاورزي جهت اجراي پروژه باشد که برخي از اين ضوابط عبارت اند از:

الف) داشتن حداقل فاصله يک کيلومتر با مراکز نگهداري دام و ماکيان گوشتي
ب) داشتن حداقل فاصله دو کيلومتر با مراکز نگهداري دام و ماکيان داشتي
ج) داشتن حداقل فاصله دو الي سه کيلومتري با مناطق مسکوني

و مواردي از اين قبيل که جهت احراز استعلام مثبت و صدور اجازه فعاليت از سوي سازمانهاي ذيربط لازم مي باشد.

نحوه گرفتن مجوزهاي قانوني

مراحل گوناگون جهت اخذ مجوز صنعتي پرورش بلدرچين کاملاٌ شبيه ديگر رشته ها و به صورت زير است:

1- تهيه طرح توجيهي فني با رعايت کليه ضوابط فني و قانوني
2- تهيه نقشه جانمائي ساختمانها و تاسيسات
3- مراجعه به واحد امور دام شهرستان و ارائه درخواست به همراه مدارک فوق و تشکيل پرونده
4- ادامه باقي مراحل طبق دستور و نظر واحد امور دام جهاد کشاورزي شهرستان

طراحي ساختمانها و تاسيسات

مرحله بعدي پس از طي مراحل فوق و اخذ پروانه تاسيس از اداره جهاد کشاورزي طراحي و ساخت ساختمانها و تاسيسات مورد نياز مي باشد که در اين مرحله يک نفر مهندس کشاورزي متخصص در طراحي سازه هاي دامپروري و با همکاري مهندسين عمران اقدام به تهيه نقشه هاي مربوط به سازه هاي مورد نياز نظير:

1- انبار خوراک
2- ساختمانهاي مسکوني و اداري
3- ساختمان جوجه کشي
4- سالنهاي نگهداري پرندگان مادر و گوشتي و ...

خواهند نمود و پس از طراحي هاي اوليه نقشه هاي مذکور جهت تاييد و صدور اجازه ساخت ابتدا به مرکز امور دام و پس از تاييد اوليه به بخشداري محل ارجاع داده خواهند شد.



پرورش و توليدمثل

سيستمهاي رايج پرورشي

پرورش بلدرچين عموماٌ بصورت بسته و بدون چراگاه بوده و در اين حالت پرورش مادرها در پن هاي مخصوص و پرندگان گوشتي ها در قفس انجام مي گيرد و به طور کلي مناسبترين و سودآورترين حالت جهت پرورش اين پرنده احداث مزرعه اي کامل و داراي قسمتهاي زير مي باشد:

1- قسمت پرورش گله مادر
2- جوجه کشي
3- پرورش گله گوشتي
4- کشتار و بسته بندي

سيستم فوق به شما اين امکان را مي دهد که بهترين کنترل را بر روي عوامل گوناگون موثر بر کيفيت و کميت توليد داشته باشيد و در نتيجه سودآوري بيشتر را براي پرورش دهنده تضمين گردد.
جهت پرورش بلدرچين روشهاي گوناگوني وجود دارد که بنا به نوع آب و هوا، نوع مديريت و مکان اجراي پروژه مي توان به يکي از اين روشها عمل نمود.
متمرکزترين حالت جهت پرورش اين پرنده استفاده از قفسهاي ويژه پرورش براي مادرها و پرندگان پرواري مي باشد. حسن اين روش در اين است که کنترل بلدرچينهاي حساس خصوصاٌ در مواقع بروز استرس و ترس راحت تر مي باشد.
جهت پرورش پرندگان گوشتي مي توان از قفسهائي به ابعاد 100 * 40 سانتيمتر و ارتفاعي در حدود 16 – 15 سانت استفاده کرد که معمولاٌ 170 – 140 قطعه جوجه را در سنين يک تا دو هفتگي مي توان در چنين قفسهائي نگهداري کرد.
معمولاٌ مي توان بلدرچينها را در سنين 4 -3 هفتگي در    قفسهائي 8 -7 طبقه که بر روي هم استقرار يافته اند انتقال داد. همچنين جهت بسترسازي مناسب، کف قفسها را در هفته اول با کاغذ يا مقواي نازک مي پوشانيم و در چند روز اول غذا را بر روي کاغذ پخش مي کنيم و سپس از طريق دانخوريهاي ويژه که در جلوي قفسها نصب شده اند جهت تغذيه استفاده مي کنيم.
جهت تامين آب مورد نياز مي توان از آبخوريهاي نيپل استفاده نمود ( يا آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ). پس از گذشت 45 -40 روز مي توان بلدرچينهاي پروار شده را به کشتارگاه انتقال داد.
همچنين جهت پرورش گله مادر مي توان بخشي از جوجه هاي توليدي را که از لحاظ داشتن خصوصيات توليدي مناسبتر از بقيه به نظر مي رسند جدا و بوسيله شماره هاي ويژه اي علامت گذاري نمود، سپس در سن 6 هفتگي پرندگان مذکور را به قفسهاي مخصوص تخمگذاري انتقال مي دهيم که اين قفسها معمولاٌ داراي ابعادي در حدود 15 * 15 سانتيمتر و ارتفاع 15- 13 سانت مي باشند. البته هنگاميکه توليد تخم بارور مدنظر باشد مي توان از قفسهائي به ابعاد 25 -15 سانت براي هر 20 قطعه پرنده استفاده نمود که در اين حالت پرندگان را با نسبت نر به ماده 1 به 3 پرورش مي دهند.
در جدول زير ميزان فضاي مورد نياز به ازا هر قطعه بلدرچين به تفکيک سن نشان داده شده است:

سن به هفته
فضاي مورد نياز cm2
1
25 -20
2
30 - 25
3
45 - 40
4

60 - 55

5

70 - 65

          6          

80 - 75

به طور کلي و صرفنظر از نوع سيستم پرورش، جهت نيل به حداکثر بازدهي بايستي موارد زير را در نظر داشت:

- اجتناب از هرگونه حمل و نقل بي مورد
- فراهم نمودن محيطي آرام و دور از استرس
- اعمال برنامه کاهش تدريجي دما
- تامين نور کافي و استفاده از برنامه نوري مناسب
- استفاده از جيره هاي بالانس شده و با کيفيت
- رعايت کليه اصول بهداشتي

روش تعيين جنسيت

تشخيص جنسيت بلدرچينها در 3 هفته اول زندگي بسيار مشکل و توام با خطاي زياد است ولي بعد از سه هفتگي شناسائي به طور واضح امکان پذير مي باشد، بدين صورت که در بلدرچينهاي نر، پرهاي گردن قهوه اي و پرهاي سينه قرمز مايل به قهوه اي روشن (حنائي) بوده در حاليکه در بلدرچين ماده پرهاي گردن و سينه روشن و با لکه هاي سياه رنگ به شکل نقطه ها يا نوارهائي ظاهر مي شوند.
روش ديگر تشخيص اين است که، بلدرچينهاي نر داراي غده اي در کلواک است که به اندازه تقريبي يک فندق در قسمت بالاي کلواک قرار دارد و در اثر فشار و تحريک کف سفيدي از آن ترشح مي شود که نبايد با ترشح اسپرم اشتباه گرفته شود. البته روشهاي ديگري جهت تفکيک جنس نر و ماده با بالاي 90 درصد اطمينان وجود دارد که نيازمند تبحر و تجربه خاصي مي باشد.

انتخاب گله هاي مادر

مناسبترين پيشنهاد جهت تشکيل گله هاي مادري و بدست آوردن تخمهائي با درصد نطفه داري بالا استفاده از ترکيب گله 1 نر به ازاي هر 6- 3 ماده مي باشد که در اين حالت بيشترين احتمال جهت توليد تخمهائي با نطفه داري مناسب وجود دارد.
در هنگام شروع کار مي توان از سه روش معمول جهت تشکيل گله استفاده کرد که عبارت اند از:

1- خريد تخمهاي نطفه دار و جوجه کشي در سايت
2- خريد جوجه هاي مادر يکروزه
3- خريد نيمچه هاي آماده تخمگذاري

بايستي توجه داشت که هرکدام از موارد بالا داراي نقاط ضعف و قوت خاص خود هستند و انتخاب يکي از آنها براي شروع کار منوط به در نظر گرفتن عوامل گوناگوني است.
به طور مثال در موارد 1 و 2 با اينکه ميزان سرمايه اوليه مورد نياز کمتر از حالت سوم مي باشد اما تنها هنگامي پيشنهاد مي گردد که شما بعنوان يک پرورش دهنده داري تجربه کافي در جوجه کشي و پرورش جوجه يکروزه باشد که در غير اينصورت با مشکلات جدي در کار مواجه خواهيد شد.
و اما در حالت سوم با وجود اينکه در ابتداي کار شما نياز به سرمايه گذاري بيشتري جهت خريد پرندگان مادر داريد، اما ريسک کمتر و مدت زمان سريعتري که براي رسيدن به توليد صرف مي شود امکان بهره برداري سريعتر را به شما خواهد داد.
حال صرفنظر از روشهاي سه گانه پيشنهاد شده و اينکه کداميک از آنها بيشتر با شرايط شما سازگار هستند بايد به اساسي ترين نکته نيز اشاره کرد و آن اين است که در هر حال سعي نمائيد با انتخاب مناسبترين نژاد از لحاظ ميزان توليد تخم، داشتن وزن کشتار بالا، دارا بودن ضريب تبديل پائين، دارا بودن بيشترين سازگاري با اقليم طبيعي منطقه و مقاومت مناسب نسبت به عوامل نامساعد محيطي از معتبرترين مزارع، گله اي خوب با قابليت هاي ژنتيکي بالا و توانائي توليد مناسب را تشکيل دهيد و مطمئن باشيد که صرف هرگونه هزينه منطقي در اين گام متضمن سودآوري بيشتر مجموعه شما خواهد بود.
با وجود تمامي موارد گفته شده، انتخاب مناسبترين روش جهت راه اندازي يک مزرعه منوط به بررسي کامل شرايط محيطي، فني و اجرائي پروژه مي باشد که در اينخصوص بايستي از کارشناسان خبره فن ياري گرفت.

تخمگذاري و توليد مثل

به کلي بلدرچينها پرندگاني با ميزان تخمگذاري بالا بوده و در هر سال در حدود 260 – 250 تخم مي گذارند که اين امر در شرايط طبيعي و بدون نوردهي مصنوعي در ماه هاي فروردين تا شهريور اتفاق مي افتد و در اين شرايط تعداد تخمهاي گذاشته شده برابر با 100 -50 عدد است که با اعمال برنامه هاي تغذيه اي مناسب و نوردهي مطلوب مي تواندتا 270 تخم در سال افزايش يابد.
کرچ شدن در بين بلدرچينهاي اهلي در حد وسيعي کاهش يافته به گونه اي که اين پديده به ندرت در آنها ديده مي شود.
تخم بلدرچين که در حالت طبيعي حدود 10 گرم وزن دارد در حالت صنعتي به 12 گرم افزايش وزن يافته است.
جهت تشکيل گروه هاي توليد مثلي معمولاٌ به ازا هر 4-3 قطعه ماده يک پرنده نر در نظر مي گيرند. البته بهترين نتيجه باروري از نسبت 1 نر به 1ماده بدست مي آيد ولي در شرايط صنعتي عملاٌ نسبت 1 به 3 اجرا مي گردد.
جفتگيري بلدرچين از سن 6 هفتگي آغاز و در زمان 4 هفته اول پس از بلوغ درصد باروري به حدود 100-90 % بالغ مي گردد. اين روند د ر8 ماهگي به 80 % و پس از گذشت 11-9 ماه به 70-60% مي رسد.
پس از هر بار جفتگيري، بلدرچينهاي ماده به مدت 6-5 روز و گاهي حتي تا 12-10 روز تخم بارور مي گذارند.
نگهداري تخمها در انبارهائي با درجه حرارت 15-13 درجه سانتيگراد و رطوبتي در حدود 60-50% و به مدت 8 روز انجام مي گيرد. البته بايستي توجه داشت که نگهداري طولاني مدت تخمها تاثير منفي بر قابليت جوجه درآوري آنها خواهد داشت. همچنين پيش از انبار کردن تخمها بايد آنها را بوسيله گاز فرمالدئيد يا اشعه ماورا بنفش ضدعفوني نمود.
قدرت جوجه درآوري تخمهاي بارور بين 80-70% و يا به عبارتي معادل 70-50% تخمهاي گذاشته شده خواهدبود که البته اين امر بستگي بسيار زيادي به سن پرندگان خصوصاٌ پرنده ماده، شرايط فني و بهداشتي جوجه کشي، تغذيه و مواردي از اين قبيل خواهد داشت.
دوره جوجه کشي بلدرچين به طور متوسط در حدود 17 روز به طول مي انجامد ولي اگر جنين رشد اوليه داشته باشد اين زمان به 15 روز تقليل خواهد يافت.
حرارت داخلي در انکوباتور بايد در حدود 8/37 درجه سانتيگراد و رطوبت در حدود 65-60 % و در هچر دما 5/37-3/37 و رطوبت حدود 90-80% تنظيم گردد ضمن اينکه چرخش تخمها نيز هر 3- 1 ساعت يکبار انجام مي گيرد.

مشخصات مورد نياز در جوجه کشي

مشخصه

ميانگين

واحد

دما

4/37

degrees, dry bulb

رطوبت

30 - 9/28

degrees, dry bulb

طول دوره جوجه کشي

18 - 15

روز

دما در سه روز آخر جوجه کشي

2/37

degrees, dry bulb

رطوبت در سه روز آخر جوجه کشي

4/34 - 2/32

degrees, dry bulb

امکان تشخيص نطفه داري در تخمهاي لکه دار و سفيد متفاوت است به گونه اي که در تخمهاي لکه دار امکان تشخيص رشد جنيني از روز هشتم و در تخمهاي سفيد در روز دوم و سوم ميسر است.
جوجه هاي بدست آمده در حدود 8-7 گرم وزن دارند که البته وزن اوليه تخم نيز در اين ميان بسيار موثر خواهد بود.
تلعات جنيني در هنگام جوجه کشي بيشتر در 3 روز اول انکوباسيون و يا در مدت کوتاهي پيش از تفريخ پيش مي آيد که اين امر بستگي زيادي به تلاقي خويشاوندي، سن بالاي والدين و نيز مدت طولاني انبارداري و همچنين صدمه ديدگي پوسته تخم دارد.

مشخصات توليدي

مشخصه

ميانگين

واحد

سن بلوغ

                  60 - 40                 

          روز         

دوره تخمگذاري

6 -5

ماه

تعداد ماده ها به يک نر

6

قطعه

سن شروع تخمگذاري

5

هفته

حداکثر تخمهاي توليدي در يکسال

280 - 150

عدد

قابليت جوجه درآوري

80 - 65

%

نطفه داري

85 - 75

%

برنامه نوري

 اعمال يک برنامه نوردهي دقيق و مناسب براي بلدچينها امري بسيار ضروري و مهم مي باشد. به طور کلي بهتر است شدت نور در شروع رشد در حدود 70-60 lux در نظر گرفته شده و در هفته سوم به 10 lux برسد و مدت روشنائي اعمال شده نيز حداقل 18-16 ساعت باشد.
شايان ذکر است که طبق برخي مطالعات انجام يافته گروهي از پرورش دهندگان زمان 23 نوردهي را اعمال مي نمايند و حتي در برخي مزارع صنعتي ايتاليا از برنامه 24 نوردهي استفاده مي گردد.
بايستي در نظر داشت که در هر حالت جهت دستيابي به حداکثر ميزان تخم، اعمال 18 -16 ساعت روشنائي ضروري مي باشد. همچنين جالب است بدانيد بر اساس برخي گزارشها اعمال 24 ساعت نوردهي سبب تسريع بلوغ جنسي مي گردد در حاليکه 18 -16 ساعت نوردهي سبب تاخير در بلوغ جنسي خواهد شد.
البته جهت پرورش بلدرچينهائي که تنها به خاطر توليد گوشت پرورش داده مي شوند اعمال 8 ساعت نوردهي با شدت کم نيز کافي خواهد بود.

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار

جمع‌آوري تخم‌هاي نطفه‌دار يك بار حدود ساعت نه شب و بار ديگر صبح روز بعد انجام مي‌شود. هنگام جمع‌آوري و حمل تخم‌هاي نطفه‌دار بايد بسيار دقت كرد. زيرا پوسته تخم‌ها بسيار نازك است و به آساني مي‌شكند.
تخم‌ها را بايد طوري در شانه‌اي مناسب و تميز قرارداد كه انتهاي پهن تخم به طرف بالا باشد تا نطفه به پوسته نچسبد. تخم‌هايي كه براي جوجه‌كشي در نظر گرفته مي‌شوند بايد تميز باشند. همچنين داراي شكل طبيعي، اندازه متوسط و پوسته خوب باشند.

نگهداري تخم‌هاي‌ نطفه‌دار

تخم‌هاي مخصوص جوجه‌كشي را نبايد به مدت طولاني نگهداري كرد. بيشترين زمان ممكن براي نگهداري تخم‌ها 5 تا 7 روز است. در اين مدت هم بايد در دما و رطوبت مناسب در سردخانه نگهداري شوند. اگر تخم‌ها بيشتر از يك هفته خارج از دستگاه جوجه‌كشي نگهداري شوند، توانايي جوجه‌كشي به سرعت كم مي‌شود.
در تمام مدت نگهداري تخم‌ها، بايد آنها را طوري قرارداد كه انتهاي پهن آن به سمت بالا باشد. دماي مناسب براي نگهداري تخم‌ها در سردخانه دوازده و نيم تا پانزده و نيم درجه سانتيگراد است. همچنين رطوبت مناسب بايد هفتاد و پنج تا هشتاد درصد باشد. اگر رطوبت كمتر از اين مقدار باشد، رطوبت موجود در تخم بخار مي‌شود. اگر هم رطوبت بيشتر از اين مقدار باشد، احتمال آلودگي تخم‌ها به وسيله قارچ زياد مي‌شود.

آماده سازي تخم‌هاي نطفه‌دار

براي انتقال دادن تخم‌ها از سردخانه به درون دستگاه جوجه‌كشي ابتدا بايد آنها را به مدت شش ساعت در دماي معمولي نگهداري كرد. سپس تخمها را درون دستگاه جوجه‌كشي قرار داد. اگر تخم‌ها را پس از بيرون آوردن از سردخانه فوراً در دستگاه جوجه‌كشي قرار بدهيم، روي پوسته تخم‌ها قطره‌هاي آب جمع مي‌شود. يعني تخم‌ها عرق مي‌كنند. براي جلوگيري از عرق كردن تخم‌ها بايد پوسته تخم كم‌كم در دماي معمولي گرم شود.
به علاوه، قبل از انتقال تخم‌ها به دستگاه جوجه‌كشي بايد تخم‌هايي كه داراي شكل و اندازه مناسب نيستند، كنار گذاشت. تخم‌هاي كثيف را بايد با كاغذ سمباده يا يك پارچه پشمي زبر تميز كرد. كار ضدعفوني تخم‌ها به وسيله گاز فرمالدئيد انجام مي‌شود. اين گاز از واكنش بين پرمنگنات پتاسيم و فرمالين به وجود مي‌آيد.

انتقال به دستگاه جوجه‌كشي

طول دوره جوجه‌كشي براي بلدرچين 17 تا 18 روز مي‌باشد. تخم‌ها از روز اول تا روز چهاردهم در دستگاه ستر قرار مي‌گيرند. از روز پانزدهم تا روز هجدهم نيز در دستگاه هچر قرار داده مي‌شوند. درجه حرارت دستگاه جوجه‌كشي بين 2/37 تا 7/37 درجه سانتيگراد تنظيم مي‌شود. رطوبت دستگاه نيز بايد 58 تا 60 درصد باشد.
در چهارده روز اول، تخم‌هاي هر دستگاه ستر بايد روزي سه تا هشت بار چرخانده شوند. با اين كار، از چسبيدن جنين به پوسته جلوگيري مي‌شود. اما در دستگاه هچر عمل چرخاندن انجام نمي‌شود تا جنين در محل مناسب براي خارج شدن از پوسته قرار بگيرد.
بايد توجه داشت كه واردكردن هواي تازه در دستگاه جوجه‌كشي براي سلامت جنين‌هاي درون تخم‌ها بسيار مهم است.

درجه حرارت مورد نياز

بلدرچينها در روزهاي نخستين عمر به دماي حدود 38- 36 درجه سانتيگراد نياز دارند که اين دما بايد به کمک منابع حرارتي مناسب تامين گردد. در سن 7- 6 هفتگي 24- 22 درجه دما مورد نياز مي باشد.
البته بسته به شرايط محيط پرورش مي توان پرندگان را در حرارت 36- 35 درجه سانتيگراد نگهداري و به تدريج در عرض 3 هفته به دماي 24 درجه سانتيگراد پائين آورد.

پرورش بلدرچين گوشتي

پرورش بلدرچين برروي بستر و يا در قفس ممكن است انجام شود. قفس‌هاي مورد استفاده تا هشت طبقه ساخته مي‌شوند. بلندي هر طبقه حدود بيست سانتيمتر و مساحت آن حدود 5/0 تا 8/0 مترمربع است.
هر جوجه بلدرچين به حدود 150 سانتيمتر مربع جا نياز دارد. بنابراين در چنين قفس‌هايي سي تا چهل جوجه بلدرچين جا مي‌گيرند. در يك طرف اين قفس‌ها آبخوري و در طرف ديگر دان خوري‌ها قرار داده مي‌شوند.
پرورش بلدرچين در قفس بهتر از بستر است، زيرا در يك فضاي كم مي‌توان تعداد بيشتري جوجه بلدرچين نگهداري كرد. اما در صورت استفاده از قفس بايد دقت كرد. چون تعداد زيادي بلدرچين در يك جاي كوچك قرار دارند، بايد به طور مرتب، هواي تازه در محيط وارد شود. اين كار براي كم كردن حرارت اضافي، رطوبت و گازهاي زيان آور است. دماي سالن پرورش جوجه بلدرچين در روز اول بايد 35 درجه سانتيگراد باشد. سپس هر چهار روز يك بار، سه درجه سانتيگراد دما كم مي‌شود تا به بيست و يك تا بيست و دو درجه سانتيگراد برسد. نور در سالن پرورش در دو هفته اول بايد به صورت تمام وقت يعني 24 ساعته باشد. پس از آن مدت 12 ساعت در روز سالن روشن خواهد بود.
بهتر است جوجه بلدرچين‌هاي نر و ماده به صورت جدا از هم نگهداري شوند. وقتي بلدرچين‌ها به سن دو تا سه هفتگي مي‌رسند، مي‌توان نر و ماده را از هم تشخيص داد. در اين سن پرهاي سينه نرها به رنگ قرمز مايل به قهوه‌اي است. ماده‌ها نيز داراي پرهاي سينه‌اي به رنگ خاكستري با خال‌هاي سياه هستند.

تغذيه

نيازهاي تغذيه اي در بلدرچينهاي مولد و پرواري از يکديگر متفاوت مي باشد اما درهر دو خوراک بايستي به شکل آردي با حداکثر قطر در اختيار پرندگان قرار داده شود که اين مسئله خصوصاٌ در اوائل دوره رشد بسيار حائذ اهميت مي باشد.
ميزان مصرف خوراک در پرندگان بالغ حدود 35-25 گرم به ازا هر پرنده در روز مي باشد.
همچنين دان تهيه شده بايستي داراي فرمولاسيون ويژه و به اصطلاح بالانس شده باشد و در آن از ترکيبات مورد نياز نظير مواد معدني و ويتامينه، کلسيم، فسفر، مواد افزودني مورد نياز و ... استفاده گردد تا حداکثر بازدهي در رشد و تخمگذاري بدست آيد.
بايد توجه داشت که بلدرچينها، خصوصاٌ جوجه ها به کمبود برخي مواد مانند کلسيم، فسفر و روي بسيار حساس مي باشند و کمبود اين مواد در جيره بصورت عقب ماندگي در رشد، کمبود وزن، عدم رشد پرها و مشکلات تنفسي نمايان مي شوند.

دان تهيه شده که به صورت کنسانتره اي کامل که محتوي کليه مواد مورد نياز جهت رشد پرنده مي باشد.


بيماريها

 

بيماريهاي ويروسي و باکتريائي بلدرچين ژاپني

بلدرچين ژاپني (Coturnix Coturnix Japonica) از پرندگان شکاري (Game Birds) مهاجر بوده و به خانواده Phasianidae که ماکيان اهلي (Gallus Domesticus) در آن قرار دارد متعلق مي باشند. اين پرندگان از بلدرچين باب وايت (Colinus Virginianus) و گونه هاي بومي استراليا و ساير کشورها مجزا هستند. ظاهرا بلدرچين ژاپني ابتدا در ژاپن اهلي شده است. بلدرچين ژاپني امروزه به طور تجاري براي توليد گوشت و تخم و يا به عنوان پرنده خانگي و همچنين براي بکارگيري در تحقيقات علمي، در بيشتر نقاط دنيا پرورش مي يابد.
با وجود اينکه ظاهرا بلدرچين ژاپني نسبت به ساير طيور به بيشتر بيماريها مقاوم مي باشد، ولي اين پرنده نيز به عفونت هاي طبيعي ناشي از اکثر انگلها، قارچها، باکتريها، مايکوپلاسماها و عفونتهاي ويروسي که طيور اهلي را مبتلا مي سازند، حساس است. بنابراين بلدرچين ژاپني بايد به طور جدا از بوقلمونها و ماکيان پرورش يابد. همچنين بلدرچين ژاپني به انگلهاي خارجي از قبيل شپشها، کنه ها، جربها، ککها و انگلهاي داخلي مانند: Choanotaenia Infundibulum، Raillietina Echinobothridia ، هتراکيس گاليناروم و عفونتهاي تک ياخته اي مانند کوکسيديا و هيستوموناس مله اگريديس حساس مي باشد.
معمولترين عفونت قارچي در بلدرچين ژاپني، آسپرژيلوس و کانديديازيس مي باشد. بيماريهاي باکتريائي مانند سالمونلوز، کلي باسيلوز، اريزيپلاس و همچنين مايکو پلاسموز، ممکن است تحت شرايط طبيعي در بلدرچين ها رخ دهند. همچنين در مواردي وقوع بيماري پاستورلوز در بلدرچين ژاپني گزارش شده است. بلدرچين ژاپني همانند ماکيان اهلي به بيماريهاي ناشي از کمبودهاي نيز تغذيه اي مبتلا مي گردد.
بلدرچين ژاپني به عوامل ويروسي ايجاد کننده بيماريهائي مانند انسفالوميليت پرندگان، بيماري مارک، بيماري نيوکاسل، روس سارکوما، برونشيت عفوني، بيماري آنفلوانزا، آبله پرندگان ، برونشيت بلدرچين ها، رتيکولواندوتيلوز، هاري ، آنسفالوميليت شرقي اسب و لکوز حساس مي باشد.

بيماري نيوکاسل

گزارش هائي از شيوع طبيعي بيماري نيوکاسل در گله هاي بلدرچين وجود دارد. دو محقق اظهار داشتند که بلدرچينها نسبت به ماکيان حساسيت کمتري به نيوکاسل داشته اند و اين بيماري به ندرت در بلدرچينها تشخيص داده شده است. با وجود آنکه بيماري نيوکاسل به شکل بومي (اندميک) در ماکيان هنگ کنگ وجود دارد و بلدرچينها در آنجا در مقياس بزرگي پرورش مي يابند، عفونت طبيعي ناشي از NDV از مدتها قبل ديده نشده است. اين محققين همچنين اظهار داشته اند از آنجا که تعدادي از پرندگان وحشي به شکل تحت باليني بيماري نيوکاسل مبتلا شده و حاملين فاقد نشانه هاي بيماري ND هستند، بنابراين ممکن است بلدرچينها نيز تحت شرايط محيطي خاص به عفونت تحت باليني بيماري نيوکاسل مبتلا شوند.
اين بيماري با کاهش وزن، اسهال، نشانه هاي عصبي مانند لرزش و فلجي پاها و عدم کنترل پرنده بر روي گردن، بال و پا و پائين آمدن ميزان توليد تخم در گله مادر مشخص مي گردد. در گزارش هائي که از شيوع طبيعي بيماري نيوکاسل در گله هاي بلدرچين وجود دارد، نشانه هاي تنفسي توصيف نشده است.
نشانه هاي باليني بيماري نيوکاسل در بلدرچين عبارت است از: تلفات ناگهاني، درجات متفاوتي از بي اشتهائي، کسالت و کز کردگي. در صورت ادامه بيماري، به تدريج اين علائم شديدتر و واضح تر شده و لاغري پيش رونده، مدفوع اسهالي با رنگ زرد روشن که پس از مدتي به صورت آبکي و شفاف در آمده و در انتها به صورت اسهال غليظ و سبز رنگ در خواهد آمد، ديده خواهد شد. نيمي از بلدرچينهاي مبتلا، پس از سه تا چهار روز از شروع حالت بي اشتهائي و اسهال نشانه هاي عصبي کاملا مشخص و متفاوتي، ازعدم تعادل خفيف تا يک فلجي شل کامل (flaccid) نشان مي دهند. اين مورد که حالت خاصي از فلجي بوده شامل افتادن بر روي جناغ و يا به يک طرف بدن و کشيده شدن پاها به طرف عقب مي باشد. بالها اندکي از هم باز شده، حالت آويخته داشته و بر روي بستر قرار مي گيرد. سر بلدرچينهاي مبتلا به طور وارفته اي به يک طرف آويزان مي باشد. وقتي اين گونه بلدرچينها در دست گرفته مي شوند به نظر مي رسد که کنترلي بر بالها و پاها و گردن خود ندارند ولي در عين حال هنوز هوشيار به نظر مي رسند. پرهاي اطراف مقعد مرطوب بوده، گاهي اوقات به وسيله موادي به رنگ سفيد گچي در مي آيد. در کالبد گشائي بلدرچينهاي تلف شده ضايعاتي از قبيل درجات متفاوتي از تغييرات چربي (fatty change) در کبد و کليه ها، رسوب اورات زرد رنگ بر روي قسمتهائي از کيسه هاي هوائي، پرخوني دوازدهه و قسمت فوقاني روده ها مشاهده مي گردد. هيچ گونه ضايعه ماکروسکوپي در ريه ها، ناي، مغز، مننژ، عصب سياتيک و شبکه بازوئي و طناب نخاعي ديده نشده است.
در آزمايش ويروس شناسي با استفاده از تخم مرغ جنين دار و مشاهده ضايعات ايجاد شده از جنينهاي تلف شده، سويه حاد ويروس نيوکاسل (virulent velogenic strain) جدا شد. در آزمايش HI در رقتهاي دو برابر (Two-Fold Dilute) تيترهاي 1:1024،1:256 و 1:512 از سرم سه بلدرچين به دست آمد. عيار به دست آمده از آزمايش HI با مايع آلانتوئيک تخم مرغهاي تلقيح شده 1:128، 1:256 و 1:256 بود.
در بررسي بيماريزائي ويروس بيماري نيوکاسل با منشا بلدرچين ژاپني در ماکيان، ماندگاري ويروس در مغز، ناي، ريه، کبد، طحال و خون به ترتيب حداقل به مدت 8، 5، 7،8 و 4 روز پس از عفونت به تاييد رسيد. از نظر وجود ضايعات ميکروسکوپي، کبد، محل اتصال ايلئوم و روده کور، پيش معده، ناي، ششها، قلب و مغز طحال و بورس فابريسيوس مورد بررسي قرار گرفتند. نکروز، تخليه شديد لنفوسيتها در ارگانهاي لنفوئيدي و نفوذ سلول هاي تک هسته اي در کبد ديده شد. همچنين خونريزي شديد، دژنراسيون عصبي، نکروز، گليوز و تجمع آستيني شکل سلولها به دور رگها در مغز ايجاد شده بود. (perivascular cuffing)
مطالعات نشان داد که مي توان بلدرچينها را به طور موفقيت آميزي عليه ويروس برونشيت و نيوکاسل واکسينه کرد. هر چند به علت مقاومت نسبي بلدرچينها به عفونت ناشي از NDV، واکسيناسيون در آنها به طور گسترده اي مورد بررسي قرار نگرفته و کاربرد وسيعي ندارد.
بيماري نيوکاسل بايد از عفونتهاي کورناويروسي، آنفلوانزا، پاستورلوز، اريزيپلاس، کريپتوسپوريدوز، عفونتهاي کلاميديائي و مسموميتهاي غذائي تفريق شود.

آنفوانزا

گزارشهاي زيادي درباره شيوع طبيعي بيماري آنفلوانزا ناشي از سويه هاي تيپ A و C در بلدرچينها وجود دارد. نکته جالب توجه آن است که تيپ C ويروس آنفلوانزا در ميزباني غير از انسان شناسائي نشده است. تلفات ناشي از شيوع بيماري آنفلوانزا غالبا بالا و از 10 تا 80 درصد متغير مي باشد. اين بيماري در پرندگان جوان نسبت به پرندگان مسن تر از شدت بيشتري برخوردار است. در کالبد گشائي بلدرچينهاي تلف شده، تراکئو برونشيت کاتارال، رينوسينوزيت و پرخوني ريوي و تورم روده اي کاتارال مشاهده شد.
معمولا تشخيص اين بيماري بر اساس تلقيح بافت آلوده به خصوص ناي و شش ها به داخل حفره آلانتوئيک تخمهاي جنين دار ماکيان مي باشد. جنين ها ظرف 3 يا 4 روز تلف شده و مايع آلانتوئيک آنها گلبولهاي قرمز خون ماکيان را منعقد مي کند. وجود ويروس آنفلوانزا را مي توان با آزمايش تاييد نمود. انجام آزمايش هاي CFT و ELIDA بر روي سرم پرندگان مبتلا ارزشمند بوده و در تشخيص بيماري پرندگان واکسينه نشده کمک مي نمايد.
بررسي واکسنهاي ضد آنفلوانزا نشان داد که ايجاد ايمني چه بسا ميزان تلفات را در پرندگان کاهش دهد. هر چند به علت تعدد تيپها و تحت تيپهاي آنتي ژنيک ويروس آنفلوانزا، ايجاد ايمني در پرندگان به شکل محدودي صورت مي پذيرد.
عفونت ناشي از ويروس آنفلوانزا بايد از بيماري نيوکاسل، عفونتهاي ناشي از ويروس آبله، کرونا ويروس، عفونتهاي مايکوپلاسمائي و باکتريائي مانند پاستورلوز و هموفيلوس پاراگاليناروم تفريق شود.

آنسفالوميليت پرندگان

عفونتهاي طبيعي و تجربي ناشي از AEV تلقيح داخل مغزي ويروس انسفالوميليت پرندگان به جوجه بلدرچينهاي يکروزه و دو روزه موجب لرزش، عدم تعادل و فلجي بين 16 تا 30 روز پس از تلقيح شده و در نهايت سبب مرگ آنها مي شود. با تلقيح مواد عفوني، به خصوص به بافت مغز جوجه بلدرچينهاي آلوده از طريق داخل مغزي يا به وسيله تلقيح از راه کيسه زرده، به جوجه هاي يک روزه مي توان با مشاهده نشانه هاي باليني خاص انسفالوميليت پرندگان، آتروفي ماهيچه پا و يا مرگ جنين ها وجود ويروس را نشان داد.
عفونت طبيعي ناشي از AEV در بلدرچين ژاپني در خلال دوره تخمگذاري، از لحاظ دوره بيماري و تاثير بر روي توليد، مشابه با آنچه در ماکيان توصيف شده، مي باشد. در اين حالت پس از آلودگي، ميزان توليد تخم و ميزان جوجه در آوري گله مبتلا کاهش يافته و جوجه بلدرچينهاي هچ شده از اين گونه تخمها پس از 14 روز تلف شدند.
تشخيص اين بيماري را مي توان با انجام آزمايشهاي VN و IFT بر روي سرم پرندگان آلوده و در موارد بهتر با معاينات هيستوپاتولوژيک سيستم اعصاب مرکزي تاييد نمود. ضايعات برجسته شامل ميکروگليوز، دژنراسيون عصبي و تجمع آستيني شکل لنفوسيتها در اطراف عروق مي باشد. دژنراسيون اعصاب در بصل النخاع مشخص تر مي باشد.
AE بايد از ساير بيماري هاي ايجاد کننده فلج عصبي مانند D ، آنسفالوميليت شرقي اسب، آسپرژيلوس عصبي، عفونتهاي باکتريائي مغزي و مسموميتها تفريق داده شود.

آبله پرندگان

بلدرچين ها نسبت به عفونت طبيعي با ويروس آبله حساس مي باشند. آزمايشهاي ايمني متقاطع نشان داد که ويروس آبله در بلدرچين هائي که به طور طبيعي مبتلا شده اند، به طور ايمونولوژيک از ويروس هاي آبله ماکيان و کبوتر متمايز و مجزا مي باشند.
همچنين ثابت شده که ويروس آبله بلدرچين و ويروس آبله مرغ مينا غير وابسته هستند. آزمايش حفاظت متقاطع نشان داد که وابستگي ويروس آبله بلدرچين به ويروس آبله کبوتري نسبت به آبله ماکيان وابستگي نزديک تري است. يک سويه ويروس آبله به نام 241-63-PV کشف شده که از نظر خصوصيات بيولوژيک از ساير ويروسهاي آبله متفاوت بوده، تلقيح تجربي آن از طريق داخل مغزي، سبب آنسفالوميليت و تلفات بالا در بلدرچينها مي گردد.
جوجه مرغهاي SPF تلقيح شده با ويروس آبله بلدرچين، ضايعات جلدي شديدي را نشان دادند. اين ضايعات در ديد ميکروسکوپي داراي ويژگي درماتيت پروليفراتيو شديد همراه با شکل گيري گنجيدگي هاي داخل سيتوپلاسمي در سلولهاي اپي تليال بود.
تشخيص اين بيماري بر اساس وجود ائوزينوفيليک در سيتوپلاسم آلوده مي باشد. اگر بتوان پارتيکل هاي ويروس آبله را به وسيله ميکروسکوپ الکتروني در بافتهاي آلوده نشان داد، تشخيص بيماري تاييد خواهد شد. تنها برخي از سويه هاي ويروسهاي آبله آلوده کننده بلدرچين ژاپني ، وقتي که بر روي CAM جنين ماکيان تلقيح شوند، توليد ضايعات POCK کرده و به همين جهت براي تشخيص بيماري آبله در بلدرچين به اين آزمايش نمي توان اعتماد کرد.
در ارزيابي ايجاد ايمني هومورال و با واسطه سلولي، توسط AVIPOX VIRUS در بلدرچينها يک اثر کاهنده موقت بر روي ايمني هومورال تا 12 روز پس از عفونت در بلدرچينهاي آلوده شده با AVP در مقايسه با گروه شاهد ديده شد. سطح ايمني سلولي در اين بلدرچينها از روز چهارم پس از آلوده سازي به طور معني داري افزايش يافته در روز هفتادم پس از عفونت به بالاترين ميزان خود رسيد.
محافظت در برابر عفونت ناشي از ويروس هاي آبله بلدرچين قابل دستيابي است و تنها بايد از ويروس همولوگ به عنوان واکسن استفاده شود. بلدرچينهاي واکسينه شده با ويروس آبله ماکيان نسبت به چالش تجربي با سويه حاد ويروس آبله ماکيان مصون مي باشند.
عفونت آبله در بلدرچينها بايد از ضايعات حاصل ازنزاع پرندگان و عفونتهاي موضعي باکتريائي و قارچي تفريق شود.

لکوز

حساسيت بلدرچين ژاپني به عفونت طبيعي با ويروس لکوز پرندگان توسط محققين گزارش شده است. ضايعات ماکروسکوپيک و ميکروسکوپيک در بلدرچين با آنچه که در ماکيان توصيف گرديده مشابه مي باشد.
معمول ترين ضايعات ماکروسکوپيک عبارت از بزرگ شدگي کبد و طحال و ضخيم شدن ديواره روده است. آزمايشهاي هيستوپاتولوژيک تعداد زيادي لنفوبلاست را همراه با مواردي از اشکال ميتوزي نشان مي دهد. وجود آنتي بادي عليه ويروس لکوز در سرم را مي توان با آزمايش هاي VN و CFT تشخيص داد. جهت مطالعه حساسيت ژنتيکي پرندگان به ويروس لکوز، از هيبريدهاي بلدرچين- ماکيان استفاده شده است. عفونت ناشي از ويروس لکوز بايد از ساير بيماريهائي مانند MD و RE تفريق شود.

رتيکولواندوتليوز

رتيکولواندوتيلوز به شکل طبيعي و تجربي در بلدرچينها گزارش شده است. اين بيماري در بلدرچينها روند مشابهي با روند ايجاد آن در ساير گونه هاي پرندگان دارد. نشانه هاي باليني شامل لاغري، پر در آوري کند و پرهاي خشن، علائم فلجي و افسردگي مي باشد. در يک گزارش از عفونت طبيعي، نوک بالاي پرنده دو برابر طول طبيعي آن رشد کرده بود.
اکثر تغييرات ميکروسکوپي که به طور ثابت در اين بيماري وجود دارد، در کبد و طحال رخ داده و اين ارگانها اغلب بزرگ مي شوند و گاهي اوقات طحال ممکن است تا 10 برابر اندازه طبيعي خود بزرگ شود. ضايعات تومور مانند با رنگ سفيد تا سفيد متمايل به زرد، عموما در کبد و طحال وجود دارد . ندولهاي تومور مانند و ضخيم شدگي مشخص ممکن است بر روي سطح خارجي روده و پانکراس وجود داشته باشد.
در يک شيوع طبيعي از رتيکولواندوتليوز در يک گله بلدرچين ژاپني توده هاي توموري در ششها، کبد و طحال، قلب، پانکراس، لوزه هاي روده کور، تخمدان، کليه ها، کيسه هاي هوائي، غده تيروئيد، بيضه ها و اعصاب سمپاتيک مشاده شد. امکان آتروفي بورس در عفونتهاي تجربي وجود دارد.
تغييرات هيستولوژيک متعاقب تکثير شديد و سرطاني سلولهاي تک هسته اي در بافتهاي مبتلا مشخص مي گردد اين سلولها تمام خصوصيات رشد نئوپلاستيک همراه با هسته هاي بزرگ غير عادي، شکل يافته و برجسته و سيتوپلاسم چند شکلي مشخص را دارا مي باشند.
اين بيماري را ميتوان با مشاهده خصوصيات ضايعات هيستوپاتولوژيک و به وسيله مشخص نمودن آنتي بادي هاي اختصاصي با آزمايش هاي IFT و VN به طور قطعي تشخيص داد. البته با کشت ويروس عامل RE در کشتهاي سلولي فيبروبلاست جنين بلدرچين و جنين ماکيان و آزمايش غير مستقيم فلورسنت آنتي بادي بر روي کشتهاي سلولي آلوده در خلال 72 تا 96 ساعت پس از تلقيح مي توان وجود ويروس را تاييد نمود. اين بيماري بايد از ساير تومورهاي ايجاد شده توسط بيماريهاي ويروسي همانند MD و لکوز و همين طور بيماريهاي باکتريائي مانند کلي گرانولوما تفريق گردد.

بيماري مارک

وقوع طبيعي بيماري مارک در بلدرچين اولين بار توسط وايت در اسل 1963 گزارش گرديد. گزارشهاي بعدي نشان داد که بلدرچينها وقتي در تماس نزديک با پرندگان تفريحي و شکاري پرورش داده مي شوند به بيماري حساس بوده و به طور تجربي نيز به MDV آلوده مي شوند .
با وجود آنکه بيماري مارک معمولا در جوجه هاي جوان اتفاق مي افتد اما در بلدرچين اين بيماري در پرندگان نسبتا مسن گزارش شده است. پرنده معمولا نشانه هاي باليني بيماري را بعد از بلوغ جنسي نشان مي دهد. در عفونتهاي طبيعي، بلدرچينها ممکن است به طور ناگهاني تلف شوند و يا نشانه هاي باليني اي از قبيل کز کردگي و بي اشتهائي را نشان دهند. معمول ترين يافته ماکروسکوپي بزرگ شدگي کبد به همراه نقاط کوچک پراکنده به رنگ زرد بر روي آن وطحال بزرگ شده (گاهي اوقات تا 8 برابر اندازه طبيعي) مي باشد.
روده ها اغلب ضخيم شده و گاهي در ساير ارگانها نيز تومور ديده مي شود. ضايعات هيستوپاتولوژيک غالبا در کبد، طحال و اعصاب محيطي مشاهده مي گردد. اين ضايعات با مشاهده حضور سلولهاي لنفوئيدي همراه با پلاسماي پراکنده در بافت مشخص مي گردند. همچنين اشکال ميتوزي به ندرت ديده مي شود.
در آلودگي تجربي 18 خانواده از بلدرچينها با سويه CR64 ويروس حاد مارک، تنها 3 خانواده به بيماري مارک مبتلا شده، ضايعات ماکرو و ميکروسکوپيک مارک را 68 روز پس از آلوده سازي يعني در سن 75 روزگي نشان دادند. ضايعات عموما در کبد و طحال، کليه و روده کوچک ديده شد و با حضور سلولهاي لنفوئيدي نامتجانس و گاهي اوقات پلاسماسلها، مشخص مي گرديد.
تشخيص فرضي بيماري را ميتوان با آزمايشهاي AGID، IFT و يا VN بر روي يک جفت سرم جمع آوري شده با يک هفته فاصله از پرنده اي که به طور باليني بيمار است، انجام داد.
عفونت ناشي از MDV را مي توان با مشاهده CPE در کشت هاي سلول کليه جنين جوجه تلقيح شده با مايع رويي سوسپانسيون هموژنيزه تهيه شده از بافتهاي آلوده به طور قطعي تشخيص داد. عامل MD، CPE با خصوصيات ويروس هرپس ايجاد مي کند . اگر کشت سلولي تک لايه اي به روش گيمسا و يا هماتوکسيلين و ائوزين رنگ آميزي شود مي توان پلي کاريوسيت هاي حاوي چند هسته را همراه با گنجيدگي هاي داخل سيتوپلاسمي مشاهده کرد.
همچنين ميتوان ويروس را به وسيله ميکروسکوپ الکتروني با رنگ آميزي منفي تهيه شده از سلول تک لايه اي تجزيه شده با آب مقطر به تصوير درآورد.
بيماري مارک بايد از ساير بيماريهاي تومور زا مانند لکوز و رتيکولواندوتيلوز تشخيص تفريقي داده شود. اگر روده توسط عفونت MDV درگير شود ممکن است با کلي گرانولوما اشتباه گردد.
در يک بيماري لنفوپروليفراتيو که به طور طبيعي در 3 گله بلدرچين ژاپني در مکزيک روي داد ضايعات توموري عموما در کبد و طحال مشاهده گرديد. در بررسي هيستوپاتولوژي يک ضايعه لنفوپروليفراتيو چند شکلي همراه با نفوذ سلولهاي بزرگ تيره رنگ لنفوسيت هاي با اندازه هاي مختلف و ياخته هاي شبه رتيکولوم ديده شده ولي هرپس ويروس عامل بيماري مارک از اين بلدرچين ها جدا نشد. در سرم هاي تحت بررسي نيز آنتي بادي عليه MDV يافت نشد. در سرم تعداد معدودي ازاين بلدرچينها آنتي بادي عليه ويروس عامل رتيکولواندوتيلوز و ويروس تحت گروه A لکوز پرندگان وجود داشت.

روس سارکوما

حساسيت بلدرچين ژاپني به تلقيح ويروس عامل براي اولين بار توسط گروهي دانشمندان نشان داده شد. تلقيح اين ويروس به جوجه بلدرچين هاي يکروزه سبب ايجاد تومور در 6 تا 8 روزگي گرديد. گزارش ديگري از روسيه نشان داد که بلدرچين تنها به سويه هاي BRAYAN و RAVL ويروس RS حساس مي باشند.
اين حالت احتمالا به ساختمان ژنتيکي بلدرچين مربوط بوده، وضعيت ژنتيکي بلدرچينها تعيين کننده حساسيت آنها به سويه هاي گوناگون RSV مي باشد. همچنين RSV از جنين بلدرچين که به طور طبيعي آلوده شده بودند جدا شده است.

عفونت با کورنا ويروس

يک عفونت کورنا ويروسي سبب بيش از 20 درصد تلفات در بلدرچينهاي 8 تا 9 روزه در چندين مزرعه پرورش بلدرچين در ايتاليا شد. نشانه هاي باليني اين بيماري عبارت است از: افسردگي، تاخير در رشد، عدم اشتها، ترس از نور و آب ريزش از بيني و گاهي اوقات عطسه. همچنين ضايعات ميکروسکوپي شامل تورم کيسه هاي هوائي، رينينت کاتارال، پري کارديت و پري هپاتيت گزارش شدند.
عفونت کورنا ويروس در بلدرچين را ميتوان با توجه به افزايش عيار آنتي بادي عليه کورنا ويروس ها درسرم پرندگان زنده مانده وهمچنين با نشان دادن وجود آنتي ژن در بافتهاي آلوده به وسيله IFT مستقيم، مشخص نمود. همچنين اين ويروس را ميتوان با تلقيح بافتهاي آلوده به کشت سلول کبد جنين جوجه جدا کرد. در آلودگي مذکور جدايه هاي (isolates) کورنا ويروس به طور کامل مشخص نشدند، هرچند بررسي هاي اوليه نشان داد که اين ويروس از ويروس عامل برونشيت عفوني، کوچکتر بوده و هنگامي که از طريق حفره آلانتوئيک تلقيح شود، براي جنين جوجه ها غير بيماريزا است.
گزارش خلاصه اي درباره عفونت تجربي با ويروس برونشيت عفوني در بلدرچينها توسط گروهي ارائه شده که نشان دهنده حساس بودن بلدرچينها مي باشد.
اين بيماري بايد از عفونتهاي ويروسي مانند آنفلوانزا و ND و عفونتهاي باکتريائي ايجاد شده توسط اريزيپلوتريکس و گونه هاي پاستورلا و عفونتهاي قارچي ناشي از گونه هاي آسپرژيلوس تفريق شود.

آنسفالوميليت شرقي اسب

در تنها گزارشي که از شيوع بيماري EEE= Eastern Equine Encephalomyelitis در يک مزرعه بزرگ پرورش بلدرچين در کاروليناي شمالي وجود دارد تلف شدن بيش از 90000 بلدرچين ذکر شده است. اين بيماري به سرعت در ميان گله انتشار يافته ، ميزان مرگ و مير در پنهاي مختلف دامنه اي بين 40 تا 90 درصد داشت. پرندگان نشانه هائي از قبيل کزکردگي، لرزش، فلجي ناقص که به صورت فلجي کامل در مي آمد و پيچش گردن را نشان دادند. مرگ ظرف چند ساعت پس از ظهور نشانه هاي اصلي بيماري اتفاق افتاد تنها ضايعه ثابت در کالبد گشائي تورم روده اي کارتارال در ناحيه دوازدهه بود. بررسيهاي هيستوپاتولوژيک مغز نشان دهنده مننژيت همراه با نفوذ سلولهاي گرد و دژنراسيون ياخته هاي عصبي بود.
در تعدادي از بلدرچينهاي تلف شده اتساع چينه دان با آب و مقدار کمي غذا و درجات متفاوتي از دهيدراتاسيون وجود داشت. مشخص شد که عفونت اوليه از راه کاني باليسم انتشار يافته است. اين بيماري بر اساس جداسازي ويروس عامل بيماري به وسيله تلقيح سوسپانسيون مواد آلوده مغزي بلدرچين ها به روش داخل مغزي به نوزادان موش و يا به داخل حفره آمنيوتيک جنين 10 روزه ماکيان تشخيص داده شد و متعاقبا بوسيله CFT تاييد گرديد.
EEE ممکن است با بيماري هائي که همراه با نشانه هاي عصبي ظاهر مي شوند مانند AE، ND، QB و مسموميتها اشتباه شود.
با توجه به گزارش فوق مي توان از بلدرچين ها به عنوان الگوئي از حيوانات آزمايشگاهي براي مطالعه بعضي از عفونتهاي آربوويروسي استفاده کرد. بعلاوه امکان استفاده از بلدرچين بعنوان Sentinelجهت تشخيص فعاليت آربو ويروسها در نواحي بومي بيماري وجود دارد.

برونشيت بلدرچين (QB= QUAIL BRONCHITIS)

QB يک بيماري ويروسي حاد و بسيار مسري مربوط به دستگاه تنفسي بلدرچينهاي باب وايت بوده و توسط يک آدنو ويروس ايجاد مي گردد.
نشانه هاي باليني شامل عطسه و سرفه، کزکردگي، رال هاي تنفسي و گاهي اوقات آبريزش از چشم و کونژونکتيويت مي باشد.
علائم عصبي از جمله پيچش گردن، گاهي اوقات در پرندگان جوان ديده مي شود. در بلدرچين هاي بالغ توليد تخم ممکن است از 10 تا 15 درصد کاهش يافته، تعدادي از تخمها داراي پوسته نرم و فاقد پيگمانتاسيون عادي باشند. تغييرات ماکروسکوپيک شامل وجود اکسوداي موکوسي در ناي و برونش ها بوده، ممکن است ششها دچار احتقان شده باشند. گاهي اوقات ممکن است بزرگ شدن طحال و پريتونيت و نقاط نکروزه بر روي کبد مشاهده شود. گزارشي مبني بر وجود ضايعات عصبي به صورت ماکروسکوپيک وجود ندارد.
اين بيماري به خصوص در گله هاي تجاري بلدرچين که زير 8 هفته سن دارند، خطرناکتر مي باشد. مطالعه گزارشها و بررسي هاي مشابه نشان مي دهد که از مطالعه جنبه هاي پاتولوژيک اين بيماري در بلدرچين ژاپني غفلت شده است.
در بررسي تجربي، يک سويه از آدنو ويروس پرندگان که به روش داخل بيني و آئروسل به بلدرچين هاي ژاپني تلقيح شده بود، سبب عفونت نهفته بدون بروز نشانه هاي باليني در آنها شد. امکان بازيافت نامنظم ويروس از شش و ناي و ظهور منظم آنتي بادي پس از هفت روز وجود داشت. گزارش ديگري در رابطه با جداسازي ويروس QB و تغييرات پاتولوژيک مربوط به دستگاه تنفس بلدرچين ژاپني وجود دارد. در اين گزارش آمده که شش جوجه بلدرچين ژاپني با سن 3 تا 6 هفتگي نشانه هائي دال بر ناراحتي از خود نشان دادند و همگي آنها دچار سرفه، عطسه و رالهاي ناي بودند. چهار قطعه از جوجه ها با سن 6 هفته نشانه هاي عصبي به همراه پيچش گردن و يکي از اين جوجه ها کدورت قرنيه و درگيري چشم چپ را نيز نشان داد. اکسوداي موکوسي در ناي و برونشها در تمام جوجه ها مشاهده گرديد. ريه ها ظاهري طبيعي داشتند. در بررسي هيستوپاتولوژيک ناي، هيپر پلازي مشخصي در اپي تليوم و غدد ترشح کننده موکوس همراه با نفوذ سلولهاي لنفوسيت مشاهده شد. اين تغييرات در 4 جوجه در سن 6 هفتگي ديده شد. جوجه هاي با سن 3 هفته هيچ گونه تغيير هيستوپاتولوژيک نشان ندادند.
از چهار جوجه اي که ضايعات ناي را نشان دادند دو جوجه داراي ضايعاتي درششها بوده و پر خوني عروق سياهرگي، هيپرپلازي ملايم تا متوسط، اپي تليوم برونشها و تجمع لنفوسيتها را در اطراف برونشها نشان مي دادند. تغييرات ميکروسکوپي محسوسي در مغز، سنگدان، پانکراس، قلب و پيش معده بلدرچينها مشاهده نشد.
براي تشخيص اين بيماري بايد سوسپانسيون ناي، کيسه هاي هوائي و شش ها از طريق کيسه زرده و يا CAM به جنين هاي ماکيان تلقيح شود. در صورت وجود ويروس عامل QB معمولا جنين ها ظرف چند روز تلف شده، ظاهري کوتوله و پيچ خورده دارند. در اين حالت نيز مواد عفوني دستگاه تنفسي بلدرچين هاي آلوده به جنين ماکيان تلقيح شد و عدم رشد، کوتولگي، پيچ خوردگي و مرگ جنين ها اتفاق افتاد.
در سرم بلدرچين هاي مبتلا، آنتي بادي رسوب دهنده در آزمايش AGPT وجود نداشت. ممکن است علت اين حالت، تفاوت جدايه هاي ويروس باشد.
QB را بايد از بيماري هائي که سبب درگيري دستگاه تنفس و يا بروز نشانه هاي عصبي مي شوند، تفريق نمود. از اين دست مي توان به بيماريهاي ND،AE،EEE و آسپرژيلوس اشاره کرد.

ويروس هاري

يک گزارش از فرانسه درباره ماندگاري و حفظ حدت ويروس هاري به مدت 112 روز در يک مورد از 6 بلدرچيني که به طور داخل مغزي تلقيح شده بودند، وجود دارد. بررسي هيستوپاتولوژيک اين پرنده ، وجود اجسام نگري (NEGRI BODIES) را مشخص نمود.

مايکوپلاسما گالي سپتيکوم

عفونت طبيعي مايکوپلاسما گالي سپتيکوم در بلدرچين ژاپني گزارش شده است. در يک گله 20000 قطعه اي بلدرچين، سينوزيت چرکي واگيردار شايع شده بود. اين بيماري روند آهسته اي داشت و ميزان تلفات روزانه آن 25 عدد بود.
در گزارش ديگري 10 درصد از جمعيت 1000 قطعه اي بلدرچينهاي مادر دچار تورم صورت و کونژونکتيويت شده بودند.
نشانه هاي باليني اصلي شامل اختلال تنفسي، فلج اندامهاي حرکتي، افسردگي، کاهش مصرف غذا و وزن بدن، کاهش تخمگذاري و افزايش تعداد تخمهاي فاقد رنگ دانه و لمبه بودند.
معاينات پس از مرگ نشان داد که سينوس زير کاسه چشمي متورم شده، به وسيله مواد پنيري و يا اکسوداي موکوئيدي و ژلاتيني پر شده است. تخمدان ها دچار آبروفي گرديده و در بعضي از آنها تورم کيسه هوائي ديده مي شود. نتيجه کشت باکتريائي از سينوسها، ناي، ريه، طحال، کبد و تخمدانها بر روي محيطهاي کشت گوناگون و جداسازي ويروس از اين ارگانها منفي بود. با استفاده از محيط کشت مايکوپلاسما که بر اساس روش Frii"s Methodتهيه شده بود، سويه هائي از مايکوپلاسما گالي سپتيکوم، که به عنوان Fa11 مطرح شدند، از سينوسهاي سه بلدرچين جدا گرديد. رشد اين سه جدايه در آزمايش مهار رشد با استفاده از سرم هيپرايميون عليه سويه S6 مايکوپلاسما گالي سپتيکوم متوقف شد. ترکيبات آنتي ژنيک اين سه جدايه با سويه S6 مايکوپلاسما گالي سپتيکوم وابستگي نزديکي داشت. اما بر اساس آزمايش ها با هم يکسان نبودند.

مايکوپلاسما سينوويه

گزارشهائي از جداسازي مايکوپلاسما سينوويه از بلدرچين ژاپني وجود دارد.

پاستورلوز

بلدرچين ژاپني همانند بلدرچين باب وايت به پاستورلوز حساس مي باشد در بيشتر گزارشها شيوع بيماري پس از ورود بلدرچين هاي جديد از گله ديگري به مزرعه پرورش بلدرچين اتفاق افتاده است.
بلدرچينهاي مبتلا در کنار هم تجمع يافته و نشانه هائي از قبيل کزکردگي و اسهال سبز رنگ نشان داده و در نهايت زمين گير شده و تلف مي شوند. در برخي از گزارشها ميزان تلفات تا 50 درصد ذکر شده است.
در کالبد گشائي بلدرچين هاي تلف شده هيپرمي عمومي، کبد متورم همراه با نواحي نکروز چند کانوني، نقاط نکروزه بر روي طحال، تيره رنگ بودن ششها و خونريزي در لايه موکوسي دوازدهه ديده شد. در هيستوپاتولوژي پنوموني بينابيني، نکروز چند کانوني طحال و کبد وجود داشت.
براي تشخيص اين بيماري از خون درون قلب و مهر حاصل از کبد لام هائي تهيه نموده و پس از رنگ آميزي با رنگ ارگانيسم دو قطبي پاستورال مالتوسيدا مشاده مي شود.
خون درون قلب بلدرچينهاي تلف شده جهت بررسي هاي باکتريولوژيک و انجام آزمايشهاي بيولوژيک در خرگوش گرفته شد.
کلني هاي رشد کرده بر روي محيط آگار خون دار، شبيه به قطره شبنم، جدا از هم و محدب و کروي بودند. هيچ گونه هموليزي در محيط آگار خون دار مشاهده نشد و بر روي محيط مک کانگي نيز رشد نکرد.
ارگانيسم گرم منفي به شکل کوکوباسيل تکي يا دو تائي بوده و گلوکز، ساکاروز و مانيتول را بدون توليد گاز تخمير کرد.
خرگوشهائي که با خون درون قلب بلدرچين هاي تلف شده تلقيح شده بودند، ظرف يک شب مردند. خرگوش هاي تلف شده ضايعات خاص بيماري پاستورلوز از قبيل تورم ناي توام با خونريزي و کبد خالدار را نشان دادند. ارگانيسم به شکل خالص از کشت خون درون قلب خرگوشهاي تلف شده جدا شد.
تراکم بسيار بالاي بلدرچينها در مکاني که تهويه ضعيفي دارند و همچنين استرس ناشي از حمل و نقل در مسافتهاي طولاني، ممکن است از عوامل مساعد کننده شيوع بيماري و مرگ و مير در مقياس بالا شود.
پاکسازي و ضدعفوني محيط نگهداري بلدرچين ها و کنترل حشرات و جوندگان در حذف ارگانيسم از محيط موثر مي باشد. با استفاده از واکسن روغني تهيه شده از باکتري جدا شده از گله و انجام اقدامات بهداشتي مي توان بيماري را به طور موفقيت آميزي کنترل نمود.

هموفيلوس پاراگاليناروم

اين باکتري از سينوس زير کاسه چشمي بلدرچين هائي که دچار سينوزيت بوده اند جدا شده است. سن ابتلا به اين بيماري از سه هفتگي به بعد گزارش شده است. بلدرچين هاي مبتلا داراي نشانه هاي آب ريزش بيني و تورم ملتحمه بودند و در تعدادي از آنها حالت کدورت و يا زخم قرنيه وجود داشت که منجر به پاره شدن قرنيه و ايجاد Panophthalmia شده بود.
پرندگان مبتلا به سختي مي توانستند تغذيه کنند و دچار لاغري مفرط شده بودند. سينوسها دچار يک سينوزيت موکوئيدي و موکوئيدي- چرکي شده و گاهي اوقات توده بزرگي از مواد سخت شده در سينوسهاي زير کاسه چشمي وجود داشت.
از سينوسهاي زير کاسه چشمي بلدرچينهاي با سن سه هفته، پنج هفته و هفت هفته که مبتلا به سينوزيت موکوئيدي يا موکوئيدي- چرکي بودند، تنها باکتري هموفيلوس پاراگاليناروم جدا شد. البته در پرندگان مسن تر که سينوسهاي آنها دچار آبسه هاي پنيري بود، مخلوطي از باکتري هاي استافيلوکوکوس اپيدرميس، کورينه باکتريوم پيوژنز، انتروکوکوسي و پاستورلا مالتوسيدا جدا گرديد ولي هيچ گونه مايکوپلاسمائي از سينوسهاي بلدرچين هائي که به تازگي مبتلا شده بودند و يا آنهائي که داراي آبسه بودند جدا نشد.

سالمونلا گاليناروم

شيوع بيماري ناشي از سالمونلا گاليناروم سبب تلفات بالائي در جوجه بلدرچين هاي 1 تا 3 روزه شده و در جوجه بلدرچين هاي نر نيز تلفات پائيني را ايجاد کرد.
نشانه هاي باليني بيماري شامل افسردگي و تجمع جوجه بلدرچين ها به دور هم بود که در کالبدگشائي جوجه بلدرچين هاي تلف شده، پري کراديت، نقاط نکروزه بر روي کبد، پر خوني ششها ، هيدروپري کارد، انتريت توام با خونريزي حاد و بزرگ شدگي خفيف طحال وجود داشت.
نشانه ها و ضايعات بيماري در جوجه بلدرچين هاي نر، شامل کاهش اشتها، نفس نفس زدن خفيف، پرخوني کبد و انتريت بود. ارگانيسم از کبد و خون درون قلب اين پرندگان جدا شد.

عفونت با پروتئوس

عفونت پروتئوسي به عنوان عمل کز کردگي شديد، کما و تلفات بالا در جوجه بلدرچين هائي که به طور متوالي و به دنبال هم هچ شده اند، قلمداد مي گردد. جوجه هاي جوان و بلدرچين هاي در مرحله رشد با سن بالاي دو هفته، در برابر اين عفونت از خود مقاومت نشان مي دهند که اين امر اشاره به وجود مقاومت سني دارد. (Age Resistance)
ضايعات پاتولوژيک شامل: اکسوداي موکوسي در داخل ناي، پر خوني ريه ها، پرخوني عروق خوني سروز و مزانتر و پر خوني کبد و کليه ها مي باشد. از خون درون قلب و شش هاي جوجه هاي مبتلا، ارگانيسمي جدا شد که بر اساس تستهاي بيوشيميائي به عنوان پروتئوس ميرابيليس شناسائي گرديد. بيماري زائي اين جدايه در موش آلبينو جوان و جوجه بلدرچين هاي يک هفته مورد آزمايش قرار گرفت که ظرف مدت 48 ساعت پس از تلقيح مرگ اين جانوران را به دنبال داشت.

اريزيپلاس

اريزيپلاس روسيوپاتيه مي تواند سبب بيماري در بلدرچين هاي ژاپني شود. اين بيماري در گله بلدرچين هاي ژاپني مادر با مرگ ناگهاني بلدرچين ها ظاهر شد. در کالبد گشائي ، ضايعاتي از قبيل احتقان عمومي (General Congestion)، خونريزي در عضلات ران و سينه، تورم کبد، طحال و کليه ها، ريه هاي ادماتوز و تيره رنگ مشاهده شد. از کشت ارگانهاي احشائي بلدرچين هاي مبتلا، اريزيپلاس روسيوپاتيه جدا گرديد.
منبع احتمالي عفونت در حالت فوق پودر ماهي بوده است. با تجويز پني سيلين در آب آشاميدني بلدرچين ها تلفات ناشي از ايريزيپلاس کنترل شد.

تاول کف پائي (Bumble Foot)

بلدرچين هاي مبتلا به تاول کف پائي نشانه هاي لنگش را نشان داده و در معاينات، مفاصل درگير متورم و بزرگ شده بودند. بالشتک کف پائي و بافتهاي اطراف دچار تورم پيازي شکل (Bulbons Swelling) بودند. کپسول مفاصل تارس پا ضخيم و سفت شده و غشاهاي سينوويال نيز ضخيم شده بود. با برش سطح محل ضايعه، برجستگي سفيد رنگي در داخل بافت ديده مي شد، که از اين ضايعات باکتري E.Coli جدا شد.

استافيلوکوکوس آلبوس

ميزان بالاي جراحات وارده به سر، بالها و پا به علت تهييج و تحريک بلدرچين ها در هنگام تغذيه و يا تيمار و اداره آنهاست. هنگاميکه بلدرچين ها مي ترسند و يا مضطرب مي شوند، پرواز کرده، به علت برخورد به سقف و ديواره قفسها، سر و ساير نقاط بدنشان آسيب مي بيند و عفونت باکتريائي سبب تشکيل آبسه در نقاط جراحت ديده سر، بالها و پاها مي شود. از اين آبسه ها ، غالبا باکتري استافيلوکوکوس آلبوس جدا شده است.

کلاميديا پسي تاسي

جوجه بلدرچين هاي يک روزه به عفونت تجربي C.Psittaci (سويه اي با منشا مرغ عشق استراليائي) با تلقيح از راه کيسه هاي هوائي بسيار حساس هستند. در مقابل بلدرچين هاي هفت روزه نسبت به عفونت تجربي با همان دز مورد استفاده براي جوجه بلدرچين هاي يک روزه مقاوم بوده و تلفاتي در آنها ديده نشد. در جوجه بلدرچين هاي يکروزه عفونت به شکل حاد و کشنده با تکثير کلاميديا بروز نمود. تلقييح اين باکتري به ميزان زير دز کشنده، سبب عفونت نهفته در جوجه بلدرچين هاي يکروزه شد.
بلدرچين هاي هفت روزه اي که سيستم ايمني آنها با تجويز سيکلوفسفاميد سرکوب شده بود، مقاومت خود را از دست دادند. تجويز سيکلوفسفاميد سبب برگشت عفونت نهفته به شکل کشنده بيماري شد که به علت توقف توليد آنتي بادي و تکثير کلاميديا در جوجه بلدرچين هاي يک روزه مي باشد.

بورليا انسرينا

چهار قطعه بلدرچين به طور تجربي با بورليا انسرينا (Borrelia Anserina) تلقيح شدند.
گسترش هاي خوني يک قطعه از بلدرچين ها پس از 96 ساعت مثبت بود، هرچند نمونه هاي گرفته شده پس از 120 ساعت منفي بود. يکي از بلدرچين ها پنج روز پس از تلقيح تلف شد. نشانه هاي پيش از مرگ شامل کزکردگي، لاغري و کم خوني بود. کالبد گشائي بلدرچين تلف شده، ضايعات مربوط به عفونت ناشي از بورليا انسرينا را نشان داد که شامل بزرگ شدگي طحال و انفارکت هاي ستاره اي شکل بي رنگ با اندازه 4 ميلي متر بر روي آن، بزرگ شدگي کبد همراه با نواحي نکروزه بود. رنگ آميزي لامهاي حاصل از مهر کردن کبد (Impression) طحال و کليه با روش گيمسا، عفونت شديدي از اسپيروکت را نشان مي داد.

پيشگيري

بايد اين مهم را به خاطر داشت که مي توان از بروز اکثر بيماري هاي ويروسي با بکارگيري يک مديريت خوب و کاربردي پيشگيري کرد . لانه ها بايد تميز و داراي تهويه و دماي مناسب باشند و از ورود جانوران موذي به آنها ممانعت شود.
بلدرچين نبايد با انواع ديگر پرندگان پرورش داده شود، زيرا به خوبي مشخص شده که گونه هاي مختلف پرندگان داراي حساسيت هاي متفاوت در برابر ارگانيسم هاي عامل بيماري هستند.
از آنجا که بلدرچين هاي جوان به بيماري حساس تر هستند بنابراين آنها بايد جدا از بلدرچين هاي مادر پرورش يابند زيرا بلدرچين هاي مادر ممکن است به طور تحت باليني با ميکروارگانيسم هائي آلوده باشند و يا به عنوان حاملين عوامل بيماريزا عمل کنند.
در مزارع بزرگ پرورش بلدرچين توصيه مي شود که سرپرست هاي مستقل جهت مراقبت از اين پرنده ها گماشته شوند. شواهدي مبني بر انتشار بيماري هاي خاصي مانند لکوز در مزارعي که بلدرچين و ماکيان به طور جداگانه پرورش مي يابند ولي سرپرست آنها يکي است، وجود دارد. برعکس بلدرچين هاي ژاپني ممکن است به عفونتهاي تحت باليني مبتلا شوند و آن را به ساير گونه هاي پرندگان انتقال دهند.
اين پرندگان بايد با غذاي مناسب که از منبع مورد اطمينان خريداري شده تغذيه شوند. غذا بايد در مکان خشک نگهداري شده و از رشد کپکها ممانعت بعمل آيد و همچنين بايد از جانوران موذي که ممکن است سبب ايجاد بيماري يا انتقال ميکروارگانيسمها شوند محافظت گردد. اين پرندگان بايد به طور مرتب و روزمره بازبيني شده و اگر نشانه هائي از قبيل کزکردگي، لرزش، فلجي را نشان دادند جهت معاينه به دامپزشک ارجاع داده شوند.

پيشگيري در خلال شيوع بيماري

هنگامي که بيماري شيوع پيدا مي کند صاحبان مزارع بايد به توصيه هائي مبني بر جداسازي پرندگان سالم از بيمار عمل کنند. زيرا کاني باليسم ، خوردن مواد دفعي پرندگان بيمار و انتقال از طريق آئروسل سبب انتشار بيماري خواهد شد. توصيه مي شود که لاشه ها سوزانده و يا به وسيله آهک مدفون شوند و تمام محل ضدعفوني گردد. همچنين انکوباتورها ضدعفوني شده و جوجه بلدرچين هاي تازه هچ شده در محلهاي ضدعفوني شده پرورش يابند. منبع شيوع بيماري در صورت امکان شناسائي گردد و با اقدامات پيشگيري کننده مناسب بيماري تحت کنترل درآيد.
بلدرچين ژاپني با اين که نسبت به برخي از بيماريها مقاوم است ولي نسبت به ابتلا طبيعي به اکثر بيماريهاي ويروسي ماکيان حساس مي باشد به خصوص هنگامي که تحت شرايط مديريتي ضعيف پرورش يابد. هرچند تعداد گزارشهاي مربوط به وقوع طبيعي بيماري در بلدرچين ها در مقايسه با ماکيان ديگر کمتر مي باشد. اما اين موضوع ممکن است ناشي از اين واقعيت باشد که تعداد معدودي مزرعه پرورش بلدرچين وجود دارد. با توجه به پيشرفتهاي اخير در امر روشهاي فني تشخيصي در ويروس شناسي اين احتمال وجود دارد که موارد بيشتري از وقوع طبيعي بيماري هاي ويروسي خصوصا آنهائي که ناشي از اعضاي گروه آدنوويروس هستند گزارش شوند.

کشتار

کشتار بلدرچين معمولاٌ در محلي واقع در خود مزرعه و بيشتر به صورت دستي انجام مي گيرد و پس از کشتار کليه اجزا و امعا و احشا پرنده خالي شده و پس از تميز کردن و قطع نمون پا و سر، لاشه ها را در بسته هاي 6 – 5 عددي قرار مي دهند که در اين حالت وزن هر بسته عموماٌ بين 1100 – 850 گرم در نوسان مي باشد.
اما بايستي گفت که با توجه به بازار رقابتي کنوني، براي مزارعي با ظرفيت کشتار بالا، تهيه يک خط کشتار و بسته بندي صنعتي که بتواند طبق استانداردهاي روز دنيا اقدام به کشتار و بسته بندي کامل و بهداشتي محصول نمايد بسيار مناسب است و مي تواند قابليت رقابتي محصول را در برابر ساير توليدکنندگان بالا ببرد.
در حال حاضر براي تهيه و نصب يک خط کشتار کاملاٌ پيشرفته و خودکار با ظرفيت کشتار 350 قطعه کشتار در ساعت، ساخت معتبرترين سازندگان اروپائي بايستي رقمي در حدود 150 – 130 ميليون تومان سرمايه گذاري در نظر گرفت که در صورت داشتن چنين ظرفيت کشتاري، اين حد سرمايه گذاري معقول خواهد بود.

محصولات

همانطور که پيشتر اشاره شد بلدرچينها عمدتاٌ جهت استفاده از گوشت و تخم پرورش داده مي شوند که در ادامه به بررسي مشخصات عمومي اين دو محصول مي پردازيم:

گوشت

گوشت بلدرچين به علت پروتئين بالا و درصد چربي پائين مصارف فراواني داشته و براي درمان بعضي از بيماريها مانند ضعف اعصاب . ناراحتي هايرواني و بيخوابي موثر است . در افراد مسن موجد قواي از دست رفته جواني است . لاشه شکم خالي و کاملا تميز شده. سفيدي گوشت نشانه تازگي و کم چربي بودن آن نشانه تغذيه صحيح پرنده در دوران پرورش است.
72 درصد وزن بلدرچين قابل استفاده بوده که در مرغ 55 درصد ميباشد. 20 درصد وزن کل بدن بلدرچين را عضله تشکيل مي دهد و درصد پروتئين و ماده خشک در عضله ران 80 درصد است در صورتي که در مرغ اين رقم 65 درصد مي باشد .
طعم مطبوع انواع گوشت عمدتاً به دليل وجود ماده‌اي است بنام گليكوژن كه در سلولهاي ماهيچه‌اي وجود دارد. هر قدر كه ماهيچه در طول حيات خود فعال‌تر باشد گوشت آن نيز لذيزتر است( مانند ران مرغ، دم ماهي، ران حيوانات شكاري و گوسفند و همچنين سينه پرندگان وحشي).
از سوي ديگر، فعاليت و جنب و جوش حيوانات به طور كلي باعث افزايش ميزان ذخيره گليكوژن ماهيچه‌ها و در نتيجه بهبود كيفيت آن است. به طوري كه حيوانات وحشي اعم از نشخوار كنندگان (آهو، گوزن، بزكوهي و غيره ) و يا پرندگان مانند قرقاول، كبك، تيهو، دراج و بلدرچين همگي به دليل فوق داراي گوشتي فوق‌العاده لذيذ بوده و قسمتهايي از بدن آنها بسيار خوش طعم و لذيذ مي‌باشد. بنابراين چنانچه پرنده‌اي از خانواده حيوانات شكاري بوده يعني از نژاد وحشي باشد و در محيطي مشابه طبيعت خود پرورش يابد داراي خواص فوق‌الذكر خواهد بود.
بلدرچين حيواني است با خصوصيات پرندگان وحشي شكاري و بسيار پر جنب و جوش، لاجرم بايد در وضعيتي پرورش يابد كه امكان جست و خيز و پرواز داشته باشد.
گوشت اين پرنده بدليل خواص مذكور بسيار خوش طعم، لذيذ و مقوي است، و از طرفي ماهيچه سينه كه بزرگترين ماهيچه پرندگان است در پرندگاني چون مرغ و خروس و اردك و غاز كه امكان پرواز ندارند داراي بافتي خشبي و خشك و طعمي نه چندان لذيذ است، در حاليكه در مورد بلدرچين بدليل جنب‌ و جوش و پروازهاي متناوبي كه انجام مي‌دهد گوشت سينه پرنده علاوه بر اينكه حجم قابل توجهي از كل لاشه ( يك سوم لاشه ) را تشكيل مي‌دهد داراي طعمي بسيار خوش و لذيذ مي باشد. همچنين بافتهاي مفصلي اين پرنده بدليل وجود سلولهاي پيچيده پيوندي در اثر پختن يا بريان شدن به هيچ وجه متلاشي نمي‌شود و پرنده پس از طبخ نيز تركيب خود را حفظ كرده و در پذيرائيها، زيبائي و آرايش فراواني به سفره مي‌دهد.
ميزان پروتئين موجود در گوشت پرنده از پروتئينهاي پرندگان معمولي 5 تا 10 درصد بيشتر است و اين در حالي است كه انواع اسيدهاي آمينه كمياب كه در ساير پروتئينها يافت نمي‌شود، در گوشت اين پرنده به وفور وجود دارد. به همين دليل در اغلب نقاط دنيا پزشكان براي افراد مسن و از كار افتاده كه احتياج مبرمي به ترميم سلولهاي از دست رفته بافتهاي خود را دارند، براي حفظ و بازيابي سلامت و شادابي خود، مصرف گوشت بلدرچين را تجويز مي‌نمايند. از طرف ديگر وجود عناصر معدني كمياب و ويتامينهاي عديده در گوشت اين پرنده آنرا به دارويي معجزه آسا براي درمان امراض صعب‌العلاجي همچون آسم، تشنج، فشار خون، ضعف اعصاب و يا حتي در ناراحتيهاي رواني و عقب افتادگي‌هاي جسمي و همچنين بيخوابي تبديل كرده است. در هر حال گوشت و تخم بلدرچين براي كودكان رشد سريع و صحيح، براي نوجوانان هيجان و جنب و جوش، براي جوانان نشاط، براي ميانسالان تندرستي و اطمينان و براي كهنسالان سلامت مجدد و تمديد قوا و شادابي را به ارمغان مي‌آورد.

بلدرچين کبابي يکي از لذيذترين خوراکها مي باشد.                       نمونه اي ديگر از خوراک بلدرچين.


همچنين عدم وجود هر گونه مواد افزودني غيرطبيعي و غيرمفيد همچون هورمونها و آنتي‌بيوتيكها كه جداً سلامت انسان را تهديد مي‌كنند، دليل ديگري بر كيفيت طبيعي و مطلوب گوشت بلدرچين مي‌باشد.

اجزا تشکيل دهنده گوشت بلدرچين

مشخصه

ميانگين

واحد

             آب              

65/62

%

چربي

3/3

%

پروتئين

26

%

مواد معدني

6/3

%

انرژي

80

cal / 100g

 

ترکيب لاشه

مشخصه

ميانگين

واحد

گوشت سينه

42 - 39

   %  

ساق پا

28 - 26

%

گردن

6/2 - 2

%

دل - قلب

1 - 8/0

%

سنگدان

1/3 - 9/ 1

%

جگر

3/2 - 6/1

%

چربي شکمي

4/1 - 1/0

%

تخم

تخم بلدرچين از نظر کيفيت با تخم ساير پرندگان متفاوت است به طوري که هر تخم بلدرچين در برابر 5/1 تخم مرغ داراي 5 برابر فسفر و کلسيم 5/4 برابر آهن و 6 برابر ويتامينهاي B1,B2 ميباشد همچنين سرشار از ويتامين A . اسيد نيکوتين. مس. کبالت و آمينه هاي متفاوتي مي باشد .

تخم بلدرچين چه به صورت آب پز و چه به صورت نيم رو خوراکي مغذي و منحصر به فرد است.

همچنين تخم بلدرچين نسبت به تخم مرغ از مزه بهتري برخوردار بوده و به علت کراتن خاصي که در آن ذخيره است در درمان بيماري آسم تاثير معجزه آسايي دارد. از طرف ديگر به علت غني بودن ويتامين B در درمان بيماري هاي عصبي موثر است . همچنين به علت وجود آمينواسيدهاي فراوان در تغذيه کودکان و بيماران معجزه مي کند . ضمنا از چربي کمتري نسبت به تخم مرغ برخوردار است .
 

مشخصات تخم

مشخصه

ميانگين

واحد

وزن تخم

13 - 9

   گرم  

زرده

3/32 - 32

%

سفيده

5/59 - 48

%

خاکستر

20 - 3/8

%

 

مشخصات غذائي تخم بلدرچين

مشخصه

زرده

سفيده

مجموع

آب%

6/51

3/87

3/74 - 8/73

کربوهيدرات%

-----

-----

1

پروتئين%

4/13

5/10

1/13 - 6/11

چربي%

4/32

1/0

4/12 - 1/11

انرژي (cal/100g)

-----

-----

161

مواد معدني%

-----

-----

1/1

کلسترول (mg/dl)

844

-----

-----

1 – کباب بلدرچين

بعد از باز شدن يخ بلدرچين آن را از روي سينه شکاف دهيد به طوري که فقط از قسمت پشت به هم وصل باشد. سعي کنيد بلدرچين را تکه تکه ننماييد.
بعد از شستشو گوشت را به مدت يک ساعت در مخلوطي از پياز -آب ليمو -زعفران و نمک بخوابانيد و بعد براي به سيخ کشيدن از 2 سيخ استفاده شود به طوري که هر سيخ از ران وارد شده و از سينه خارج شود.
بعد سعي کنيد روي حرارت ملايم زغال به آرامي کباب شود و ميل نماييد .

2 – خورشت فسنجان بلدرچين

بلدرچين را با روغن تفت داده همراه با گردوي پودر شده در روغن تفت داده با مقدار مناسبي نمک و ادويه و پياز داغ در قابلمه همراه با رب انار با حرارت ملايم بپزيد .

3 – بلدرچين شکم پر

 بلدرچين را با نمک و زردچوبه آغشته کرده و در روغن سرخ نماييد. سپس مقداري زرشک. کشمش. گردو. آلوي خيس کرده و پياز داغ را در روغن تفت داده در داخل شکم بلدرچين سرخ شده قرار داده و آنها را در قابلمه چيده همراه با کمي رب انار و آلوي خيس کرده بپزيد.

4 – بلدرچين تنوري

 ابتدا مقداري حدوداٌ يک سانتيمتر نمک را در کف قابلمه بخوابانيد و سپس بلدرچينها را به پشت روي نمک بخوابانيد و حدود 45 دقيقه روي شعله ملايم گاز بگذاريد و در صورت تمايل از ادويه - زعفران همراه آلو خورشتي و زرشک براي داخل شکم بلدرچين استفاده شود . احتياج به آب و روغن ندارد .

منابع مورد استفاده در تهيه مطالب اين سايت عبارت اند از:

1- کتاب پرورش بلدرچين، آقاي دکتر اوحدي نيا
2- سايت هاي مرتبط
3- مجموع مقالات دانشگاهي

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 19:23  توسط کوثرپرداز  | 

اطلاعات نوين در پرورش بلدرچين ژاپني و نکات مربوط به آن

اطلاعات نوين در پرورش بلدرچين ژاپني و نکات مربوط به آن

مقدمه
بلدرچين ژاپني پرنده اي مقاوم است که براي نگهداري آنها مي توان از قفسهاي کوچک استفاده کرد. اين پرندگان، جانوراني مقاوم بوده اما همانند ساير پرندگان به بيماري هاي رايج طيور مبتلا مي شوند ولي به طور قابل توجهي مقاوم تر از ساير انواع پرندگان هستند. بلدرچين هاي ژاپني در سن 6 هفتگي بالغ مي شوند و معمولا پيک توليد تخم در آنها در سن 50 روزگي مي باشد. با مراقبت صحيح، ماده ها مي بايست در سال اول تخم گذاري حدود 200 تخم بگذارند. عمر مفيد اين پرندگان 2 تا 5/2 سال مي باشد. اگر پرنده ها بر اساس انتخاب ژنتيکي براي وزن بدن انتخاب نشده باشند، بلدرچين هاي نر بالغ مي بايست به وزني معادل 100 الي 140 گرم و ماده ها که اندکي سنگينتر هستند به وزني بالغ بر 120 تا 160 گرم برسند.
..
نحوه تشخيص پرندگان نر و ماده
پرندگان ماده بوسيله پرهاي قهوه اي روشن با لکه هاي سياه در اطراف و بالاي سينه مشخص مي گردند در حاليکه پرندگان نر بر روي گلو و سينه خود رنگ قهوه اي تيره دارند. همچنين بر روي لبه بالائي مخرج نرها غده کلوآکي با ساختمان پيازي شکل قرار گرفته و مواد کف آلود سفيد رنگي از آن ترشح مي شود. اين غده منحصر به فرد مي تواند در ارزيابي قابليت توليد مثلي در نرها استفاده شود.
..
تخم بلدرچين
تخم هاي بلدرچين ژاپني خال هاي قهوه اي رنگي داشته و اغلب با مواد گچ مانند به رنگ آبي روشن پوشيده شده است. هر بلدرچين ماده تخم هائي با خصوصيات منحصر به فرد خود همچون رنگ يا طرح هاي روي پوسته توليد مي کند. برخي سويه ها نيز تنها تخم هاي سفيد رنگ توليد مي کنند. ميانگين وزن تخم ها 10 گرم و در حدود 8% از وزن بدن بلدرچين ماده مي باشد. وزن جوجه هاي يک روزه آن 7 – 6 گرم است و رنگ آنها قهوه اي با رگه هاي زرد رنگ مي باشد.
پوسته هاي تخم بسيار شکننده هستند پس بايد در جابجا نمودن آنها دقت فراواني نمود.
..
باروري و اصلاح نژاد
تحقيقات نشان داده اند گروه هائي که حاوي يک نر با 2 يا 3 ماده هستند بالاترين ميزان باروري را داشته اند. هنگامي که بلدرچين در پن هاي دسته جمعي نگهداري مي شوند، يک نر به 3 ماده کافي است و جنگ مابين نرها را کاهش مي دهد. جفت گيري 2 تائي در قفس هاي انفرادي نيز باروري خوبي را به همراه خواهد داشت.
ميزان باروري به طور برجسته اي در پرندگان پيرتر کاهش مي يابد. توجه داشته باشيد که پرورش خويشاوندي (خويش جفتي) ميزان بروز ناهنجاري ها را زياد مي کند و اين امر به طور چشمگيري عملکرد توليد مثلي را کاهش مي دهد. به اين دليل، مطلوب اين است که تعداد ماده ها را نسبت به نرها حفظ کنيم و تخم هاي آنهاي را که قرار است جوجه کشي نمائيم نشاندار کرده و پس از هچ شدن نيز جوجه ها علامت گذاري شوند تا با مشکلات خويش جفتي روبرو نشويم.
سوابق شجره نامه را مي توان با استفاده از باندهاي بالي که به صورت تجاري در بازار موجود مي باشند (و يا حلقه هاي پائي) حفظ نمود. از اين باندها مي توان براي شناسائي بلدرچين در تمام سنين استفاده نمود. بلدرچين ها را مي توان به طور موقت نيز نشان دار نمود، در اين روش با استفاده از رنگ روغن پرهاي پشت پرنده را نشانه گذاري مي کنند. دقت شود که اين رنگه ها نبايد با صورت پرنده و پوست آن تماس حاصل نمايند و همچنين ناخن هاي پنجه هايشان را نيز مي توان نشان دار کرد.
..
مراقبت هاي پيش از جوجه کشي
پرورش موفقيت آميز بلدرچين از دوره پيش از جوجه کشي آغاز مي شود. تخم ها بايد در زمان هاي گوناگون در روز جمع آوري و در دماي 15 درجه سانتيگراد ذخيره شوند. يخچال هاي خانگي رضايت بخش نيستند چون ميزان توليد سرماي آنها بالا است. تخم هاي ترک دار اصلا هچ نشده و يا به ميزان ناچيزي هچ مي شوند.
بهترين نتيجه در جوجه کشي هنگامي حاصل مي شود که تخم ها کمتر از يک هفته تا پيش از قرار دادن در درون دستگاه جوجه کشي نگهداري شوند. حمل و نقل تخم هاي بلدرچين مي بايست کاملا با دقت انجام گيرد زيرا که پوسته آنها در مقابل آسيب ديدگي بسيار شکننده مي باشند. رنگي بودن تخم هاي بلدرچين عمل کندلينگ (مشاهده تخم ها زير نور براي مشخص نمودن باروري آنها) را مشکل مي نمايد. کثيف بودن دستگاه جوجه کشي و محوطه اطراف آن منبعي از آلودگي و بيماري ها مي باشد. شستشوي کامل و ضد عفوني واحد جوجه کشي بعد از هربار مصرف توسط ترکيبات چهارتائي آمونيوم و يا ضدعفوني کننده هاي تجاري ديگر توصيه مي شود.
..
نکات مهم
تنها تخم هاي تميز را در دستگاه قرار دهيد زيرا که تخم هاي کثيف منبعي از بيماري و يا آلودگي مي باشند. تخم هاي کثيف بهتر است توسط دستمال کاغذي و يا ديگر ساينده ها تميز شوند. تخم هائي را که قرار است درون دستگاه جوجه کشي قرار دهيم را هرگز نبايد شکست.
تخم ها مي بايست بعد از چيده شدن در دستگاه جوجه کشي ضدعفوني شوند اما مي توان آنها را 12 ساعت بعد از قرار دادن در درون دستگاه نيز ضدعفوني نمود. تخم هاي 2 تا 5 روزه اي که در آنها جنين تشکيل شده است را نبايد ضدعفوني نمود.
نحوه ضد عفوني به شرح زير مي باشد:
1- از 25 گرم پرمنگنات پتاسيم و 35 ميلي ليتر فرمالين (43%) به ازاي هر متر مکعب فضاي درون دستگاه استفاده نمائيد.
2- ابتدا پرمنگنات را در يک ظرف سفالي و يا لعابي ريخته (اندازه ظرف به ميزان 10 برابر بزرگتر از حجم مواد مورد استفاده باشد) و سپس فرمالين را اضافه نمائيد.
3- در دستگاه هائي که با فشار هوا کار مي کنند، در طول عمليات ضدعفوني هواکش ها را بکار انداخته و خروجي ها را ببنديد و پس از 20 دقيقه خروجي را باز نمائيد.
4- در دستگاه هاي جوجه کشي با هواي راکد، خروجي ها و درب دستگاه را باز نمائيد.
5- در طول ضدعفوني، ميزان رطوبت بايد بالا بوده و دما بايد مابين 20 تا 30 درجه سانتي گراد باشد.
.
.
محمد حسامي
(کارشناس ارشد تغذيه طيور)

تاريخچه

از لحاظ تاريخي مي توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتي اين پرنده در نظر گرفت که دوره اول شروع پرورش صنعتي در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ايران مي باشد:

شروع پرورش در جهان

تقريبا مي توان گفت، اهلي کردن بلدرچينها در حدود قرن يازدهم و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چين و کره نيز ادامه يافت.
از اوائل قرن 20 نگهداري و پرورش بلدرچين توسط دامپروران از اهميت خاصي برخوردار گشت. در مرحله نخست هدف از نگهداري بلدرچين توليد تخم بود که بعدها به عنوان يک منبع توليد گوشت نيز مطرح شد. در ژاپن از سال 1910 به گزيني اين پرنده جهت توليد تخم آغاز و پس از مدتي جايگاه ويژه اي يافت. در آن زمان تخم بلدرچينها در انکوباتورهاي نفتي و يا در زير مرغهاي کرچ قرار داده مي شد.
اولين پيشرفت صنعت پرورش بلدرچين در سال 1930 اتفاق افتاد و پس از اين تاريخ سرعت پيشرفت و انتقال آن به ساير نقاط دنيا بسيار زياد شد و در اندک زماني اين پرنده به آمريکاي شمالي، اروپا، خاورميانه و خاور نزديک راه يافت.
اين پرنده به دليل داشتن جثه کوچک داراي مصرف غذاي ناچيزي است و نياز به جاي زيادي جهت پرورش ندارد. همچنين رشد سريع و سن کم بلوغ جنسي و نتيجتاٌ توليد نسل جديد در مدتي کوتاه (فاصله نسلي کوتاه) نه تنها در زمينه نگهداري ، عادات و رفتار تغذيه اي و اصلاح نژاد بلکه در زمينه فيزيولوژي ، پاتولوژي و توکسي کولوژي نيز مورد بررسي است.
پرنده نر و ماده نژاد باب وايت (BOB WHITE)

شروع پرورش در ايران

صنعت پرورش بلدرچين حدود 15 - 12 سال پيش در ايران آغاز شد و  با توجه به سرمايه گذاريهاي انجام گرفته در ساليان اخير پيشرفت قابل ملاحظه اي نموده بطوريکه هم اکنون در ايران نژادهاي گوناگوني از اين پرنده پرورش داده مي شوند.
همگام با توسعه اين صنعت و عرضه گوشت بلدرچين، بازارهاي مصرف گوشت و تخم آن نيز پيشرفت قابل ملاحظه اي پيدا کرده و با توجه به ارزش غذائي گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهي هاي عمومي در زمينه تغذيه انتظار آن مي رود که استقبال عمومي از محصولات بلدرچين روز به روز افزايش يابد.
هم اکنون نيز تراکم مزارع پرورش بلدرچين بيشتر در نقاط مرکزي ايران بوده و اين نقاط از قطبهاي مهم پرورش بلدرچين در ايران به شمار مي روند.
 

           پرنده ماده (در جلو) و پرنده نر نژاد کاليفرنيا (california)

      
جانورشناسي

از لحاظ جانورشناسي بلدرچين به راسته مرغان، خانواده قرقاول ، زير خانواده مرغان مزرعه و گونه بلدرچين تعلق دارد. در حالت کلي دوگونه بلدرچين ژاپني و اروپائي بسيار مورد توجه هستند که ميان اين دو گونه رابطه بسيار نزديکي وجود دارد. بلدرچينهاي ژاپني بيشتر در جزاير ژاپن پراکنده هستند و نوع وحشي اين پرنده به صورت جفت در تابستان در شمال و در زمستان در نواحي جنوبي جزيره زندگي مي کنند در حاليکه بلدرچينهاي اروپائي از گسترش وسيعي در اروپا، سيبري، ايران، ترکيه، چين و مصر برخوردار هستند. با اين حال شباهتهاي بسياري بين بلدرچين ژاپني و اروپائي وجود دارد و تنها تفاوت آنها در اندازه بدن و جثه مي باشد به گونه اي که بلدرچين اروپائي داراي طول بدن 18 سانتيمتر و بلدرچين ژاپني داراي طول بدن 15 سانت مي باشد.

ويژگيهاي عمومي بلدرچين

به طور کلي بلدرچينها پرندگاني پرطاقت، نيرومند و مقاوم مي باشند و مي توانند در گستره وسيعي از مناطق با آب و هواهاي گوناگون رشد و توليد مثل نمايند که اين توانائي ناشي از قدرت سازگاري بالاي آنها با شرايط گوناگون محيطي مي باشد.
بلدرچين داراي مقاومت خوبي نسبت به شرايط نامساعد محيطي بوده و در محيطهاي مختلف به راحتي سازگار مي گردند. اين پرندگان سريعاٌ رشد مي کنند بطوريکه سن بلوغ در اين پرندگان پائين بوده و در سن 2- 5/1 ماهگي به بلوغ کامل جنسي مي رسند که در اين هنگام وزن پرنده نر به 150 -120 گرم و ماده ها به 180 – 150 گرم مي رسد. ( وزن پرنده بسته به نوع، نژاد و نوع سيستم پرورش مي تواند متفاوت از اعداد ارائه شده باشد.)
اين پرنده پس از رسيدن به سن بلوغ به مدت حدود 6- 4 ماه تخمگذاري خواهد کرد که متوسط تخمگذاري در اين مدت حدود 100 عدد تخم خواهد بود که از اين تعداد حدود 75- 70 درصد به جوجه تبديل خواهند شد.
جوجه هاي بدست آمده از گله مادر پس از گذشت 45 -35 روز به وزن کشتار مي رسند و در اين هنگام وزن متوسط لاشه در آنها مي تواند بسته به نوع و نژاد از 140 گرم الي 220 گرم متغير باشد.
در يک جمع بندي ساده مي توان نتيجه گرفت که مجموع عواملي نظير: سن بلوغ پائين، سن کشتار مناسب، کيفيت مطلوب گوشت، هزينه هاي ثابت و جاري مناسب در مقايسه با ديگر شاخه هاي دامپروري و همچنين مقاومت بالاي پرنده به شرايط نامساعد محيطي، پرورش بلدرچين را تبديل به صنعتي سودآور نموده که امروزه مورد توجه بسياري از پرورش دهندگان در سراسر جهان قراردارد.
ميزان تخمگذاري در بلدرچينها بالا و در حدود 250 عدد در هر سال مي باشد. بلدرچين ماده د رسن 60 -50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. متداولترين نژاد در پرورش صنعتي اين پرنده نژاد کوترنيکس ژاپني (COTURNIX) مي باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگي نيز به وزن کشتار 250 گرم مي رسند.
از لحاظ ظاهري بلدرچين ماده درشت جثه تر از بلدرچين نر بوده و پرهاي سينه اش نيز خالدار مي باشند در حاليکه بلدرچين نر داراي پرهاي سينه اي به رنگ قهوه اي مي باشد.

ويژگيهاي عمومي بلدرچين
مشخصه
ميانگين
واحد
دماي بدن
71/42 - 15/42
درجه سانتيگراد
دماي محيطي مورد نياز
30 - 20
درجه سانتيگراد
رطوبت محيطي مورد نياز
70 - 45
درصد
تعداد ضربان قلب
600 - 500
تعداد در دقيقه
متوسط مصرف خوراک
30 - 25
گرم در روز
تعداد کروموزومها
78
2n
دوره جوجه کشي
18 - 15
روز
ميزان فضاي مورد نياز
400
سانتيمتر مربع به ازا هر پرنده


جنبه هاي اقتصادي

بلدرچين با داشتن بسياري ويژگي هاي مناسب مانند: جثه کوچک، رشد سريع، بلوغ زود رس، توليد بالاي تخم، فاصله نسلي کوتاه، کمترين نياز به محيط پرورشي از نظر مساحت، خوراک کم، مقاومت به شوري جيره، دوره کوتاه جوجه کشي، مقاومت بالا نسبت به بسياري از بيماريهاي متداول، کيفيت بالاي گوشت و تخم، هزينه کم تغذيه و درمان و بازگشت سرمايه سريع، نياز به سرمايه گذاري کم در بخش هزينه هاي ثابت و جاري، بهاي مناسب گوشت و تخم در بازار، افزايش ميزان تقاضا جهت محصولات و مواردي نظير اينها، بعنوان پرنده اي با ارزش و اقتصادي شناخته شده و هم اکنون در بسياري  از کشورهاي جهان پرورش داده مي شود. بويژه اينکه در ساليان اخير و پيامد رشد فکري عموم جامعه در مورد کيفيت تغذيه شاهد افزايش تقاضا جهت گوشت و تخم اين پرنده مي باشيم و پرورش دهندگاني که توانسته اند با بکارگيري روشهاي علمي و فني نوين به کميت و کيفيت مطلوب در توليد دست پيدا کنند داراي سود تضمين شده در بازار مي باشند.
پس همانطور گفته شد بهترين حالت جهت پرورش اين پرنده و تضمين سود در آينده استفاده از خط کامل پرورش شامل: پرورش مادرها، جوجه کشي، پروار و کشتار مي باشد و در اين ميان استفاده از دانش فني جهت ساخت و ساز و طراحي علمي سالنهاي پرورش، استفاده از خطوط کشتار و بسته بندي مدرن که با دقت و کيفيت بالا اقدام به کشتار و بسته بندي لاشه مي نمايند و همچنين بهره گيري از اصول نوين علمي جهت تهيه جيره هائي که در عين ارزان تر بودن بهترين بازدهي را در رشد و توليد داشته باشند، متضمن تداوم کار سودآوري بيشتر خواهند بود.
جهت آشنائي بيشتر علاقه مندان با هزينه هاي مورد نياز جهت احداث و راه اندازي يک واحد پرورش بلدرچين، سعي شده است تا در جداول زير هزينه هاي مربوط به احداث يک واحد پرورش و توليد بلدرچين در کمترين ظرفيت اقتصادي و  به ظرفيت 2250 قطعه مولد و 240000 قطعه پرنده کشتاري در سال محاسبه گردد تا بدينوسيله اطلاعات بيشتري در زمينه هزينه ها و ميزان سودآوري پروژه پيش روي علاقه مندان به سرمايه گذاري در اين بخش قرار گيرد.
شايان ذکر است که ارقام ذکر شده در جداول زير تنها جنبه برآوردي داشته و بر مبناي قيمت هاي بازار در تاريخ بروز رساني جداول تهيه شده و بديهي است که ارائه ارقام دقيقتر مستلزم انجام برآوردهاي لازم در زمان اجراي پروژه خواهد بود.
.
.
کل هزينه هاي سرمايه گذاري

شرح

بهاي کل (ريال)

خريد و آماده سازي زمين (3000هزار متر مربع)

000/000/125

ساختمان هاي مورد نياز شامل: سالن هاي پرورش مولد و گوشتي، 
سالن جوجه کشي، ساختمان کارگري و مديريت،
انبار خوراک، نگهباني، محل کشتار و ...

000/400/150/1

تاسيسات مورد نيازشامل: برق، آب، وسائل گرمايش و تهويه،
منابع سوخت وآب و ...

000/000/250

تجهيزات و ماشين الات غير پرورشي شامل: فن ها،
وسائل کشتار، کامپيوتر و ...

000/000/350

تجهيزات و ماشين الات پرورشي شامل: آبخوري، دانخوري،
قفس ها، دستگاه جوجه کشي و ...

000/000/012/1

وسائل کشتار و فريز

000/000/50

خريد تخم هاي اوليه

000/000/15

هزينه هاي مقدماتي شامل: طرح، نقشه کشي، رفت و آمد،
هزينه هاي اداري و ...

000/000/50

جمع کل

000/400/002/3


.
.
 
هزينه هاي ثابت

شرح

هزينه (ريال)

استهلاک ساختمان ها

000/000/35

استهلاک تاسيسات

000/000/15

استهلاک ماشين آلات

000/000/30

جمع کل

000/000/80

.
.
هزينه هاي جاري

شرح

هزينه (ريال)

خوراک پرندگان

000/000/018/1

حقوق کارکنان - 3 نفر

000/000/90

کشتار و پرکني

000/000/28

سوخت

000/000/25

برق

000/000/15

هزينه هاي بهداشتي و واکسيناسيون

000/000/120

هزينه هاي اداري و حسابرسي

000/000/5

هزينه هاي تعميرات

000/000/5

جمع کل

000/000/306/1

.
.
در آمد پروژه

شرح

بها (ريال)

فروش گوشت، هر لاشه 180 گرم محاسبه شده است.
توليد سالانه گوشت برابر است با 50 تن.

000/000/250/2

فروش تخم - بعنوان يک مورد در نظر گرفته شده
اما در محاسبات منظور نگرديده است.

---------------

جمع کل

000/000/250/2

.
.
سود ويژه و خالص طرح

شرح

بها (ريال)

فروش محصول

000/000/250/2

کسر مي شود:
هزينه جاري
هزينه ثابت
.
000/000/306/1
000/000/80

جمع درآمد ويژه

000/000/864

.
.
. اعداد وارد شده در جداول فوق در تاريخ 17/9/1387 به روز رساني شده اند.
.
.
آناليز پروژه:
.
با توجه به جداول مطرح شده و همچنين برآوردهاي انجام گرفته مي توان به صورت زير نتيجه گيري کرد:
.
1- کل سرمايه گذاري طرح = 000/400/002/3  ريال
2- سود ويژه طرح در هر سال = 000/000/864  ريال
3- درصد سود سالانه = 5/28%
4- زمان بازگشت سرمايه = حدود 5/3 سال
..
ذکر اين نکته ضروري است که تمامي محاسبات انجام گرفته بر مبناي شرايط اقتصادي پايدار و با ثبات مي باشد و بديهي است که در غيراينصورت و در صورت تغيير شرايط محاسبات فوق قابل استناد نخواهند بود.
.
نکات قابل توجه:
.
1- به دليل عدم وجود سازندگان تخصصي در زمينه تجهيزات ويژه ساير ماکيان از جمله بلدرچين در کشور، تجهيزات پيشنهاد شده در اين پروژه اعم از دانخوري ها، آبخوري ها، قفس ها و ... همگي اروپائي بوده و ساخت معتبرترين کارخانه سازنده تجهيزات پرورش طيور خاص در جهان مي باشند و با تمامي استانداردها و ISO هاي اروپا ارائه مي گردند. مواد بکار رفته در بسياري از بخشهاي اين تجهيزات آنتي باکتريال و از بهترين آلياژها مي باشد که اين امر موجب افزايش عمر مفيد تجهيزات تا بيش از 20 سال و بازدهي بيش از 90% شده است. شايان ذکر است که هم اکنون بيش از 70% از مزارع صنعتي جهان بوسيله قفسهاي کارخانه مذکور تجهيز و راه اندازي شده اند. و مطمئنا بکارگيري تجهيزاتي در اين سطح مي تواند تاثيرات مثبت به سزائي را در بهبود سطح توليد و همچنين افزايش درآمد پروژه داشته باشد.
.
2- ذكر اين نكته ضروري است كه نحوه عملكرد مديريت فارم رابطه مسقيم با ميزان سوددهي و اقتصادي بودن كار پرورش داشته, لذا در مورد توجيه اقتصادي طرح, مديريت نقشي بسيار حياتي دارد.
همچنين يكي ديگر از مواردي كه در سوددهي موثر است, مسئله خوراك و هزينه‌هاي وابسته به آن مي‌باشد كه بايد با استفاده از مواد غذايي با كيفيت و در عين حال ارزان قيمت متناسب با شرايط موجود در منطقه بهترين جيره را براي پرندگان تهيه نمود.
همچنين بايد يادآور شد كه رعايت مسائل بهداشتي مهمترين راه براي جلوگيري از صدمات اقتصادي در پروژه مي‌باشد و اين نكته هميشه مد نظر باشد كه پيشگيري ساده‌تر و كم هزينه‌تر از درمان است.

 


+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 19:16  توسط کوثرپرداز  | 

کلیاتی که در مورد پرورش بلدرچین باید بدانید



با صنعتی شدن پرورش بادرچین سالانه شمار زیادی تخم و مقادیری انبوه از گوشت بلدرچین در سراسر جهان به منظور غنی سازی هر چه بیشتر سبد تغذیه، عرضه می گردد.

از مزایای بارز این پرنده، بلوغ زودرس و سرعت چشم گیر فرایند تکثیر می باشد. بلدرچین های ماده (مولد) تقریبا در ۲ ماهگی یا زمانی کمتر از آن ( بسته به نوع تغذیه و شرایط نگهداری) به بلوغ رسیده و شروع به تخمگذاری می نمایند. با تجربه یک دوره تخمگذاری، مولد ها به طور روزانه به مدت زمان تقریبی ۱۸ تا ۲۴ ماه تحت فرایند تخمگذاری قرار خواهند گرفت. همچنین یک مولد با مصرف تقریبا ۴۰۰ گرم خوراک، تعداد ۱۴ تا ۱۶ عدد تخم را تولید می نماید. بخش اعظمی از جیره غذایی ماده ها را پروتئین و کلسیم تشکیل می دهد . پروتئین به منظور افزایش آمار و حجم تخم و کلسیم به منظور پایداری هر چه بیشتر دوره تخم گذاری و پوسته سالم تخم. تخم بلدرچین از نظر صورت ظاهر و اندازه شبیه سایر همنوعان همانند کبک یا سایر نژاد های بلدرچین همانند بابوایت و کالیفرنیا می باشد. اما در مورد نرها باید چنین افزود که مورد پرورش آنها گوشتی بوده و در عرض ۶ تا ۸ هفته به وزن کامل خود خواهند رسید . رشد نرها تا سن بلوغ متضمن مصرف تقریبی ۱۷۰ گرم خوراک در هر هفته می باشد . جیره غذایی بلدرچین های نر (گوشتی) باید شامل کربوهیدرات و پروتئین باشد . نظر به اینکه بلدرچین پرنده ای کوچک جثه و آرام بوده لذا فرایند پرورش آن به مراتب سهل تر از سایر گونه ماکیان بوده و با هر امکانات موجود در ساده ترین شکل می توان آنها را پرورش داد. نسبت جفتگیری بلدرچین ها ۳ به ۱ (سه ماده و یک نر) بوده که به منظور جلوگیری از نزاع گله و تلفات احتمالی آن، یک نر را با سه ماده در هر قفس نگهداری می کنند. اما در صورتی که مولدها در بستر پرورش یابند، به منظور جلوگیری از نزاع باید ماده های بیشتری را افزود .

جهت شروع پرورش بلدرچین، ساده ترین راه، خرید تخم نطفه دار یا تهیه گله مولد می باشد. به طوری که در هر دو گزینه، جوجه توسط متصدی تولید گردد . زیرا با تولید مستقیم جوجه می توان از یک سو از صحت جسم و شرایط سلامتی آن اطمینان حاصل نمود و از سوی دیگر با اقدامات و مسائل لابلای مرحله پرورش جوجه آشنا شده و تجربه ای سودمند را برای دوره های آتی کسب نمود. گله مولد بلدرچین باید دارای ویژگی های بارزی همانند ذیل باشد

تولید شده از یک لاین مادر اولیه ( در حد F1 که منظور از آن درجه خلوص خون گله می باشد .
۲- گله باید از نژاد کوتورنیکس (فرعون) باشد، به طوری که از سایر نژاد های موجود بازدهی بهتری دارد 
.۳- راندمان تخم گذاری گله 
۴- وزن گیری گله گوشتی پس از یک دوره پرورش
در گله های مولد به منظور حصول بهترین درصد تخمگذاری و متعاقبا نطفه داری آن، روزانه ۱۴ تا ۱۶ ساعت نوردهی اعمال شده که شدت آن در حد روشنایی معمول روز یا کمتر می باشد. با توجه به اینکه گله مولد دارای عمر مفید قریب به۱۰-۸ ماه می باشد، لذا پس از آن باید گله تازه نفس و جوان را جایگزین نمود. در این راستا برای تشخیص عمر گله و همچنین عدم اختلاط آن با سایر گله ها، می توان بال یا پا را با نواری شماره دار علامت گذاری نمود. درصد پروتئین تخم گذار ۲۴% و گوشتی ۲۶% – ۲۸% می باشد. جهت کسب بهترین درصد تخمگذاری، درصد کلسیم ۳% یا کمی افزون تر (بسته به سن گله ) را می توان درنظر داشت
جوجه کشی

ضد عفونی تخم های مورد نظر برای جوجه کشی، سطح کیفی و همچنین تعداد جوجه های هچ شده را تعیین می نماید. به منظور افزایش تخم های تمییز و قابل هچ، باید هر روز ۵-۳ مرتبه تخم ها را از آشیانه جمع آوری نمود. از ویژگی های تخم های مناسب برای جوجه کشی می توان به تمییزی، عدم آسیب دیدگی پوسته، اندازه نسبتا درشت و همچنین دارای پوسته با کیفیت اشاره نمود. رشد جنین در دمای نزدیک به ۷۵ درجه F‌ آغاز می گردد. به منظور جلوگیری از رشد زود هنگام و همچنین ضعیف ماندن جنین، تخم های گذاشته شده در آشیانه را باید طی زمانی کوتاه به اتاق ذخیره برده و خنک نمود. زیرا در غیر این صورت با شروع رشد جنین در دمای بستر و انتقال آن به اتاق نگهداری، درصد هچ ضعیف یا مرگ جنین روی می دهد. تخم ها را باید تحت دمای ۶۰-۵۵ درجه F و رطوبت نسبی ۷۰ % ذخیره و نگهداری نمود. تخم بلدرچین را تا یک هفته می توان ذخیره نمود و در صورت نگهداری تخم برای مدت زمانی بیشتر از آن، درصد هچ جوجه ها کاهش می یابد. در صورت انتقال ناگهانی تخم ها از اتاق نگهداری به داخل دستگاه، عمل تعریق روی داده که موجب رشد و تکثیر باکتری بر روی پوسته و نفوذ آن به داخل تخم می گردد. لذا قبل از قرار دادن تخم ها در داخل دستگاه، باید برای مدت زمانی قریب به ۴۰-۳۰ دقیقه آنها را با جریان کافی هوا به طور تدریجی گرم نمود .
از قرار دادن تخم های سوراخ یا شکسته (هرچند جزئی) در داخل دستگاه به منظور جوجه کشی باید خودداری نمود. زیرا این تخم ها پس از گذشت مدت زمانی در اثر ایجاد گاز که عامل آن باکتری بوده منفجر شده و در نتیجه مواد زاید و عفونی آن به سایر تخم ها سرایت می کند به طوری که می تواند به داخل پوسته آنها نفوذ کرده و موجب مرگ جین گردد .

عوامل موثر بر درصد هچ

به منظور جوجه کشی و جوجه گیری موفق، پاره ای از عوامل همانند دما، رطوبت، چرخش تخم، تهویه و گندزدایی را باید کنترل نمود. در این میان دما، رطوبت و چرخش تخم ها از مهمترین فاکتورهای موثر بر تخم و جوجه حاصله آن می باشند . دما و رطوبت در زمان جوجه کشی ۹۹/۵ F و ۶۰% نسبی می باشد. باید توجه داشت که نوسانات دما موجب کاهش یا افزایش وره جوجه کشی که ۱۸ روز است می گردد . در روز ۲۱ تخم ها را از ستر به هچر انتقال داده و رطوبت به ۷۰-۶۸% نسبی افزایش می یابد. زیرا پوسته تخم نمناک شده و جوجه ها براحتی از آن خارج می شوند. در طول دوره جوجه کشی باید تخم ها را به طور مرتب چرخاند. زیرا در غیر این صورت جوجه به غشاء پوسته چسبیده و نهایتا در اثر پارگی شالاز، خفگی جنین روی می دهد. اما در ۳ روز آخر مانده به هچ چرخاندن تخم ها الزامی نمی باشد. انجام عمل کندلینگ بر روی تعدادی از تخم ها در روز ۱۰-۷ می تواند اطلاعاتی مفید من باب وضعیت هچ و مسائل ناشی از آن را عاید شود . علل عمده تخم های بی نطفه را می توان در عوامل زیر خلاصه نمود .
۱- نسبت نامناسب نر و ماده
۲- مشکلات پا در نرها که موجب عدم جفتگیری ایده آل می گردد .
۳- دمای بیش از حد که موجب کاهش عمل جفتگیری می گردد .
۴- نوردهی نامناسب. باید توجه داشت که پس از شروع دوره تخمگذاری، ساعات یا شدت نور روزانه بلدرچین ها نباید کاهش یابد زیرا با کاهش ساعات یا شدت نور، بلدرچین ها سریعا عکس العمل نشان داده و ظرف مدت کوتاهی آمار تخم شدیدا کاهش می یابد .

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:42  توسط کوثرپرداز  | 

کلیاتی از بلدرچین


دیباچه



افزایش جمعیت جهان نیاز بشر به مواد پروتینی را روز به روز افزایش می دهد و همین مسئله سبب شده است که بسیاری از حیوانات که گوشت آنها قابل مصرف انسان می باشد به صورت اهلی در آمده و با پرورش صنعتی انها بخشی از احتیاجات پروتئینی انسان بر طرف گردد.پرور ش بلدر چین امروزه جایگاه خاصی در صنعت پرورش طیور پیدا کرده است که با توجه به تقاضای مردم از نظر مصرف گوشت و تخم بلدر چین و اقتصادی بودن آن از نظر تولید پیش بینی می شود که در آینده توسعه بیشتری پیدا کند.

در کشورهای مختلف جهان سالهاست که پرورش بلدر چین به صورت یکی از شاخه های صنعت پرورش طیور تجلی پیدا کرده و فارم های بزرگی در بسیاری از کشورها برای این منظور بوجود آمده است .در کشور ما ایران نیز از دیرباز پرورش بلدرچین شروع شده و سالهاست که به امر تولید گوشت وتخم بلدرچین پرداخته اند و در بعضی از فروشگاه های مواد پروتئینی می توان گوشت و تخم بلدرچین را که برای فروش در بسته بندی های مناسب عرضه شده است مشاهده نمود.

تاریخچه و اقتصاد پرورش بلدر چین



بلدرچین ژاپنی cotorina japonica به اسم eastern quail-coturinx quail phrohs و در زبان هندی به اسم bater خوانده می شود.

کوتورنیکس ها به طور وسیع در اروپا ، افریقا و اسیا پراکنده میباشند و این پرندگان به عنوان گونه های مهاجر مطرح هستند.ظاهرا کوتورنیکسها چه آنهایی که در ژاپن در حدود قرن یازدهم اهلی بوده اند و چه آنهایی که در آن موقع از کشور چین به ژاپن آورده شده اند در ابتدا به عنوان پرندگان زینتی و آواز خوان نگهداری می شدند اما در سال 1900 میلادی کوتورنیکس ها به طور گسترده در کشور ژاپن برای تولید گوشت و تخم مورد استفاده قرار گرفتند و تولید گوشت و تخم بلدرچین به میزان قابل توجهی صورت گرفت و بعد از ان در بسیاری از کشورهای دیگر نظیر هنگ کنگ، سنگاپور ، مالزی و فرانسه جایگاه خود را پیدا کرد.سپس کشورهای دیگر به فکر توسعه پرورش بلدر چین افتادند به طوری که اخیرا کشور عربستان سعودی به پرورش وسیع بلدرچین پرداخته و یکی از اقلام صادراتی این کشور گوشت بلدرچین شده است.

در ایران به طور محدود پرورش بلدرچین رواج دارد و امید می رود که در آینده این کار تولیدی توسعه یافته و تولیدات گوشت و تخم بلدرچین فزونی یابد.



در کشور هندوستان بلدرچین ها در ابتدا در انسیتوی مرکزی تحقیقات طیور به وسیله dr.b.panda در سال 1974 آورده شد و سپس در مراکز تحقیقاتی دیگر در مورد آن مطالعاتی صورت گرفت.

این گونه جدید ماکیان که تا دهه اخیر درهندوستان ناشناخته بودن حالا در طول و عرض کشور هندوستان گستردگی قابل ملاحظه های حاصل کرده اند.

حقایق چندی که پرورش بلدرچین را به عنوان یک کار اقتصادی مطرح می سازد به شرح زیر است:

1) میزان رشد سریع- رسیده شدن در سن حدودا 6 هفتگی

وزن بدن یک بلدر چین نر بالغ در این سن در حدود 140 گرم خواهد بود. در حالیکه ماده ها کمی سنگین تر بوده و وزن آنها به 150 تا 180 گرم می رسد. میزان رشد در حدود5 /3 برابر سریعتر از طیور اهلی است.



2) بلوغ جنسی خیلی زود فرا می رسد.

در حدود سن 50 روزگی بلدرچین های ماده معمولا قادر به تولید کامل تخم می باشند.



3) میزان بالای تخم تولیدی

با توجه صحیح به بلدرچین ها این پرندگان 260 تخم در سال اول تخمگذاری خود می گذارند.



4) فواصل نسلها کوتاه است.

توان بلدرچین ها برای تولید 3 یا 4 نسل در سال این امکان را فراهم کرده است که انرا به عنوان حیوان آزمایشگاهی مورد استفاده قرار دهند.



5) دوره انکوباسیون کوتاه و کم که فقط 17 تا 18 روز است.



6)تثبیت برای تراکم بالای پرورش زیرا به سطح دانه خوری و فضای آبخوری کمتری در مقایسه با مرغها و اردکها دارند.



7) نیازی به مایه کوبی ندارند چون گونه های بلدرچین خیلی در برابر بسیاری از بیماری های عادی مرغها مقاومت دارند.



8) برگشت سریع سرمایه کمی که برای این کار گذاشته می شود.



9) خوشمزه بودن گوشت بلدرچین و خواص پروتئینی آن.



10) سود سرشاری که از تولید گوشت و تخم بلدرچین حاصل می شود.



بازار بلدرچین در قاره اروپا به خصوص فرانسه نشان می دهد که شرایط بالقوه خوبی برای بازارهای خاص آن وجود دارد و هر گاه تولید را بتوان توسعه داد این وضعیت های جالب برای آینده به روی پرورش دهندگان بلدرچین باز می شود.



دلیلی وجود ندارد که چرا پیشرفتهای خیلی زیاد به وسیله به کار بردن تکنیک های بهتر پرورش ، متدهای پیشرفته در هچری و بهبود بخشیدن شرایط محیطی برای نگهداری بلدرچین های مادر و رشد پرندگان جوان تا بلوغ اصل خواهد شد.

هم چنین نیاز به بهتر ساختن معیارهای بهداشتی در لاین با انهایی که در سایر بخشهای صنعت طیور احساس می شود چون غالب بیماری هایی که اتفاق می افتد به وسیله مدیریت بهتر قابل جلوگیری می باشد.
نژادهای بلدرچین

انواع بلدرچین های ژاپنی :




بلدرچین های ژاپنی در زیر کلاس Aves رده Japonica قرار می گیرند از اینرو به اسم Coturnix خوانده می شوند.

به طور کلی جایگاه بلدرچین در طبقه بندی بر اساس آنچه ذکر شد به شرح زیر است :
Phylum chordate

Sub phylum vertebra

Class Aves

Order califormes

Family phasianidae

Genus corturnix

Sub species japonica
پنج نوع بلدرچین ژاپنی به اسامی زیر وجود دارد :

1) pharach ( نوع وحشی ) :

این پرنده رنگهای پر مخلوط دارد. همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف که تفوق رنگ قهوه ای را دارا می باشند. در بلدرچین نر صورت و گلو قهوه ای و گلو و قسمت بالای سینه دارچینی رنگ می باشد.در ماده صورت و گلو قسمت بالای سینه دارچینی روشن با رنگ سیاه است در حالی که قسمت پایینی سینه خرمایی رنگ می باشد.

پرهای بلدرچین مخلوطی از رنگهای سیاه قهوه ای و حالتهای سایه دار آنها است.قسمت های بالایی و سینه بلدرچین های نر خالدار و قسم های پائینی سینه قهوه ای است . وعلامتهای مشکی دارد در حالی که قسمت های پائینی خرمائی است. واریته هائی که بر اساس و الگوی پرها طبقه بندی شده اند زیاد هستند.



2) British Range :

نوعی از بلدرچین با پرهای سیاه است

3) English white :

نوعی از بلدرچین با پرهای سفید و قسمتهای سیاه است



4) Manchurian Golden :

پرنده های به رنگ طلائی یا رنگ گندمی هستند.



5) Tuxedo :

این بلدرچین از نوع بلدرچین دو رنگ است.
خصوصیات بلدرچین

کلیات
بلدرچین ها پر طاقت و نیرومند و خوش بنیه بوده و می توان در محیطهای مختلف با محدودیت های منطقی آدابته شوند.
بلدرچین ها پرندگانی هستند که سریعا رشد کرده و در عرض حدود 6 هفته به بلوغ می رسند.
وزن زنده پرنده بالغ به شرح زیر است :
بلدرچین نر 120 تا 150 گرم
بلدرچین ماده 150 تا 180 گرم
پرورش بلدرچین از سال 1900 میلادی به منظور تهیه گوشت و تخم در کشور ژاپن معمول بوده است.
بلدرچین ها تخم زیادی تولید می کنند. بلدرچین های ماده 260 عدد تخم در اولین سال تخمگذاری خود می گذارند روی همین اصل بلدرچین ها کثیر تخم هستند.بلدرچین ها ی ماده معمولا در حدود سن 50 روزگی به اوج تولید تخم می رسند. بلدرچین ها 75 درصد تخم های خود را بین ساعت 3 تا 5 بعد از ظهر و 25 درصد تخمهای خود را بهنگام شب می گذارند.
تولید مثل بلدرچین
بلدرچین های اهلی در تمام فصول سال به هنگامی که سن آنها بین 10 تا 20 هفته است تولید مثل می نمایند.ماده ها هر 16 تا 24 ساعت بمدت 8 تا 12 ماه تخم می گذارند.تخمها بایستی برای هچ شدن 4 روز بعد از وارد کردن نرها در گله (یک نر برای 3 ماده)و تا 3 روز بعد از اینکه جنس های نر و ماده از هم جدا شدند جمع اوری شوند.وزن متوسط تخم حدود 10 گرم است این تعداد در حدود 8 درصد وزن بدن بلدرچین ماده در برابر 3 و 1 درصد برای مرغ و بوقلمون است. هر بلدرچین ماده بنظر می رسد که تخمهائی با یک خصوصیت طرح پوسته یا رنگ می گذارد.
بعضی از گونه ها فقط تخم سفید می گذارند.جوجه های جوان وزنشان 6 تا 7 گرم است.
بهنگامی که هچ می شوند دارای رنگ قهوه ای با نوارهای زرد هستند.باروری بطور مشخص در پرندگان مسن تر کاهش پیدا می کند .نسبت سفیده به زرده 39 به 61 است پورسانتاژ زرده بیشتر و پورسانتاژ سفیده در بلدرچین کمتر از تخم مرغ است.
تکامل جنینی بلدرچین ها ی اهلی بوسیله نور کنترل می شود.نگهداری پرنده در تاریکی مداوم تقریبا به ممانعت کامل رفتار جنسی و تولید تخم منجر می شود.در حالی که نگهداری پرنده ها در نور مداوم به میزان بالائی از تولید تخم به هنگام سال اول و با رسیدن تولید به مرحله توقف در پایان سال دوم می انجامد.مرغها در حدود 75 درصد تخمهایشان به هنگام صبح می گذارند در حالیکه بلدرچین ها همانگونه که ذکر شد 75 درصد تخم روزانه خود را در ساعت 3 تا 6 بعد از ظهر می گذارند.بلدرچینها در حدود سن 6 هفتگی به تولید می آیند.
تحت شرایط ایده آل بلدرچین هادرحدود250 تا 300 تخم در سال می گذارند.تولید سال بعد 48 درصد سال اول در بلدرچین است.
نگهداری و محیط

بلدرچین در یک ناحیه مناسب از نظر درجه حرارت پرورش داده می شود و به سالن رشد در سن 2 تا 3 هفتگی انتقال می یابد.
خیلی بهتر است که از استرس های بیمورد جلوگیری کرده و در زندگی کوتاه بلدرچین آنرا از محلی به محل دیگر جابجا نکنیم.هر سیستمی که به کار رود تکنیک نگهداری و پرورش بلدرچین مثل مرغ است و دستگاه مادر و قفسها و وسائل مورد استفاده باید با پرورش بلدرچین وفق داده شوند.درجه حرارت زیاد و صحیح برای تولید خوب بلدرچین نقش حیاتی دارد و پرندگان باید در حرارت 35 تا 36 درجه ساتیگراد ( 95 تا 97 درجه فارنهایت) نگهداری شوندکه بتدریج در عرض 3 هفته به 20 درجه سانتیگراد(68 درجه فارنهایت) می رسد کاهش پیدا نماید.شروع خوب حیاتی بوده و بهتر این است که با غذا و آب در سینی های پلاستیکی شروع کنیم و کمی بعد از آن انها را به فنجانهای اتوماتیک یا نیپلی عادت داده و از وسائل قبلی ترک عادت نمائیم.پرندگان بایستی بمیزان 150 پرنده به ازای هر متر مربع روی کف پرورش داده شوند و در هفته دوم به 100 پرنده در همان فضا برسانند.
شدت نور خیلی اهمیت دارد و بایستی در موقع شروع خیلی روشن (60 تا 70 لوکس) بوده و در هفته سوم به 10 لوکس برسد.هنگامیکه روشنائی کاملا کنترل میشود می توان به پرندگان 23 ساعت در روز روشنائی داد ه و بهتر این است که از سن یک روزگی یک ساعت در شبانه روز تاریکی در نظر بگیریم و انها را به تاریکی احتمالی عادت بدهیم تا در صورت بوجود آمدن تاریکی در ارتباط با خاموشی برق اشکالی پیش نیاید.در مورد پرندگانی که روی کف پرورش داده می شوند بهترین بستر پوشال یا کاه خرد شده است.در این مورد مواظبت خاصی بایستی صورت گیرد که بستر در جای خشک انبار شود زیرا رطوبت می تواند سبب بیماری آسپرژیلوز شود و این بیماری تنفسی می تواند به اسانی باعث مرگ بلدرچین ها شود زیرا خیلی حساس تر از غالب پرندگان می باشند.
جهت دستیابی به حداکثر میزان تخم 14 تا 16 ساعت روشنائی مورد نیاز است. به طور کلی فضای لازم جهت یک بلدرچین بالغ سطحی به مساحت 20 اینچ مربع می باشد.جالب اینکه میزان تخمگذاری بلدرچین ها در تراکم بیشتر افزوده می شود.
پرورش و نیازهای پرورشی بلدرچین ها
آب و دان بایستی به میزان فراوان و کافی در  دسترس جوجه های بلدرچین گذارده شود تا خوردن و  آشامیدن را بیاموزند در غیر این صورت در اثر  گرسنگی و تشنگی تلف می شوند.باید توجه داشت که در 48 ساعت اول زندگی عدم استفاده از غذا امری  نرمال بوده و در این مدت از ذخیره کیسه زرده تغذیه  می کنند.در ابتدا دان که بسیار ریز آسیاب شده بر روی کارتن کفی زیر پای جوجه ها پاشیده می شود و  بتدریج از دان خوری هائی به ارتفاع 1،5 تا 2 سانتی متر و عرض 3 تا 5 سانتیمتر استفاده می شود.. به منظور جلوگیری از اتلاف دان شبکه هائی از جنس مفتول بر روی دان خوری ها قرار داده می شود و همین مسئله در مورد آب خوری ها هم بایستی رعایت گردد تا از غوطه ور شدن جوجه ها و خفگی انها جلوگیری شود.استفاده از کارتن کفی و یا برزنت در زیر پای جوجه ها از لغزیدن آنها و ابتلاء به عارضه در رفتگی فمور جلوگیری می کند.بهترین روش پرورش بلدرچین استفاده از باتری و قفسهایی است که برای این منظور ساخته شده اند.جوجه ها ایتدا به مدت 3 هفته در قفسهای ویژه ای نگهداری می شوند که شرایط خاصی از نظر دما و تغذیه برای آنها اعمال می شود و پس از این دوره آنان به قفسهای دیگر منتقل می شوند که معمولا این قفسها از 5 طبقه تشکیل شده اند ودان خوری و آبخوری در طرفین این قفسها تعبیه گردیده است و جوجه بلدرچین ها با توجه به گردن درازی که دارند به راحتی می توانند از آب و غذا استفاده نمایند.روش استفاده از بستر مناسب نیست.

روش متداول در ایران که چندان رضایت بخش نیست  این است که جوجه ها را به مدت 6 روز در سبد های پلاستیکی کوچک (به ازای هر سبد 50 تا 60 جوجه) نگه می دارندو سپس آنها را بر روی بستر منتقل می کنند که انتقال جوجه ها از سبد بر روی بستر منجر به تلفات 1،5 تا 2،5 درصدی می گردد.هر چه مدت نگهداری جوجه ها در سبدهای پرورش بیشتر باشد جوجه ها آمادگی بیشتری برای زندگی پیدا می کنند. در حالی که روشنایی 24 ساعته باعث تسریع بلوغ جنسی می گردد و روشنایی 16 تا 18 ساعته سبب تاخیر در آن می شود.قفسهایی که جهت نگهداری بلدرچین های تخمگذار می شوند از مفتول هایی  تشکیل شده که مانع خروج بلدرچین از قفس می شوند و فاصله مفتول های کف قفس از یکدیگر  10 تا 15 میلیمتر بوده که مدفوع پرنده براحتی بر روی  سینی یا نوار نقاله زیر قفس می ریزد و داری یک شیب ملایم بوده که تخم بلدرچین بر روی آن لغزیده و درخارج از قفس قرار می گیرد.سطح مورد نیاز جهت هر بلدرچین تخمگذار در قفس 150 سانتی متر مربع می باشد. در صورتیکه بلدرچین های تخمگذار در روی بستر پرورش پیدا می کنند بایستی جهت تخمگذاری از تله های تخمگذاری استفاده نمود.این تله ها بایستی با پوشال نرم و یا کاه پوشانده شوند و در آغاز دوره تخمگذاری بایستی آنها را به تخم کردن درون این تله ها عادت داد.بدین منظور بایستی کارگر مربوطه عموما در ساعت شروع تخمذاری که معمولا در ساعت نزدیک به غروب می باشد مرتبا در میان آنان بگردد و تخمهائیکه در روی بستر قرار دارند برداشته و درون تله ها قرار دهد چون دیدن تخم در روی بستر بلدرچین ها را به تخمگذاری در روی بستر ترغیب می کند.آخرین جمع آوری تخم باید در حدود ساعت 9 شب انجام گردد در غیر این صورت این کار باید در صبح روز بعد انجام شود.
تولید مثل بلدرچینبلدرچین های اهلی در تمام فصول سال به هنگامی که سن آنها بین 10 تا 20 هفته است تولید مثل می نمایند.ماده ها هر 16 تا 24 ساعت بمدت 8 تا 12 ماه تخم می گذارند.تخمها بایستی برای هچ شدن 4 روز بعد از وارد کردن نرها در گله (یک نر برای 3 ماده)و تا 3 روز بعد از اینکه جنس های نر و ماده از هم جدا شدند جمع اوری شوند.وزن متوسط تخم حدود 10 گرم است این تعداد در حدود 8 درصد وزن بدن بلدرچین ماده در برابر 3 و 1 درصد برای مرغ و بوقلمون است. هر بلدرچین ماده بنظر می رسد که تخمهائی با یک خصوصیت طرح پوسته یا رنگ می گذارد. بعضی از گونه ها فقط تخم سفید می گذارند.جوجه های جوان وزنشان 6 تا 7 گرم است. بهنگامی که هچ می شوند دارای رنگ قهوه ای با نوارهای زرد هستند.باروری بطور مشخص در پرندگان مسن تر کاهش پیدا می کند .نسبت سفیده به زرده 39 به 61 است پورسانتاژ زرده بیشتر و پورسانتاژ سفیده در بلدرچین کمتر از تخم مرغ است. تکامل جنینی بلدرچین ها ی اهلی بوسیله نور کنترل می شود.نگهداری پرنده در تاریکی مداوم تقریبا به ممانعت کامل رفتار جنسی و تولید تخم منجر می شود.در حالی که نگهداری پرنده ها در نور مداوم به میزان بالائی از تولید تخم به هنگام سال اول و با رسیدن تولید به مرحله توقف در پایان سال دوم می انجامد.مرغها در حدود 75 درصد تخمهایشان به هنگام صبح می گذارند در حالیکه بلدرچین ها همانگونه که ذکر شد 75 درصد تخم روزانه خود را در ساعت 3 تا 6 بعد از ظهر می گذارند.بلدرچینها در حدود سن 6 هفتگی به تولید می آیند. تحت شرایط ایده آل بلدرچین هادرحدود250 تا 300 تخم در سال می گذارند.تولید سال بعد 48 درصد سال اول در بلدرچین است.شرایط انکوباسیون
به سبب کوچکی تخم بلدرچین و ترد و شکننده بودن پوسته آن از سینی های جوجه کشی استفاده می شود.در هر خانه 2 تخم قرار داده می شود. نگهداری طولانی تخمها ی نطفه دار بر قابلیت هچ آنها تاثیر منفی دارد لذا توصیه می شود که تخمهای بلدرچین نهایتا 14 روز در اطاقی با دمای 10 تا 15 در جه و رطوبت نسبی 75 درصد نگهداری شوندو عملا با آب پاشی کف اتاق میتوان به رطوبت مطلوب رسید.درجه حرارت مناسب جهت انکوباسیون تخمهای بلدرچین 37،5 تا 37،2 درجه می باشد.نطفه بلدرچین در دمای 39 و بالاتر از ان بیش از چند ساعت دوام نمی آوردو میمیرد و لذا تنظیم درجه حرارت دستگاه جوجه کشی اهمیت زیادی داشته و حرارت پائین تر از اپتیمم(بهینه) سبب طولانی تر شدن زمان انکوباسون تخم می گردد.
به طور کلی زمان انکوباسیون تخم بلدرچین با توجه به تاثیر فاکتورهای رطوبت و درجه حرارت بین 16 تا 18 روز میباشد و در شرایط مناسب 70 درصد تولدها در روزهفدهم صورت می گیرد.در پایان روز چهاردهم تخم بلدرچین ها از دستگاه ستر به دستگاه هچر منتقل می شوند.دمای 37،5 درجه و رطوبت 70 درصد ستر و دمای 37 درجه و رطوبت 85 درصد به هچ 75 درصد منجر می شود.
بالاترین راندمان مربوط به نطفه دار بودن تخمهای بلدرچین یک گله در بلدرچین های 3 تا 5 ماهه می باشد وبنا براین بلدرچین های گله مادر در هر 6 ماه یکبار حذف شده و گله دیگری جایگزین می شود.در شرایط طبیعی و بدون استفاده ار نوردهی مصنوعی بلدرچین ها بین ماههای فروردین یا شهریور و به طور متوسط 50 تا 100 عدد تخم می گذارند اما با اعمال یک تغذیه مناسب و نور دهی مطلوب لانه تا 280 عدد تخم تولید می کنند.وقتی در بعضی از بلدرچین ها در 24 ساعت 2 عدد تخم گذاشته می شود مدت نور دهی مصنوعی معمولا بین 14 تا 18 ساعت می باشد.
در آغاز سن تخم گذاری فاصله زمانی بین دو تخم 24 تا 30 ساعت بوده و بتدریج با افزایش سن آنها این زمان کوتاهتر می شود. وزن یک تخم بلدرچین 9 تا 10.5 گرم یعنی 7 درصد وزن بدن بلدرچین می باشد یک بلدرچین ماده در سال 2 تا 3 کیلو گرم یعنی 20 برابر وزن خودش تخم تولید می کند.بلدرچین های ماده معمولادر سنین 35 تا 50 روزگی شروع به تخمگذای می کنند و در سن 13 هفتگی به پیک تولید می رسند.باروری با افزایش سن کاهش می یابد.از گله های جوان برای داشتن باروری خوب حدود سن 10 تا 13 هفتگی استفاده می نمایند.نسبت 3 یا 4 نر در برابر 20 ماده در سیستم قفس باروری بالائی را بدست می دهد.باروری به تدریج افزایش پیدا می کند و در 4 یا 5 روز پس از وارد شدن نر به گله به اوج خود می رسد و بعد از آن باروری تا 3 روز پس از جدا کردن نرها به حالت ثابت باقی می ماند از چهارمین روز افت شدیدی در باروری ایجاد شده و تا دوازدهمین روز پس از جدا کردن نرها افت پیدا می کند.

انکوباسیون و هچ شدن
تکثیر موفقیت امیز بلدرچین ها در دوره قبل از انکوباسیون شروع می شود.تخم ها بایستی روزانه چند بار جمع اوری شده و با دقت زیاد نگهداری شوند زیرا تخمهای بلدرچین خیلی نسبت به آسیبهای وارده بر پوسته حساس هستند.قبل از انبار کردن تخمهای هچ شونده بایستی تحت تاثیر گاز فرمالدئیه بمدت 20 دقیقه قرار داده شوند و سپس ذخیره سازی در درجه حرارت 15،5 در جه با رطوبت 80 درصد بمدت 7 تا 10 روز انجام شود.
یک انکباتور با با ناحیه هچری کثیف منبع مهمی از آلودگی و بیماری است.با استفاده از ترکیب آمونیاک چهارتایی(Quaternary Ammonium) یا برخی ضد عفونی کننده های تجاری بایستی واحدها به خوبی شستشو و ضد عفونی گردند.

فقط تخم های تمیز را که در مواجهه با بخورها بوده اند بایستی مورد استفاده قرار داد.به عبارت دیگر تخمها را می توان در عرض 12 ساعت بعد از اینکه در داخل انکوباتور قرار داده شدند بخور داد.برای بخور دادن 25 گرم پرمنگنات پتاسیم را در یک ظرف سفالی یا لعابی ریخته و سپس 35 میلی لیتر فرم آلدئید را برای هر متر مکعب فضای انکوباتور به آن اضافه می نمایند.از انکوباتورهایی که Forced power هستند در صورتی میتوان استفاده نمود که باد بزن کار کند و وانتیلاتورها به هنگام بخور دادن بایستی بسته باشند و بعد از 20 دقیقه هواکش ها را می توان باز نمود.رطوبت در این مرحله بایستی بالا باشد و درجه حرارت بین 20 تا 30 درجه مناسب است.دوره انکوباسیون بین 17 تا 18 روز بستگی به گونه و روشهای عملی تغییر می کند.تخمها بایستی به گونه ای در سینی قرار داده شوند که انتهای بزرگ آنها در بالا باشد و میزان چرخانیدن تخم باید هر 2 تا 4 ساعت یکبار باشد.در روز چهاردهم یا زودتر جابجا کردن تخم ها به سینی ها بایستی دنبال شود که در این حالت برای برگرداندن بعدی علامتگذاری می شوند. هچر جداگانه ای بایستی با گرمای 37،2 با رطوبت 70 درصد مورد استفاده قرار گیرد.هچر باید کاملا بسته برای تمام پروسه های هچ باقی بماند تا جوجه های بلدرچین در روز 17 یا 18 از انکوباسیون خارج شوند.

تخم ها را می توان پس از 14 روز انکوباسیون یا زود تر به سینی های هچ انتقال داد جوجه ها را بعد از 18 روز انکوباسیون به دستگاه جوجه کشی انتقال می دهند.بلدرچین ها در مقایسه با مرغها ظریف تر بوده و نیاز به مراقبت بیشتری در 2 هفته اول زندگییشان دارند.

ذخیره سازی تخمهای جوجه کشی
تخم های جوجه کشی باید کاملا در دمای زیر نقطه فیزیو لوژیک ذخیره شوند (23،9 درجه).دمای مناسب برای ذخیره سازی 12،8 تا 15،5 درجه می باشد.برای یک جوجه کشی خوب میزان رطوبت توصیه شده 75 تا 80 درصد است.رطوبت نسبی بالا منجر به افزایش رشد قارچها می شود که این خود سبب آلودگی تخمها می گردد.بیشترین زمان نگهداری تخم جوجه کشی تحت دمای لازم و رطوبت 5 تا 7 روز است و مقدار بیشتر از ان روی جوجه کشی اثر معکوس دارد و اگر لازم باشد که تخم ها بیش از یک هفته نگهداری شوند بایستی چرخانیده شوند.این چرخانیدن برای جلوگیری از چسبیدن نطفه به پوسته لازم است.
برای تمیز کردن تخم ها از کاغذ سمباده یا پارچه تمیز پشمس استفاده می شودبه طوری که به پوسته نازک آنها آسیب نرسد از تخم های کثیف نباید برای جوجه کشی استفاده کرد.
آلودگی تخم ها از زمان تخمگذاری آغاز می شود بنابراین تولیدات روزانه تخم بایستی قبل از ذخیره شدن گاز داده شوند.
انتخاب بلدرچین های مادر
انتخاب بلدرچین های مادر معمولا بر اساس بازرسی،وزن و شرایط بهداشتی صورت می گیرد.
احتیاج اصلی این است که پرنده ها در سلامت کامل بوده و یکنواختی خوبی را نشان دهند.پرندگان را می توان از لاینهای توصه شده و شناخته شده با توان تخمگذاری خوب قابلیت زنده ماندن و قابلیت هچ شدن خوب تهیه نمود.
این مسئله از اهمیت زیادی برخوردار است که از جفت گیری بلدرچین های منسوب بیکدیگر در طول اجرای برنامه تولید مثل اجتناب نمود.با استفاده از روش تولید مثل متقاطع و گفتن نرها و ماده ها از خانواده های دیگر جفت گیری بلدرچین های منسوب به یکدیگر جلوگیری می شود و معیاری از برای هیبرید قدرتمند تامین می شود و خصوصیات خوب باقی می مانند، عاقلانه این است که حداقل 6 لاین و ترجیحا لاین های بیشتری را حفظ کرد تا به این برنامه کمک شود.
هچ شدن جوجه بلدرچین ها
تخم های بلدرچین بی نهایت ظریف هستند و بایستی با دقت زیاد گرفته شوند.بسیاری از پرورش دهندگان بلدرچین ترجیح می دهند که تخم ها را قبل از ذخیره سازی در محلول سالمسازی غوطه ور سازند در اینصورت محل نگهداری بایستی بین 16 تا 20 درجه در نظر گرفته شود.رطوبت نسبی نباید کمتر از 75 درصد باشد.
طرز اداره ماشین به شرح زیر است:
در شروع کا درجه حرارت بایستی 37،5 در جه و رطوبت 30،6 باشد در سن 15 روزگی درجه نسبی به 90 درصد افزایش حاصل نماید. درجه حرارت بایستی به 37،2 در زمان خارج کردن تغییر پیدا کند و رطوبت نسبی 80 درصد بایستی در نظر گرفته شود. تخم ها را بایستی روزانه 7 بار برگرداند و این در صورتی است که ماشین برگرداننده اتوماتیک نباشد.دمای عملی برای جوجه کشی بلدرچین ها دمای عملی برای جوجه کشی بلدرچین مطابق جدول زیر اس

Click this bar to view the full image.


علل پایین بودن هچ : علل پایین بودن هچ در جدول زیر خلاصه شده است:


Click this bar to view the full image.

تغذیه بلدرچین

بلدرچین ها به مقدار کافی غذای متعادل شده نیاز دارند. جیره غذایی بلدرچین بایستی حاوی میزان بالا تری از مواد مغذی باشد.بلدرچین ها را می توان بعنوان شروع کننده در سن 0 تا 3 هفتگی و رشد کننده در سن 4 تا 5 هفتگی و تخمگذار یا مادر 6 هفته به بعد تقسیم بندی کرد.که این مسئله بستگی به میزان رشد و تولید آنها دارد. میزان غذا نیز در این مورد موثر است و بدین ترتیب بایستی غذای کافی به انها داده شود. دوره شروع کننده بحرانی ترین دوره بوده و نیاز به مدیریت خاص و مراقبت های تغذیه ای دارد.تغذیه بلدرچین مثل تغذیه مرغهاست.بلدرچین ها نیز به عنوان شروع کننده، رشد کننده و بلدرچین های تخمگذار یا مادر تقسیم می شوندکه این مسئله به میزان رشد و تظاهر تولیدشان بستگی دارد.برای 3 تا 4 هفته اول بلدرچین ها را بایستی از یک جیره غذایی محتوی تقریبا 27 درصد پروتئین و در حدود 2،750 کیلوکالری بر کیلوگرم انرژی تغذیه نمود.آنهایی که در مرحله رشد هستند بایستی از یک جیره غذائی باداشتن 24 درصد پروتئین برای تخمگذارها و بلدر چین های مادر با داشتن me معادل 2،650 کیلو کالری بر کیلوگرم تغذیه نمود.

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:24  توسط کوثرپرداز  | 

شرایط انكوباسیون بلدرچین

شرایط انكوباسیون بلدرچین

به سبب كوچكی تخم بلدرچین و ترد و شكننده بودن پوسته آن از سینی های جوجه كشی استفاده می شود.در هر خانه 2 تخم قرار داده می شود. نگهداری طولانی تخمها ی نطفه دار بر قابلیت هچ آنها تاثیر منفی دارد لذا توصیه می شود كه تخمهای بلدرچین نهایتا 14 روز در اطاقی با دمای 10 تا 15 در جه و رطوبت نسبی 75 درصد نگهداری شوندو عملا با آب پاشی كف اتاق میتوان به رطوبت مطلوب رسید.درجه حرارت مناسب جهت انكوباسیون تخمهای بلدرچین 37،5 تا 37،2 درجه می باشد.نطفه بلدرچین در دمای 39 و بالاتر از ان بیش از چند ساعت دوام نمی آوردو میمیرد و لذا تنظیم درجه حرارت دستگاه جوجه كشی اهمیت زیادی داشته و حرارت پائین تر از اپتیمم(بهینه) سبب طولانی تر شدن زمان انكوباسون تخم می گردد.

به طور كلی زمان انكوباسیون تخم بلدرچین با توجه به تاثیر فاكتورهای رطوبت و درجه حرارت بین 16 تا 18 روز میباشد و در شرایط مناسب 70 درصد تولدها در روزهفدهم صورت می گیرد.در پایان روز چهاردهم تخم بلدرچین ها از دستگاه ستر به دستگاه هچر منتقل می شوند.دمای 37،5 درجه و رطوبت 70 درصد ستر و دمای 37 درجه و رطوبت 85 درصد به هچ 75 درصد منجر می شود.


بالاترین راندمان مربوط به نطفه دار بودن تخمهای بلدرچین یك گله در بلدرچین های 3 تا 5 ماهه می باشد وبنا براین بلدرچین های گله مادر در هر 6 ماه یكبار حذف شده و گله دیگری جایگزین می شود.در شرایط طبیعی و بدون استفاده ار نوردهی مصنوعی بلدرچین ها بین ماههای فروردین یا شهریور و به طور متوسط 50 تا 100 عدد تخم می گذارند اما با اعمال یك تغذیه مناسب و نور دهی مطلوب لانه تا 280 عدد تخم تولید می كنند.وقتی در بعضی از بلدرچین ها در 24 ساعت 2 عدد تخم گذاشته می شود مدت نور دهی مصنوعی معمولا بین 14 تا 18 ساعت می باشد.

در آغاز سن تخم گذاری فاصله زمانی بین دو تخم 24 تا 30 ساعت بوده و بتدریج با افزایش سن آنها این زمان كوتاهتر می شود. وزن یك تخم بلدرچین 9 تا 10.5 گرم یعنی 7 درصد وزن بدن بلدرچین می باشد یك بلدرچین ماده در سال 2 تا 3 كیلو گرم یعنی 20 برابر وزن خودش تخم تولید می كند.بلدرچین های ماده معمولادر سنین 35 تا 50 روزگی شروع به تخمگذای می كنند و در سن 13 هفتگی به پیك تولید می رسند.باروری با افزایش سن كاهش می یابد.از گله های جوان برای داشتن باروری خوب حدود سن 10 تا 13 هفتگی استفاده می نمایند.نسبت 3 یا 4 نر در برابر 20 ماده در سیستم قفس باروری بالائی را بدست می دهد.باروری به تدریج افزایش پیدا می كند و در 4 یا 5 روز پس از وارد شدن نر به گله به اوج خود می رسد و بعد از آن باروری تا 3 روز پس از جدا كردن نرها به حالت ثابت باقی می ماند از چهارمین روز افت شدیدی در باروری ایجاد شده و تا دوازدهمین روز پس از جدا كردن نرها افت پیدا می كند.
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:20  توسط کوثرپرداز  | 

پرورش بلدرچین ، از نگاهی جدید

افزایش جمعیت جهان نیاز بشر به مواد پروتئینی را روز به روز افزایش می دهد و همین مسئله سبب شده است که بسیاری از حیوانات که گوشت آنها قابل مصرف برای انسان می باشد به صورت اهلی در آمده و با پرورش صنعتی آنها بخشی از احتیاجات پروتئینی انسانها بر طرف می شود .
در کشور های مختلف جهان سالهاست که پرورش بلدرچین به صورت یکی از شاخه های صنعت پرورش طیور تجلی پیدا کرده و فارم های بزرگی در بسیاری از کشورها برای این منظور به وجود آمده است. در کشور ما نیز از دیر باز پرورش بلدرچین شروع شده و در تهران ویزد و برخی از استان های دیگر فارم های پرورش بلدرچین سالهاست که به امر تولید گوشت و تخم بلدرچین پرداخته اند.
این پرنده به دلیل کوچک بودن جثه پرورش چندصد قطعه از آن در یک فضای کوچک امکان پذیر و عملی می باشد.به همین دلیل نیازی به سرمایه گذاری کلان در ایجاد تاسیسات و تامین وسایل و تجهیزات پرورش به نسبت سایر طیور پرورشی همانند مرغ نمی باشد.همچنین در جوامع روستایی می توان با پرورش تجاری این پرنده علاوه بر تامین پروتئین مورد نیاز خانواده های روستایی به افزایش درآمد و بهبود شرایط اقتصادی انها کمک کرد.

تاریخچه پرورش بلدرچین
تقـریبا می توان گفت , اهلی کردن بلدرچین ها در حدود قرن 11 و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چین و کره نیز ادامه یافت که در ابتدا به صورت پرندگان زینتی و آواز خوان نگهداری می شدند.از اوایل قرن 20 نگهداری و پرورش بلدرچین از اهمیت خاصی برخوردار گشت . در مرحله نخست هدف از پرورش , تولید تخم بود که بعد ها به عنوان یک منبع تولید گوشت مطرح گردید.
در ژاپن از سال 1910 به گزینی این پرنده جهت تولید تخم آغاز و پس از مدتی جایگاه ویژه ایی یافت. اولین پیشرفت صنعت بلدرچین در سال 1930 روی داد که با شروع جنگ جهانی دوم رکود 10 ساله بر این صنعت نوپا سایه افکند.در 20 سال گذشته سرمایه گذاری بسیار در کشورهای مختلف همانند ایران صورت گرفته است .صنعت پرورش بلدرچین در ایران در حدود 15 سال پیش آغاز گشته است. امروزه بیشترین تولید بلدرچین در ایران در استان یزد می باشد.

نژاد های بلدرچین
امروزه نژاد های مختلف و سویه های بسیاری در جهان وجود دارند .که در اینجا ما تنها به چند نژاد مهم می پردازیم :

انواع بلدرچین های ژاپنی:

1) Pharach (وحشی):
این پرنده رنگهای پرمخلوطی دارد .همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف که تفوق رنگ قهوه ایی را دارا می باشد . در بلدرچین نر صورت وگلو قهوه ایی و گلو وقسمت بالا سینه دارچینی رنگ می باشد.در ماده صورت و گلو قسمت بالای سینه دارچینی روشن با رنگ سیاه است در حالی که قسمت پایینی سینه خرمایی رنگ می باشد. پرهای بلدرچین مخلوطی از رنگهای سیاه قهوه ای و حالتهای سایه دار آنهاست . قسمت های بالایی و سینه بلدرچین های نر خالدار و قسمت های پایینی سینه قهوایی است و علامتهای مشکی دارد در حالیکه قسمتهای پایینی خرمایی است.
واریته هایی که بر اساس و الگوی پرها طبقه بندی شده اند زیاد هستند.

British Range (2:
نوعی بلدرچین با پرهای سیاه رنگ است که در آن جنس نر و ماده به طور مشابه پیگمان دار شده اند.

3)English White :
نوعی بلدرچین با پرهای سفید وقسمت های سیاه است.

4) Manchurian Golden :
بلدرچین هایی به رنگ طلایی یا رنگ گندمی است.

5)Tuxedo :
این بلدرچین از نوع بلدرچین دو رنگ می باشد . سطح شکم و گردن و صورت سفید و بقیه قسمتها سیاه نظیر Parach است.

نژاد های بلدرچین آمریکایی:
در امریکا بر روی نژادی از بلدرچین که به نام Bob White مشهور است کار می شود که از نظر بزرگی چثه از همتای ژاپنی خویش بزرگتر بوده ولی گوشت آن به لذیذی نوع ژاپنی نیست.

مدیریت پرورش:

دما:
بلدرچین به عنوان یک جانور خونگرم توانایی حفظ وکنترل دمای بدن خود را در یک محدوده معین دارا است, از این رو این پرنده نیز مانند سایر جانداران دیگر درجه حرارت نرمالی را که خاص خود اوست و در سنین مختلف متغیراست داراست که محدوده دمایی 21 تا 38 درجه سانتیگراد است و با توجه به جدول دمایی پرنده متغیر می شود.به این محدوده دمایی , درجه حرارت آسایش بلدرچین می گویند که البته چندان هم دقیق نیست.


Click this bar to view the full image.



رطوبت :
در یک سالن پرورش بلدرچین رطوبت بسیار حائز اهمیت می باشد که این امر به دلیل پر جنب و جوش بودن پرنده است و رابطه ایی واضح با دمای هوا و شرایط خود پرنده دارد, به این ترتیب که کمبود رطوبت باعث سختی تنفس در پرنده می شود و همچنین باعث افزایش گرد و غبار و مشکلاتی همچون ضعف پرها و کند شدن فرآیند پردرآوری در جوجه بلدرچین ها می شود.و اگر رطوبت از حد خود بالاتر رود می تواند باعث بیماری های میکروبی و انگلی شود.
مقدار درصد استانداردی که برای هوای سالن بلدرچین بایستی در نظر گرفت در حدود 60% تا 70 % است و برای بستر نیز رطوبت %10 تا 30 % است .
نور:
نور یکی از فاکتور های مهم در پرورش بلدرچین است روشنایی برای سالن های پرورش می تواند به دو صورت :
1)طبیعی : که توسط نور خورشید که از راه پنجره ها وارد سالن می شود و یا به صورت 2) مصنوعی : که توسط لامپ ها نوردهی می شود تامین می گردد .رنگ نور نیز بایستی سفید باشد.
در سیستم بستر ارتفاع لامپها از سطح بستر بایستی 1.7 تا 2 متر باشد و فاصله میان آنها در حدود 2.25 تا
2.5متر باشد و و فاصله لامپها تا دیوار 1.25 متر است. اما در سیستم قفس لامپها باید حدود 0.6 متر با قفس
فاصله داشته باشد.


جدول نوردهی برای گله بلدرچین مادر و تخمگذار جدول نوردهی برای گله های بلدرچین گوشتی


Click this bar to view the full image.




پرورش در سیستم قفس:
اگر چه در این سیستم به هزینه ثابت بیشتری نسبت به سیستم بستر نیاز داریم اما می توان تعداد پرنده بیشتری را در واحد سطح پرورش داد .همچنین مشکلاتی که در سیستم بستر وجود دارد همچون بستر خیس و .... وجود ندارد .
تجربه نشان داده است که بلدرچین های تخم گذار در اجتماعات 20 تا 30 قطعه ایی به بالا محصولات بهتر و بیشتری تولید می کنند . و همچنین برای کنترل بهتر بیماری ها و حذف سریع تر پرنده های معیوب اجتماع های بیشتر از 30 بلدرچین مفید نمی باشد .از این رو از باکس هایی استفاده می شود که بیشتر از 30 قطعه با هم در ارتباط نباشند. هرگز نباید از اجتماعات بیشتر از 50 قطعه در یک قفس نگهداری کرد.
بهترین ابعاد برای تعداد 25قطعه قفسهایی در اندازه حدودا 60*60 سانتی متر و ارتفاع مناسب 25 تا 30 سانتی متر می باشد.
انواع قفس ها:
منبری (کالیفرنیایی) :
در این مدل کود در کف سالن ریخته شده و یا درون گودالی که در کف در نظر گرفته شده ریخته می شود و توسط یک تیغه به بیرون سالن هدایت می شود .این گونه قفسها برای پرورش بلدرچین در واحد های صنعتی و نیمه صنعتی توصیه نمی شود.

طبقه ایی ( باطری ) :
کود درون سینی یا نوار نقاله زیر هر طبقه ریخته می شود و به طور اتوماتیک و یا دستی تخله می شود . این نوع قفس ها مناسب ترین حالت برای پرورش بلدرچین می باشد.
سیکل پرورش در قفس:
در سیستم قفس در 10 تا 15 روز ابتدای زندگی , بلدرچین ها همانند سیستم بستر پرورش داده می شوند .به این صورت که در درون سبد های مخصوصی نگهداری می شوند ,هر چند که اگر این مدت بیشتر شود جوجه ها آمادگی بیشتری برای مرحله بعدی خواهند داشت. پس ازآن که جوجه ها دیگر از لابه لای میله های قفس خارج نمی شوند به قفس منتقل می شوند .
فضای مورد نیاز برای پرورش در قفس برای هر پرنده 1 تا 15 روزه در حدود 50 تا 60 سانتی متر مربع , 15 تا 30 روزه 100 تا 130 سانتی متر مربع و از آن به بعد 170 تا 200 سانتی متر مربع در نظر گرفته می شود . بایستی توجه داشت که پس از بلوغ جنسی پرنده های نر و ماده با هم در یک قفس پرورش داده نشوند , چرا که انرژی پرنده ها به دلیل مسائل جنسی تحلیل رفته و از میزان رشد آنها کاسته می شود.

پرورش در سیستم بستر :
فضای مورد نیاز در این سیستم برای هر بلدرچین با توجه به فصل پرورش و همچنین نژاد پرنده متفاوت است اما به طور کلی در اوایل دوره پرورش 160 پرنده به ازای هر متر مربع در نظر می گیریم اما پس از آن, این فضا را برای هر پرنده افزایش می دهیم تا به 60-50 پرنده در هر متر مربع برسد.
در این سیستم جوجه ها را تا 10 روزگی در سبد هایی ویژه تگهداری می کنند که می توان در هر سبد 170 تا 200 قطعه جوجه بلدرچین نگهداری کرد.نگهداری بلدرچین ها در این ده روز ایتدایی در سیستم قفس و بستر مشابه هم می باشد . در این مرحله برای گرم کردن می توان از هر وسیله گرمایشی همانند هیتر , مادر مصنوعی یا لامپها ی مادون قرمز استفاده کرد . پس از این مرحله (10 روز ابتدایی) بلدرچین ها را به سالن پرورش برده و در سیستم بستر و یا قفس نگهداری می کنند.



انتخاب گله های مادر :
مناسب ترین حالت برای تشکیل گله های مادر و به دست آوردن تخم هایی با درصد نطفه داری بالا استفاده از ترکیب گله 1 نر به ازای هر 3 تا 5 ماده می باشد که در این حالت بیشترین احتمال جهت تولید تخم هایی با نطفه داری مناسب وجود دارد. برای تشکیل گله های مادر می توان به خرید نیمچه های آماده تخمگذاری و یا جوجه های مادر یکروزه و یا همچنین تخمهای نطفه دار و قابل جوجه کشی از شرکتها و مراکز معتبر مبادرت ورزید.البته بایستی توجه داشت که بلدرچین های نیمچه خریداری شده نباید بیشتر از 2 تا 3 هفته سن داشته باشند .تولید تخم در روز های 60 - 56 به اوج خود خواهد رسید. همچنین علاوه بر گزینه های بالا می توان در درون فارم پرورشی خود و از میان گله های پرورشی با انتخاب بلدرچین های مورد نظر به تهیه گله مادر پرداخت که با زدن شماره بر روی بلدرچین ها و نگهداری جداگانه آنها و جدا نمودن تخم آنها از سایر تخم ها به اصلاح نژاد و افزایش تولید گله که می تواند تولید گوشت و یا تخم باشد کمک کرد.اما باید در اصلاح نژاد به مسئله هم خونی ( Inbreeding ) توجه کرد که می توان با ثبت مرتب و منظم بلدرچین های والد و فرزند ان و تولید مثل ضربدری از این مسئله جلوگیری کرد. تولید مثل : بلدرچین در کوتاه مدت به بلوغ جنسی می رسد .جنس ماده در 42 روزگی شروع به تخمگذاری می کند .تولید اسپرم در بلدرچین نر در 36 روزگی شروع می شود که به ازای هر 5-3 ماده یک نر در نظر گرفته می شود .میزان تخمگذاری در بلدرچینها بالاست و در حدود 250 عدد در هر سال می باشد . بلدرچین ماده در سن 60 – 50 روزگی به پیک تولید تخم می رسد. متداول ترین نژاد در پرورش صنعتی این پرنده نژاد کوترنیکس ژاپنی ( Coturnix ) می باشد که در سال حدود 200 تخم گذاشته و در سن 40 روزگی نیز به وزن کشتار 250 گرم می رسد .در پرورش مدرن و در شرایط صنعتی در طول سال از یک قطعه بلدرچین 300 -250 تخم برداشت می شود . جفت گیری بلدرچین از سن 6 هفتگی آغاز ودر زمان 4 هفته اول پس از بلوغ درصد باروری به حدود 100 – 90% می باشد . این روند در 8 هفتگی به 80 % و پس از گذشت 11- 9 ماه به حدود 70 – 60 % می رسد . پس از هر بار جفت گیری بلدرچین ماده به مدت 6 – 5 روز و گاهی حتی تا 12 – 10 روز تخم بارور می گذارد . جمع آوری و ذخیره تخم های نطفه دار: از انجایی که تخم گذاری بلدرچین ها در غروب و شب صورت می گیرد جمع اوری تخم های نطفه دار یک بار حدود ساعت 9 شب و بار دیگر صبح روز بعد انجام می شود . هنگام جمع آوری و حمل تخم های نطفه دار باید دقت کرد زیرا پوسته تخم ها بسیار نازک بوده و به آسانی می شکند . تخم ها را باید طوری در شانه ی مناسب و تمیز قرار داد که انتهای پهن تخم به طرف بالا باشد تا نطفه به پوسته نچسبد . تخم هایی که برای جوجه کشی در نظر گرفته می شوند باید تمیز و دارای شکل طبیعی واندازه متوسط و پوسته خوب باشد.برای تمیز کردن تخم های کثیف از کاغذ سمباده و یا پارچه پشمی زبر استفاده می شود .ضد عفونی تخم ها به وسیله گاز فرمالدئید به مدت 20 دقیقه و در دمای 21.1 درجه سانتیگراد و رطوبت 75% انجام می شود . تخم های مخصوص جوجه کشی را نباید به مدت طولانی نگهداری کرد .بیشترین زمان ممکن برای نگهداری تخم ها 5 تا 7 روز است . در این مدت هم باید در دما و رطوبت مناسب در سردخانه نگهداری شود . اگر مجبور به ذخیره تخم های نطفه دار هستیم باید در دمای 15 – 12.5 درجه سانتی گراد و رطوبت 80 – 75 % نگهداری کنیم. در صورتی که تخم بلدرچین بیشتر از یک هفته جهت جوجه کشی ذخیره و نگهداری می شود باید هر روز با جابجا کردن و چرخاندن , وضعیت آنها را تغییر داد. قدرت جوجه در آوری تخم های بارور بین 80 – 70 % و یا به عبارتی معادل 70 – 50 % تخم های گذاشته شده خواهد بود . که البته این امر بستگی بسیار زیادی به سن پرندگان به ویژه پرنده ماده , شرایط فنی و بهداشتی , جوجه کشی ,تغذیه و ..... دارد. جوجه کشی : برای انتفال دادن تخم ها از سرد خانه به درون دستگاه جوجه کشی ابتدا باید آنها را به مدت 6 ساعت در دمای معمولی نگهداری کرد سپس تخم ها را درون دستگاه قرار داد . این کار برای جلوگیری از تشکیل قطرات آب بر روی پوسته تخم و عرق کردن تخم الزامی است. طول دوره جوجه کشی 18 – 17 روز می باشد . تخم ها از روز اول تا 14 روز در دستگاه ستر قرار می گیرند . از روز 15 تا 18 نیز درون هچر قرار داده می شوند . در چهارده روز اول تخم ها باید روزی 3 تا 8 بار چرخانده شوند .با این کار از چسبیدن جنین به پوسته جلوگیری می شود . اما در هچر عمل چرخاندن تخمها انجام نمی شود تا جنین در محل مناسب برای خارج شدن از پوسته قرار بگیرد . جوجه های به دست آمده 10 – 5 گرم وزن دارند و تلفات جنینی در هنگام جوجه کشی بیشتر در 3 روز اول انکوباسیون و یا در مدت کوتاهی پیش از تفریخ پیش می آید .

Click this bar to view the full image.

تغذیه : مهمترین بخش هر فارم پرورش بلدرچین تغذیه و جیره غذایی آن می باشد که بیشترین هزینه جاری را به خود اختصاص می دهد. بلدرچین نسبت به سایر طیورپرورشی بیشترین انرژی را نسبت به جثه کوچکش مصرف می کند. دوره های پرورش بلدرچین را می توان به 3 قسمت استارتر ( 3 – 0هفته ) و رشد ( Grower) (سن 5 – 4 هفتگی ) و تخمگذار یا مادر (6 هفته به بعد ) تقسیم کرد. برای دوره های استار تر به یک جیره با پروتئین 28% و در حدود 2750 کیلو کالری بر کیلوگرم انرژی نیاز است. و در مرحله رشد به 24% پروتئین و2750 کیلو کالری انرژی و در دوره تخم گذاری به 2650 کیلو کالری انرژی و 22 % پروتین نیاز دارد. احتیاجات غذایی بلدرچین در هر مرحله پرورش در جدول پایین امده است :








بیماری ها : بلدرچین ها به وسیله طیف وسیعی از بیماری ها درگیر می شوند اما مهمترین مسئله برای کنترل بیماری ها شامل : بهداشت, واکسیناسیون و مدیریت خوب می باشد . بلدرچین ها به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارند : مارک : که واکسیناسیون آن در سن 20 روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر 3 ماه یک بار به صورت اسپری تکرار می شود. آبله : که واکسن آن در 8 – 6 هفتگی مصرف می گردد. از دیگر بیماری هایی که بلدرچین ها را درگیر می کند می توان به کوکسدیوز, کانی بالیسم ,سالمونلا , ورم روده ای قرحه ای ,برونشیت و همچنین بیماری های تغذیه ایی اشاره کرد. فرآوری و بسته بندی گوشت و تخم بلدرچین ها: هنگامی که بلدرچین ها به سن 40 تا 50 روزگی می رسند معمولا ارسال انها به بازار فروش صورت می گیرد . بلدرچین ها را باید در سبد های مخصوصی که در آنها 40 تا 50 قطعه بلدرچین جا می گیرد ریخته و آنها را روانه کشتارگاه کرد .البته در ایران معمولا شرکت های پرورش دهنده بلدرچین خود نیز دارای کشتار گاه می باشند . در کشتارگاه پس از سر بریدن و ذبح اسلامی وارد دیگ آبگرم می شود. درجه حرارت آب بایستی بین 62 تا 66 درجه سانتیگراد باشد. غوطه ور سازی در آب گرم باعث می شود که پرهای بدن پرندگان کاملا نرم شده وبه راحتی کنده می شود. معمولا 4 ساعت پیش از کشتار از دان خوردن پرنده جلوگیری می شود تا چینه دان پرنده از دان خالی شود که پس از کشتار سبب زشتی لاشه نگردد. که این ضایعه به ویژه در بلدرچین های منجمد شده بارز می باشد . بلدرچین های کشتار شده را معمولاا در بسته های 6 قطعه ایی عرضه می کنند. بلدرچین به خاطر کوچکی لاشه در هنگام انجماد به راحتی می تواند سرما سوخته ( سوختگی انجماد ) شود و لکه های ایجاد شده توسط سرما سوختگی علاوه بر پایین آوردن ارزش پروتئینی لاشه سبب ایجاد نقص در ویژگی های ارگانولپتیکی آن می شود . بازرسی لاشه کشتاری روی قلابها انجام می شود .معمولا یکی از عوارضی که ممکن است لاشه را از مصرف غذای انسان خارج کند وجود چرک در قفسه صدری به علت آلودگی مایکوپلاسمایی می باشد.خونریزی در عضلات و ادم و وجود زخمها و جراحات از علل دیگر ظبط لاشه های کشتاری می تواند باشد. بیماری ها و عوارض دیگر بندرت در بلدرچین ها جلب توجه می نمایند و معمولا اگر بیماری های دیگری نظیر آسپرژیلوس پرنده را درگیر کند پیش از رسیدن آن به سن کشتار موجب تلف شدن پرنده می شود.
وزن هر يک از تخم بلدرچين مابين 9 الي 12 گرم مي باشد . شکل تخم کروي ، رنگ پوسته آن از قهوه اي سير تا آبي و سفيد متغيير بوده و با رنگدانه هاي سياه و آبي تزئين شده است . تخم بلدرچين در مقايسه با تخم مرغ از نظر آهن و فسفر غني و داراي طعم شبيه تخم مرغ مي باشد و بصورت آب پز ، سرخ کرده و املت سرويس مي شود . تخم بلدرچین ها را در بسته های کوچکی که به خانه هایی در حجم تخم ها تقسیم شده قرار داده و معمولا روی سرپوش بسته ها عکسی از بلدرچین و تخم آن قرار می دهند . هر چه بسته بندی زیبا تر و شیک تر باشد مشتری پسند تر خواهد بود .
/* /*]]>*/
منابع: 1) پرورش عملی بلدرچین از ابتدا تا انتها , امیر آروین محروقی , انتشارات شاملو, چاپ اول , بهار 1388
2) پرورش و بیماری های بلدرچین ,دکتر حسن اوحدی نیا , انتشارات علم و قلم, چاپ اول , 1378
سازمان جهاد کشاورزی استان خراسان شمالی (3 www. Nkoaj.ir
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:17  توسط کوثرپرداز  | 

میزان آهن در تخم بلدرچین


آهن تخم بلدرچين ۷ برابر تخم مرغ است

وقتي صحبت از تخم پرندگان مي شود همه به ياد تخم مرغ مي افتيم؛ طوري که انگار ساير پرندگان (مثلا بلدرچين ، غاز يا بوقلمون) تخم ي نمي گذارند و اگر هم مي گذارند، قابل خوردن نيست. در حالي که هر يک از اينها از منظري ارزش تغذيه اي خاص خود را دارند و بنابراين مصرف هر يک از آنها به افرادي با شرايط ويژه توصيه مي شود...

مي پرسيد چه کساني؟ توصيه مي کنم اين مطلب را تا انتها بخوانيد تا جواب سوالتان را بگيريد.

درباره تخم بلدرچين بهتر است اين طور آغاز کنيم که اين ماده غذايي در مقايسه با تخم مرغ ۶ برابر ويتامين A و 7 برابر آهن و ۵ برابر فسفر دارد. تخم اين پرنده به دليل دارا بودن مواد مغذي فراوان در درمان کم خوني، سل، درمان ناتواني ج__ن__س__ی و همچنين بعد از اعمال جراحي به خصوص پس از زايمان، بسيار مفيد است . جالب است بدانيد به دليل اينکه بعد از اعمال جراحي فعاليت هاي ترميمي افزايش مي يابد، مصرف اين ماده غذايي توصيه مي شود زيرا انرژي از دست رفته به بيمار بازمي گردد.

براساس برخي از مطالعات، مصرف اين ماده غذايي سبب افزايش شير مادر هم خواهد شد. از طرفي مصرف تخم بلدرچين در رژيم هاي بدنسازي و ورزشکاران بسيار سودمند است چراکه به دليل دارا بودن ويتامين هاي گروه B، سبب افزايش انرژي در بدن مي شود. در ضمن، ميزان کلسترول زرده تخم بلدرچين بسيار پايين تر از تخم مرغ است . در تخم بلدرچين ماده شبه کورتن و ضدالتهابي نيز وجود دارد که به درمان آسم و بيماري هاي التهابي نظير آرتريت روماتوييد کمک مي کند. پس هر از چند گاهي اين ماده غذايي ارزشمند را در برنامه غذايي اعضاي خانواده تان بگنجانيد.

منابع :
----------------------
میترا زراتی
کارشناس ارشد تغذیه
----------------------

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:15  توسط کوثرپرداز  | 

لینک های مفید در مورد بلدرچین

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:14  توسط کوثرپرداز  | 

صدای بلدرچین


برای دانلود روی صدای بلدرچین راست کلیک و سپس گزینه
Save Target As ...
انتخاب کنید.


صدای بلدرچین
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:12  توسط کوثرپرداز  | 

بلدرچین را بشناسیم

پرورش بلدرچين

چكيده
از اوائل قرن بيستم نگهداري بلدرچين توسط دامپروران ازاهميت خاصي برخوردار شده است.درمرحله نخست،هدف ازنگهداري بلدرچين توليدتخم بود،كه بعدها بعنوان يك منبع توليدگوشت نيزمطرح گرديد.درژاپن ازسال1910به گزيني اين پرونده درجهت توليد تخم مخصوصاً درنواحي آئي چي وشمال توكيو آغاز وبه عنوان يك واحد انتفاعي ازواحدعاي دامپروري جايگاه ويژهاي يافت . جنگ جهاني دوم سبب گرديد كه توليدبلدرچين كلاً كنار گذاشته شود،ولي درهمان15سال اول پس ازجنگ مجدداًنگهداري بلدرچين رونق گرفت،بطوريكه توليدبلدرچين ازلحاظ كيفيت درژاپن دومين مقام رادربين طيور اهلي كسب نمود .دربسياري ازكشورها پرورش بلدرچين هنوز ناشناخته است . درممالكي نيز مانند فرانسه ايتاليا وحتي امريكا پرورش بلدرچين از سال 1950 رونق يافت .اين پرنده به دليل ، جثه كوچك ، مصرف غذاي ناچيز ، نياز به جاي كم ، رشد سريع، بلوغ جنسي زودرس ونتيجتاً توليد نسل جديددرمدتي كوتاه ، نه تنها درزمينه نگهداري عادات ورفتار ، تغذيه واصلاح ، بلكه درزينه فيزيولوژي ، پاتولوژي وتوكسي كولوژي مورد برسي قرار گرفته است .
مقدمه
بلدرچین پرنده ای پرجنب و جوش و گوشت آن بسیار لذیذ میباشد ، از لحاظ علمی ماده ای به نام "گلیکوژن"در سلولهای ماهیچه این پرنده وجود دارد و هرچقدر ماهیچه در طول زندگی این پرنده فعال باشد گوشت آن لذیذتر است. به همین دلیل گوشت بلدرچین از گوشت مرغ و دیگر ماکیان برتری دارد.از دیگر مزایای این پرنده این است که بعد از طبخ به دلیل وجود سلولهای پیچیده پیوندی در اثر پخته یا بریان شدن به هیچ وجه متلاشی نمیشود و پرنده ترکیب خود را کاملاً حفظ کرده و در پذیراییها ، زیبایی و آرامش فراوانی به سفره میدهد.ارزش پروتئین موجود در گوشت این پرنده 913/24 درصد است و این در حالیست که انواع اسیدهای آمینه کمیاب که در سایر پروتئینها یافت نمیشود ، در گوشت این پرنده به وفور وجود داشته باشد. به همین دلیل در اغلب نقاط دنیا پزشکان برای افراد مسن و از کار افتاده که احتیاج مبرمی به ترمیم سلولهای از دست رفته بافتهای خود را برای حفظ و بازیابی سلامت و شادابی خود دارند،مصـرف گوشت بلدچین را تجویــز مینمایند.ازطرف دیگر وجود عناصر معدنی کمیاب و ویتامینهای عدیده درگوشت این پرنده آنرا برای امراض صعب العلاج همچون « آسم ، تشنج،فشار خون،ضعف اعصاب و یادرمواردی ناراحتی های روانی و عقب افتادگیهای جسمی و روانی و همچنین بیخوابی همچون داروی معجزه آسا میباشد» .
خواص درمانی گوشت و تخم بلدرچین!
1- سرشار از امگا3
2- غنی از آهن / ویتامینهای آ ، ب ، ث / اسیدهای آمینه و میکرو المانها
3- توصیه شده برای دوران بارداری – سنین رشد
4- تنظیم سیکل خواب / افزایش مقاومت بدن
5- عاری از کلسترول مضر / مناسب برای شیر خواران
6- تنظیم سیستم عصبی ، قلبی و گوارشی
7- استحکام عضلات و استخوان ها
8- افزایش تمایلات جنسی
9- دفع مواد رادیو اکتیو و سرطان زا
10- در کشور ژاپن به عنوان بخشی از صبحانه کودکان نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
11- بدلیل حجم کم تخم بلدرچین و میزان بالای پروتئین آن نسبت به تخم مرغ ،برای ورزشکاران بخصوص بدنسازان عزیز نیز توصیه میشود.
نکاتي پيرامون پرورش صنعتي بلدرچين
وجود ويژگيهاي مناسب همچون رشد سريع ، بلوغ زودرس ، توليد تخم بالا ، کوتاهي فاصله ميان نسلها ، بالابودن تراکم پرورشي در واحد سطح، ارزان بودن جيره مصرفي ، حساسيت کم نسبت به بعضي از بيماري هاي طيور ، قيمت بالاي توليدات که شامل گوشت وتخم ميباشدو بخصوص بازگشت سريع سرمايه سبب شده است تا بلدرچين به عنوان يک پرنده مطلوب نزد کشاورزان و پرورش دهندگان تلقي شده و علاقمندان زيادي به پرورش صنعتي اين پرنده روي آورند .
مهمترين نکاتي که سبب صنعتي شدن پرورش اين پرنده شده است به شرح زيرميباشد :
۱ – ميزان رشد سريع : ميزان رشد اين پرنده در حدود ۵/۳ برابر سريعتر از ديگر طيور اهلي مي باشد .
۲ – بلوغ جنسي سريع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگي بلدرچين هاي ماده در پيک توليد هستند .
۳ – توليد تخم بالا : در صورت پرورش صحيح ، اين پرندگان در سال اول توليد توانايي توليد ۲۶۰ تخم را دارا مي باشند .
۴ – کوتاه بودن فاصله ميان نسل ها : توان بلدرچين در توليد ۴ – ۳ نسل در سال اول توليد اين امکان را براي محققين فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده اي آزمايشگاهي استفاده نمايند .
۵ – دوره انکوباسيون کوتاه : جوجه کشي تخم اين پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول مي کشد .
۶ – تراکم بالاي پرورش : با توجه به اينکه جثه اين پرنده کوچک و نيز به سطح آبخوري و دانخوري کمتري احتياج دارد در مقايسه با ديگر پرندگان تعداد پرنده بيشتري در واحد سطح ميتوان پرورش داد .
۷ – واکسيناسيون کمتر : با توجه به اينکه گونه هاي بلدرچين در برابر برخي از بيماريهاي رايج طيورحساسيت کمتري دارنددرنتيجه به واکسيناسيون کمتري احتياج دارند .
۸ – برگشت سريع سرمايه : با توجه به اينکه سن بلوغ بلدرچين ۵۰ – ۴۰ روزگي ميباشد در نتيجه ميتوان گوشت و تخم اين پرنده را سريع به بازارعرضه نمود .
۹ – ارزش غذايي بالاي گوشت و تخم بلدرچين: در کشور ما بعد از انقلاب براي اولين بار پرورش بلدرچين در استان يزدآغاز گرديد که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتي ، بسته بندي و جوجه کشي اداره مي گردد .
بلدرچين داراي گوشتي با پروتئين بالا و درصد چربي کمتري مي باشد که براي کودکان و بيماران بسيار سودمند و مفيد ميباشد . تخم بلدرچين بيضي شکل ميباشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفيد با خال هاي سياه يا قهوه اي تا آبي و زرد نخودي مايل به سبز ميباشد.الگوي تخم و رنگ تخم بلدرچين منحصربه فرد است و منبع خوبي از ويتامينها (به جز ويتامين c) ميباشد.کيفيت تخم بلدرچين بالاو ميزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است. تعيين جنسيت جوجه بلدرچين از سن ۱ روزگي صورت ميگيرد که اين کار نيازمند افراد آموزش ديده و ماهر ميباشد . اما از سن ۳ هفتگي ميتوان نرها وماده هارا بوسيله رنگ پرهاي ناحيه سينه از يکديگر تشخيص داد. پرهاي سينه اي نرهابرنگ قرمر مايل به قهوه اي وماده هابرنگ خرمائي سوخته( خاکستري با نقاط سياه رنگ ) روي آنها ميباشد .وزن جوجه هاي تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم ميباشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگي به بلوغ مي رسند. وزن بلدرچين هاي نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم مي باشد . همچنين تعداد کروموزوم هاي بلدرچين ۷۸ مي باشد که شش جفت آنها کروموزوم هاي بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت ميکروکروموزوم مي باشند که کروموزوم هاي جنسي از نوع بزرگ مي باشند .


جوجه کشي
تخمگذاري بلدرچين ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پايان مي پذيرد که بر اساس فصل ، شرايط آب و هوائي و برنامه کاري جمع آوري تخم ها چندين بار در طول اين مدت صورت مي پذيريد . دماي مناسب محل ذخيره سازي تخم ها ۵/۱۵ – ۵/۱۲ درجه سانتيگراد و با رطوبت ۸۰ – ۷۵ % مي باشد که اين شرايط براي ذخيره تخم ها در مدت زمان ۷ – ۵ روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر بايد تخم هاي آلوده را به وسيله کاغذ سمباده يا پارچه پشمي سفت به آرامي تميز و در محلول گرم ( ۳/۴۳ درجه سانتيگراد ) ضدعفوني کرد . سپس آنها را در دماي ۱/۲۱ درجه سانتيگراد و رطوبت ۷۵ % به مدت ۲۰ دقيقه به نسبت ۲۰ گرم پرمنگنات پتاسيم و ۴۰ سي سي فرمالين گازدهي مينمايند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار مي دهند .
پرورش جوجه
دماي آغازين جهت پرورش جوجه بلدرچين در زير مادر مصنوعي و در بالاي سر جوجه ۳۵ درجه سانتيگراد مي باشد که اين دما هر چهار روز يک بار ۸/۲ – ۵/۲ درجه کاهش مي يابد تا به ۲۱ درجه سانتيگراد برسد . معمولا براي هر جوجه ۱۵۰ سانتيمتر مربع فضا تا سن ۳ هفتگي در نظر ميگيرند. استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲ روز اول نتيجه خوبي را در بر خواهد داشت . براي جوجه بلدرچينهاتا سن ۳ هفتگي ۲ سانتي متر دانخوري و ۱ سانتي متر آبخوري به ازاء هر قطعه در نظر ميگيرند . در دو هفته اول نوررساني ۲۴ ساعته مي باشد که پس از آن تا ۱۲ ساعت کاهش مي يابد .
پرورش نيمچه
معمولا از دو روش براي پرورش بلدرچين استفاده ميشود : ۱ – بستر ۲ – باتري که اخيرا مورد استفاده قرار ميگيرد که داراي مزايايي همچون تعداد جوجه بيشتر در واحد سطح ، نيروي کارکمتر، بهداشت بهتر،سهولت در حذف، درمان و پيشگيري و استفاده بهتر از سطح مي باشد .
دماي مورد نياز نيمچه ها ۲۸ – ۲۱ درجه سانتيگراد مي باشد و از ۱۲ ساعت نور تا سن ۵ هفتگي که بلدرچينها به قفس هاي تخمگذاري منتقل ميشوند بهره ميبرند . براي رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از يکديگر پرورش داده ميشوند. در اين سن در بستر به ازاء هر نيمچه ۱۸۰ – ۱۵۰ سانتيمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل درنظر ميگيرند . براي هر جوجه ۳ – ۵/۲ سانتيمتر دانخوري و ۲ – ۵/۱ سانتيمتر آبخوري در نظر مي گيرند . درصورت استفاده از آبخوري نيپل ، هر نيپل براي ۱۵ پرنده در نظرگرفته مي شود .
پرورش بلدرچين مادر
در حالت تجاري بلدرچينها در قفسهاي توري به ظرفيت ۲۰ تا ۳۰ وحتي ۴۰ بلدرچين پرورش داده ميشوند . معمولا به ازاء هر بلدرچين ۲۰۰ – ۱۵۰ سانتيمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته مي شود . مقدار فضاي دانخوري ۳ – ۵/۲ سانتيمتر به ازاء هر قطعه مي باشد . مقدار فضاي آبخوري معمولا عامل محدود کننده اي در سيستم قفس نيست . قفس ها معمولا تا ۸ رديف نصب ميشوند . سن فروش بلدرچين ها معمولا ۱۸ – ۱۷ هفتگي مي باشد .
بيماري ها
بلدرچين معمولا به بيماري هاي زير حساسيت بيشتري دارد :
۱ – مارک : که واکسيناسيون آن در سن ۲۰ روزگي و با تزريق در ناحيه گردن صورت مي گيرد .
– نيوکاسل : که واکسيناسيون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمي صورت مي گيرد و هر ۳ ماه يک بار به صورت اسپري مصرف مي گردد .
۳ – آبله : که واکسن آن در ۸ -۶ هفتگي مصرف مي گردد.
از ديگر بيماري هايي که بلدرچين را درگير مي نمايد مي توان به کوکسيديوز ، کاني باليسم ، سالمونلا ، ورم روده اي قرحه اي و برونشيت اشاره کرد .
▪ درصد تلفات بلدرچين در سنين مختلف به قرار زير مي باشد :
۱۰ - ۱ روزگي : ۲ %
۱۰ روزگي تا شروع تخمگذاري ۲% دوره تخمگذاري (۱۰ ماه ) ۱۵%
پرورش بلدرچين
افرادي كه علاقمند به پرورش بلدرچين جهت نوليد گوشت باشند بايد جوجه هاي آنرا خودشان توليد و تكثير نمايند.زيرا محلي در ارتباط با توليد انبوه جوجه بلدرچين و يا كارخانه جوجه كشي ويژه بلدرچين فعلا وجود ندارد . جهت ايجاد تاسيسات مربوط به پرورش بلدرچين نيز محلي راكه داراي آب ، برق و راه بوده وجاي خلوت باشد بايد انتخاب كرد همچنين داراي امكانات لازم نسبت به حمل محصولات توليدي به بازار باشد و از طرفي به دليل ايجاد بوي نامطبوع و جذب مگس در محلي خارج و دور از محل سكونت پرورش داده شود . بهمين دليل نياز به ايجاد سالن هاي جداگانه جهت پرورش مولدين و جوجه ها و تاسيسات ميباشد اين واحدها را ميتوان بر اساس ظرفيت شان به صورت مجزا و يا بصورت واحد هاي جداگانه داخل يك ساختمان ايجاد كرد .
سمت و سوي سالنها از نظر آفتابگير بودن مهم وبا اهميت ميباشدمثلا درمناطق گرمسير قسمت طولي سالنها بايددر جهت شرق وغرب ساخته شود.اگرسايبان ساختمان هم مقداري طولاني در نظر گرفته شود از افزايش دماي داخل سالن در فصل تابستان كاسته خواهد شد زيرا در اين فصل خورشيد مدار عمودي را طي ميكند . اما در مناطق سردسير طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته ميشود با اين كار سالنها در فصل زمستان آفتاب گير خواهند شد .
بادگير بودن ، ارتفاعات و كناردريا محلي مناسب براي پرورش بلدرچين محسوب نمي گردد . مكان پرورش را مي توان بصورت بسته و باز ساخت . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و يا كف سالن ) ، ظرفيت جوجه ريزي در نظر گرفته شده و سرمايه موجود پرورش دهنده و ... آماده سازي مي گردد . اگر پرورش در كف سالن مد نظر باشد از بستر استفاده ميشود در اين سيستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 – 3 سانتيمتر و در فصل زمستان 8 – 5 سانتيمتر در نظر گرفته شده و با كاه ، تراشه نجاري ، پوسته برنج و يا خاك اره مي پوشانند . درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچين بالغ مابين 27 – 21 درجه سانتي گراد مي باشد . سيستم نگهداري در قفس در انواع مختلف ( پرورش نيمچه گوشتي – تخمگذار – و ... ) متداول ميباشد كف قفس را ميتوان دراندازهاي مختلف (25× 15،20× 15،15× ) 15 انتخاب كرد اما ارتفاع بايد بين 17 – 15 سانتيمتر باشد. در قفسهاي با ابعاد ذكر شده مي توان 4 – 2 بلدرچين نگهداري كرد . در ابعاد كوچك يك نر و يك ماده ، اما در ابعاد بزرگ بازاء 3 – 2 بلدرچين ماده يك بلدرچين نر مناسب مي باشد .
در قفس هاي سيستم آپارتماني ، جهت جمع آوري فضولات ، قسمت تحتاني هر قفس با كف فلزي پوشانده مي شود ، فضولات جمع شده يابصورت اتوماتيك و يا بصورت دستي تخليه و پاك سازي ميشود . در قفسهاي تيپ كاليفرنيا ، مدفوع مستقيما به كف سالن ريخته و در آنجا جمع مي شود تخليه مستمر فضولات توليد شده از نظر تهويه و تامين هواي پاكيزه داخل سالن موثر است .
شبكه هاي كف قفس در هر نوع آن بايد به ابعاد 5/1 – 1 سانتي مترواما شبكه سقف و ديواره ها 4 × 5/2 و يا 5 × 2 سانتي متر بهتر است . جهت سرازير شدن تخم ها ، كف بايد با زاويه 15 درجه ساخته ميشود بمنظور جلوگيري از شكستن تخم ها در اثر برخورد با جدار شبكه فلزي، سرتاسر شبكه محل تجمع تخم ها با ابر پوشانده مي شود . اين عمل در جلوگيري از شكسته شدن تخمها بسيارمفيد ميباشد . پرورش بلدرچين بصورت گروههاي بزرگ نيز در داخل قفس امكان پذير ميباشد ، اما تراكم آنها نبايد از 50 قطعه بيشتر باشد . جهت اجراي اين روش ابعاد مختلف قفس بر اساس تعداد بالدرچين بشرح ذيل اشاره مي گردد .
بازاء هر 25 قطعه بلدرچين = 30×60×60
بازاء هر 50 قطعه بلدرچين = 30×120×60
بمنظور كنترل و جلوگيري از امكان جست و خيز و پرواز و ايجاد زخم ارتفاع قفس ها نبايد بيشتر از cm 30 باشد .
قفس در پرورش بلدرچين
يكي ازمهمترين نكات درپرورش بلدرچين انتخاب قفس مناسب ميباشد.متاسفانه يكي از عواملي كه تا كنون باعث شده از پرورش بلدرچين در ايران همانند ساير طيور استفبال نشود عدم وجود تجهيزات مناسب بوده است.
خوشبختانه در سال هاي اخير با تلاشهايي كه گروه بلدچين دماوند با ساير پروش دهندگان وتوليدكنندگان تجهيزات طيورداشته است توانسته اندبعداز شناسايي استاندارد هاي لازم جهت توليد قفس براي انواع بلدرچين به توليد قفس براي نياز هاي داخلي شركت بپردازند. در اين مطلب سعي ميشود تا نكاتي را پيرامون انتخاب قفس بلدرچين براي شما توضيح دهيم.
انواع قفس
منبري يا كاليفرنيايي: در اين مدل كود در كف سالن ريخته شده و يا درون گودالي كه در كف در نظر گرفته شده ريخته مي شود و توسط يك طيقه به بيرون سالن هدايت ميشود اين گونه فقسها براي پرورش بلدرچين در واحدهاي صنعتي ونيه صنعتي توصيه نمي شود.
طبقه اي (باطري)
كود درون سيني يا نوار نقاله زير هر طبقه ريخته مي شود و به طور اتوماتيك يا دستي تخليه مي شود اين نوع از قفس بلدرچين مناسب ترين حالت براي پرورش بلدرچين مي باشد.
1-ابعاد
تجربه نشان داده كه بلدرچينهاي تخمگذار در اجتماعهاي 20-30 به بالا محصولات بهتر و بيشتري توليد ميكنند. و همچنيين براي كنترل بهتر بيماريها وحذف سريعتر پرنده هاي معيوب اجتماعهاي بيشتر از 30 بلدرچين مفيد فايده نبوده. لذا از باكس هايي استفاده شود كه بيشتر از 30 بلدرچين با هم در ارتباط نباشند
بهترين ابعاد براي اين تعداد 35× 90 سانتي متر ميباشدوارتفاع مناسب 25 الي 30 سانتي متر مي باشد.
2-جنس قفس
بهترين جنس براي ساخت فقس بلدرچين استيل و آهن گالوانيزه مي باشد كه استيل به دليل قيمت بالا معمولا استقبال نمي شود . استفاده از چوب و سيم توري و كليه موادي كه آلودگي را در لابلاي ساختار خود جاي مي دهد پيشنهاد نمي شود.
3-آبخوري
استفاده از آبخوري نيپل علاوه بر كنترل بهتر مصرف آب باعث جلوگيري از آلوده شدن آب ميكند.نيپ ها انواع گوناگوني دارند (استيل ، پلاستيكي و ساير فلزات) معمولا نيپلهاي پلاستيكي براي بلدرچينها كفايت ميكند. اما نيپلهاي استيل از دوام و تكنولوژي بالاتري برخوردار است.استفاده از آبخوريهاي ناوداني و غيره به هيچ عنوان براي بلدرچينهاي تخمگذار و گوشتي داخل قفس توصيه نميگردد.
4-دان خوري
استفاده از دانخوري هاي اتوماتيك زنجيري فقط در هنگامي توصيه ميگردد كه طول خط بيشتر از 30 متر بوده ويا قيمت كارگر در منطقه فعاليت بالا باشد .جنس دانخوري ها بايد ورف گالوانيزه باشد .
5-تهويه
در نظر گرفتن فضاي كافي بين سيني كودو كف قفس بالايي وسقف قفس پايين براي جريان بهتر هوا اهميت بسزايي در توليد دارد متاسفانه توليد كنندگان تجاري قفس بلدرچين در ايران به خاطر كاستن از هزينه ها به هيچكدام از اين موارد دقت كافي نميكنند.
منشاء اهلي شدن
ازلحاظ جانور شناسي بلدرچين به راسته مرغان و خانواده قرقاول و زير خانواده مرغان مزرعه و بالاخره بگونه بلدرچين تعلق دارد . ما بين بلدرچين ژاپني ( تمينك و ديگران 1949 ) و بلدرچين اروپا ئي ( لاين 1758 )رابطه بسيار نزديكي وجود دارد . درحاليكه بلدرچين هاي اروپائي ازگسترش وسيعي دراروپا، سيبريه ، تركيه ، ايران ، چين ومصر برخوردار هستند ، بلدرچينهاي ژاپني فقط درجزاير ژاپن سكني دارند .نوع وحشي بلدرچين ژاپني كه بصورت جفت درتابستان درشمال ژاپن زندگي ميكنند ، درزمستان به نواحي جنوبي ژاپن كوچ مينمايند.آنها درهر لانه 12تخم ميگذارند. دراصل بلدرچين هاي ژاپني واروپائي شباهت زيادي به يكديگر داشته ومشكل ميتوان آنها راازيكديگر تميز داد. اختلافات جزئي اين دو بلدرچين اين دوبلدرچين را ميشود به ترتيب زير خلاصه نمود :
طول بلدرچين اروپائي 18سانتي متر بوده ، درصورتيكه طول بلدرچين ژاپني فقط 15 سانتي متر است .رنگ ونقوش گردن دربلدرچين اروپائي زرد روشن وجنس ماده عاري ازاين نقش تيره ميباشد.اصوات جفت يابي كه بلدرچين هاي ژاپني ازخود بروز مي دهند ، كلفت و2 صدا.ي است ، درحاليكه بلدرچين اروپائي اصوات لطيفتر وموزونتري با3صداي مختلف دارد (الر1971) .اصوات جفت يابي كه بلدرچين هاي ژاپني از خود بروز ميدهند ، كلفت و2 صدائي است ، در حاليكه بلدرچين اروپائي اصوات لطيفتر و موزونتري با 3 صداي مختلف دارد (الر 1971 ) . اصوات جفت يابي با آغاز سن بلوغ از هفته 6_5 هفتگي بروز مينمايد.تشخيص جنس نر وماده از سن 3 هفتگي از روي پرهاي سينه و گردن بطور وضوح امكان پذير است. بدين معني كه در بلدرچين نر پرهاي گردن قهوه اي وپرهاي سينه قرمز مايل به قهوه اي روشن ميباشد ، در حاليكه در بلدرچين ماده پرهاي گردن و سينه روشن با لكه هاي سياه رنگ به شكل نقطه ها يا نوارها ئي ظاهر ميشوند.بلدرچين وحشي ژاپني كه هنوز بهندرت در ژاپن ، چين وكره وجود دارد ، در نواحي خشك مراتع به طور د سته جمعي زندگي كرده ودر فصل جفت يابي زندگي اجتماعي را رها كرده وبه صورت يك جفت نر وماده با ساختن لانه بر روي زمين صاف زندگي مشتركي را آغاز مينمايد.آ نها هنوز جزو پرندگان مهاجر بشمار ميروند . درامريكا وايتاليا ،، بلدرچين ژاپني وويرجينيائي وكاليفرنيا ئي را در مزارع وسيع ومدرن همانند قرقاول براي اهداف شكار نيز مي دهند . سا بقاٌ ودر اصل نگهداري بلدرچين درژاپن به عنوان يك پرنده خوش صورت اهلي در مطرح بوده است . احتمالاٌ نگهداري بلدرچين ها به صورت اهلي در چين و كره و ژاپن از قرن يازدهم متداول گرديده وهنوز نمي توان تصور نمود كه أ نها كاملاٌ اهلي شده اند،چون در فصل پائيز مخصوصاٌ با آغاز مهاجرت طبيعي بلدرچين هاي وحشي ، نوع پرورشي واهلي نيز ناراحتي ونا آرامي خاصي از خود نشان مي دهد .


نژاد ها
تاكنون نژاد خاصي از بلدرچين معرفي نشده ، ولي بطوركلي جهشهائي از رنگ طبيعي در آنها به وجود آمده است چنانكه :
_ آلبينوز ناقص بواسطه ژن وابسته به مغلوب (al ) كه احتمالاً نيمه كشنده است به وجود ميآيد . براثر آن پيگما نهاي موجود در پرها، شديداً تبديل به زرد روشن تا سفيد شده وجوجه ها به طور محدود قابليت زنده ماندن را خواهند داشت .
_ قهوه اي مايل به زردكه بوف نيز ناميده ميشودتوسط ژن بدني(اتوسومال)مغلوب(pk ) به ارث پيگمانهاي چشم وپرهاي بدن روشن شده وبرروي باروري،درصدجوجه درآوري و قدرت زندگي تاثير منفي مي گذارد .
_ رنگ زرد موثر از غالبي است (y ) كه به صورت همگن اثر كشنده داشته و به فرم نا همگن تاثير منفي نخواهند داشت .
_ پرهاي سفيدبا پيگما نهاي قهوه اي توسط ژن مغلوب بدني( (p بوجودميآيدكه سبب كاهش باروري ورشد آنها مي گردد .
از تحقيقات گيلبرس وديگران (1970 ) چنين برميآيدكه اختلاف وا ضحي در حرارت بدن بين جنس نر وماده بلدرچين وجوددارد ، بطوريكه حرارت مقعدي بلدرچين ماده 71/42 درجه سانتيگراد ودر جنس نر حرارت همين محل 15/ 42 درجه سانتي گراد ميباشد .زمينه اي سبز، آبي يا زرد با تعداد زيادي لكه هاي كوچك وبزرگ قهوه اي يا قهوه اي مايل به رنگهاي ديگر دارد . هر بلدرچين ماده تخمي بارنگ خاص خود ميگذارد.تخم هائي با پوسته سفيد هم گذاشته ميشود كه موثر ازيك ژن بدني مغلوب است . نوراز تخمهاي سفيد بهتر عبور كرده وداخل آن نسبت به تخم هاي رنگي ، لكه اي ، راحتر رويت ميگردد.در عوض تخمهاي سفيد از درصد جوجه درآوري كمتر برخوردارند .بلدرچينها نسبت به تلاقي هم خوني ، شديدتر ازمرغها حساسيت نشان مي دهند . بطوريكه پس از دو نسل تلاقي بين خواهرو برادر ها ، باروري و جوجه درآوري در بين آنها شديداً كاهش مييابد.وراثت پذيري براي رشدوتوليددر بلدرچينها هما نند آن در مرغهاست . بيماريهاي ارثي مانند ميكروملي ، رشدناقص با گردن كج وپيچيده ، انگشتان كج ويا برگشته وغيره نيز در آنها ندرتاً مشاهده مي شود با استفاده از تلقيح مصنوعي ميتوان هيبريدهاي مرغ ×بلدرچين ويا قرقاول × بلدرچين را بوجودآورد .بر حسب تاكاشيما (1982 ) براثر تلاقي بين بلدرچين ماده و خروس فقط جوجه هاي نربوجود مي آيند . اين نوع تلاقيهاميتوانند تا 25 درصد موفقيت آميز باشند وفقط 10درصد از تخمهاي بارور تبديل به جوجه ميشوند . بر طبق تحقيقاتي به ثبوت رسيده ، كه در بين جنين هاي در حال رشد ، جنس ماده نيز وجود دارد ، اما همه آنها در پنجمين روز تلف مي شوند . بر اساس تحقيقات ويل كوكس (1961 ) چنين اظهار نظر ميگرددكه بعلت قليل بودن خاصيت جوجه درآوري ناشي ازتلاقي مرغ × بلدرچين ، خويشاوندي بين مرغ وبلدرچين نزديكتر از مرغ با مرغ شاخدار نبوده و تلاقي طبيعي بين بلدرچين اروپائي و ژاپني بر حسب نظر الر (1971) كا ملاً ميسر است.
جوجه كشي وباروري
كرچ شدن در بين بلدرچينهاي اهلي حد وسيعي كاهش يافته و اين پديده به ندرت در آنها ظاهر ميشود . جوجه كشي مصنوعي در آنها همانند مرغهاست . تخم بلدرچين وحشي كه درحدود 10 گرم دارد در نوع اهلي به 12 گرم افزايش داده شده است . نگهداري تخم ها در انبارها ئي با حرارت 15_ 13 درجه سانتيگراد ورطوبتي در حدود 60_ 50 درصد به مدت 8 روز امكان پذير است . بطور متوسط دوره جوجه كشي 17 روز به طول مي انجامد ، ولي اگر جنين رشد اوليه اي داشته باشد اين مدت به 15 روز تقليل مييابد .حرارت ماشين جوجه كشي در قسمت اينكو باتور بايد 8/37 درجه سانتي گراد بارطوبتي درحد65_60 درصدودرهچري 5/37_3/37 درجه سانتيگراد با رطوبتي در حدود 90_80 درصد باشد . تخمها بايد هر 3_1 ساعت يكبار دراينكوباتور چرخانده شوند . در تخمهائي بالكه هاي فراوان ، امكان تست براي تشخيص رشد جنين از روز هشتم بوجود مي آيد ، ولي اين موضوع در تخم هاي سفيد خيلي زودتر ودر روز دوم وسوم ميسر مي باشد . جوجه ها حدوداً 8_7 گرم وزن خواهند داشت كه در رابطه با وزن تخم متغيرند .تلفات در بين جنين ها بيشتر درسه روز اول رشد ويا مدت كو تاهي قبل از تفريح پيش ميآيد . اين امر بستگي زيادي به تلاقي خويشاوندي نزديك ، داشتن پدر و مادر مسن و نيز ونيز انبار كردن طولاني تخمها با پوسته هاي صدمه ديده دارد . بهترين نتيجه باروري تخمها رااز نسبت يك نربه يك ماده ميتوان اخذ نمود،ولي عملاً نسبت يكنربه 3 ماده اعمال ميگردد .جفت گيري از سن بلوغ يعني 6 هفتگي آغاز ودر 4هفته اول پس از بلوغ درصد باروري به حدود100_90 درصد بالغ مي گردد . اين روند در8ماهگي به 80 درصد وپس 11_9 ماهگي به 70_ 60 درصد مي رسد براي اينكه اسپرمها درسن 6_5 هفتگي بلدرچين ها كاملاً فعال گردند ، لازم است روزانه حداقل 16 ساعت نور دريافت نمايند .پس از هربار جفت گيري بلدرچين هاي ماده به مدت 6_5 روز وگاهي حتي 12_10 روز ، تخمهاي بارور مي گذارند (سيت من 1965) . قدرت جوجه درآوري تخمهاي بارور بين 80_70 درصد قرار داشته كه به عبارتي 70_50درصد ازتخمهاي گذاشته راشامل مي شود . اين بستگي زيادي به سن آنها مخصوصاً درماده ها دارد .امكان تلقيح مصنوعي دربلدرچين ها نيز ميسر است (ماركس 1965) . همچنين تفكيك جنس نر وماده به روش ژاپني با احتمال 98 درصد اطمينان امكان پذير ميباشد. نا گفته نماند كه طرز تشخيص براساس وجود برجستگي قضيبي شكل دركلوآك استوار نبوده ، بلكه بر پايه وجود برجستگي به فرم قسمت باريك قلب دروسط كلوآك بايك شكاف عميق ازآن استوار است كه همين قسمت دركلوآك نوع ماده سطحي صاف با شكافي قابل رويت درآن دارد .يكي ازخصوصيات بلدرچين نر داشتن غده اي دركلوآك است كه به اندازه تقريبي يك فندق درقسمت بالاي كلوآك قرار دارد .اين غده با فشار وساير تحريكات ، كف سفيدي ترشح مينمايد كه نبايد آن را با رشح اسپرم اشتباه نمود . عمل واندازه اين غده رادررابطه با عمل جنسي ميدانند ، ولي عمل دقيق آن هنوز ناشناخته باقيمانده است (گرگن 1984 ).دربرخي ازكشورها مانند ايتاليا وفرانسه براي اينكه نتيجه باروري وجوجه درآوري مناسبي ازتوليد جوجه هاب گوشتي بدست آورند ، مدت نگهداري رادرحدود 7_6 ماه ثابت نگه مي دارند . راندمان تخم گذاري دربلدرچين هاي ماده همانند مرغها ميتوانند تا 12 ماه ادامه داشته باشد .
نگهداري
نگهداري بلدرچين هاي بالغ وجوجه هاي آنها اصولاً درقفسي انجام ميگيرد حسن اين كار درآن است كه كنترل بلدرچين هاي حساس وپر حرارت درمواقع ترس درقفس بيشتر ميسر است . ارتفاع قفسها كم واصوالاً براي دوره پرورشي ازقفسهايي به ابعاد 100 ×60 وارتفاعي درحدود 16_15 سانتي متر استفاده مي كنند . معمولاً 170_140 قطعه جوجه رادرسنين يك تادوهفتگي مي توان درچنين قفسي نگهداري كرد . حتماً بايد به اين مسئله توجه نمود كه جوجه بلدرچين ها نياز فراوان به حرارت داشته ونسبت به سرما حساس هستند . احتياج آنها درهفته اول زندگي به حرارت درحدود 38_36 درجه سانتي گراد است ، كه بايد به كمك منابع حرارتي تامين شود . پس ازسپري شدن هفته اول هرروز يك درجه حرارت راكاهش مي دهند تا حرارت محيط به 24 درجه سانتي گراد برسد . معمولاً مي توان درسن 4_3 هفتگي بلدرچين ها را به قفسهائي كه 4تا 8 طبقه برروي يكديگر استقرار يافته اند انتقال داد . سطح لازم درقفسها به ترتيب زير براي هر جوجه درسنين مختلف محاسبه مي گردد .
25 _ 20 سانتيمتر مربع درهفته اول زندگي
35 _25 سانتيمتر مربع درهفته دوم زندگي
45 _40 سانتيمتر مربع درهفته سوم زندگي
60 _ 55 سانتيمتر مربع درهفته چهارم زندگي
70 _ 65 سانتيمتر مربع درهفته پنجم زندگي
80 _ 75 سانتيمتر مربع درهفته ششم زندگي
كف قفسها درهفته اول باكاغذ ويا مقواي نازك مي پوشا نند تا ازگير كردن جوجه ها در سوراخهاي كف ، كه ابعادي درحد 8/0 سانتي متر دارند جلوگيري كنند . درچند روز اول غذا بروي كاغذ پخش ميگردد وسپس از طريق دانخوري كه درجلوي قفسها نصب شده دراختيار بلدرچين ها قرار ميگيرد . آب نيز به وسيله آبخوريهاي ناوداني با دهانه بسيار تنگ به جوجه ها داده ميشود تا ازغرق شدن آنها درآب جلوگيري شود . پس از يك رشد مناسب كه ديگر امكان غرق شدن آنها منتفي است ، مي توان از آبخوريهاي خودكار نيز استفاده نمود . شبكه هاي توري كناري وجلوئي قفسها بايد درحدود 2/1 × 2/1 سانتيمتر باشند . براي جلوگيري از ريخت وپاش غذا ميشود روي دانخوريها راباتورسيمي پوشانيد .جوجه ها در روز اول با شماره هاي مخصوص علامت گذاري ميشوند . سن 6هفتگي زمان انتقال بلدرچينها به قفسهاي مخصوص تخمگذاري است . اين قفسها معمولاً ابعادي درحدود 15 × 15 سانتي متر وارتفاعي درحد 15 _ 13 سانتي متر دارند.موقعي كه توليد تخمهاي بارور هدف باشد ، قفس ها درابعاد 50 × 30 سانتي متر با ارتفاعي درحدود 20_15 سانتي متر براي هر 20 قطعه بلدرچين مي سازند.دراين قفسها نسبت بين جنس نروماده يك به سه خواهد بود بعبارتي 5 بلدرچين نر و15 بلدرچين ماده . كف مشبك اين قفسها ابعادي در حدود 12_10 ميليمتر داشته وجهت غلتيدن تخمها به طرف جلوي قفس ، سطحي جلو به سوي جلو دارد .حرارت محيط براي بلدرچينهاي تخمي بايد 20 درجه سانتيگراد باشد . مدت روشنايي 18_16 ساعت از24 ساعت توصيه مي شود . دربرخي ازفارمها ترجيح مي دهند سالنها درتمام 24 ساعت روشن باقي بمانند .
تغذيه بلدرچين ها
درمقام مقايسه بامرغ،بلدرچين ژاپني طبعي ناآرامترومتابوليسمي فعالتردارد.اين امر ميزان نياز اورا به جيره نگهداري افزايش ميدهد . با توجه به رشد سريع بلدرچينهادر6 هفته اول زندگي وتوليد تخم زياد آن نسبت به وزنشان كه بالغ بر 3/3 تا 5/3 كيلوگرم ميشود ( 20 برابر وزن خود بلدرچين)آنها به غذاي متراكم تري نياز دارند.دانشمنداني مانند ماركس (1980) وشيم (1984)استفاده از اسيدهاي آمينه مختلف درجيره غذايي بلدرچين ها را جهت اهداف مختلف پرورشي وتوليد تخم برطبق جدول زيرتوصيه مي نمايند .
راندمان توليد
دربلدرچين ها برخلاف ساير انواع طيور اهلي اغلب جنس مونث درحدود 20 درصد سنگينتر ازجنس نر آن ميباشد . درسالهاي اخير بااستفاده از به گزيني درجهت سرعت رشد وسنگيني وزن توانسته اندوزن بلدرچينها را افزايش دهند(تورگزوديگران 1984) . به موازات آن با وجود مصرف بالاي غذا ( 700_ 650 گرم) دربلدرچين هاي سنگين وزن توانسته اندضريب تبديل غذايي رادر حدود 2/4 كيلوگرم دربلدرچينهاي نر و6/3 كيلوگرم دربلدرچينهاي ماده به ازاافزايش هر كيلوگرم وزن،كاهش دهند( شولتي سك1987) .
درحالت معمولي ، بلدرچين ها 280_270 تخم درسال با وزن متوسطي درحدود 12 گرم ميگذارند . مصرف غذاي روزانه آنها تقريباً 30گرم وضريب مصرف غذايي درحدود 4/3 _ 3/3 دارند . تعداد تخمهاي شكسته وترك برداشته بين 2/1_5/0 درصد است كه به طور متوسط ازتعداد آنها درمرغها كمتر ميباشد .درصد تلفات در دوره رشد 5_3 درصد ودر دوره تخم گذاري 2_1 درصد درهر ماه است . براساس تحقيقات انيستيتوسله درآلمان ، تخمهايي با وزن 5/12_5/11 گرم ، داراي پوسته آهكي31_30درصد زرده است.سايرمشخصات تخم بلدرچين ميتوان درجدول يافت .
پرورش بلدرچین ها
در پرورش بلدرچین ها باید به جوحه بلدرچین ها توجه خاصی داشت,زیرا بسیار آسیب پذیرند.
در روزهای نخستین تولد دمای 36تا38 درجه ی سانتیگراد توام باهوای تمیز و اکسیژن دار باری آنها مورد نیاز است .اما بتدریج از درجه حرارت محیط کاسته میشود و در سن 6تا 7 هفتگی به 22تا24درجه ی سانتیگراد کاهش پیدا می کند.
جوجه ها تا زمانی که دما تا زیر 21 درجه ی سانتیگراد کاهش نیافته نیازی به دمای اظافه ندارند و 12 ساعت تاریکی و 12 ساعت روشنایی تاسن 5 هفتگی یعنی زمانی که جوجه بلدرچین ها به پن ها یا قفس های تخم گذاری انتقال پیدا می کنند می تواند ادامه پیدا کند.
قفسهای نر و ماده برای رشد بهتر بایستی از هم جداگانه نگهداشته شوند.در حالت پرورش روی بستر مساحت 150تا180 سانتیمتر برای هر جوجه بسته به نوع جوجه ها و فصل بایددر نظرگرفته شود.برای هر جوجه 2تا3 سانیمتر فضای دانخوری و 5|1تا2 سانتیمتر فضای آبخوری در نظر گرفته شود.
برای جوجه های بلدرچین تا سن 3 هفتگی 2 سانتیمتر فضای دانخوری و 1 سانتیمتر فضای آبخوری ضروری است.برای هرجوجه 75 سانتیمتر مربع فضای بسته(قسمت گرم کننده باتری)و75 سانتیمتر فضای حرکت برای بدست آوردن نتیجه مناسب کافی است.برای شروع تغذیه ی خوب می توان تا سن 2تا4 روز به بلدرچین ها آب شکر 8درصد داد.
نژاد های بلدرچین
گونه های مختلف بلدرچین مثل انواع ایرانی،آمریکایی و ژاپنی موجودند که نژادهای ژاپنی آن برای پرورش مرغوبترند.ماهم روی نژادهای ژاپنی آن بحث می کنیم.پنج نوع بلدرچین ژاپنی به اسامی زیر وجود دارند:
1- Pharach (نوع وحشی)
این پرنده رنگهای پر مخلوط دارد.همراه با رنگهای سیاه و سایه های مختلف که تفوق رنگ قهوه ای اند.در بلدرچین نر صورت و گلو قهوه ای و گلو و قسمت بالای سینه دارچینی است.در بلدرچین ماده نیز صورت و گلو قسمت بالای سینه دارچینی روشن با خالهای سیاه است در حالی که قسمت پایینی سینه خرمائی رنگ است.
2- Biritish range
نوعی ازبلدرچین باپرهای سیاه رنگ است که در آن به طور مشابه پیمان گدار شده اند.
3-English white
نوعی بلدرچین با پرهای سفید و یا همراه با قسمت های سیاه
4- Manchurin golden
پرنده هایی به رنگ طلایی یا میتوان گفت گندمی رنگ اند.
5- Tuxedo
این نوع بلدرچین از نوع بلدرچین دو رنگ است .سطح گردن و صورت و شکم سفید و بقیه قسمت ها سیاه نظیرparach است.
بلدرچين ها حيواناتي پرطاقت.نيرومند و خوش بنيه بوده و مي توانند در محيط هاي مختلف.با محدوديت هاي منطقي آدابته شوند.
بلدرچين ها پرندگاني هستند كه سريعآً رشد كرده و در عرض حدود 6 هفته به بلوغ مي رسند.وزن پرنده بالغ به شرح زير است:
بلدرچين نر120 تا150 گرم
بلدرچين ماده 150 تا 180 گرم
پرورش بلدرچين از سال 1900 ميلادي در كشور ژاپن براي تهيه گوشت و تخم رايج بوده است. بلدرچين ها تخم زيادي توليد مي كنند.بلدرچين ماده 260 عدد تخم در اولين سال تخم گذاري خود مي گذارد روي همين اصل بلدرچين ها كثير تخم هستند.بلدرچين ماده درحدود سن50 روزگي به اوج توليد تخم ميرسد.بلدرچين هاي ماده75%تخم هاي خود را بين ساعات3 تا5بعد از ظهر مي گذارند و25%بقيه را در هنگام شب.
بلدرچين ها اگر از جوجگي با انسان بزرگ شوند بسيار زود با انسان مانوس مي شوند به گونه اي كه حتي از كف دست هم دانه مي خورند.بلدرچين ها را مي توان به عنوان يك حيوان خانگي در منزل نگه داري كرد.آنها به خاك و خاك بازي علاقه فراوان دارند و با آن بسيار سريع رشد مي كنند.
سرمايه گذاري براي پرورش بلدرچين بسياد سودآور است زيرا:
1- سن بلوغ زود فرا مي رسد
2- بسيار سريع رشد مي كنند
3- ميزان تخم گذاري بالا است
4- دوره اكوباسيون كوتاه وكم كه فقط 17تا18 روز است
5- تثبيت براي تراكم بالاي پرورش زيرابه فضاي دانه وآبخوري كمتري نسبت به مرغ ها و اردك ها نيازمندند.
6- در برابر بسياري از بيماري هاي مرغ ها مقاومت دارند.
راندمان لاشه وكيفيت گوشت
براساس تحقيقات تورگز (1984) وتوللر ( 1986) دورهپرواربندي بلدرچين هاي جوان 6_5 هفته به طول مي انجامد . آنها را بندرت بروي بستر نگهداري ميكنند. اغلب روش نگداري درقفس يا باطري درمورد آنها اعمال ميگردد.تورگز وديگران (1984) پس ازآزمايشاتي درباره راندمان پرواري ومصرف غذا وضزيب مصرف غذايي ناشي از آن به داده هاي جدول دست يافتند .
از اعداد اين جدول چنين استنباط ميگردد كه بلدرچينهاي نر را در6 هفتگي وبلدرچين هاي ماده رادر 5 هفتگي مي توان ذبح نمود . آنها دراين زمان بهترين كيفيت لاشه را ارائه مي دهند . ازسن 6 هفتگي راندمان لاشه دربلدرچين هاي ماده كاهش مي يابد ، زيرا از اين موقع به بعد دستگاه تناسلي درآنها رشدكرده و5 درصد وزن زنده (گرسنه) آنها راشامل ميشود.دربلدرچينهاي نر نيز پس از 6 هفتگي افزايش معني داري درلاشه مشاهده نميشود.ولي چربي بطني درهفته هفتم وهشتم به طور وضوح افزايش نشان ميدهد.قسمتهاي مختلف متشكله لاشه بلدرچين را مي توان نسبت به زمانهاي پروار بندي درجداول يافت .
سينه با40% ازسهم لاشه آماده گريل،نسبت به سايرطيوربالاترين ميزان رابه خود اختصاص ميدهد.حتي درتقسيم سهم سينه به گوشت خالص (82_80%) ، استخوان (12_11%) وپوست(9_6% )بهترين راندمان رانسبت به سايرطيور ارائه ميدهد.ريسك درسال 1975 نيز به همين نتايج دست يافت . همچنين براساس تحقيقات ريسك در آناليز گوشت سينه بلدرچينهابه اين نتيجه منتج شده گوشت سينه آنها از درصدآب كمتري (در حدود 72 درصد)نسبت به سايرطيور برخوردار است.ضمناًگوشت سينه داراي 25 درصد پروتئين خام ، 6/2 درصد چربي خام و2/1 درصد خاكستر است .برطبق گزارش بسي (1977) از فرانسه ، توانسته اند وزن بلدرچين هاي پرواري را درسن 9_ 8 هفتگي به حدود 450 گرم برساند .
نتايج
یکی از فعالیتهای پرورش در خصوص سایر ماکیان ، پرورش بلدرچین صنعتی است . پرورش بلدرچین با فاصله ی نسلی کوتاه یکی از فعالیت های زیر شاخه ی طیور محسوب شده که شروع فعالیت آن بعد از انقلاب در استان یزد شروع شده و سپس در اکثر نقاط ایران تسری یافت . پرورش بلدرچین از جمله فعالیتهایی محسوب می شود که کل فعالیت ازتولید تخم نطفه دار تا نهایت کشتارو بسته بندی در داخل یک مجموعه انجام میگیرد.بنابر این پرروش ومدیریت آن ازحساسیت بالایی برخوردار است و چنانچه یکی از حلقه های زنجیر که به ترتیب مادر ، جوجه کشی ، واحد گوشتی ، کشتار ، بسته بندی و انجماد است دچار لغزش و کندی شود خیلی سریع بر روی قسمت های مختلف تاثیر گذار خواهد بود .تولید گوشت بلدرچین در سال 83 به 720 تن بالغ گردید .
منابع و مآخذ
1- پرورش بلندرچين ، اثر جيم اسكات ، ترجمه سيد محمد عليزاده
2- پرورش طيور ، ترجمه دكتر بابك مومن‌پور
3- پرورش پرنده‌هاي كوچك ، نوشته دكتر علي عسگري
4- پرورش صنعتي بلدرچين ، نوشته: مهندس حبيب اله زارع
5- مديريت پرورش شتر مرغ، نوشته:آندريامي كريبيج ومادياس زومر،ترجمه:مهندس سيد مسعود موسوي و دكتر سيد علي غفوري
6- فصل نامه کشتارگاههای صنعتی طیور ایران (توکا)، سال پنجم– شماره 16. بهار 85 ، نقل از دفتر پرورش و بهبود تولیدات طیور وزارت جهاد کشاورزی

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:11  توسط کوثرپرداز  | 

تخم بلدرچین در مقایسه با تخم پرندگان دیگر

تخم بلدرچین ماده غذایی عاری از كلسترول و غنی از انواع ویتامین ها: تخم بلدرچین غنی از مواد غذایی ضروری است.


از جمله اسیدهای آمینه و میكروالمان ها، از زمان های دوردست گوشت و تخم بلدرچین در كشورهای ژاپن و چین استفاده طبی داشته است. تخم بلدرچین در كشور ژاپن به عنوان بخشی از صبحانه دانش آموزان محسوب می شود. مواد غذایی موجود در تخم بلدرچین حساسیت ایجاد نمی كند: تخم بلدرچین به عنوان یك ماده غذایی هیچ گونه تاثیر سویی ندارد. به همین دلیل می توان از آن حتی در تغذیه شیرخواران هم استفاده نمود. همچنین افرادی كه استفاده تخم مرغ برایشان منع شده، می توانند از آن استفاده نمایند. همچنین تخم بلدرچین مقاومت بدن را افزایش داده و مواد رادیواكتیو را از بدن دفع می نماید و باعث دفع فلزات سنگین و مواد زائد و سرطان زا از ارگانیسم فرد می شود.


مقایسه تخم پرندگان:

1- تخم بلدرچین:سایز تخمها کوچکتر از تخم مرغ بوده، اما طعم آنها یکسان است.5 تخم بلدرچین معادل یک تخم مرغ میباشد. پوسته تخم بلدرچین خالدار بوده و رنگ آن از قهوه ای تیره تا آبی و سفید متغیر است.

تخم بلدرچین و مقایسه تخم پرندگان


2- تخم اردک: سایز آن از تخم مرغ اندکی بزرگتر است. سفیده آن نسبت به تخم مرغ شفاف تر بوده و پر طعم تر است. میزان کلسترول و چربی آن نسبت به تخم مرغ بالاتر است. تخم اردک در سایزهای متفاوت موجود میباشد.

تخم بلدرچین و مقایسه تخم پرندگان


3- تخم غاز: سایز آن از تخم مرغ و تخم اردک بزرگتر است. از طعم غنی تری نیز برخوردار است. تخم غاز از کلسترول خیلی بالایی برخوردار است بطوری که در هر تخم در حدود 1200 میلی گرم کلسترول موجود است. بنابراین مصرف آن بایستی خیلی محدود گردد.

تخم بلدرچین و مقایسه تخم پرندگان


4- تخم شتر مرغ: هر تخم شتر مرغ معادل 20 تخم مرغ میباشد. تخم شتر مرغ بسیار کمیاب می باشد.

تخم بلدرچین و مقایسه تخم پرندگان


5- تخم بوقلمون: مشابه تخم مرغ میباشد اما اندکی بزرگتر است. پوسته تخم بوقلمون سفید و شیری رنگ و با خالهای قهوه ای است. کلسترول و چربی تخم بوقلمون نیز بالاست. طعم آن با تخم مرغ فرق چندانی نمیکند. تخم بوقلمون نیز کمیاب میباشد.

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:9  توسط کوثرپرداز  | 

اطلاعات نوین در پرورش بلدرچین

صفحه اصلي - روستای لاسجرد
اطلاعات نوين در پرورش بلدرچين ژاپني
روستا نيوز
بلدرچین ژاپنی پرنده ای مقاوم است که برای نگهداری آنها می توان از قفسهای کوچک استفاده کرد . این پرندگان، جانورانی مقاوم بوده اما همانند سایر پرندگان به بیماری های رایج طیور مبتلا می شوند ولی به طور قابل توجهی مقاوم تر از سایر انواع پرندگان هستند . بلدرچین های ژاپنی در سن 6 هفتگی بالغ می شوند و معمولا پیک تولید تخم در آنها در سن 05 روزگی می باشد . با مراقبت صحیح، ماده ها می بایست در سال اول تخم گذاری حدود 002 تخم بگذارند . عمر مفید این پرندگان 2 تا 2/5 سال می باشد . اگر پرنده ها بر اساس انتخاب ژنتیکی برای وزن بدن انتخاب نشده باشند، بلدرچین های نر بالغ می بایست به وزنی معادل 001 الی 041 گرم و ماده ها که اندکی سنگینتر هستند به وزنی بالغ بر 021 تا 061 گرم برسند .

نحوه تشخیص پرندگان نر و ماده
پرندگان ماده بوسیله پرهای قهوه ای روشن با لکه های سیاه در اطراف و بالای سینه مشخص می گردند در حالیکه پرندگان نر بر روی گلو و سینه خود رنگ قهوه ای تیره دارند . همچنین بر روی لبه بالائی مخرج نرها غده کلوآکی با ساختمان پیازی شکل قرار گرفته و مواد کف آلود سفید رنگی از آن ترشح می شود . این غده منحصر به فرد می تواند در ارزیابی قابلیت تولید مثلی در نرها استفاده شود .

تخم بلدرچین
تخم های بلدرچین ژاپنی خال های قهوه ای رنگی داشته و اغلب با مواد گچ مانند به رنگ آبی روشن پوشیده شده است . هر بلدرچین ماده تخم هائی با خصوصیات منحصر به فرد خود همچون رنگ یا طرح های روی پوسته تولید می کند . برخی سویه ها نیز تنها تخم های سفید رنگ تولید می کنند . میانگین وزن تخم ها 01 گرم و در حدود %8 از وزن بدن بلدرچین ماده می باشد . . وزن جوجه های یک روزه آن 6 – 7 گرم است و رنگ آنها قهوه ای با رگه های زرد رنگ می باشد . پوسته های تخم بسیار شکننده هستند پس باید در جابجا نمودن آنها دقت فراوانی نمود .

باروری و اصلاح نژاد
تحقیقات نشان داده اند گروه هائی که حاوی یک نر با 2 یا 3 ماده هستند بالاترین میزان باروری را داشته اند . هنگامی که بلدرچین در پن های دسته جمعی نگهداری می شوند، یک نر به 3 ماده کافی است و جنگ مابین نرها را کاهش می دهد . جفت گیری 2 تائی در قفس های انفرادی نیز باروری خوبی را به همراه خواهد داشت . میزان باروری به طور برجسته ای در پرندگان پیرتر کاهش می یابد . توجه داشته باشید که پرورش خویشاوندی (خویش جفتی ) میزان بروز ناهنجاری ها را زیاد می کند و این امر به طور چشمگیری عملکرد تولید مثلی را کاهش می دهد . به این دلیل، مطلوب این است که تعداد ماده ها را نسبت به نرها حفظ کنیم و تخم های آنهای را که قرار است جوجه کشی نمائیم نشاندار کرده و پس از هچ شدن نیز جوجه ها علامت گذاری شوند تا با مشکلات خویش جفتی روبرو نشویم .
سوابق شجره نامه را می توان با استفاده از باندهای بالی که به صورت تجاری در بازار موجود می باشند (و یا حلقه های پائی ) حفظ نمود . از این باندها می توان برای شناسائی بلدرچین در تمام سنین استفاده نمود . بلدرچین ها را می توان به طور موقت نیز نشان دار نمود، در این روش با استفاده از رنگ روغن پرهای پشت پرنده را نشانه گذاری می کنند . دقت شود که این رنگه ها نباید با صورت پرنده و پوست آن تماس حاصل نمایند و همچنین ناخن های پنجه هایشان را نیز می توان نشان دار کرد .

مراقبت های پیش از جوجه کشی
پرورش موفقیت آمیز بلدرچین از دوره پیش از جوجه کشی آغاز می شود . تخم ها باید در زمان های گوناگون در روز جمع آوری و در دمای 51 درجه سانتیگراد ذخیره شوند . یخچال های خانگی رضایت بخش نیستند چون میزان تولید سرمای آنها بالا است . تخم های ترک دار اصلا هچ نشده و یا به میزان ناچیزی هچ می شوند .
بهترین نتیجه در جوجه کشی هنگامی حاصل می شود که تخم ها کمتر از یک هفته تا پیش از قرار دادن در درون دستگاه جوجه کشی نگهداری شوند . حمل و نقل تخم های بلدرچین می بایست کاملا با دقت انجام گیرد زیرا که پوسته آنها در مقابل آسیب دیدگی بسیار شکننده می باشند . رنگی بودن تخم های بلدرچین عمل کندلینگ (مشاهده تخم ها زیر نور برای مشخص نمودن باروری آنها ) را مشکل می نماید . کثیف بودن دستگاه جوجه کشی و محوطه اطراف آن منبعی از آلودگی و بیماری ها می باشد . شستشوی کامل و ضد عفونی واحد جوجه کشی بعد از هربار مصرف توسط ترکیبات چهارتائی آمونیوم و یا ضدعفونی کننده های تجاری دیگر توصیه می شود .
نکات مهم
تنها تخم های تمیز را در دستگاه قرار دهید زیرا که تخم های کثیف منبعی از بیماری و یا آلودگی می باشند . تخم های کثیف بهتر است توسط دستمال کاغذی و یا دیگر ساینده ها تمیز شوند . تخم هائی را که قرار است درون دستگاه جوجه کشی قرار دهیم را هرگز نباید شکست .
تخم ها می بایست بعد از چیده شدن در دستگاه جوجه کشی ضدعفونی شوند اما می توان آنها را 21 ساعت بعد از قرار دادن در درون دستگاه نیز ضدعفونی نمود . تخم های 2 تا 5 روزه ای که در آنها جنین تشکیل شده است را نباید ضدعفونی نمود .
نحوه ضد عفونی به شرح زیر می باشد :
-1 از 52 گرم پرمنگنات پتاسیم و 53 میلی لیتر فرمالین )%34) به ازای هر متر مکعب فضای درون دستگاه استفاده نمائید .
-2 ابتدا پرمنگنات را در یک ظرف سفالی و یا لعابی ریخته (اندازه ظرف به میزان 01 برابر بزرگتر از حجم مواد مورد استفاده باشد ) و سپس فرمالین را اضافه نمائید .
-3 در دستگاه هائی که با فشار هوا کار می کنند، در طول عملیات ضدعفونی هواکش ها را بکار انداخته و خروجی ها را ببندید و پس از 02 دقیقه خروجی را باز نمائید .
-4 در دستگاه های جوجه کشی با هوای راکد، خروجی ها و درب دستگاه را باز نمائید .
-5 در طول ضدعفونی، میزان رطوبت باید بالا بوده و دما باید مابین 02 تا 03 درجه سانتی گراد باشد .

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 16:8  توسط کوثرپرداز  | 

همه چیز در باره پرورش بلدرچین

انواع بلدرچين هاي ژاپني :

 بلدرچين هاي ژاپني در زير كلاس Aves   رده Japonica   قرار مي گيرند از اينرو به اسم Coturnix خوانده مي شوند.

به طور كلي جايگاه بلدرچين در طبقه بندي بر اساس آنچه ذكر شد به شرح زير است :

Phylum chordate

Sub phylum vertebra

Class Aves

Order califormes

Family phasianidae

Genus corturnix

Sub species japonica

پنج نوع بلدرچين ژاپني به اسامي زير وجود دارد :

1) pharach   ( نوع وحشي ) :

اين پرنده رنگهاي پر مخلوط دارد. همراه با رنگهاي سياه و سايه هاي مختلف كه تفوق رنگ قهوه اي را دارا مي باشند. در بلدرچين نر صورت و گلو قهوه اي و گلو و قسمت بالاي سينه دارچيني رنگ مي باشد.در ماده صورت و گلو قسمت بالاي سينه دارچيني روشن با رنگ سياه است در حالي كه قسمت پاييني سينه خرمايي رنگ مي باشد.

پرهاي بلدرچين مخلوطي از رنگهاي سياه قهوه اي و حالتهاي سايه دار آنها است.قسمت هاي بالايي و سينه بلدرچين هاي نر خالدار و قسم هاي پائيني سينه قهوه اي است . وعلامتهاي مشكي دارد در حالي كه قسمت هاي پائيني خرمائي است. واريته هائي كه بر اساس و الگوي پرها طبقه بندي شده اند زياد هستند.

 

2) British Range   :

نوعي از بلدرچين با پرهاي سياه است

3) English white  :

نوعي از بلدرچين با پرهاي سفيد و قسمتهاي سياه است

 

4) Manchurian Golden   :

پرنده هاي به رنگ طلائي يا رنگ گندمي هستند.

 

5) Tuxedo   :

اين بلدرچين از نوع بلدرچين دو رنگ است.

خصوصيات بلدرچين



كليات

بلدرچين ها پر طاقت و نيرومند و خوش بنيه بوده و مي توان در محيطهاي مختلف با محدوديت هاي منطقي آدابته شوند.

بلدرچين ها پرندگاني هستند كه سريعا رشد كرده و در عرض حدود 6 هفته به بلوغ  مي رسند.

وزن زنده پرنده بالغ به شرح زير است :

بلدرچين نر 120 تا 150 گرم

بلدرچين ماده 150 تا 180 گرم

پرورش بلدرچين از سال 1900 ميلادي به منظور تهيه گوشت و تخم در كشور ژاپن معمول بوده است.

بلدرچين ها تخم زيادي توليد مي كنند. بلدرچين هاي ماده 260 عدد تخم در اولين سال تخمگذاري خود مي گذارند روي همين اصل بلدرچين ها كثير تخم هستند.بلدرچين ها ي ماده معمولا در حدود سن 50 روزگي به اوج توليد تخم مي رسند. بلدرچين ها 75 درصد تخم هاي خود را بين ساعت 3 تا 5 بعد از ظهر

آموزش پرورش بلدرچين

توليد بلدرچين در دنيا

توليد بلدرچين در دنيا هم از نظر توليد  گوشت و هم از نظر مصرف تخم در افزايش است و اين در حالي است كه هنوز هم گوشت و تخم بلدرچين به عنوان غذائي تجملي مطرح مي باشد.براي توسعه كيفيت در امريكا بر روي نژادي از بلدرچين كه به اسم Bob White  مشهور است كار مي شود كه از نظر بزرگي جثه از همتاي ژاپني خويش بزرگتر بوده ولي گوشت آن به لذت نوع ژاپني نمي رسد.

ژنتيك پرندگان به توليد بهتر و اقتصاد رضايتبخش بخاطر تقاضاي گسترده انها انجاميده است.

آينده توليد بلدرچين در حقيقت چنين به نظر مي رسد كه در سراسر دنيا علاقه پرورش دهندگان طيور را به خود جلب نمايد.

عادي ترين نژاد بلدرچين بخصوص در كشور انگلستان بلدرچين ژاپني است.وزن متوسط ان 250 گرم و وزن نر ان كمي كمتر است.وزن تخم 14 گرم است.بلدرچين در حدود 200 تخم در سال مي گذارد و پرندگان جوان براي مصرف غذائي در حدود سن 40 روزگي با وزن زنده 250 گرم آمده مي شوند.جوجه هاي بلدرچين از بدو تولد بسيار پر تحرك و پر سروصدا بوده و يك جوجه بلدرچين معمولا داراي وزن 6 تا 8 گرم و حداكثر 10 گرم مي باشند.

 

درجه حرارت مورد نياز بلدرچين ها

جوجه بلدرچين ظريف و پر تحرك و در بدو تولد فاقدقدرت انطباق با دماي محيط مي باشد و در نتيجه حساسيت خاصي در مورد تغيير دماي هواي محيط داشته و به شدت آسيب پذير مي باشد و در روزهاي نخستسن توليد دماي 36 تا 38 درجه سانتيگراد توام با هواي تميز و سرشار از اكسيژن از اهميت خاصي برخوردار ميباشد.بتدريج با افزايش سن جوجه ها از ميزان حرارت محيط كاسته مي شود و در سن 6 تا 7  هفتگي به 22 تا 24 درجه سانتيگراد كاهش مي يابد.

جوجه ها تا زماني كه دما زير 21 درجه سانتيگراد كاهش نيافته است نيازي به دماي اضافه ندارند و 12 ساعت تاريكي و 12 ساعت روشنايي تا سن 5 هفتگي يعني زماني كه بلدرچين ها به پن ها يا قفس هاي تخمگذاري منتقل مي شوند مي تواند ادامه پيدا كند.

قفس هاي نر و ماده براي داشتن رشد بهتر بايستي جدا از هم نگهداري شوند.در حالت پرورش روي بسترمساحت 150 تا 180 سانتي متر مربع به ازاي هر جوجه بسته به نوع جوجه ها و فصل در نظر گرفته مي شود.براي هر جوجه 2.5 تا 3 سانتي متر دان خوري و1،5 تا 2 سانتي متر آبخوري در نظر گرفته مي شود..

براي جوجه هاي بلدرچين تا سن 3 هفتگي 2 سانتيمتر دان خوري و يك سانتي متر فضاي مناسب آبخوري ضروري  است.براي هرجوجه 75 سانتي متر مربع فضاي بسته و 75 سانتيمتر مربع نيز فضاي حركت تا سن 3 هفتگي براي بدست آوردن نتيجه مناسب كافي است.

برای شروع تغذیه خوب بلدرچين ها می توان به مدت 2 تا 4 روز آب شكر 8 درصد داد.

تغذيه بلدرچين

بلدرچين ها به مقدار كافي غذاي متعادل شده نياز دارند. جيره غذايي بلدرچين بايستي حاوي ميزان بالا تري از مواد مغذي باشد.بلدرچين ها را مي توان بعنوان شروع كننده در سن 0 تا 3 هفتگي و رشد كننده در سن 4 تا 5 هفتگي و تخمگذار يا مادر 6 هفته به بعد تقسيم بندي كرد.كه اين مسئله بستگي به ميزان رشد و توليد آنها دارد. ميزان غذا نيز در اين مورد موثر است و بدين ترتيب بايستي غذاي كافي به انها داده شود. دوره شروع كننده بحراني ترين دوره بوده و نياز به مديريت خاص و مراقبت هاي تغذيه اي دارد.تغذيه بلدرچين مثل تغذيه مرغهاست.بلدرچين ها نيز به عنوان شروع كننده، رشد كننده و بلدرچين هاي تخمگذار يا مادر تقسيم مي شوندكه اين مسئله به ميزان رشد و تظاهر توليدشان بستگي دارد.براي 3 تا 4 هفته اول بلدرچين ها را بايستي از يك جيره غذايي محتوي تقريبا 27 درصد پروتئين و در حدود 2،750  كيلوكالري بر كيلوگرم انرژي تغذيه نمود.آنهايي كه در مرحله رشد هستند بايستي از يك جيره غذائي باداشتن 24 درصد پروتئين براي تخمگذارها و بلدر چين هاي مادر با داشتن ME معادل 2،650 كيلو كالري بر كيلوگرم تغذيه نمود.

نگهداري و محيط

بلدرچين در يك ناحيه مناسب از نظر درجه حرارت پرورش داده مي شود و به سالن رشد در سن 2 تا 3 هفتگي انتقال مي يابد.

خيلي بهتر است كه از استرس هاي بيمورد جلوگيري كرده و در زندگي كوتاه بلدرچين آنرا از محلي به محل ديگر جابجا نكنيم.هر سيستمي كه به كار رود تكنيك  نگهداري و پرورش بلدرچين مثل مرغ است و دستگاه مادر و قفسها و وسائل مورد استفاده بايد با پرورش بلدرچين وفق داده شوند.درجه حرارت زياد و صحيح براي توليد خوب بلدرچين نقش حياتي دارد و پرندگان بايد در حرارت 35 تا 36  درجه ساتيگراد ( 95 تا 97 درجه فارنهايت) نگهداري شوندكه بتدريج در عرض 3 هفته به 20 درجه سانتيگراد(68 درجه فارنهايت) مي رسد كاهش پيدا  نمايد.شروع خوب حياتي بوده و بهتر اين است كه با غذا و آب در سيني هاي پلاستيكي شروع كنيم و كمي بعد از آن انها را به فنجانهاي اتوماتيك يا نيپلي عادت داده و از وسائل قبلي ترك عادت نمائيم.پرندگان بايستي بميزان 150 پرنده به ازاي هر متر مربع روي كف پرورش داده شوند و در هفته دوم به 100 پرنده در همان فضا برسانند.

شدت نور خيلي اهميت دارد و بايستي در موقع شروع خيلي روشن (60 تا 70  لوكس) بوده و در هفته سوم به 10 لوكس برسد.هنگاميكه روشنائي كاملا كنترل ميشود مي توان به پرندگان 23 ساعت در روز روشنائي داد ه و بهتر اين است كه از سن يك روزگي يك ساعت در شبانه روز تاريكي در نظر بگيريم و انها را به تاريكي احتمالي عادت بدهيم تا در صورت بوجود آمدن تاريكي در ارتباط با خاموشي برق اشكالي پيش نيايد.در مورد پرندگاني كه روي كف پرورش داده مي شوند بهترين بستر پوشال يا كاه خرد شده است.در اين مورد مواظبت خاصي بايستي صورت گيرد كه بستر در جاي خشك انبار شود زيرا رطوبت مي تواند سبب بيماري آسپرژيلوز شود و اين بيماري تنفسي مي تواند به اساني باعث مرگ بلدرچين ها شود زيرا خيلي حساس تر از غالب پرندگان مي باشند.

جهت دستيابي به حداكثر ميزان تخم 14 تا 16 ساعت روشنائي مورد نياز است. به طور كلي فضاي لازم جهت يك بلدرچين بالغ سطحي به مساحت 20 اينچ مربع مي باشد.جالب اينكه ميزان تخمگذاري بلدرچين ها در تراكم بيشتر افزوده مي شود.

پرورش و نيازهاي پرورشي بلدرچين ها

آب  و دان بايستي به ميزان فراوان و كافي در دسترس جوجه هاي بلدرچين گذارده شود تا خوردن و آشاميدن را بياموزند در غير اين صورت در اثر گرسنگي و تشنگي تلف مي شوند.بايد توجه داشت كه در 48 ساعت اول زندگي عدم استفاده از غذا امري نرمال بوده و در اين مدت از ذخيره كيسه زرده تغذيه مي كنند.در ابتدا دان كه بسيار ريز آسياب شده بر روي كارتن كفي زير پاي جوجه ها پاشيده مي شود و بتدريج از دان خوري هائي به ارتفاع 1،5 تا 2 سانتي متر و عرض 3 تا 5 سانتيمتر استفاده مي شود..

به منظور جلوگيري از اتلاف دان شبكه هائي از جنس مفتول بر روي دان خوري ها قرار داده مي شود و همين مسئله در مورد آب خوري ها هم بايستي رعايت گردد تا از غوطه ور شدن جوجه ها و خفگي انها جلوگيري شود.استفاده از كارتن كفي و يا برزنت در زير پاي جوجه ها از لغزيدن آنها  و ابتلاء به عارضه در رفتگي فمور جلوگيري مي كند.بهترين روش پرورش بلدرچين استفاده از باتري و قفسهايي است كه براي اين منظور ساخته شده اند.جوجه ها ايتدا به مدت 3 هفته در قفسهاي ويژه اي نگهداري مي شوند كه شرايط خاصي از نظر دما و تغذيه براي آنها اعمال مي شود و پس از اين دوره آنان به قفسهاي ديگر منتقل مي شوند كه معمولا اين قفسها از 5 طبقه تشكيل شده اند ودان خوري و آبخوري در طرفين اين قفسها تعبيه گرديده است و جوجه بلدرچين ها با توجه به گردن درازي كه دارند به راحتي مي توانند از آب و غذا استفاده نمايند.روش استفاده از بستر مناسب نيست.

روش متداول در ايران كه چندان رضايت بخش نيست اين است كه جوجه ها را به مدت 6 روز در سبد هاي پلاستيكي كوچك (به ازاي هر سبد 50 تا 60 جوجه) نگه مي دارندو سپس آنها را بر روي بستر منتقل مي كنند كه انتقال جوجه ها از سبد بر روي بستر منجر به تلفات 1،5 تا 2،5 درصدي مي گردد.هر چه مدت نگهداري جوجه ها در سبدهاي پرورش بيشتر باشد جوجه ها آمادگي بيشتري براي زندگي پيدا مي كنند.

در حالي كه روشنايي 24 ساعته باعث تسريع بلوغ جنسي مي گردد و روشنايي 16 تا 18 ساعته سبب تاخير در آن مي شود.قفسهايي كه جهت نگهداري بلدرچين هاي تخمگذار مي شوند از مفتول هايي تشكيل شده كه مانع خروج بلدرچين از قفس مي شوند و فاصله مفتول هاي كف قفس از يكديگر 10 تا 15 ميليمتر بوده كه مدفوع پرنده براحتي بر روي سيني يا نوار نقاله زير قفس مي ريزد و داري يك شيب ملايم بوده كه تخم بلدرچين بر روي آن لغزيده و درخارج از قفس قرار مي گيرد.

سطح مورد نياز جهت هر بلدرچين تخمگذار در قفس 150 سانتي متر مربع مي باشد. در صورتيكه بلدرچين هاي تخمگذار در روي بستر پرورش پيدا مي كنند بايستي جهت  تخمگذاري از تله هاي تخمگذاري استفاده نمود.اين تله ها بايستي با پوشال نرم و يا كاه پوشانده شوند و در آغاز دوره تخمگذاري بايستي آنها را به تخم كردن درون اين تله ها عادت داد.بدين منظور بايستي كارگر مربوطه عموما در ساعت شروع تخمذاري كه معمولا در ساعت نزديك به غروب مي باشد مرتبا در ميان آنان بگردد و تخمهائيكه در روي بستر قرار دارند برداشته و درون تله ها قرار دهد چون ديدن تخم در روي بستر  بلدرچين ها را به تخمگذاري در روي بستر ترغيب مي كند.آخرين جمع آوري تخم بايد در حدود ساعت 9 شب انجام گردد در غير اين صورت اين كار بايد در صبح روز بعد انجام شود.


 توليد مثل بلدرچين

بلدرچين هاي اهلي در تمام فصول سال به هنگامي كه سن آنها بين 10 تا 20 هفته است توليد مثل مي نمايند.ماده ها هر 16 تا 24 ساعت بمدت 8 تا 12 ماه تخم مي گذارند.تخمها بايستي براي هچ شدن 4 روز بعد از وارد كردن نرها در گله (يك نر براي 3 ماده)و تا 3  روز بعد از اينكه جنس هاي نر و ماده از هم جدا شدند جمع اوري شوند.وزن متوسط تخم حدود 10 گرم است اين تعداد در حدود 8 درصد وزن بدن بلدرچين ماده در برابر 3 و 1 درصد براي مرغ و بوقلمون است. هر بلدرچين ماده بنظر مي رسد كه تخمهائي با يك خصوصيت طرح پوسته يا رنگ مي گذارد.

بعضي از گونه ها فقط تخم سفيد مي گذارند.جوجه هاي  جوان وزنشان 6 تا 7 گرم است.

بهنگامي كه  هچ مي شوند داراي رنگ قهوه اي با نوارهاي زرد هستند.باروري بطور مشخص در پرندگان مسن تر كاهش پيدا مي كند .نسبت سفيده به زرده 39 به 61 است پورسانتاژ زرده بيشتر و پورسانتاژ سفيده در بلدرچين كمتر از تخم مرغ است.

تكامل جنيني بلدرچين ها ي اهلي بوسيله نور كنترل مي شود.نگهداري پرنده در تاريكي مداوم تقريبا به ممانعت كامل رفتار جنسي و توليد تخم منجر مي شود.در حالي كه نگهداري پرنده ها در نور مداوم به ميزان بالائي از توليد تخم به هنگام سال اول و با رسيدن توليد به مرحله توقف در پايان سال دوم مي انجامد.مرغها در حدود 75 درصد تخمهايشان به هنگام صبح مي گذارند در حاليكه بلدرچين ها همانگونه كه ذكر شد 75 درصد تخم روزانه خود را در ساعت 3 تا 6 بعد از ظهر مي گذارند.بلدرچينها در حدود سن 6 هفتگي به توليد مي آيند.

تحت شرايط ايده آل بلدرچين هادرحدود250 تا 300 تخم در سال مي گذارند.




انتخاب بلدرچين هاي مادر

انتخاب بلدرچين هاي مادر معمولا بر اساس بازرسي،وزن و شرايط بهداشتي صورت مي گيرد.

احتياج اصلي اين است كه پرنده ها در سلامت كامل بوده و يكنواختي خوبي را نشان دهند.پرندگان را مي توان از لاينهاي توصه شده و شناخته شده با توان تخمگذاري خوب قابليت زنده ماندن و قابليت هچ شدن خوب تهيه نمود.

اين مسئله از اهميت زيادي برخوردار است كه از جفت گيري بلدرچين هاي منسوب بيكديگر در طول اجراي برنامه توليد مثل اجتناب نمود.با استفاده از روش توليد مثل متقاطع و گفتن نرها و ماده ها از خانواده هاي ديگر جفت گيري بلدرچين هاي منسوب به يكديگر جلوگيري مي شود و معياري از براي هيبريد قدرتمند تامين مي شود و خصوصيات خوب باقي مي مانند، عاقلانه اين است كه حداقل 6 لاين و ترجيحا لاين هاي بيشتري را حفظ كرد تا به اين برنامه كمك شود.

 هچ شدن جوجه بلدرچين ها

تخم هاي بلدرچين بي نهايت ظريف هستند و بايستي با دقت زياد گرفته شوند.بسياري از پرورش دهندگان بلدرچين ترجيح مي دهند كه تخم ها را قبل از ذخيره سازي در محلول سالمسازي  غوطه ور سازند در اينصورت محل نگهداري بايستي بين 16 تا 20 درجه در نظر گرفته شود.رطوبت نسبي نبايد كمتر از 75 درصد باشد.

طرز اداره ماشين به شرح زير است:

در شروع كا درجه حرارت بايستي 37،5 در جه و رطوبت 30،6 باشد در سن 15 روزگي درجه نسبی به 90 درصد افزايش حاصل نمايد.

درجه حرارت بايستي به 37،2 در زمان خارج كردن تغيير پيدا كند و رطوبت نسبي 80 درصد بايستي در نظر گرفته شود.

تخم ها را بايستي روزانه 7 بار برگرداند و اين در صورتي است كه ماشين برگرداننده اتوماتيك نباشد.

 

دماي عملي براي جوجه كشي بلدرچين ها

دماي عملي براي جوجه كشي بلدرچين مطابق جدول زير است
دماسنج مرطوب        دماسنج خشك         دوره (روز)       دستگاه
  31                                37،7                 1-14          ستر
 32،2                               37                  15-18           هچر

 

علل پايين بودن هچ :

علل پايين بودن هچ در جدول زير خلاصه شده است:


* تخم بي نطفه
نا مناسب بودن نسبت نر به ماده

نا ماسب بودن جفت گيري

مرگ خيلي زود جنين به خاطر وضعيت بد ذخيره سازي
   


*مرگ جنيني
نا مناسب بودن و بالا بودن بيش از حد دماي انكوباتور يا پايين بودن آن

بيمار بودن گله مادر

گاز دادن اشتباه و نقص در تهويه
   



*هچ زودرس
دماي خيلي پايين در دستگاه

رطوبت خيلي پايين در دستگاه

دير هچ شدن

دما و رطوبت بسيار بالا
   



*مرگ جنين كاملا رسيده
رطوبت خيلي پايين در طول مدت جوجه كشي

بزرگ بودن سلول هوائي

دما و رطوبت خيلي بالا

بالانس نبودن جيره گله مادر يا كمبود مواد معدني
   



*جوجه هاي چسيبده
بالا بودن ميزان co2 در دستگاه هچ

مرگ جوجه ها بعد از نوك زدن

پايين بودن رطوبت و نامناسب بودن جريان هوا
   



*جوجه هاي خيس يا نا سالم بودن ناف

رطوبت خيلي بالا

كاسته شدن رطوبت پس از هچ



*جوجه هاي آب بدن از دست داده
جوجه ها هچر را دير ترك كرده اند
رطوبت خيلي پايين


   



ذخيره سازي تخمهاي جوجه كشي

تخم هاي جوجه كشي بايد كاملا در دماي زير نقطه فيزيو لوژيك ذخيره شوند (23،9  درجه).دماي مناسب براي ذخيره سازي 12،8 تا 15،5 درجه مي باشد.براي يك جوجه كشي خوب ميزان رطوبت توصيه شده 75 تا 80 درصد است.رطوبت نسبي بالا منجر به افزايش رشد قارچها مي شود كه اين خود سبب آلودگي تخمها مي گردد.بيشترين زمان نگهداري تخم جوجه كشي تحت دماي لازم و رطوبت 5 تا 7 روز است و مقدار بيشتر از ان روي جوجه كشي اثر معكوس دارد و اگر لازم باشد كه تخم ها بيش از يك هفته نگهداري شوند بايستي چرخانيده شوند.اين چرخانيدن براي جلوگيري از چسبيدن نطفه به پوسته لازم است.

براي تميز كردن تخم ها از كاغذ سمباده يا پارچه تميز پشمس استفاده مي شودبه طوري كه به پوسته نازك آنها آسيب نرسد از تخم هاي كثيف نبايد براي جوجه كشي استفاده كرد.

آلودگي تخم ها از زمان تخمگذاري آغاز مي شود بنابراين توليدات روزانه تخم بايستي قبل از ذخيره شدن گاز داده شوند.

انكوباسيون و هچ شدن

تكثير موفقيت اميز بلدرچين ها در دوره قبل از انكوباسيون شروع مي شود.تخم ها بايستي روزانه چند بار جمع اوري شده و با دقت زياد نگهداري شوند زيرا تخمهاي بلدرچين خيلي نسبت به آسيبهاي  وارده بر پوسته حساس هستند.قبل از انبار كردن تخمهاي هچ شونده بايستي تحت تاثير گاز فرمالدئيه بمدت 20 دقيقه قرار داده شوند و سپس ذخيره سازي در درجه حرارت 15،5 در جه با رطوبت 80 درصد بمدت 7 تا 10 روز انجام شود.

يك انكباتور با با ناحيه هچري كثيف منبع مهمي از آلودگي و بيماري است.با استفاده از تركيب آمونياك چهارتايي(Quaternary Ammonium) يا برخي ضد عفوني كننده هاي تجاري بايستي واحدها به خوبي شستشو و ضد عفوني گردند.

فقط تخم هاي تميز را كه در مواجهه با بخورها بوده اند بايستي مورد استفاده قرار داد.به عبارت ديگر تخمها را مي توان در عرض 12 ساعت بعد از اينكه در داخل انكوباتور قرار داده شدند بخور داد.براي بخور دادن 25 گرم پرمنگنات پتاسيم را در يك ظرف سفالي يا لعابي ريخته و سپس 35 ميلي ليتر فرم آلدئيد را براي هر متر مكعب فضاي انكوباتور به آن اضافه مي نمايند.از انكوباتورهايي كه Forced power   هستند در صورتي ميتوان استفاده نمود كه باد بزن كار كند و وانتيلاتورها به هنگام بخور دادن بايستي بسته باشند و بعد از 20 دقيقه هواكش ها را مي توان باز نمود.رطوبت در اين مرحله بايستي بالا باشد و درجه حرارت بين 20 تا 30 درجه مناسب است.دوره انكوباسيون بين 17 تا 18 روز بستگي به گونه و روشهاي عملي تغيير مي كند.تخمها بايستي به گونه اي در سيني قرار داده شوند كه انتهاي بزرگ آنها در بالا باشد و ميزان چرخانيدن تخم بايد هر 2 تا 4 ساعت يكبار باشد.در روز چهاردهم يا زودتر جابجا كردن تخم ها به سيني ها بايستي دنبال شود كه در اين حالت براي برگرداندن بعدي علامتگذاري مي شوند. هچر جداگانه اي بايستي با گرماي 37،2 با رطوبت 70 درصد مورد استفاده قرار گيرد.هچر بايد كاملا بسته براي تمام پروسه هاي هچ باقي بماند تا جوجه هاي بلدرچين در روز 17 يا 18 از انكوباسيون خارج شوند.

تخم ها را مي توان پس از 14 روز انكوباسيون يا زود تر به سيني هاي هچ انتقال داد جوجه ها را بعد از 18 روز انكوباسيون به دستگاه جوجه كشي انتقال مي دهند.بلدرچين ها در مقايسه با مرغها ظريف تر بوده و نياز به مراقبت بيشتري  در 2 هفته اول زندگييشان دارند.

شرايط انكوباسيون

به سبب كوچكي تخم بلدرچين و ترد و شكننده بودن پوسته آن از سيني هاي جوجه كشي استفاده مي شود.در هر خانه 2 تخم قرار داده مي شود. نگهداري طولاني تخمها ي نطفه دار بر قابليت هچ آنها تاثير منفي دارد لذا توصيه مي شود كه تخمهاي بلدرچين نهايتا 14 روز در اطاقي با دماي 10 تا 15 در جه و رطوبت نسبي 75 درصد نگهداري شوندو عملا با آب پاشي كف اتاق ميتوان به رطوبت مطلوب رسيد.درجه حرارت مناسب جهت انكوباسيون تخمهاي بلدرچين 37،5 تا 37،2 درجه مي باشد.نطفه بلدرچين در دماي 39 و بالاتر از ان بيش از چند ساعت دوام نمي آوردو ميميرد و لذا تنظيم درجه حرارت دستگاه جوجه كشي اهميت زيادي داشته و حرارت پائين تر از اپتيمم(بهينه) سبب طولاني تر شدن زمان انكوباسون تخم مي گردد.

به طور كلي زمان انكوباسيون تخم بلدرچين با توجه به تاثير فاكتورهاي رطوبت و درجه حرارت بين 16 تا 18 روز ميباشد و در شرايط مناسب 70 درصد تولدها در روزهفدهم صورت مي گيرد.در پايان روز چهاردهم تخم بلدرچين ها از دستگاه ستر به دستگاه هچر منتقل مي شوند.دماي 37،5 درجه و رطوبت 70 درصد ستر و دماي 37 درجه و رطوبت 85 درصد به هچ 75 درصد منجر مي شود.

بالاترين راندمان مربوط به نطفه دار بودن تخمهاي بلدرچين يك گله در بلدرچين هاي 3 تا 5 ماهه مي باشد وبنا براين بلدرچين هاي گله مادر در هر 6 ماه يكبار حذف شده و گله ديگري جايگزين مي شود.در شرايط طبيعي و بدون استفاده ار نوردهي مصنوعي بلدرچين ها بين ماههاي فروردين يا شهريور و به طور متوسط 50 تا 100 عدد تخم مي گذارند اما با اعمال يك تغذيه مناسب و نور دهي مطلوب لانه تا 280 عدد تخم توليد مي كنند.وقتي در بعضي از بلدرچين ها در 24 ساعت 2 عدد تخم گذاشته مي شود مدت نور دهي مصنوعي معمولا بين 14 تا 18 ساعت مي باشد.
در آغاز سن تخم گذاري فاصله زماني بين دو تخم 24 تا 30 ساعت بوده و بتدريج با افزايش سن آنها اين زمان كوتاهتر مي شود. وزن يك تخم بلدرچين 9 تا 10.5 گرم يعني 7 درصد وزن بدن بلدرچين مي باشد يك بلدرچين ماده در سال 2 تا 3 كيلو گرم يعني 20 برابر وزن خودش تخم توليد مي كند.بلدرچين هاي ماده معمولادر سنين 35 تا 50 روزگي شروع به تخمگذاي مي كنند و در سن 13 هفتگي به پيك توليد مي رسند.باروري با افزايش سن كاهش مي يابد.از گله هاي جوان براي داشتن باروري خوب حدود سن 10 تا 13 هفتگي استفاده مي نمايند.نسبت 3 يا 4 نر در برابر 20 ماده در سيستم قفس باروري بالائي را بدست مي دهد.باروري به تدريج افزايش پيدا مي كند و در 4 يا 5 روز پس از وارد شدن نر به گله به اوج خود مي رسد و بعد از آن باروري تا 3 روز پس از جدا كردن نرها به حالت ثابت باقي مي ماند از چهارمين روز افت شديدي در باروري ايجاد شده و تا دوازدهمین روز پس از جدا کردن نرها افت می کند.


+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 15:53  توسط کوثرپرداز  | 

پرورش صنعتی بلدرچین



وجود ویژگی های مناسب همچون رشد سریع ، بلوغ زودرس ، تولید تخم بالا ، کوتاهی فاصله میان نسل ها ، بالابودن تراکم پرورشی در واحد سطح ، ارزان بودن جیره مصرفی ، حساسیت کم نسبت به بعضی از بیماری های طیور ، قیمت بالای تولیدات که شامل گوشت و تخم می باشد و به خصوص بازگشت سریع سرمایه سبب شده است تا جمع زیادی به پرورش صنعتی این پرنده روی آورند .

مهمترین نکاتی که سبب صنعتی شدن پرورش این پرنده شده است به شرح زیر می باشد :

  میزان رشد سریع : میزان رشد این پرنده در حدود ۵/۳ برابر سریعتر از دیگر طیور اهلی می باشد .
  بلوغ جنسی سریع : در حدود سن ۵۰ – ۴۰ روزگی بلدرچین های ماده در پیک تولید هستند .
  تولید تخم بالا : در صورت پرورش صحیح ، این پرندگان در سال اول تولید توانایی تولید ۲۶۰ تخم را دارا می باشند .
  کوتاه بودن فاصله میان نسل ها : توان بلدرچین در تولید ۴ – ۳ نسل در سال اول تولید این امکان را برای محققین فراهم آورده است تا از آن به عنوان پرنده ای آزمایشگاهی استفاده نمایند .
دوره انکوباسیون کوتاه : جوجه کشی تخم این پرنده ۱۸ – ۱۷ روز طول می کشد .
  تراکم بالای پرورش : با توجه به اینکه جثه این پرنده کوچک و نیز به سطح آبخوری و دانخوری کمتری احتیاج دارد در مقایسه با دیگر پرندگان تعداد پرنده بیشتری در واحد سطح میتوان پرورش داد .
 واکسیناسیون کمتر : با توجه به اینکه گونه های بلدرچین در برابر برخی از بیماری های رایج طیور حساسیت کمتری دارند در نتیجه به واکسیناسیون کمتری احتیاج دارند .
...

  برگشت سریع سرمایه : با توجه به اینکه سن بلوغ بلدرچین ۵۰ – ۴۰ روزگی می باشد در نتیجه می توان گوشت و تخم این پرنده را سریع به بازار عرضه نمود .

ارزش غذایی بالای گوشت و تخم بلدرچین

در کشور ما بعد از انقلاب برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد .
بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد . تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است . تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱ روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳ هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد .
وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگی به بلوغ می رسند . وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸ می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

 جوجه کشی :

تخمگذاری بلدرچین ها از بعد از ظهر شروع و در غروب پایان می پذیرد که بر اساس فصل ، شرایط آب و هوائی و برنامه کاری جمع آوری تخم ها چندین بار در طول این مدت صورت می پذیرید . دمای مناسب محل ذخیره سازی تخم ها ۵/۱۵ – ۵/۱۲ درجه سانتیگراد و با رطوبت ۸۰ – ۷۵ % می باشد که این شرایط برای ذخیره تخم ها در مدت زمان ۷ – ۵ روز است . قبل از قرار دادن تخم ها در داخل در دستگاه ستر باید تخم های آلوده را به وسیله کاغذ سمباده یا پارچه پشمی سفت به آرامی تمیز و در محلول گرم ( ۳/۴۳ درجه سانتیگراد ) ضدعفونی کرد . سپس آنها را در دمای ۱/۲۱ درجه سانتیگراد و رطوبت ۷۵ % به مدت ۲۰ دقیقه به نسبت ۲۰ گرم پرمنگنات پتاسیم و ۴۰ سی سی فرمالین گازدهی می نمایند . سپس تخم ها را در داخل دستگاه ستر قرار می دهند .

 پرورش جوجه :

دمای آغازین جهت پرورش جوجه بلدرچین در زیر مادر مصنوعی و در بالای سر جوجه ۳۵ درجه سانتیگراد می باشد که این دما هر چهار روز یک بار ۸/۲ – ۵/۲ درجه کاهش می یابد تا به ۲۱ درجه سانتیگراد برسد . معمولا برای هر جوجه ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا تا سن ۳ هفتگی در نظر می گیرند . استفاده از آب شکر ۸ % در ۳ – ۲ روز اول نتیجه خوبی را در بر خواهد داشت . برای جوجه بلدرچین ها تا سن ۳ هفتگی ۲ سانتی متر دانخوری و ۱ سانتی متر آبخوری به ازاء هر قطعه در نظر می گیرند . در دو هفته اول نوررسانی ۲۴ ساعته می باشد که پس از آن تا ۱۲ ساعت کاهش می یابد .

 پرورش نیمچه :

معمولا از دو روش برای پرورش بلدرچین استفاده می شود : ۱ – بستر ۲ – باتری که اخیرا مورد استفاده قرار می گیرد که دارای مزایایی همچون تعداد جوجه بیشتر در واحد سطح ، نیروی کار کمتر ، بهداشت بهتر ، سهولت در حذف ، درمان و پیشگیری و استفاده بهتر از سطح می باشد .
دمای مورد نیاز نیمچه ها ۲۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد می باشد و از ۱۲ ساعت نور تا سن ۵ هفتگی که بلدرچین ها به قفس های تخمگذاری منتقل می شوند بهره می برند . برای رشد بهتر ، نرها و ماده ها جدا از یکدیگر پرورش داده می شوند . در این سن در بستر به ازاء هر نیمچه ۱۸۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع بسته به نوع جوجه وفصل در نظر می گیرند . برای هر جوجه ۳ – ۵/۲ سانتیمتر دانخوری و ۲ – ۵/۱ سانتیمتر آبخوری در نظر می گیرند . در صورت استفاده از آبخوری نیپل ، هر نیپل برای ۱۵ پرنده در نظر گرفته می شود .

 پرورش بلدرچین مادر :

در حالت تجاری بلدرچین ها در قفس های توری به ظرفیت ۲۰ تا ۳۰ و حتی ۴۰ بلدرچین پرورش داده می شوند . معمولا به ازاء هر بلدرچین ۲۰۰ – ۱۵۰ سانتیمتر مربع فضا در قفس در نظر گرفته می شود . مقدار فضای دانخوری ۳ – ۵/۲ سانتیمتر به ازاء هر قطعه می باشد . مقدار فضای آبخوری معمولا عامل محدود کننده ای در سیستم قفس نیست . قفس ها معمولا تا ۸ ردیف نصب می شوند . سن فروش بلدرچین ها معمولا ۱۸ – ۱۷ هفتگی می باشد .

بیماری ها :

بلدرچین معمولا به بیماری های زیر حساسیت بیشتری دارد :

۱ - مارک : که واکسیناسیون آن در سن ۲۰ روزگی و با تزریق در ناحیه گردن صورت می گیرد .
۲ -  نیوکاسل : که واکسیناسیون آن همزمان با مارک به صورت قطره چشمی صورت می گیرد و هر ۳ ماه یک بار به صورت اسپری مصرف می گردد .
۳ -  آبله : که واکسن آن در ۸ -۶ هفتگی مصرف می گردد .

از دیگر بیماری هایی که بلدرچین را درگیر می نماید می توان به کوکسیدیوز ، کانی بالیسم ، سالمونلا ، ورم روده ای قرحه ای و برونشیت اشاره کرد .
▪ درصد تلفات بلدرچین در سنین مختلف به قرار زیر می باشد :
۱۰- ۱ روزگی : ۲ %
۱۰ روزگی تا شروع تخمگذاری ۲%
دوره تخمگذاری (۱۰ ماه ) ۱۵%

مهندس حبیب اله زارع
+ نوشته شده در  جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 15:22  توسط کوثرپرداز  | 

اهمیت گوشت و تخم بلدرچین از نظر پزشکی

امروزه به اثبات رسیده که گوشت و تخم این هم از لحاظ تغذیه ای و هم از لحاظ درمانی حائز اهمیت می باشد که در مورد آن توضیحات ذیل را ارائه می دهیم:

از جمله عناصری که می توان به عنوان عوامل دخیل در مسائل فیزیولوژیک و بیوشیمی بدن از آنها یاد کرد. گروه اصلی است که گروه اول شامل عناصر کربن، هیدروژن، اکسیژن، نیتروژن و گوگرد است که سازنده اجزای اصلی مولکول های بدن هستند که معمولا از طریق آب، چربی ها، پروتئین ها و کربوهیدراتها وارد بدن می شوند که به دلیل داشتن نسبت قابل توجهی پروتئین و مقداری چربی در لاشه بلدرچین از حضور آنها در بدن با خوردن گوشت این پرنده مغذی اطمینان حاصل نمود.

دسته دوم عناصر معدنی هستند که دارای اهمیت فوق العاده ای هستند زیرا در صورتی که در طول روز نتوانیم بیش از 100 میلی گرم از آنها را وارد بدن نمائیم مسلما با یکسری اختلالات عصبی که مخصوصا در صورت کمبود سدیم، پتاسیم، کلسیم در بدن ایجاد می شود مواجه می شویم چراکه در اثر کمبود عناصر یادشده در عملکرد بخش حساس اعصاب یعنی پمپ های سدیمی اختلال عمل ایجاد می شود و در موارد شدید با فلج تمام یا قسمتی از بدن به صورت موقت مواجه هستیم.



عناصر این دسته شامل فسفر، کلسیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم و کلراید هستند.

مهمترین گروه و عناصری که به ویژه در مبحث تغذیه انسان با بلدرچین می توان به آن اشاره کرد گروه عناصر کمیاب هستند که در اکثر آنها به وفور انسان در گوشت این پرنده خوش نقش یافت می شوند که شامل کروم، مس، ید، آهن، منگنز، مولیبدن، سلنیم و روی است که به مقادیر بسیار کم برای انسان در روز اکتفا می شود.

عناصر دسته چهارم را فاکتور می گیریم زیرا هیچگونه عملکرد مهم و خاصیت و نقشی را در بدن آدمی ایفا نمی کنند و تنها در تغذیه حیوانات جایگاه خود را حفظ نموده اند.

عناصر دسته پنجم نیز با توجه به اینکه عناصری سمی برای انسان به شمار می روند لیکن ما در اینجا به آنها توجه خاصی داریم زیرا این عناصر به میزانی در حد صفر در محصولات بلدرچین حضور دارند که شامل سرب و جیوه هستند پس علاوه بر خواص محصولات بلدرچین این پرنده از نظر عناصر برای یک فرد سالم عاری از ضرر و زیان است.

که این عناصر به میزان بسیار کم و کمیاب هرکدام در یک ماده غذایی که معمولا گران قیمت نیز هستند جمع شده اند مثل فسفر که در میگو موجود است ولی اکثر این مواد مثل کبالت، مس، روی، سلنیوم، آهن و عناصر دیگر مانند فسفر و کلسیم به راحتی در کلکسیون بلدرچین خام یافت می شود.

در پزشکی به ماده ای عنوان ماده غذایی ضروری اطلاق می شود که با حذف آن از جیره غذایی انسان در بدن انسان از نظر فیزیولوژیک اختلال ایجاد شود و با بازگشت آن ماده غذایی تمام علائم ایجاد شده ناشی از کمبود آن برطرف شود.

برای هر انسان در هر شرایطی که باشد حدود 40 عنصر عالی و معدنی ضروری شناخته شده که انرژی را باید بدان اضافه نمود.

گوشت پرنده:

گوشت این پرنده به اعتقاد حکیم مومن وعلوی به شرط پخته بودن بسیار سهل الهضم است همچنین کباب شده آن سنگین است در صورتی که طبخ آن به همراه ترشی و وروغن باشد کباب آن را بسیار لذیذ می نماید.

طبق گفته حکیم بزرگ پارسی شی